De Wodka Burgemeester

Daar stond ik dan op mijn vrije zaterdag 's morgens om zes uur in vol ornaat naast mijn bed. Marissa had haar eerste tennistoernooi via haar school en werd om kwart voor zeven op het verzamelpunt bij de Maple Grove Senior Highschool verwacht. De dames gingen met de schoolbus naar Blaine waar het toernooi werd gespeeld op het complex van de Blaine Highschool. Bij het verzamelpunt aangekomen was het een drukte van belang: auto's reden af en aan om speelsters te droppen. Uiteindelijk gingen ze met ruim dertig meiden op pad. Marissa moest twee dubbelpartijen spelen, om 8 en 11 uur. Omdat we benieuwd waren hoe het haar zou vergaan waren we in de loop van de morgen ook naar Blaine gereden om het toernooi luister bij te zetten. Er lagen in totaal 12 tennisbanen (ook hier bleek weer dat alles groter is in Amerika) waarop het toernooi werd afgewerkt. Aan de kant vele vaders en moeders die hun dochters steunden. De partijen gingen over 8 gewonnen games. Ondanks dat Marissa en haar partner beide partijen verloren was het een goede ervaring. Het smaakt zeker naar meer.

Deze week las ik een bericht op CNN over de tien gevaarlijkste beroepen in de VS. De top vijf: Visser, houthakker, piloot, boer en dakdekker. Waarbij visser met kop en schouders boven de rest uitsteekt met een zogenaamde Fatality Rate van 200 per 100.000. Dat wordt vooral veroorzaakt door vissers die in de noordelijke wateren opereren waar het erg koud kan zijn. Daar kunnen vrieswater en ijsvorming op het dek leiden tot vervelende ongelukken. De houthakkers hebben het vooral lastig in bergachtige omgevingen. Als een boom op een steile helling verkeerd wordt neergelegd kan die hard aan de haal gaan en een spoor van vernieling achterlaten. Opvallend is dat géén van bovengenoemde beroepen goed betaald wordt, op piloot na. Met andere woorden, redelijke compensatie voor het hogere risico in de vorm van gevarengeld is er blijkbaar niet bij. Gelukkig blijkt uit de statistieken dat de kans op een dodelijke ongeval op het werk nog nooit zo laag was als in het afgelopen jaar. Als ik dit allemaal zo zie ben ik toch blij dat ik gewoon in een kantoor zit.

Deze week was ik Totally Shocked. Op internet verschenen een aantal berichten (hier en hier) over een lynchpartij in Pakistan. Twee broers van 17 en 15 jaar werden verdacht van diefstal en werden als gevolg daarvan door een woedende menigte doodgeslagen met knuppels en stenen. Er waren ook live beelden van deze afslachting. Ik heb daar even naar gekeken maar dat was afschuwelijk. Onbegrijpelijk hoe een aantal mensen zo barbaars te werk kan gaan. In de moderne beschaving zou je dit niet meer verwachten. Velen stonden er bij en keken er naar zonder in te grijpen. Of nog erger, pakten de mobiel om het vast te leggen. Zelfs de politie trad niet op. Als ik me een voorstelling maak van de Filistijnen in de bijbel dan beeld ik me dit soort gedrag in. Maar in de tegenwoordige tijd....onbegrijpelijk. Daar zijn geen woorden voor. Voor de slachtoffers: R.I.P. Bij nader inzien zijn ze waarschijnlijk ook nog eens onschuldig. Wat een drama.

Ik heb al eens eerder geschreven dat alcohol hier best wel een groot probleem is. Zo ook in de stad Mankato waar de Minnesota State University is gevestigd. De afgelopen jaren zijn er in deze studentenstad verschillende aan alcohol-gerelateerde incidenten geweest waarvan sommige met dodelijke afloop. Als antwoord daarop had het gemeentebestuur onder leiding van burgemeester John Brady de regels voor alcoholconsumptie aangescherpt en ook de controle er op verscherpt. Zo werden afgelopen weekend tijdens een extra controle ongeveer honderd mensen gearresteerd in verband met overmatig alcoholgebruik. Maar terwijl dat gebeurde zat burgemeester Brady zelf vast op verdenking van rijden onder invloed. De burgemeester was op weg naar het vliegveld voor een trip naar China (ook hier geen gebrek aan snoepreisjes onder het mom van culturele uitwisseling). Om alvast in de stemming te komen had hij blijkbaar een fles Smirnoff wodka "burgemeester" gemaakt. Daardoor zag Brady de zaken niet zo scherp meer en veroorzaakte hij een botsing. Alsof dat nog niet erg genoeg was reed hij na het ongeluk door. Nadat de politie hem had getraceerd negeerde hij ook nog eens een stopteken. Volgens het arrestatiebevel sprak hij bij zijn arrestatie met dubbele tong en bleek uit een test dat hij drie keer het toegestane percentage alcohol in zijn bloed had. Dan te weten dat zijn eerste termijn van vier jaar als burgemeester in oktober zou aflopen en dat hij in de race was voor herverkiezing. Zijn advocaat liet een statement uitgaan: "The mayor apologizes for the inconvenience that this may cause his professional responsibilities and he requests your patience". Dat had ik beter gekund: "The mayor leads his students by example". Inmiddels is John Brady op nonactief gezet. Toedeloedoki.

