Een Vreemd Smaakje

We hebben onze vaste telefoon de deur uit gedaan. De enige telefoontjes die we via de vaste lijn kregen waren van die gasten die iets probeerden aan te praten, en van die automatische berichten van Marissa’s of Leonie’s school. Die eerste zaten we niet op te wachten, en de laatste waren gesproken versies van emails die de scholen sturen. Met andere woorden, de vaste telefoon diende geen enkel nut. Het maakte deel uit van een Triple-Play pakket (TV, internet, telefoon) van onze provider Comcast. Nou was ik daar toch al niet over te spreken omdat ik het gevoel had dat ik te veel betaalde. Afgelopen zaterdag heb ik de Customer Service dan ook gebeld en verzocht om me te downgraden naar een Dual-Play (TV, internet) pakket. Dat scheelde me maar even $50 per maand. Wel verzocht de Customer Service meneer om de huistelefoon binnen zeven dagen in te leveren bij een Comcast Service Center. Ik dus op maandag naar een Service Center in Brooklyn Park. Maar de medewerker daar meldde me dat ze al jaren geen telefoons meer inzamelen. Over coördinatie gesproken. Ik mocht de telefoon dus weer meenemen maar mocht hem ook achterlaten, wat me beter uitkwam. Dus als je ons voortaan wilt bellen: alleen via de cell phone of via Skype.

Maandag brak er opeens een stukje van een vulling in mijn kies af. Niet fijn natuurlijk maar gelukkig had ik er geen last van. Over vullingen gesproken, daar heb ik er nogal wat van. Allemaal op jeugdige leeftijd ontstaan. Waarschijnlijk te veel snoepgoed gegeten. Ook mijn voorliefde voor cola is de staat van mijn gebit niet ten goede gekomen. Iets wat ik echt anders zou doen als ik het weer over mocht doen. Maar dat zit er waarschijnlijk niet meer in. Toen ik vorig jaar aan de tandarts vroeg: "What does it take to make me a beautiful smile?" was zijn antwoord: "It is complex but doable". Inderdaad doable, maar er hing wel een prijskaartje aan. Voor dat geld kon ik een mooie full-size auto aanschaffen. Dat werd me te gek. Ik had echter verwacht dat men hier in Amerika wat meer op de tanden let. Als je ziet hoe ze hier altijd op de foto staan zou je denken dat iedereen hier witsel gebruikt en niemand gaatjes heeft. Niets is minder waar. Uit dit onderzoek blijkt dat 55% van de jeugd in Minnesota last van gaatjes heeft. Tussen 2007 en 2010 heeft dat de overheid maar liefst 148 miljoen dollar gekost. Met een beetje preventie had men dus heul veul auto’s kunnen aanschaffen.

Veel aandacht deze week voor Delta vlucht 721 van Minneapolis naar Atlanta. Aan boord de 33-jarige Jessica Bennett met haar 19 maanden oude zoontje uit Minneapolis, en de 60-jarige Joe Hundley of Hayden, Idaho. Bennett, met haar zoontje op schoot, en Hundley zaten naast elkaar op rij 28. Maar Bennett bracht het grootste gedeelte van de vlucht achterin het vliegtuig door om te ontsnappen aan Hundley, die volgens haar naar alcohol rook en liep te brallen. Toen het vliegtuig de daling inzette voor Atlanta, en Bennett en zoontje weer plaats namen, begon het kind te huilen, waarschijnlijk vanwege de drukverschillen. Bennett probeerde hem te kalmeren maar slaagde daar niet in. Waarop Hundley haar toeriep: "Shut that (N-word) baby up". In gewoon Nederlands: "Laat die nigger zijn kop houden". (Note: Hier in de VS wordt het N-woord niet uitgeschreven of -gesproken). Toen het kind niet ophield bedacht Hundley zich niet en sloeg het kind in het gezicht. Da was nie handig: Het kind begon daardoor nog harder te schreeuwen, en omstanders begonnen zich er mee te bemoeien. Bij aankomst op het vliegveld van Atlanta werd Hundley gearresteerd. Hij is inmiddels ook op non-actief gezet als president of Unitech Composites and Structures. Dom, dom, dom. Achteraf had hij die laatste borrel beter niet kunnen drinken...

Net nu een ver familielid van ons zich heeft gekwalificeerd voor de Olympische Spelen, wordt hier bekend gemaakt dat de interesse onder vrouwen voor snowboarden tanende is. Dat blijkt uit dit artikel over de 15-jarige Ellen Kurtz. Net als vele tieners heeft Kurtz niet veel geduld - vooral niet als ze haar voeten op een board moet binden om een met sneeuw bedekte heuvel af te gaan. Maar een maand geleden haalde Kurtz haar vriendin Ashly Serres over om met haar mee te gaan snowboarden. De excitement verdween snel. "Ik heb genoeg van het vele vallen" zei Kurtz. Beide meiden hadden al eerder op een snowboard gestaan maar zich al snel gewend tot het skiën. Ze hadden de hoop dat de tweede keer op het snowboard beter zou bevallen maar dat bleek vergeefs. Meiden zoals Kurtz en Serres blijven gewoon niet hangen bij de sport en ze zijn niet de enigen. Een recent rapport zegt dat de groei tot totale stilstand is gekomen. Werd snowboarden twee decennia geleden nog aangekondigd als de hippe sport die de ski-industrie een boost zou geven, nieuw onderzoek toont aan dat het aantal Amerikaanse snowboarders de laatste vijf jaar op 2.5 miljoen is blijven hangen. Waarbij het de komende vijf jaar wel eens tot een snelle daling zou kunnen komen. We'll see.

Wat te zeggen van James W. Smith uit Hermantown, MN. Hij was Director Informatietechnologie bij American Express toen hij in de herfst van 2004 aan geheugenverlies begon te leiden. Hij werd in eerste instantie gediagnosticeerd met een depressie, maar de symptomen werden erger. In november 2005 werd hij doorverwezen naar de Mayo Clinic in Rochester waar hij uitgebreide testen onderging. Hersenscans en een lumbaalpunctie (ruggenprik) gaven geen definitief uitsluitsel, maar geheugentesten gaven beperkingen aan. Op basis van de uitslagen diende Smith in januari 2006 een claim in voor zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering, en een aanvraag voor bijstand. Tezamen zou hem dat $81.275 per jaar opleveren. Vrijgesteld van werkzaamheden meldde Smith zich als vrijwilliger bij de Minnesota - North Dakota afdeling van de Alzheimer Stichting. Ook kreeg hij een uitnodiging om in 2008 te spreken over zijn ziekte tijdens een congres in Washington, DC. Smith werd op het internet omschreven als één van de gezichten van de ziekte van Alzheimer. Toch twijfelden familieleden, en zelfs zijn kinderen, aan zijn ziekte. Alzheimer is een degeneratieve ziekte, maar Smith's symptomen werden niet slechter met de tijd. In twee undercover bezoeken in 2010 aan Smith door een special agent bleek Smith welbespraakt en gezellig, en was van dementie niets te merken. Er zat dus een vreemd smaakje aan het zaakje. Uiteindelijk bleek dat Smith helemaal geen dementie had en hij heeft inmiddels bekend dat hij deed alsof. Hij wordt bechuldigd van oplichterij: hij zou onterecht $144.293 van de bijstand hebben opgestreken. Daarnaast incasseerde hij meer dan $300.000 van de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Best wel knap als je de boel zo kunt faken.