Zondag zijn we naar Shakopee geweest, om precies te zijn naar het Canterbury Park, zo'n 30 minuten bij ons vandaan. Canterbury Park is het Duindigt van de staat Minnesota. We kwamen daar in een voor ons nieuwe wereld terecht, de wereld van de draf- en rensport. Met veel liefhebbers van paarden maar bovenal veel liefhebbers van het gokken op de koersen. Dit jaar bestaat Canterbury Park 25 jaar en om dat jubileumjaar te vieren is de entrée het gehele jaar vrij. Dat was een onverwachte meevaller. Binnen ging het er weer op zijn Amerikaans aan toe: groots, entertaining, volop eten en drinken, en niet te vergeten vele mogelijkheden om een gokje te wagen. Op deze koersdag werd er elk half uur een race verlopen met volbloed paarden bereden door lichte mannetjes. De races werden van commentaar voorzien door de Amerikaanse versie van onze Hans Eysvogel. Ofwel, sneller pratend dan de paarden en hijgend over de finish. Tijdens de races natuurlijk vele gespannen gezichten op de tribunes hopend op een goed resultaat. Waarbij er geheid het nodige zwartgeld werd ingezet dat witgewassen moest worden. In één van de zalen kon je deze dag ook inschrijven op gesigneerde portretten van bekende sporters, waarbij de opbrengst ten goede kwam aan een charitatieve instelling. Er stond ook een mooi gesigneerd portret van Vikings quarterback Brett Favre bij. Daar had ik wel oren naar onder het mom: doe eens gek, het is voor een goed doel en je houdt er zelf ook nog wat moois aan over. Dat idee kreeg echter niet veel bijval van de dames dus heb ik er maar vanaf gezien (stom). Desalniettemin een leuk uitje.

Dinsdag maakte Medtronic de resultaten van het eerste kwartaal bekend en dat was onder de maat. Op de beurs van New York, die het toch al zwaar te verduren had, daalden de Medtronic aandelen met 11%. De zware economische tijden en de onzekere toestand waarin de gezondheidszorg verkeert zijn de belangrijkste oorzaken van het tegenvallende resultaat. Als gevolg hiervan heeft Medtronic de voorspelling voor het fiscale jaar naar beneden bijgesteld. Desondanks waren de analisten redelijk gestemd en ook kreeg onze CEO Bill Hawkins een vriendelijke ontvangst van aandeelhouders. Dat werd mede veroorzaakt door het feit dat Medtronic op zich goed gepositioneerd is met een breed portfolio aan health care producten. Zo is het maar net.

Deze keer komt mijn bijdrage een dag eerder dan normaal. Morgen gaan we voor een lang weekend (van vrijdag tot dinsdag) naar Chicago. De belangrijkste reden is dat ik mijn paspoort moet vernieuwen. Tegenwoordig moeten daarvoor biometrische gegevens zoals vingerprints worden opgenomen en dat kan hier in de VS alleen maar bij een beperkt aantal consulaten. Voor ons is het consulaat in Chicago het dichtst bij, op slechts 425 mijl of ongeveer 7 uur rijden bij ons vandaan. Gelukkig is er in Chicago meer te beleven dan het bezoeken van een consulaat. De dames hebben een hele lijst gemaakt: Milleniumpark, Sears (of Willis) Tower, Lake Michigan en natuurlijk The Magnificent Mile, een mijl lang met bijna 500 shops en 200 restaurants. Ik heb het huis van president Obama en het graf van Al Capone op mijn lijstje staan. Op verzoek van Marissa zitten we in het Hilton hotel downtown, want ze wil graag een keer ervaren wat het is om in een hotel van de familie van Paris Hilton te zitten. We gaan het meemaken.

Tot volgende week.

Back-to-School Shopping

De afgelopen weken ligt Target, de op één na grootste supermarktketen in de VS met hoofdkantoor in Minneapolis, zwaar onder vuur. Wat is er aan de hand? Target heeft een donatie van $150.000 gedaan aan MN Forward, een stichting die Tom Emmer, de Republikeinse kandidaat voor de Minnesota governor verkiezingen, ondersteunt. Nu houdt Emmer er een aantal conservatieve standpunten op na: Hij is tegen het homo huwelijk, steunt Arizona's immigratie wet, heeft voorheen voorgesteld om daders van sexueel misbruik chemisch te castreren, en is voor bezuinigingen op AIDS preventie programma's. Het is opvallend dat Target deze donatie heeft gedaan omdat Target als werkgever een voorbeeld vormt vanwege hun positive beleid ten opzichte van homo, lesbische en bisexuele medewerkers. Human Rights Campaign, een groep die de belangen van deze mensen behartigt, is dan ook in het geweer gekomen. Dat heeft al geleid tot openlijke excuses van de Target CEO Gregg Steinhafel voor de donatie. Maar blijkbaar vindt Human Rights Campaign dat niet genoeg. Er is een Facebook pagina gemaakt met meer dan 58.000 supporters die pleiten voor een nationale protest dag om Target te laten weten dat ze er niet van gediend zijn dat Target "met één hand van ons neemt en met de andere hand aan onze onderdrukkers geeft". Ook zijn er plannen om de bouw van twee nieuwe Target vestigingen in de San Francisco area te dwarsbomen. Daar zit Target al helemaal niet op te wachten. Target heeft de donatie aan MN Forward verdedigd als zijnde in het belang van het bedrijf. Met andere woorden, mocht Emmer aan de macht komen dan gaan we er van uit dat hij onze belangen behartigt. Immers, voor wat hoort wat. Dit soort openlijke verstrengeling van politiek en business in dit land blijft erg opvallend.

Deze week kreeg ik een email van mijn broertje Marcel, eigenaar van een C1000 supermarkt in Hengelo. Ons Marcel is samen met een aantal andere C1000 ondernemers in Hengelo burgerlijk ongehoorzaam. Foei zou je denken, zo is hij niet door zijn ouders opgevoed en zijn grote broer is toch ook altijd een lichtend voorbeeld geweest. Toch ligt de situatie hier anders. Marcel en zijn collega's vechten voor rechtvaardigheid en gelijke behandeling. Wat is er namelijk aan de hand? Afgelopen december heeft de gemeente Hengelo aan vier supermarkten (drie Sanders, één C1000) een vergunning afgegeven voor openstelling op zondag. Dat is een mooi begin zou je zeggen maar op deze manier werkt de gemeente Hengelo natuurlijk oneerlijke concurrentie in de hand. De overige Hengelose C1000 ondernemers zijn het logischerwijs niet eens met deze gang van zaken en hebben besloten om ook op zondag open te gaan. Ik geef ze groot gelijk dat ze de gemeente challengen. Ze riskeren daarmee wel een boete van € 5000 per overtreding. Dit speelt nu al een aantal weken en de boetes zijn opgelopen tot meerdere tienduizenden euries. Jammer geld maar je moet wat als je je recht wilt halen. Inmiddels is de politiek wakker geschud en ligt er een verzoek van de VVD om de gemeentelijke verordening aan te passen zodat alle supermarkten in Hengelo ‘s zondags de deuren kunnen openen. Dat is wat men hier in de VS hanteert: iedereen altijd open. Ik weet niet of dat voor de supermarkten rendabel is, maar voor de consument is het erg handig.

Het is puur toeval maar de verhalen van Target en C1000 zijn eigenlijk nauw verweven. De toestand in Hengelo toont aan dat er best wel voordelen zitten aan de Amerikaanse benadering. Door zoals Target voldoende dollars aan politieke partijen te doneren zorg je er op voorhand voor dat je belangen goed worden behartigt. Hiermee had een toestand als in Hengelo voorkomen kunnen worden. En in tegenstelling tot een boete is zo'n donatie ook nog eens aftrekbaar van de belasting. Best wel slim dus die Amerikanen :-)

Het komende schooljaar zitten Marissa en Leonie op dezelfde school, de Maple Grove Junior Highschool. Marissa gaat naar 9th grade, Leonie naar 7th grade. Dat betekent ook dat ze in dezelfde schoolbus zitten, 's morgens twintig minuten heen en 's middags twintig minuten terug. Op zich is dat natuurlijk tijdverspilling. Je hoopt dan ook dat het zo snel mogelijk gaat want tijd is geld. Daar hebben ze iets op gevonden: een schoolbus met straaljager motor. Kost wat maar dan heb je wat. Een beetje rook en vuur uit de pijp, het gas erop en knallen met die handel. Fantastisch. Op deze manier kost het de dames minder dan 2 minuten. Alternatieven zijn er ook maar dan moet je je wel goed vasthouden, zie hier en hier. Nog meer fun hier en hier. Wat een spektakel. Toch, eigenlijk zijn ze gek die Amerikanen.

Ik moet het even met jullie hebben over Jim Thome. "Who the heck is Jim Thome?" zullen jullie denken. Jim Thome is een baseball (honkbal) speler die sinds begin dit jaar bij de Minnesota Twins speelt. Thome is een bijzondere speler: hij is kampioen homeruns slaan. Als Jim Thome aan slag komt en hij naar de plaat loopt dan voel je gewoon: hij gaat die bal er weer uitrammen. Als ik hem zie lopen moet ik altijd denken aan Jerommeke uit Suske en Wiske: een houterige figuur die hardloopt als een tank maar wel heel veel power uitstraalt. Hij doet me ook denken aan Ruud Gullit, die had op het voetbalveld ook iets onoverwinnelijks over zich. Zoiets van: mij kan niks gebeuren, kom maar op met die bal en ik zal hem een knal geven (in Thome's geval met de bat). Thome staat inmiddels in de top tien van spelers met de meeste homeruns aller tijden. In de thuiswedstrijd tegen rivaal Chicago White Sox op dinsdag sloeg Thome op een cruciaal moment weer een homerun waardoor de Twins met 7-6 wonnen. Inmiddels staat Thome op een totaal van 581 homeruns in zijn carrière. Wat een kerel, my favorite Twins player.