Een opvallend verhaal over Maureen O'Connor. O'Connor is een bekende persoonlijkheid in San Diego. Op 25-jarige leeftijd werd ze gekozen tot lid van de gemeenteraad in die stad. Ze deed het blijkbaar zo goed dat ze van 1986 tot 1992 de eerste vrouwelijke burgemeester van San Diego werd. Ze was in 1977 getrouwd met Robert O. Peterson, de oprichter van de restaurant keten "Jack in the Box", tot Peterson's dood in 1994. Begin 2000 ging het echter de verkeerde kant op met O'Connor. Ze leed aan eenzaamheid en begon te gokken. Dat ging van kwaad tot erger. Van 2000 tot 2008 gokte ze in verschillende casino's in Las Vegas, Atlantic City en San Diego. Om haar gokdriften te financieren gebruikte ze haar spaargeld, verkocht ze onroerend goed, veilde ze waardevolle spulletjes, en nam ze een 3e hypotheek op haar huis in La Jolla, California. Dat bleek allemaal niet voldoende. Toen ze in 2008 bijna bankroet was, zette ze de fondsen van haar man's R.P. Foundation in voor haar gokverslaving. Uiteindelijk werd ze gearresteerd voor het misbruiken van deze gelden. Voor de rechtbank gaf O'Connor toe dat ze in de periode 2000-2009 één miljard dollar (!) gewonnen en vergokt heeft, met een netto verlies van 13 miljoen dollar. Volgens haar advocaat werd haar gokverslaving veroorzaakt door een tumor die in haar hoofd groeide. Dat beperkte haar vermogen om logisch te redeneren en te oordelen. Dat zal vast een rol hebben gespeeld. Maar om nu te stellen dat je daardoor een miljard dollar verspeelt, dat gaat me iets te ver...

Dan dit lugubere verhaal. Toeristen in het Cecil Hotel in Los Angeles vonden al dat het water een vreemd smaakje had. But no big deal, als je op vakantie bent gebeurt het wel vaker dat je zaken anders ervaart. Achteraf bleek dat de toeristen hun tanden poetsten, zich douchten en water dronken uit een tank waar het dode lichaam van een vrouw in lag. Het lichaam, van de 21-jarige Elisa Lam, lag waarschijnlijk al meer dan twee weken in de tank te ontbinden. Lam verdween op 31 januari uit het hotel en was vlak daarna door haar ouders als vermist opgegeven. Een onderhoudsmonteur, die aan het onderzoeken was waarom de druk in de tank zo laag was, vond uiteindelijk het lichaam van de vrouw. Na de vondst bleef het hotel open. Wel werden gasten verzocht om het water voorlopig niet te drinken. Mij niet gezien, dan maar een ander hotel...

Afgelopen maandag waren de 49-jarige Judith Reid, haar man Sean Ray en zijn zoon op weg naar de begrafenis van de vader van Ray. Op 50 (km) van de bestemming probeerde de auto tussen een vrachtwagen op de linkerweghelft en een sneeuwschuiver aan de rechterkant op de vluchtstrook door te rijden. Tijdens de manoeuvre raakte de auto, bestuurd door Reid, zowel de vrachtwagen als de sneeuwschuiver, kwam tot stilstand op de rechterrijstrook, en werd vervolgens van achteren aangereden door een pickup. Daarbij kwamen Reid en haar man om het leven, en raakte de zoon zwaargewond. Dat terwijl je op weg bent naar een begrafenis. Erg triest dus.

Als alles goed gaat is het vanaf woensdag oppassen geblazen op de weg in Maple Grove en omstreken. Die dag viert Marissa haar 16e verjaardag en dat is de leeftijd waarop je hier je rijbewijs kunt halen. Ze heeft zich het afgelopen jaar goed voorbereid en de nodige uren onder toezicht (van vooral mij) achter het stuur gezeten. Maar woensdag mag ze dan op voor het echie. Ze heeft zich 's morgens om acht uur ingeschreven bij het Driver's Test Center in Plymouth, MN. Daar hebben ze een klein stratencircuit aangelegd, een soort Verkeerspark Assen. Nadat je je gemeld hebt en de juiste papieren hebt overlegd, mag je de examinator van je rijvaardigheden overtuigen door een aantal rondjes te rijden en wat bijzondere verrichtingen te doen. Het stelt op zich niet zoveel voor maar onder spanning kun je natuurlijk snel foutjes maken. Het geheel vindt plaats in je eigen auto (wij nemen de Audi Q5 mee) wat het natuurlijk een stuk vertrouwder maakt. Hoewel het percentage dat de eerste keer slaagt laag is, hopen we natuurlijk het beste want dan hoeven wij (vooral Els) Marissa niet meer overal naar toe te brengen en kan ze zelf gaan en staan waar ze wil. We keep our fingers crossed.

Een prettig weekend en tot volgende week.

Onder Water

Vorige week was er geen nieuwe blog. Misschien dachten jullie dat de stroom was uitgevallen door de zware sneeuwstorm. Of dat ik net als Bassie tijdens de rodeo door de stier op de horens was genomen. Of dat ik onder de wol lag met een stevige griep. Niets van dat alles. Ik was even onder water. Broer Wilmar vierde zijn 39e verjaardag en dat leek me een mooi moment om de familie te verrassen op een bezoek. Je kunt inderdaad wel stellen dat ze verrast waren toen ik vrijdagavond om zeven uur het hoofd om de deur stak. Het was een blitz bezoek want op zondagmiddag was ik al weer op weg terug. Niet nadat ik me tegoed had gedaan aan een patatje saté met bamischijf, een boerenschnitzel van de Beuk, en een Hema rookworst op Schiphol. Zo kan ik er weer vijf weken tegen. Het volgende bezoek aan Nederland met de voltallige family staat gepland voor 22-30 maart.

Er is wel het nodige gebeurd in de afgelopen twee weken. Veel hebben jullie al kunnen lezen. Zo is de 47e Superbowl gewonnen door de Baltimore Ravens. Ze waren met 34-31 te sterk voor de San Francisco 49-ers. De wedstrijd had twee gezichten. De eerste helft was duidelijk voor de Ravens en ze kwamen met 24-3 voor. Net na het begin van de 2e helft viel de stroom uit in een deel van het stadion. Dat was nog nooit eerder gebeurd tijdens een Superbowl. Meer dan 100 miljoen mensen kijkend naar een donker scherm. De wedstrijd werd voor iets langer dan een half uur stilgelegd. Na de herstart waren het de 49-ers die de scepter zwaaiden. Ze wisten terug te komen tot 31-29 maar zagen zich uiteindelijk geen kans om de overwinning binnen te halen. Voor de Minnesota Vikings was er ook een groots moment met de verkiezing van Adrian Peterson tot Most Valuable Player in de NFL in het seizoen 2012-2013. Een ongelofelijke prestatie en absoluut verdiend. De man is een wonder. Hij beloofde in zijn dankwoord dat de Vikings volgend jaar om de Superbowl spelen. We gaan het meemaken...

Wie niet luisteren wil moet maar voelen. Dat was mijn eerste reactie toen ik dit bericht las. Het was de 14e keer dit winterseizoen dat er een auto onder het ijs van Lake Minnetonka verdwijnt. Veertien keer in één meer. De politie en brandweer worden er zo langzamerhand moedeloos van. Wat ze ook doen om automobilisten te waarschuwen, het helpt blijkbaar niet. De ongelukken vinden vooral plaats onder bruggen. Door de regelmatige afwisseling van koude en warme periodes deze winter is het ijs onder de bruggen niet betrouwbaar. Waarschuwingsborden wijzen de automobilisten er op dat het ijs zwak is. Maar desondanks veertien auto's door het ijs. Naast het leed voor de inzittenden kost het de maatschappij natuurlijk heel veel geld. Geld dat meestal niet te verhalen is op de veroorzakers. In dit geval ging het om een kleinzoon met oma. De jongen wilde zijn oma laten zien waar hij vorige week was wezen ijsvissen, voor de eerste keer in zijn leven. Tevens de laatste keer dus. Hoe triest.