Dan Brett Favre, he is back in town. De quarterback gaat nog een jaar de aanval van de Minnesota Vikings leiden. Brett Favre is een American football legende. Nadat iedereen dacht dat hij op 39-jarige leeftijd de football schoenen aan de wilgen had gehangen tekende Favre vorig seizoen voor twee jaar en 25 miljoen dollar bij de Vikings, zie hier. In zijn eerste seizoen maakte Favre zijn reputatie volledig waar: hij leidde ons tot de halve finale van de Superbowl. Helaas maakte hij daarin in de laatste minuut een cruciale fout waardoor we de wedstrijd in de verlenging (onterecht) verloren, zie hier. Er werd de afgelopen maanden volop gespeculeerd of Favre het tweede jaar van zijn contract wel zou uitdienen. Hij had in de zomerstop een operatie aan zijn enkel ondergaan en suggereerde dat het herstel trager verliep dan gehoopt. Inmiddels was de voorbereiding van de Vikings in volle gang: na een trainingskamp van drie weken speelden ze afgelopen zondag hun eerste van vier oefenwedstrijden. Favre was echter in geen velden of wegen te bekennen. Op dinsdag was er dan eindelijk Breaking News met het voor vele fans verlossende bericht dat Brett Favre vanuit zijn woonplaats Hattiesburg, Mississippi, met een privéjet onderweg was naar Minneapolis. Vele fans waren naar het vliegveld getogen voor een heldenontvangst. Volgens critici had Favre zijn vertragingstactiek gewerkt: hij mocht het trainingskamp overslaan en de eigenaren hadden zijn salaris verhoogd van 13 naar 20 miljoen dollar. Naar verwachting zal Favre aanstaande zondag zijn opwachting gaan maken tijdens de tweede oefenwedstrijd. We gaan het meemaken of hij op 40-jarige leeftijd nog een jaar kan excelleren en ons voor het eerst in de geschiedenis de Superbowl kan bezorgen. De verwachtingen zijn hoog gespannen.

Een hot item hier in Amerika is Back-to-School shopping. Eind juli vallen de eerste folders al in de brievenbus over Back-to-School en alle aanbiedingen die daarmee samenhangen. Het gaat dan niet alleen over spullen voor school, zoals pennen, potloden, notebooks en schooltassen, maar met name ook over de nieuwe garderobe die moet worden aangeschaft voor het nieuwe schooljaar. Na drie maanden zomervakantie in sportshort of hotpants, wordt het weer tijd voor degelijke en fatsoenlijke schoolkleding. En dan niet één outfit, nee, de hele najaarsgarderobe wordt in een keer aangeschaft. Zo zijn er bij de Target en Walmart complete gangpaden ingericht met grootverpakkingen sokken, onderbroeken, t-shirts en andere basics. De supermarkt- en modeketens adverteren driftig met de allernieuwste en hottest modetrends voor de kids. Niet alleen in folders, ook op televisie en radio wordt er in menig reclameblok aandacht besteed aan Back-to-School aanbiedingen. Zo zijn er zelfs staten die speciale tax-free periodes hebben, waarin je geen tax hoeft te betalen over schoolspullen en kinderkleding! Regelmatig vragen ze me of de meiden excited zijn over Back-to-School shopping. Mijn antwoord is dan altijd wat ontnuchterend: ze hebben wel alle schoolbenodigdheden in huis gehaald maar met de najaarsgarderobe zijn de dames nog niet zo bezig. Ze vinden het daar met deze temperaturen nog niet de tijd voor. Daarnaast staan ze helemaal niet te springen om het allemaal in één keer te doen: they love shopping en gaan veel liever meerdere keren per maand op pad. Als man hier in huis heb ik het niet makkelijk :-)

Tot slot hier nog wat handige tips voor de investors onder ons. Prettig weekend.

Harry for Sjerf

Zaterdag zijn we een dagje naar Taylors Falls geweest, een plaats aan de St Croix rivier op de grens met de buurstaat Wisconsin, ruim een uur bij ons vandaan. Daar is het Wild Mountain attractiepark waar ze drie attracties hebben: een rodelbaan (Alpine Slides), een kartbaan (Go-Karts) en een waterpark. We gingen er naar toe vanwege de rodelbaan maar het kwam goed uit dat er nog meer te beleven viel. Onderweg naar Taylors Falls leek het wel of we in Zweden waren beland. De verschillende plaatsen waar we door heen reden heetten ons allemaal welkom met "Välkommen", ze hadden allemaal een partnergemeente in Zweden, de huizen deden erg Scandinavisch aan qua vormgeving en kleur, en één van de dorpjes had zelfs een Zweedse naam: Lindström. Toen ik bij thuiskomst op de website van Lindström keek bleek dat het dorpje ook wel "…America's Little Sweden" genoemd. Daar is niets aan gelogen. Op de terugweg van het attractiepark naar huis kwamen we in Taylors Falls langs The Drive-In Restaurant. Dat was wel heel apart: zo heb je nog nooit een drive-in restaurant in levende lijve gezien, zo zie je er twee in drie weken. Het verschil met die in Minnetonka, zie hier, was dat hier het menublad nog echt aan het raam werd gehangen. Van die in Minnetonka werd gezegd dat het één van de weinige nog overgebleven drive-in restaurants in de VS is. Ik weet niet of ik dat nog geloof na twee drive-ins in drie weken...

Wie heeft er als jongetje niet gedroomd van een leven als sheriff in het Wilde Westen? Met cowboyhoed op, cowboylaarzen aan, ster opgespeld, geladen pistolen in de holster, op je paard rijdend door de Main Street. Links en rechts de saloon, een gokhal, de bank, het postkantoor en een hotel. Niet bevreesd voor wie dan ook. Nu, terwijl we zaterdag door het glooiende landschap van Chisago county reden zagen we allerlei bordjes aan de weg staan met "Karl Schreck for Chisago County Sheriff". Wat blijkt? De huidige sheriff vindt het na twee termijnen van 4 jaar welletjes, en er zijn drie kandidaten waaronder Karl Schreck die zich hebben gemeld voor de verkiezingsstrijd. De sheriff wordt dus gekozen door de inwoners. Ik heb dat nooit geweten, dacht altijd dat het een job was waartoe je gepromoveerd wordt. Zo gezien is er dus nog hoop voor mij. Toen ik me echter wat verder verdiepte in de materie was het wel snel gedaan met het romantische gevoel dat ik had bij een sheriff. Kijk hier maar eens voor de nodige informatie over de Sheriff's Office in Chisago County. Niks paard, cowboyhoed, laarzen en geladen pistolen. Wel een mission statement, management programma's, en institutionale taken. Ofwel moeilijk gedoe. Zo hoeft het van mij niet. Toch wel jammer.

Zondag zijn we naar Red Wing gereden. Dat is een stadje op ruim een uur rijden ten zuiden van Minneapolis - St. Paul metro. Red Wing ligt in een mooi gebied aan de Mississippi River. In Red Wing zit de Red Wing Shoes factory waar de grootste boot (laars) ter wereld staat. Dat moesten we natuurlijk zien. Toen we in het plaatsje arriveerden vielen we met onze neus in de boter. Ze vierden de jaarlijkse River City Days, met op zondagmiddag de 2010 Parade. Nadat we daar het laatste deel van hadden bekeken zijn we naar de shoe factory gelopen. Daar stond inderdaad een hele grote laars, maatje 850. Het leek wel Enter (met de grootste klomp van de wereld) maar dan anders. De laars was vele malen groter dan de zevenmijlslaarzen van de reus in Klein Duimpje. Natuurlijk wilden de dames ook nog graag even bij de factory outlet rondneuzen waardoor we uiteindelijk weer met drie schoenendozen thuis kwamen.


Dinsdag waren er hier in de VS verkiezingen. Op één dag vonden er verkiezingen voor verschillende posities plaats. Zo waren er de primaries voor de Minnesota governor verkiezingen in november dit jaar. Primaries, ofwel voorverkiezingen, zijn bedoeld om voor elke partij dé kandidaat te selecteren die aan de verkiezingen gaat deelnemen. In Minnesota doen drie partijen mee, de Republicans, Democrats (DFL) en Independence. De keus viel uiteindelijk op respectievelijk Tom Emmer, Mark Dayton en Tom Horner. Zij zullen in november gaan uitmaken wie de volgende governor van Minnesota wordt. Verder waren er verkiezingen voor Secretary of State, Minnesota State Senate, District Court, Suburban School Boards, etc. Zie hier voor een complete lijst. Wat me vooral opviel is dat er bij Medtronic vele mensen rondliepen met een rode sticker met daarop "I Voted". Daarmee laat je zien dat je gebruik hebt gemaakt van je stemrecht. Het is tevens een reminder voor anderen om alsnog te gaan. Best wel slim.

Deze week stond er op CNN Money een artikel getiteld Biggest CEO pay cuts. Het artikel vergeleek het salaris van CEOs van Fortune 100 bedrijven in 2009 met dat in 2008, en in het bijzonder de 20 CEOs die er het meest op achteruit waren gegaan. De grootste verliezer was Lloyd Blankfein van de Goldman Sachs Group, die in 2009 $900.000 verdiende tegen ongeveer $41 miljoen in 2008. Ofwel een achteruitgang van $40 miljoen. Het verschil zat hem vooral in bonussen, opties en andere compensaties. We hoeven natuurlijk geen medelijden te hebben met de beste man. Hij kan nog altijd met een gerust hart thuiskomen met $900.000. Er zijn er onder ons die met de helft genoegen zouden nemen. Een opvallend bericht in de krant van donderdag: Longtime patient leaves $43 million to Mayo Clinic. De 87-jarige Juanita Waugh was meer dan 60 jaar patient bij de Mayo Clinic (een in de VS hoog aangeschreven kliniek in Rochester, MN). Ze had tijdens haar leven goed geboerd en besloten om de kliniek een erfenis van $43 miljoen na te laten. Da's natuurlijk mooi meegenomen, daar kunnen ze heel wat nuttig onderzoek en andere zaken mee doen. Vele ziekenhuisdirecteuren zouden hier een moord voor doen :-)