Een aantal weken geleden kreeg ik het verzoek om voor een groep van Young Professionals in Medtronic een presentatie (een zgn. Lunch and Learn) te verzorgen over mijn carrière tot nu toe, over mijn ervaringen als Nederlander in Minnesota, en over het project wat ik nu leid. Het was een mooie gelegenheid om iets over Nederland te vertellen. Dat "The Netherlands ruled the world" in de 17e eeuw. Maar ook dat wij aan de basis hebben gestaan van het succes van New York. Of dat ons land voor één-derde onder zeenivo ligt, waarbij Amsterdam volledig onder water zou verdwijnen zonder onze dijken. Ook vroeg ik de aanwezigen waar ze aan denken bij Nederland. Opvallend genoeg noemden ze wooden shoes, bikes en tulips, maar geen wind mills en cheese. Terwijl die laatste juist de associaties waren die hier werden genoemd. Ik vertelde dat Nederlanders bij Amerika denken aan cowboys, pickups, Coca Cola en New York (om maar wat te noemen). Ik noemde ook een aantal opmerkelijke verschillen zoals het vele links rijden, ijsvissen, de hoge studiekosten, het vele vrijwilligerswerk, free refills, de gigantische Mall-Of-America, de vrije wapenwet, op 15-jarige leeftijd achter het stuur, enzovoort. Best wel geinig om daar over van gedachten te wisselen.

Tijdens mijn blitz bezoek aan Nederland zijn we nog even bij mijn broer Marcel en schoonzus Angelina op visite geweest. Ze zitten inmiddels een aantal maanden in hun nieuwe huis aan de rand van het Nijrees in Almelo. Niet zo maar een huis: een hele grote woning die van alle luxe is voorzien. Je kunt het zo gek niet bedenken of het zit er wel op, aan of in. Héél erg mooi. Niet alleen binnen was het ruim, ook de tuin was wijds. Daar hadden ze een mooi plekkie voor de camper ingeruimd. Mochten ze dus even wat anders willen (wat ik me bijna niet kan voorstellen) dan kunnen ze nog altijd de camper pakken. In Nederland is dat vrij bijzonder, hier zie je dat veel meer. Zo staan er alleen al in Minnesota 152.000 RVs (Recreational Vehicles) geregistreerd. Die vooral door pensionada's worden gebruikt: mensen die in de lange winter een aantal maanden met de RV in het zuiden vertoeven om warm te blijven. Het pensioen kan me niet snel genoeg komen...

Ik ben een sportliefhebber en er zijn maar weinig sporten waar ik niet wat mee heb. Toch zijn ze er wel. Eén daarvan is worstelen. Alle waardering voor mensen die deze sport beoefenen, ik geloof zeker dat het topsport is, maar ik heb er helemaal niets mee. Toch is worstelen erg populair in Minnesota. Het nieuws dat het Internationale Olympisch Comité heeft besloten om de sport van het Olympische programma in 2020 te schrappen is hier dan ook niet goed gevallen. Wel vind ik dat de mannen het een beetje aan zichzelf te danken hebben. Hadden ze maar eerder de haren van de benen moeten scheren...

Email is een erg handig medium maar kan ook heel vervelend zijn. Dat laatste heb ik vorige week weer eens ervaren. Iemand stuurde per ongeluk een email uit naar een hele grote groep mensen. Dat leidde tot een lawine van reacties. Allemaal in de trant van "I do not think that I belong on this distribution list" of "I think you sent it to the wrong Mike Sixpack, there is another one in Medtronic". Het vervelende van die reacties was dat ze "Reply-to-all" waren. In een tijdsbestek van een uur ontving ik minimaal 200 emails, waaronder vele van mensen die schreven "Stop replying to all". Maar dat wel weer naar iedereen verstuurden. Ik vond het razend irritant en vroeg me zelfs af hoe het kan dat mensen zo stom zijn door te blijven reageren. Deze week werd er een mededeling rondgestuurd met tips voor goed gebruik van het email systeem. Daarin stond ook dat de lawine-reactie tot 3.6 miljoen emails binnen 20 minuten had geleid met als gevolg overbelasting van de email servers. Nogal wiedus.

Het project dat ik op dit moment leid heeft te maken met het ontwikkelen van MRI-veilige implanteerbare produkten. Veel van onze patienten moeten namelijk wel een keer een MRI scan ondergaan en dan is het wel handig als het geïmplanteerde produkt dat toestaat. Dat is natuurlijk een lastig probleem om op te lossen want een MRI scanner heeft een nogal krachtig magnetisch veld. Dat leidt dan ook wel eens tot ongelukken. Om dat te illustreren staan er op deze website foto's van situaties in een MRI ruimte waar iets mis is gegaan. In principe allemaal situaties die voorkomen hadden kunnen worden als men de regels in acht had genomen. MRI scanners zijn dus erg geschikt voor het stellen van een diagnose maar het blijft oppassen geblazen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Volgens dit bericht heeft Pieter van Vollenhoven een ICD gekregen. Ik neem aan dat hij het beste merk heeft gekregen. Wel of niet, ik wil hem in elk geval van harte beterschap wensen. Dat niet iedereen daar zo over denkt bleek uit de commentaren op het bericht in de Telegraaf. Ik vond het opvallend dat zo veel mensen suggereren dat hij een voorkeursbehandeling heeft gekregen. Dat zou twee oorzaken kunnen hebben: men moet niet veel hebben van het Koningshuis, en/of men is verre van tevreden over het functioneren van de gezondheidszorg. Ik kan me bij dat laatste iets voorstellen. Toch, gisteren zag ik weer eens het resultaat van een internationale vergelijking tussen de gezondheidszorg in verschillende landen en daarin stond Nederland netjes bovenaan. Niet te hard klagen dus – het kan veel slechter.

Goed, het is al weer weekend. Maak er wat moois van!

Leading by Example

Nederland was heel even wereldnieuws. Natuurlijk vanwege het feit dat onze Koningin terugtreedt en we eindelijk weer eens een Koning gaan krijgen. Maar ook de wantoestanden rondom de bekerwedstrijd FC Den Bosch tegen AZ waren hier prominent in het nieuws. Dat kwam vooral omdat de racistische bejegeningen tegen Jozy Altidore waren, een sterspeler van het Amerikaanse voetbalelftal. Terwijl de KNVB de kwartfinale wedstrijden in het teken van Respect wilde stellen, ging het weer eens helemaal fout. Mijn gedachten gingen terug naar een wedstrijd van FC Twente toen ze nog in het voormalige Diekman speelden. Ik ging in die tijd af en toe kijken en zo ook die zondag tegen Ajax. We zaten in een vak linksachter de goal. Bij een aanval van Twente werd de bal achter gespeeld en Stanley Menzo, de toenmalige keeper van Ajax, liep richting de sintelbaan om de bal te halen. Op dat moment gooide iemand uit het publiek een banaan op de sintelbaan. Het hele vak schoot in de lach. Wat een lol. Maar goed beschouwd getuigde dat evenmin van respect. Toch was er een groot verschil met de wantoestand deze week bij FC Den Bosch. Daar bleef men vervelende geluiden maken, zelfs na uitdrukkelijke verzoeken om er mee te stoppen. Wie niet luisteren wil moet voelen, dus aanpakken die raddraaiers.

Als je in minder dan drie uur vier keer een boete voor te hard rijden ontvangt, dan maak je het wel erg bont. Het overkwam de 49-jarige Lorretta Lacy, die met snelheden tot 180 (km/u) over 's Heren autowegen raasde terwijl het maximum 120 (km/u) is. Lacy was op weg naar de middelbare school van haar kleindochter, die mee zou doen in een dansvoorstelling. De eerste keer dat ze werd aangehouden was op Interstate I-90 waar ze in haar Chrysler langs een State Trooper reed die haar betrapte op een snelheid van 179 (km/u). Alsof dat nog niet genoeg was kon ze ook geen bewijs van de vereiste autoverzekering overleggen, en was ze in het bezit van een zeer kleine hoeveelheid marihuana. Nog geen 30 (km) verder werd ze geklokt op 158 (km/u), minder dan een uur later op 141 (km/u) en haar laatste van de vier bekeuringen was voor een snelheid van 140 (km/u). Gelukkig voor Lacy waren haar vier bekeuringen niet bont genoeg om gearresteerd te worden. Toch zal het haar een lieve duit gaan kosten, minimaal $500. Dat niet alleen: doordat ze vier keer werd aangehouden was ze niet op tijd voor de dansvoorstelling van haar kleindochter. Best onhandig dus.