We hebben deze week ook een treurig bericht: Knabbel, de hamster van Leonie, heeft donderdag haar laatste adem uitgeblazen. Zo'n zes weken geleden constateerden we dat Knabbel er wat mager uit zag. In eerste instantie dachten we dat het stress was. Knabbel en Bijoux, Marissa's hamster, zaten samen in een kooi en we hadden de indruk dat Bijoux de baas speelde. We hadden daarom een tweede kooi aangeschaft zodat we ze konden scheiden om Knabbel wat meer rust te gunnen. Dat hielp echter niet veel: het beestje leek zich op het oog normaal te gedragen maar bleef erg mager. Toen de dames ze begin deze week voor de gein op de weegschaal zetten bleek Bijoux 60 (g) terwijl Knabbel slechts 30 (g) woog. Op woensdag was het duidelijk dat er meer aan de hand was: Knabbel begon problemen te krijgen met het lopen. Woensdagavond hadden we nog besproken om donderdag eventueel naar de dierenarts te gaan. Toen ik donderdagmorgen beneden kwam was dat al niet meer nodig. Het beestje is inmiddels in de achtertuin bij de vijver begraven. R.I.P.

Op een kwartier rijden bij ons vandaan zit Cowboy Jack's Saloon. Een ware saloon. We hebben het er al vaak over gehad om er een keer naar toe te gaan maar dat is er nog niet van gekomen. Deze week stond er echter een artikel in de krant dat dit soort bars als paddestoelen uit de grond rijzen. In de suburbans is er blijkbaar een grote behoefte aan cowboy romantiek: een Western decor met wagon wheels en whiskey barrels; country muziek op de voor- of achtergrond; met of zonder hoed, laarzen en oversized riem, in een ongedwongen sfeer. Het succes hangt samen met het feit dat Minnesota één van de staten is met de meeste country liefhebbers. Yee-haw!

Tot volgende week.

Geluk en ongeluk

Deze week stond vol van dramatische gebeurtenissen. Het begon op zaterdag toen werd herdacht dat exact drie jaar geleden een brug van de Interstate 35W (autosnelweg) over de Mississippi in Minneapolis in elkaar stortte. Deze ramp voltrok zich tijdens de avondspits op 1 augustus 2007. Gevolg: 13 doden en 145 gewonden. De brug was de op vier na drukste brug in Minnesota met dagelijks 140.000 passerende auto's. Al snel bleek dat een ontwerpfout de oorzaak van de ineenstorting was. Eén van de helden van die dag was Kim Dahl. Zij was bestuurder van een schoolbus met 8 volwassenen en 52 kinderen, waaronder haar zoon en dochter. De bus wankelde op de rand van de ineengestorte brug maar bleef wonder boven wonder bespaard door adequaat handelen van Dahl. Ze brak haar rug tijdens het ongeluk maar wist desondanks de bus op de parkeerrem te zetten waardoor alle inzittenden veilig geëvacueerd konden worden via de nooduitgang achterin de bus. Ondanks de goede afloop wordt het gezin Dahl door de fysieke problemen van moeder Kim nog dagelijks herinnerd aan de gevolgen van het ongeluk. What a bummer.

Maandag las ik het verhaal van een 12-jarig meisje dat ernstig gewond was geraakt bij een ongeluk in een attractiepark. Het meisje was met haar familie op vakantie in Wisconsin Dells, een kleine vier uur bij ons vandaan in buurstaat Wisconsin. Wisconsin Dells staat bekend als "The Waterpark Capital of the World" met verschillende indoor en outdoor waterparken op een oppervlakte van 28 ha. Het grootste outdoor waterpark in the VS, "Noah's Ark", en het het grootste indoor waterpark resort, "Wilderness Territory", bevinden zich ook in deze plaats. Het meisje zat in de "Terminal Velocity" op het "Extreme World" attractiepark. Dit is een attractie waarin je een vrije val maakt van 30 (m) totdat je wordt opgevangen in een net. Het vangnet zat echter niet hoog genoeg boven de grond waardoor het meisje tegen de grond sloeg. Omstanders die het zagen gebeuren konden hun ogen niet geloven. Het meisje is in kritieke toestand naar het ziekenhuis vervoerd. Volgens de laatste berichten is ze bij bewustzijn en is haar toestand stabiel. Dat is dan nog een geluk bij een ongeluk.

Dinsdag volgde het trieste verhaal over de dood van een 12-jarige jongen. Samen met een vriendje was hij zondagmiddag naar een park in Roseville gegaan. De jongens hadden een elastische slang van ruim 2 meter meegenomen die ze tussen twee palen van een klimrek hadden gespannen. Daarmee hadden ze een gigantisch catapult in elkaar geflanst. De jongens lanceerden op zijn minst een dozijn stenen, een honkbal en verschillende brokken beton vanaf het zelfgemaakte apparaat. Maar bij een steen van ruim 2 (kg) ging het mis. Nadat de steen in de lucht was geschoten viel die recht naar beneden bovenop één van de jongens die daarbij gedood werd. Over ongeluk gesproken...

Daarmee was de ellende nog niet voorbij. Een dag later las ik tot mijn ontsteltenis het verhaal van Jordy.
"Who the hell is Jordy?" zou je denken. Jordy is een gevierd zanger in Nederland wiens populariteit sterk dalende is. Nu heeft hij het wel een beetje aan zichzelf te danken maar toch. Gelukkig geeft Jordy de moed niet op. Zo heeft hij een nieuwe single gelanceerd met als titel "Ik ben Jordy van Loon". Die titel alleen al zou garant moeten staan voor platina. Verder wordt hij vanaf nu begeleid door Bonnie St. Claire. Zij zal zich over de jongen ontfermen en hem leren hoe hij beter om kan gaan met de media. Daarmee weet ik het zeker: het gaat goed komen met Jordy. Man, man, man...

Gelukkig was er ook goed nieuws te melden. Deze week kregen we bericht dat onze aanvraag voor Permanent Residency ("Green card" ofwel permanente verblijfsvergunning) is goedgekeurd. Duurt even maar dan heb je ook wat zal ik maar zeggen. Meer goed nieuws: Het begint er op te lijken dat BP de lekkende oliebron in de Golf van Mexico onder controle heeft. Verschillende experts zijn optimistisch dat het vullen van de bron met cement succesvol is geweest en tot een definitieve afsluiting van het lek heeft geleid. Daarmee is het eind van dit drama eindelijk in zicht. Nog meer goed nieuws. In februari dit jaar heb ik al eens melding gemaakt van een man, Koua Fong Lee, die was veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 jaar wegens het veroorzaken van een dodelijk ongeluk. Lee botste met zijn Toyota Camry bij het verlaten van de autobaan met hoge snelheid op een andere auto. Gevolg: drie doden. Lee heeft altijd volgehouden dat er een probleem was met de auto: terwijl hij de rem bediende begon de auto spontaan te accelereren. Maar ja, bewijs maar eens dat je voet niet per ongeluk het verkeerde pedaal beroerde. Met de terugroepactie van 8 miljoen Toyota's begin dit jaar vanwege een acceleratieprobleem kwam het verhaal van Lee in een ander daglicht te staan. Hij vocht zijn veroordeling aan, daarbij gesteund door familie van de dodelijke slachtoffers die ook overtuigd was geraakt dat Lee onschuldig was. Gisteren werd hij door de rechter vrijgesproken van alle blaam, zie ook hier. Na vier jaar gevangenis wordt hij weer herenigd met zijn vrouw en vier kinderen waarvan de jongste is geboren terwijl Lee in de gevangenis zat. Gek eigenlijk dat dat kan... Al met al een bizar verhaal met toch nog een happy outcome.

Uit dit artikel blijkt dat autodieven in Amerika hun zinnen meestal op een Amerikaanse auto zetten. In de top tien van meest gestolen auto's staan drie Chevrolets, twee GMCs, een Cadillac, een Dodge en een Hummer. Met de Cadillac Escalade, een auto waarin vele bekende sterren rijden zoals Tiger Woods en Paris Hilton, op de eerste plaats. Vooral SUVs en pickups zijn in trek. Veel Amerikaanse auto's in de top tien kan betekenen dat deze auto's het meeste opbrengen op de zwarte markt. Maar het zou me niets verbazen dat Amerikaanse auto's zo rijkelijk vertegenwoordigd zijn omdat ze zo eenvoudig open te breken zijn. Wie zal het zeggen. Ik ben blij dat Audi niet in de top tien te vinden is :-)

Marissa en Leonie hebben de afgelopen twee weken op tennisles gezeten. Onder het motto "Goed gereedschap is het halve werk" hadden ze zich de dagen ervoor een mooi tennisracket met bijbehorende ballen aangeschafd. De tennisles werd gegeven op het Weaver Lake tennispark, op een steenworp afstand bij ons vandaan. Ze stapten dan ook netjes elke morgen op de fiets richting het park. Daar werden ze een uur ingewijd in de fijne kneepjes van het tennissen. Service, forehand, backhand, volley, aan alle zaken werd aandacht besteed. Volgens de dames ging het erg goed. Marissa beviel het zo goed dat ze zich inmiddels heeft aangemeld voor tennis op school. Leonie heeft haar aandacht ondertussen weer naar het voetballen verlegd. Gisteren en vandaag waren de try-outs (zeg maar selectiewedstrijden) voor de komende voorjaarscompetitie. We zullen zien in welk team ze dit keer ingedeeld wordt.

Tot zover. Een prettig weekend en tot volgende week.

Chinese Cola

Deze week is de blog wat later maar daar was een goede reden voor: De afgelopen dagen waren Marc en Nathalie op bezoek. Marc is een oud collega van mij bij Thales (het voormalige Signaal) in Hengelo. Marc en Nathalie hebben een autovakantie van bijna drie weken in California en omstreken voor de boeg. Op weg daar naar toe vereerden ze ons met een bezoek van een aantal dagen. Donderdag aan het eind van de middag kwamen ze aan. Vrijdag zijn we na het ontbijt richting de Mall-of-America gereden. Dit is de op één na grootste shopping mall in de VS met meer dan 400 winkels over drie verdiepingen verdeeld. In het centrum bevindt zich een Nickelodeon themapark met heel veel attracties waaronder verschillende roller coasters. Voor ieder wat wils dus. Er komen jaarlijks 40 miljoen bezoekers op de Mall-of-America af, waarmee het één van de hoofdattracties in de Twin Cities is. Aansluitend zijn we 's avonds naar een baseball (honkbal) wedstrijd geweest van de Minnesota Twins in hun nieuwe stadion. Na 28 seizoenen in het indoor Metrodome spelen de Twins sinds het begin van dit seizoen hun wedstrijden in het nieuwe Target Field outdoor stadion. Ook voor ons was het de eerste keer in dit stadion met 40.000 zitplaatsen. De Twins speelden tegen de Seattle Mariners en wonnen met 5-3. Het was een mooie avond in een fantastische ambiance met veel entertainment - dat kunnen de Amerikanen wel.