Dan het verhaal van Manti Te'o. Een verhaal te gek om waar te zijn. De 22-jarige Te'o is de linebacker van het football team van de University of Notre Dame. Opgegroeid op Oahu, Hawaii, is Te’o één van de meest gedecoreerde college atleten ooit. Afgelopen herfst vertelde Te'o dat zowel zijn oma als zijn vriendin waren gestorven op 11 september, binnen een tijdspanne van slechts 6 uur. Volgens Te'o was zijn vriendin, de Stanford studente Lennay Kekua, gestorven nadat ze na een zwaar ongeluk ook nog eens te kampen kreeg met leukemie. Ondanks deze tegenspoed miste de speler geen wedstrijd voor Notre Dame, en speelde hij sterker als ooit tevoren. Op 16 januari publiceerde de website Deadspin echter een verhaal dat Kekua helemaal niet zou bestaan, en dat Te'o het slachtoffer was geworden van een hoax opgezet door een man met de naam Ronaiah Tuiasosopo. Tuiasosopo had jarenlang de fictieve naam Lennay Kekua gebruikt in een online relatie met Te'o, waarbij Tuiasosopo foto's van een oud klasgenote van hem had gebruikt om Kekua een gezicht te geven. De media dook er natuurlijk vol bovenop. Slachtoffer Manti Te'o werd exclusief geïnterviewd door ABC's Katie Couric en ESPN's Jeremy Schaap, dader Ronaiah Tuiasosopo mocht bij Dr. Phil aanschuiven om zijn kant van het verhaal te vertellen. Eigenlijk heel apart dat zoiets kan.

Wij maar denken dat schaken aan de elite is voorbehouden. Nou, niet dus. De High School Schaak Kampioen in de VS komt uit een wijk met grote armoede, met 80% van de spelers zwart of hispanic. Nog verbazingwekkender is misschien wel dat de leden van dit kampioensteam nog niet eens op de high school zit, maar op een middle school. In april van het afgelopen jaar werd het team van de Intermediate School 318 in Williamsburg, Brooklyn, New York, het eerste middle school team ooit dat kinderen van maximaal vier jaar ouder wist te verslaan, en daarmee het Nationale High School Schaak Kampioenschap wist te winnen. Onder de kampioenen is Carlos Tapia, een Mexicaans-Amerikaanse jongen uit grade 8, wiens vader huisschilder en moeder schoonmaakster is. De ouders kunnen niet schaken, en kunnen zich zelfs niet veroorloven om Carlos thuis een eigen kamer te geven, maar vol trots hebben ze ruimte gemaakt voor de 18 schaak-trofeeën die Carlos inmiddels heeft gewonnen. Het succes van dit team komt voort uit het werk dat schaaklerares Elizabeth Spiegel in 1999 is gestart. Met veel toewijding heeft ze kinderen enthousiast gemaakt en gemotiveerd om er het maximale uit te halen. "Chess isn't something people are good at because of the color of their skin. We just really work very hard at it." Zo ist maar net. Met motivatie en hard werken kun je het heel ver schoppen.

Zondag wordt de 47e Superbowl gespeeld. Het wordt een strijd tussen de San Francisco 49-ers tegen de Baltimore Ravens. De Superbowl is de wedstrijd van het jaar en een commerciëel spektakel van jewelste. Eén van de zaken die altijd erg veel aandacht krijgt zijn de commercials. Geen wonder want er moet diep voor in de buidel getast worden: $4 miljoen voor een spotje van 30 (s). Het is de bedrijven er dan ook veel aan gelegen om het spotje in de aanloop naar de Superbowl al volop in de schijnwerpers te krijgen. Dat is ook dit keer weer prima gelukt. Zo heeft Volkswagen een commercial gemaakt waar het land al de hele week over praat. Het handelt om een blanke man uit Minnesota die in een Volkswagen Beetle rijdt. Daar wordt hij heel erg vrolijk van. Zelfs op maandagmorgen, als al zijn collega's met een humeur lopen, probeert hij de stemming er in te brengen met een Jamaicaans accent. Dat laatste is een aantal organisaties in het verkeerde keelgat geschoten. Ze vinden het racistisch en dat kan dus niet. Ik heb het spotje een aantal keren gezien en kan er niet veel kwaads in zien. Zelfs op Jamaica is men er erg over te spreken. "Don't Worry, Be Happy". Zo ist maar net.

"...and making his debut tonite in this arena, all the way from Holland: Bassie" Jullie kennen vast wel die reclame van Delta Lloyd waarbij Bassie als rodeo clown aan de slag gaat om de stier af te leiden. Schitterend. Daar moest ik aan denken toen ik dit verhaal over Jeff Rector las. Rector is een zogenaamde "pickup man" bij de rodeo. Het is één van de belangrijkste functies bij rodeo, hoewel die voor de meeste fans onopgemerkt blijft. Tijdens een rodeo-race zijn er twee pickup mannen aanwezig. De ene grijpt de rodeo rijder en brengt hem in veiligheid, de ander werkt koortsachtig om de stier van 1000 (kg) onder controle te brengen. Dat is een gevaarlijke klusje omdat de veiligheid van zowel de pickup man als zijn paard in het geding is. Opvallend is dat Jeff Rector in Minnesota woont en de enige Afro-Amerikaan onder de pickup mannen is. Dat neemt niet weg dat dit de job van zijn leven is: "Ik heb hier van gedroomd sinds ik 5 jaar oud was" zegt hij. Dit weekend is de 's Worlds Toughest Rodeo in St. Paul neergestreken en Jeff Rector is van de partij om de zaak in goede banen te leiden. Misschien moeten we morgen toch even gaan, wie weet komen we Bassie wel tegen…

"Leading by Example" is een uitspraak die je hier nogal eens hoort. Als je in een leidinggevende positie zit wordt er natuurlijk verwacht dat je het goede voorbeeld geeft aan anderen. Helemaal als je door het volk gekozen bent in een publieke functie als gemeenteraadslid. Maar LeAnn Sargent, lid van de gemeenteraad van Maple Grove, dacht daar kennelijk anders over. De praktijken die zij er op na hield dienen zeker niet als voorbeeld. Toen vader Sargent in de lappenmand terecht kwam besloot dochterlief hem in huis te nemen. Niet gratis: Per maand mocht hij $500 voor kost en inwoning neertellen, en $1500 voor persoonlijke verzorging. Dat was op zich nog wel te billijken. Maar daar bovenop plunderde ze de bankrekening van haar vader leeg: $14,794 voor tasjes, $1,714 voor relaxen in de spa, $4,600 voor makelaarskosten, enzovoort, voor een totaal van $50,000. Toch was dat blijkbaar nog niet genoeg. Vader bezat twee huizen: een huis in Maple Grove met een hypotheek, en een hypotheekvrij vakantiehuis. In zijn nalatenschap had vader laten opnemen dat de vakantiewoning voor LeAnn en haar halfbroer was, en het huis in Maple Grove voor LeAnn. Maar LeAnn zat natuurlijk niet te wachten op een huis met een hypotheek. Ze besloot dan ook om een hypotheek van $58,000 te nemen op het vakantiehuis, om daarmee de hypotheek op het Maple Grove huis af te lossen. De gluiperd. Na de dood van haar vader kwam haar halfbroer al snel achter de praktijken van zijn zus, en legde een belastende verklaring af bij de politie. Binnenkort moet LeAnn Sargent voor de rechter verschijnen. Waar ze vast te horen krijgt dat ze niet als voorbeeld voor anderen dient.

Je zou het niet verwachten maar de langspeelplaat is bezig aan een stevige opmars. Het is blijkbaar nog steeds hip om nieuwe muziek op de ouderwetse manier te beluisteren. Gedurende vijf opéénvolgende jaren hebben vinyl-liefhebbende luisteraars de verkoopcijfers gestaag doen stijgen. Volgens Nielsen SoundScan was 2012 weer een recordjaar waarin de omzet met 4.6 miljoen platen steeg met 17.7% ten opzichte van het jaar ervoor. Toch blijft het een niche markt – vinyl is slechts goed voor 2.3% van alle fysieke album verkopen, tegen 193 miljoen CDs. Opvallend was dat er het afgelopen jaar maar liefst 30.000 exemplaren werden verkocht van de heruitgegeven Beatles topper "Abbey Road" uit 1969. Ik moet mijn vader toch maar eens zeggen dat hij zijn 78-toeren pickup, die waarschijnlijk diep onder het stof in de kelder staat, nog niet weg moet doen...

Als hoogste baas van de politie in Chicago, de op twee na grootste stad in de VS, heb je het niet makkelijk. Chicago staat er namelijk om bekend dat het één van de meest gewelddadigste steden in de VS is. Toch was er hoop. De laatste maanden van 2012 was er een opvallend dalende trend in het aantal moorden waarneembaar. Aan het begin van het jaar had Garry McCarthy, het hoofd van de politie, dan ook uitgesproken dat het de goede kant opgaat. Echter na een maand zijn alle goede voornemens al weer vervlogen. Na een extreem geweldadig weekend staat de teller alweer op 42 moorden voor de maand januari, het hoogste aantal van de afgelopen tien jaar. Het meest opvallende slachtoffer was Hadiya Pendleton, een 15-jarig meisje dat afgelopen week nog te gast was in Washington DC bij de inauguratie van President Obama. Pendleton werd doodgeschoten toen ze met een groepje tieners in een park, op nog geen mijl van Obama's huis in Chicago, stond te praten. De dader, die tot een gang zou behoren, opende het vuur op het groepje zonder het specifiek op Pendleton gemunt te hebben. Tja, wat koop je daarvoor. Het lijkt wel of de oude tijden van mijn vriend Al Capone herleven in Chicago. Oppassen dus.

President Obama heeft een nieuwe stafchef aangesteld. Het is de 43-jarige Denis McDonough uit Stillwater, MN. De stafchef van het Witte Huis is het hoogste lid van het uitvoerende buro van de President van de Verenigde Staten. De positie wordt ook wel "de op één na machtigste man in Washington DC" genoemd. Het is dus een toppositie en daarmee een hele eer voor de in Minnesota geboren en getogen McDonough. Bij de aanstelling van McDonough merkte Obama, oud-inwoner van Chicago, fijntjes op dat McDonough en hij het als fervent football liefhebbers over één onderwerp nooit eens zullen worden: "De Minnesota Vikings versus de Chicago Bears". Nou, Mr President, laat ik U vertellen dat wij het daar dan ook nooit over eens zullen worden. Ook verwees Obama naar het feit dat McDonough, die al een tijdje in Washington woont, als het even kan gebruik maakt van de fiets om zich te verplaatsen. "Als stafchef zal hij dat waarschijnlijk niet langer kunnen doen, ik denk niet dat dat is toegestaan." Vergelijk dat met Nederland, waar zowel Minister President Mark Rutte als Koningin Beatrix gewoon op de fiets door Den Haag rossen. Tja, verschil moet er zijn.

Niet zo’n goede beurt voor David Juntunen. Juntunen is de eigenaar van Top Gear Autoworks, een autobedrijf in Minneapolis. Het bedrijf gaat er prat op dat ze anders zijn dan andere autobedrijven, zoals omschreven op hun website: "What makes us different? In a word ... ethics." Maar als een autobedrijf van zichzelf zegt dat het ethisch handelt, dan is het oppassen geblazen. Zo ook hier. Juntunen had met Judson Champlin, een klant, afgesproken om Champlin's zilverkleurige Lamborghini Gallardo voor de winter te stallen in zijn garage. Omdat Champlin de auto al uit de verzekering had gehaald, zou Juntunen de sportwagen in de herfst van 2011 ophalen met een trailer. Zo gezegd zo gedaan. Nog geen vier maanden later stond de Lamborghini weer op de trailer, maar nu zwaar beschadigd nadat de auto in aanraking was gekomen met drie bomen en twee lichtmasten. In plaats van de auto te stallen en er goed op te passen, was Juntunen er 's avonds laat mee gaan joyriden met alle gevolgen van dien. Dat niet alleen, de ochtend na de crash diende Juntunen een schadeclaim in van $82,500 bij Travelers Insurance, zijn verzekeraar. Het verhaal dat hij daarbij hield was echter ver bezijden de waarheid. Inmiddels is Juntunen aangeklaagd voor verzekeringsfraude en het ongeautoriseerd gebruik van een voertuig, waarvoor hij maandag bij de rechter mag verschijnen. Die gaat hem vast uitleggen wat het woord "ethical" betekent...

Toen ik vanmorgen naar mijn werk reed was het -10. Dat wil zeggen -10 Fahrenheit, ofwel -24 Celsius. Temperaturen om een Elfstedentocht bij te rijden. Je staat er misschien niet zo bij stil maar als je met die temperaturen op weg gaat moet je goed voorbereid zijn. Zo heb ik mijn warme winterjas op de achterbank liggen, en ook de handschoenen ontbreken niet. Daarnaast liggen mijn winterboots in de kofferbak. Als je namelijk met pech onderweg komt te staan dan krijg je het heel erg snel koud in dit weer. Gelukkig is me dat nog nooit overkomen maar je kunt niet weten. Bij dit soort temperaturen is het me zelfs bijna te koud om het raampje te openen bij de drive-thru van de Starbucks. Dat wil wat zeggen. Dit weekend warmt het weer langzaam op en voor midden volgende week voorspelt men temperaturen rond het nulpunt (in Celsius).
Een prettig weekend en tot volgende week.

IJskoud Fiasco

Het was traditioneel gezien de koudste week van het jaar in Minnesota. Dat werd ook dit jaar weer bevestigd. Het was bar koud met een temperatuur die op sommige dagen niet boven de -20 (deg C) uitkwam. Zelfs aan de binnenkant van de ramen vormde zich ijsafzetting wat er op duidt dat het inderdaad erg koud is. Dit soort winterweer zorgt natuurlijk voor de nodige problemen. Zo las ik dat de start van de Red Bull Crashed Ice competitie in St. Paul, een schaatsevenement waarbij waaghalzen op hoge snelheid een ijzingwekkend traject afleggen, was uitgesteld omdat het te koud was. Je leest het goed: tè koud. De kou veroorzaakte te veel scheuren waardoor het te gevaarlijk was. Inmiddels is de temperatuur iets gestegen zodat het spektakel morgen toch door kan gaan. Ook het blussen van een brand in een pizzeria in Minneapolis werd vanwege het ijzige winterweer een schier onmogelijke opgave. De brandweer kwam opnieuw in actie toen een vader, moeder en twee jonge kinderen met hun SUV door het ijs gingen. Op weg naar huis dacht de vader slim te zijn en een kortere route over het ijs te kunnen nemen. De ijslaag onder een brug was echter niet sterk genoeg waardoor de SUV in het ijskoude water terecht kwam. Vader, moeder en hun oudste kind wisten nog de kant te bereiken, maar voor de acht maanden oude baby kwam hulp helaas te laat. Gelukkig liep het in deze video beter af. Een auto die zonodig moet inhalen, raakt in de slip en komt in botsing met een tegemoetkomende vrachtwagen. Met als gevolg dat een baby op de achterbank uit de auto wordt geslingerd. Wonder boven wonder loopt het toch nog goed af...

Mag je met een dronken kop nu wel of niet met een Segway de straat op? Afgelopen februari had Mark Greenman een pool toernooi gespeeld in een bar, waarna hij zijn Segway pakte om naar zijn huis in Medina te gaan. Doordat hij nogal slingerde trok hij de aandacht van een agent die hem aanhield. Nadat een ademtest uitwees dat hij een te hoge alcoholconcentratie in zijn bloed had, werd hij bekeurd voor rijden onder invloed. Maar Greenman, advocaat van beroep, was daar niet klaar mee: Hij wist namelijk dat het, zelfs na een paar biertjes, legaal is om op de zelfbalancerende scooter te rijden. Hij was namelijk twee jaar daarvoor voor hetzelfde vergrijp bekeurd en had dat met success aangevochten voor de rechter. Afgelopen dinsdag werd Greenman opnieuw gesteund door het Hof van Beroep in Minnesota in zijn betoog dat de Segway niet aan de definitie van een motorvoertuig voldoet, en daardoor niet onder de wet voor rijden onder invloed valt. Volgens de uitspraak van het Hof van Beroep, valt de Segway, die maximaal 20 (km/u) haalt, onder de verkeersregels voor voetgangers, omdat de Segway in de eerste plaats gebruikt wordt op trottoirs, fietspaden en in gebouwen. Maar de politie in Medina legt zich er niet bij neer. Sergeant Jason Nelson is teleurgesteld en gaat bij de wetgevende macht lobbyen om de Segway in de klasse voertuigen onder te brengen. Voordat het zover is zal Mark Greenman nog heel veel ritjes lazerus over het asfalt slingeren. Ik wed dat hij meer biertjes scoort dan pool toernooitjes wint...

Sex schandaal in Maple Grove. De rust in ons altijd zo vredige Maple Grove werd deze week ernstig verstoord. Spelers van het ijshockey team van de Maple Grove High School (de school van Marissa) hadden een scheve schaats gereden. Volgens de geruchten zou er een sexfilmpje bestaan waarop een speler van het hockey team met een meisje te zien is in compromitterende toestand. Het geheel zou plaats hebben gehad in de basement van een privéwoning. Andere spelers van het team zouden er bij aanwezig zijn geweest en het geheel hebben opgenomen. Nader onderzoek door de schoolbestuur leidde ertoe dat twee leden van het team voor vier wedstrijden werden geschorst, en elf leden voor twee wedstrijden. Toch was daarmee de kou niet uit de lucht. De media kreeg de indruk dat men het zoveel mogelijk onder de pet wilde houden, om de school niet in diskrediet te brengen. Het schoolbestuur zag zich dan ook genoodzaakt om gisteren een persconferentie te organiseren. Doordat vragen van de pers niet echt werden beantwoord onder het mom van privacy en "het onderzoek loopt nog", werd het wantrouwen en de controverse rond het schandaal alleen maar verder aangewakkerd. My take away was dat er heel veel mooie woorden werden uitgesproken maar dat de jongens strenger gestraft hadden moeten worden. Twee tot vier wedstrijden schorsen, dat zet geen zoden aan de dijk. Men had een voorbeeld moeten stellen door het team gewoon uit de competitie te nemen. Ik denk dat het hele verhaal nog een staartje gaat krijgen. We gaan het zien.

Dit jaar wordt de Superbowl een strijd tussen de Baltimore Ravens en de San Francisco 49-ers. De Superbowl is de finale van de American Football competitie en kan qua nivo en importantie worden vergeleken met de finale van de Champions League in Europa. Dè wedstrijd van het jaar in de VS zal volgende week zondag gespeeld worden in New Orleans. Het unieke van de Superbowl dit jaar is dat de teams worden gecoached door twee broers: John Harbaugh is de hoofdcoach van de Ravens terwijl zijn broer Jim het team van de 49-ers coacht. Het is dus Harbaugh vs Harbaugh, en de wedstrijd kreeg al snel allerlei bijnamen: The Brother Bowl, The Harbaugh Bowl, The Har-Bowl, en The Super-Baugh. De zus van de twee, Joani Crean, schreef in een persbericht: "Geweldig trots op John, Jim en hun gezinnen. Ze verdienen dit. Team Harbaugh!" Ze speelden één keer eerder tegen elkaar, vorig jaar in een NFL wedstrijd in het reguliere seizoen, toen de Ravens van de 49ers wonnen met 16-6. Dit jaar zet ik mijn geld op de 49ers. Over twee weken zullen we het weten.

Aan het begin van deze week stond de inauguratie van President Obama voor zijn 2e termijn op de agenda. Het inaugureren van de VS president wordt volgens een heel strak protocol uitgevoerd. Het moet officiëel plaatsvinden op 20 januari, maar als dat op een zondag valt dan splitst men het volgens traditie in een korte privé-ceremonie op zondag gevolgd door de publieke ceremonie op maandag. De viering gaat gepaard met veel ceremoniëel. Zo moet de president volgens de wet de volgende eed afleggen: "I do solemnly swear (or affirm) that I will faithfully execute the office of President of the United States, and will to the best of my ability, preserve, protect, and defend the Constitution of the United States." Dat is nog wel een keer te doen. De eed wordt gevolgd door een speech (de zogenaamde Inaugural Address), en natuurlijk mag een gebed en de Star-Spangled Banner (het Amerikaanse volkslied) niet ontbreken. Dit jaar was de eer tot het zingen van het volkslied aan Beyoncé. Zoals iedere beroemdheid moest zij een eigen draai aan het lied geven, iets waar ik persoonlijk niet zo van hou (ben meer van de traditie). Maar belangrijker, ze deed het niet live. Dat leidde tot de nodige beroering in dit land. Volgens sommige conservatieven was dat maar weer eens een bewijs hoe deze regering de boel loopt te bedriegen. Ik zou zeggen: Who cares...

Een vervelend bericht voor de dames. Minnesota gouverneur Dayton is bezig om het stelsel van staatsbelastingen te herzien, met het doel om het eenvoudiger te maken en het aantal uitzonderingen te reduceren. Dat is een nobel streven maar waar het natuurlijk uiteindelijk om draait is het genereren van extra inkomsten om de begroting van de staat in balans te krijgen. Eén van de voorstellen is het invoeren van belasting op kleding. Kleding is hier al jaren onbelast met als gevolg dat het relatief goedkoop is. Dat is één van de redenen waarom de Mall-Of-America zo succesvol is. Mensen van over de hele VS komen voor een weekend naar Minnesota om de unieke shopping mall te bezoeken en weer huiswaarts te keren met (vooral) kleding. Het nieuwe voorstel is dus niet gunstig voor het (meestal) vrouwelijke Mall-Of-America publiek. De dames in Huize Berghuis zitten ook niet te wachten op een belasting op kleding. Maar blijkbaar was er meer weerstand want het voorstel dat op tafel ligt is om alleen belasting te heffen op kledingstukken die meer dan $100 kosten. Weer zo'n halfbakken compromis waardoor er niets van het nobele streven tot vereenvoudiging van het stelsel overblijft. Wel genereert het meer inkomsten voor de staat en daar was het immers uiteindelijk om te doen. Gelukkig kopen de dames (nog) niet veel $100-of-meer kledingstukken zodat de schade beperkt blijft. Eind goed al goed.

Ik zag hier een bijdrage over de auto's die acht van de rijkste mensen op deze aarde (volgens Fortune) rijden. Opvallend daarbij is dat niet iedereen in een bijzondere auto rijdt, ondanks hun bankrekening. Zo rijdt biljonair Laurene Powell Jobs, de weduwe van Steve Jobs, in een gewone Audi A5 rond in haar woonplaats Palo Alto, CA. Degene die het meest opvalt in dit rijtje is echter investeerder Warren Buffett. De chairman en CEO van Berkshire Hathaway, die niet alleen bekend staat om zijn vermogen maar ook om zijn zuinigheid, beweegt zich voort in een Cadillac DTS. Hij kocht deze auto, met een prijskaartje van $45.000, een tijdje geleden om het worstelende General Motors voort te helpen. Nou, met Buffet's bankrekening zou ik het wel weten. Wie weet had ik dan wel meegedaan aan de veiling van deze bijzondere auto, die uiteindelijk wegging voor het lieve sommetje van $4.6 miljoen. Nie niks maar dan heb je wel iets aparts. Misschien is dat wel het verschil tussen Buffett en mij, en het bewijs dat mijn bankrekening nooit tot grote hoogte zal stijgen...

Dan de "Oberender case". Christian Oberender is een bekende van de politie: In 1995, toen Oberender 14 jaar was, heeft hij zijn moeder thuis vermoord met een vuurwapen. Nadat hij zijn straf daarvoor had uitgezeten is Oberender weer gaan wonen in het ouderlijke huis. Nu, 18 jaar later, stuurt Sheriff Jim Olson van Carver County zijn mannen naar datzelfde huis. Twee dagen eerder had Olson namelijk ontdekt dat op de Facebook-pagina van Oberender foto's stonden afgebeeld van vuurwapens die lagen uitgespreid op een bed in het huis, samen met aantekeningen over de schutter die recent 20 kinderen doodschoot in Newtown. Wat Olson's mannen vonden in Oberender's huis was huiveringwekkend: In totaal 13 geweren, inclusief semi-automatische en een AK-47. Nog meer verontrustend was de brief die Oberender onlangs had geschreven aan zijn overleden moeder Mary: "Ik ben zo moorddadig. Ik denk de hele tijd aan doden. Het monster wil eruit. Hij is er slechts één keer uit geweest waardoor iemand is gestorven." Tja, een zieke geest zou je denken. Gelukkig zit Oberender nu veilig opgeborgen in een gevangenis. Het is een mooi voorbeeld van hoe iemand die ooit een moord heeft gepleegd, geestesziek wordt verklaard en wordt opgesloten, na vrijlating toch een arsenaal aan moordwapens kan aanschaffen. Zonder dat hem ook maar één strobreed in de weg wordt gelegd. Niemand die mij nog wijs kan maken dat er niet iets grondig fout is met het wapenlicentiesysteem in de VS. Scary.

Ik las hier gisteren dat de eerste editie van het NK ijsvissen is gehouden in Bant (Flevoland). Opvallend dat het de eerste editie was, iets nieuws dus voor Nederland. Dat in een tijd dat iedereen praat over global warming. Jammer dat ik er te laat achter kwam anders was ik als volleerd ijsvisser zeker van de partij geweest. Het is nu uitgelopen op een gigantisch fiasco. Geen enkele van de 25 deelnemers wist ook maar één vis aan de haak te slaan. "Misschien was het onervarenheid", gokte organisator Ed Piek. Dat moet het geweest zijn. Ik zag op foto's dat iedereen boven een gat hing. Maar zo werkt het niet: Je moet altijd twee gaten boren. Bij het ene gat jaag je de vis weg en bij het andere vang je ze op. It's that simple. Organisator Piek meldde ook nog dat de prijzen, een mountainbike en een beker, worden bewaard voor een volgend kampioenschap. Kijk, dat heb ik nou weer. Misschien moet ik organisator Piek een foto sturen van mijn viskwaliteiten op en onder het ijs. Wie weet word ik dan alsnog gehuldigd als 1e Nederlands Kampioen IJsvissen...

Een prettig weekend en tot volgende week.

Should I Tell the Truth?

Hoe kan ik anders dan beginnen met het verhaal Lance Armstrong. In de VS (en elders) bewonderd en bewierookt vanwege het bijzondere verhaal: genezen van kanker, zeven keer winnaar van de Tour de France, oprichter van het kankerbestrijdingsfonds Livestrong, "Living the American Dream". Hij was een held en idool, een voorbeeld voor anderen, maar hij is van een groot voetstuk gevallen. Zelfs hier in de VS heeft hij het verbruid. Zijn bekentenis aan Oprah was vandaag het gesprek van de dag. Heel veel mensen konden zijn bekentenis waarderen maar hadden het gevoel dat hij op vele punten nog steeds niet volledig de waarheid sprak. Ook ik kreeg dat gevoel tijdens het interview. Zelf ben ik het meest verbolgen over het feit dat hij de mensen die hem in het verleden al beschuldigden van het gebruik van doping, het leven onmogelijk heeft gemaakt. Kijk, dat je je wendt tot doping, hoewel niet goed te keuren, is één; maar dat je, terwijl je weet dat je zèlf de boel ongelofelijk loopt te bedriegen, het leven van de mensen die je beschuldigen kapot probeert te maken, is van een heel andere orde. Hij had alle criticasters volledig kunnen negeren en ze links kunnen laten liggen. In plaats daarvan maakte hij ze uit voor alles en nog wat, sleepte hij ze voor de rechter, verklaarde hij onder ede dat ze logen, en liet hij ze genadeloos straffen. Dat valt niet goed te praten, zelfs een bekentenis doet daar niets aan af. "He is just a bad person" zoals men hem vanmorgen op de radio omschreef. Zo ist maar net.

Over radio gesproken, sinds Kevin and Cheryl uit elkaar zijn gegaan en hun radioprogramma is opgedoekt, luister ik elke morgen naar The Dave Ryan Show. Eén keer per week heeft men in die show een item dat "Group Therapy" heet. Het is een item waar iemand die met een groot geheim zit, inbelt, het deelt met de luisteraars, waarna luisteraars gevraagd wordt om advies te geven via SMS, email of telefoon. Deze week was het woord aan Ben. Ben liep een paar maanden geleden in een supermarkt en vond daar een ring. Niet zo maar een ring, een knoeperd van een ring met drie diamanten. Volgens eigen zeggen was hij "goed van hart" en zou hij de ring normaal gesproken naar de klantenservice hebben gebracht. Maar helaas, hij besloot dit keer om de ring te houden. Daar bleef het niet bij. Ben ging met de ring naar de juwelier, liet 'm inpakken in een mooi doosje, en legde het als kado voor zijn vrouw onder de kerstboom. Zij was helemaal in extase: Ben had haar nog nooit een sierraad gegeven en deze was zò bijzonder en mooi. Sinds de Kerst is zijn vrouw dan ook volledig in de wolken, loopt ze de hele dag te pronken met haar kleinood, en vertelt ze Jan en alleman hoe bijzonder Ben is. Maar Ben heeft inmiddels wroeging. Hij begrijpt dat er iemand rondloopt waarvoor de ring (met een geschatte waarde van $6000) mogelijk heel vele emotionele waarde heeft. Hij worstelt nu met de vraag of hij het geheim moet verklappen aan zijn vrouw: "Should I Tell the Truth?" Waarmee hij zou toegeven dat hij helemaal niet zo'n goede man is maar een sukkel die een grote fout heeft begaan! Mijn advies: Hij moet gewoon met de billen bloot. Jullie suggesties kun je hier naar Dave sturen.

Op woensdag presenteerde president Obama zijn plan voor het terugdringen van het wapengeweld in de VS. Omringd door kinderen die hem hadden geschreven naar aanleiding van de recente gebeurtenissen in Newtown, onthulde Obama de meest ingrijpende maatregelen op dit gebied in de laatste twee decennia. Het plan, dat wordt omschreven als een belangrijk initiatief, bestaat uit 23 punten. Toch is het in veel opzichten beperkt in omvang als gevolg van de ernstige verdeeldheid in dit land over dit probleem, maar ook door de kracht van de wapenlobby. Het plan voorziet in een federaal verbod op de verkoop van zware wapens voor militaire doeleinden. Ook komt er een verbod op het gebruik van magazijnen met meer dan 10 patronen. Obama wil verder het systeem voor antecedenten-onderzoek uitbreiden naar alle wapen-aankopen, inclusief de bijna 40% van aankopen die worden gedaan bij gunshows en via particuliere verkoop. Dat systeem verplicht verkopers om te controleren dat potentiële kopers niet zijn veroordeeld voor een misdrijf of huiselijk geweld, of in een psychiatrische inrichting zitten. Toch kan uitvoering van Obama's plan nog wel even op zich laten wachten want de belangrijkste onderdelen vereisen goedkeuring van het Congres. En daarin zitten vele politici die alles zullen aangrijpen om elke hervorming te blokkeren. We gaan het zien.

"Hallo, daar zijn we weer!" Die tekst kwam deze week bij mij spontaan naar boven. Oorspronkelijk komt deze tekst uit het voormalige programma Glamourland van Gert-Jan "Gaat-het-weer-een-beetje-meneer-Dröge?" Dröge. Dröge dreef hiermee de spot met Jan des Bouvrie en zijn vrouw, die regelmatig werden gesignaleerd op society feestjes in het Gooi. Maar dat is niet waarom ik er aan moest denken. Bij mij was de aanleiding deze kop: "Kans op Elfstedentocht heel groot". Elk jaar als in Nederland drie millimeter ijs op de sloten ligt en er een koude periode wordt aangekondigd, wordt dit artikel weer uit de archieven gehaald en op de pers gezet. Je kunt er bijna de klok op gelijk zetten. Het is natuurlijk ook schitterend als de Tocht de Tochten weer eens een keer door zou kunnen gaan. Maar zolang de ijsmeester bij een live uitzending op de radio door het ijs zakt moet het nog wel even doorvriezen.

Zeg niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb. Volgens dit bericht zijn de Duitsers van plan om hun buitenlandse goud weer terug naar eigen land te halen. Heel verstandig. Maar waarom volgt Nederland dit voorbeeld niet? Ik heb het al eerder aanbevolen want in de huidige economische tijd is niet alleen je geld maar zelfs je goud niet meer veilig. Niet zeuren dus als de Amerikanen het Nederlandse goud inzetten om het begrotingstekort te dichten. Er moet namelijk snel wat gebeuren anders gaan we over het schuldenplafond. Gelukkig lijken de Republikeinen accoord met een tijdelijke verhoging van dat plafond onder de voorwaarde dat de Democraten voor 15 april met een plan komen om drastisch te bezuinigen op de overheidsuitgaven. Afwachten maar weer.

Jullie maar denken dat de bierfiets typisch Nederlands is. Mooi niet dus. De Pedal Pub (zoals die hier wordt genoemd) is ook in Minneapolis erg populair. Ze zijn pas sinds vier jaar legaal in Minnesota. De wet in Minnesota verbied namelijk om geopende flessen of blikjes met alcohol in een voertuig te hebben. Er moest dan ook een speciale vrijstelling worden geschreven voor de Pedal Pub: "a vehicle that is operated for commercial purposes in a manner similar to a bicycle as defined in section 169.01, subdivision 51, with five or more passengers who provide pedal power to the drive train of the vehicle". Een heel lastige zin die zonder alcohol bijna niet te begrijpen is. Maar de stad Minneapolis overweegt nu om de Pedal Pub aan banden te leggen. Men wil nieuwe regelgeving introduceren om de zaak beter onder controle te houden. Zo mag men niet meer na 10 uur 's avonds op de openbare weg komen, moet men een vergunning hebben ($59 per bestuurder en $98 per voertuig), is sterke drank niet langer toegestaan, en moeten eigenaren verzekerd zijn voor $2 miljoen. Zo is de lol er snel af...

Vroeger op de lagere school zaten er in mijn klas vier Harries. Je leest het goed: Maar liefst vier Harries. Het was een mix van Harry en Harrie, maar het waren er vier. Best uniek zou je kunnen zeggen. Blijkbaar was de naam Harry in het midden van de jaren '60 erg populair. Ook hier was Harry een veel gehoorde naam in die tijd. Zoals ook Joe. Als je jaren geleden de twee woorden "Hey Joe" riep in een drukke winkelstraat of op een fabrieksvloer, dan had je de kans dat er een dozijn mensen verwachtingsvol jouw kant op keken. Joe's waren overal. Maar da's war einmal. Tegenwoordig komt de naam Joe niet eens meer voor in de top 20, datzelfde geldt voor David. Namen als Bob, Tom en Dick zijn uit de top 50 gekelderd, en Harry vinden we pas terug op plaats 709. De verandering is nog dramatischer voor meisjesnamen. Mary, de meest populaire vrouwelijke naam ooit, is gedaald tot plaats 112. Nancy staat op nummer 541, Deborah op 808, Patricia op 667, Barbara op 764, en Carol op 972. Tja, de tegenwoordige toppertjes in de VS zijn Jacob, Mason, Ethan, en Sophia, Isabella en Emma. Het wordt nooit meer zoals het was...

Afgelopen weekend waren er vier football wedstrijden te bewonderen, op zaterdagmiddag de Baltimore Ravens tegen de Denver Broncos (38-35 in overtime), zaterdagavond de Green Bay Packers tegen de San Francisco 49-ers (31-45), zondagmiddag de Houston Texans tegen de New England Patriots (28-41), en zondagavond de Seattle Seahawks tegen de Atlanta Falcons (28-30). Een wedstrijd bestaat uit 4 quarters van elk 15 minuten. Dat is dus precies één uur zuivere speeltijd maar met time-outs, rust, commercials en meer neemt elke wedstrijd minimaal drie uur in beslag. Als liefhebber (en daar schaar ik me inmiddels onder) is het weekend daar dus goed mee gevuld. Maar het was het meer dan waard: ik heb dit weekend ontzettend genoten van de wedstrijden. Mooie passes, lange rushes, harde tackles, game-changing intercepties, domme penalties, gemiste field goals, onmogelijke touchdowns, foute calls van coaches. Volop spanning tot het eind. Maar ook winst voor alle teams die ik als favoriet had aangewezen. Gelukkig had ik de week om weer enigszins op adem te komen…

Het leek wel alsof het deze week om niets anders ging dan het interview met Lance Armstrong. Maar wat te zeggen van dit nieuws: Op de North American International Auto Show (NAIAS) in Detroit werd de 7e generatie van de Chevrolet Corvette gelanceerd, de Chevrolet Corvette Stingray. Het is één van de meer dan 50 primeurs die op de beursvloer van Detroit te zien is. Liefhebbers van deze klassieke sportwagen zullen met grote spanning hebben gewacht op de presentatie van de ster van de American muscle cars. Met een enigszins aangepaste styling, licht verbeterde performance en verdere technologische vernieuwingen is er weer een mooi vervolg gegeven aan dit icoon. Aangedreven door een 6.2-liter V8 motor met 450 pk gaat het van 0 tot 60 (mph) in minder dan 4(s). Voor de liefhebbers is de ‘Vette hier te koop voor een kleine $50.000 (exclusief 7% tax). Het zou zo maar kunnen dat er binnenkort één op transport gaat naar Wierden...

Wij gaan een lang maar koud weekend tegemoet. Maandag zijn we vrij in verband met Martin Luther King Day. Het kwik komt die dag echter niet boven de -20 (deg C). Het is dat we hier niet zoveel ijsmeesters hebben anders kon de Elfstedentocht hier direct geschaatst worden. Een prettig weekend en tot volgende week.