Op zaterdagmorgen zijn we naar Medtronic gereden en aansluitend naar downtown Minneapolis voor een bezoek aan de Mississippi. De zon scheen volop en het was lekker warm. Dat zorgde er voor dat we na verloop van tijd dorst kregen en op een terras belandden. Het bleek al snel dat het een bijzonder restaurant was: alles wat ze te bieden hadden was organisch verantwoord (of zoiets). Zo hadden ze geen Coke of Pepsi producten. Wel Chinese Cola. Niet iets waar ik meteen aan denk als ik dorst heb. Maar je moet wat dus bestel je maar zo'n neppert. Toen het geserveerd werd bleek het ook nog in een bierfles te zitten. Op het etiket "Original China Cola - Made with Chinese Herbs". Dat beloofde niet veel goeds. Toch moet ik bekennen dat het me achteraf niet tegenviel. Het smaakte naar die Haribo colaflesjes. Die zullen ook wel uit China komen. Toch, als ik mag kiezen geef mij dan maar een echte cola. Organisch is prima maar er zijn grenzen...
Na dit avontuur wilden de dames graag naar de Premium Outlet Mall in Albertville, zo'n 20 minuten rijden van Maple Grove. Hier zitten meer dan 100 shops van alle bekende merken zoals Adidas, Calvin Klein, Coach, Gap, Kenneth Cole, Nike, Ralph Lauren en Tommy Hilfiger. Die brengen daar hun overtollige of overjarige voorraden voor een gereduceerde prijs aan de vrouw. Met vier vrouwen tegen Marc en ik was er natuurlijk geen ontkomen aan. Bij de outlet mall aangekomen hebben we de dames netjes voor de deur bij Coach, een tasjesmerk, afgeleverd. Het was daar zo druk dat er zelfs een lange rij vrouwen buiten vòòr de deur stond te gillen. Het leek er op dat ze de handel gratis weggaven maar niets was minder waar: met outlet verlaging én extra zaterdagmiddag korting stonden er nog minimaal drie cijfers op de prijskaartjes. Desondanks was de rij dames voor de kassa nog langer. Niet te filmen (dat hebben we dan ook niet gedaan). Gelukkig konden onze dames bij Coach geen geschikt tasje vinden zodat ons een aanslag op de credit card bespaard bleef...

Op zondag hadden we via de bootclub een speedboot gereserveerd op Lake Minnetonka. We hadden ook een tube meegenomen om achter de boot te hangen. Voor de kinderen is dat het einde maar ook de oudere jeugd kan hier nog steeds heel veel plezier aan beleven. Met Els aan het roer betekent het gegarandeerd high speed waardoor je alles in het werk moet stellen om niet van de band af te slingeren. Als het enigszins kan laat ze je zelfs hele stukken zweven - L.O.L. 's Avonds zijn we nog naar Buca di Beppo geweest, ons favoriete Italiaanse restaurant in Maple Grove. Het was als vanouds erg gezellig. Vanmorgen zijn Marc en Nathalie doorgevlogen naar San Francisco, de startplaats voor hun autovakantie.

Op een vliegshow in Lethbridge, Canada, verloor een piloot deze week de controle over zijn fighter, zie hier. Precies op tijd wist hij zichzelf via zijn schietstoel in veiligheid te brengen, net voordat het vliegtuig te pletter slaat. Over geluk gesproken… Ook een opvallend verhaal deze week was dat van een zwarte beer die met een auto aan de haal ging. Dienstdoende agenten van Douglas County in Colorado kreeg vrijdagnacht om 3 uur een telefoontje van de buurvrouw van de familie Story. De buurvrouw maakte melding van een toeterende auto op het terrein van de buren waarbij er ook in de auto van alles gaande was. De eerste gedachte van de agenten ging uit naar een dief of een stel tieners die de boel op stelten aan het zetten waren. Maar toen ze de Toyota Corolla van de Story's naderden werd het snel duidelijk dat er iets anders aan de hand was: de auto was van de oprit afgerold en tegen een boom beland. Terwijl de agenten de auto met hun zaklamp inspecteerden ontdekten ze tot hun grote schrik een volwassen zwarte beer op de achterbank. Achteraf blijkt dat een boterham met Calvé pindakaas, door de 17-jarige zoon des huizes in de auto achtergelaten, de aandacht van de beer heeft getrokken. Nadat de beer zich toegang tot de auto had verschaft lukte het hem echter niet meer om de auto te verlaten. Dat leidde tot veel onrust bij de beer, die even later onbedoeld de auto van de parkeerstand in de neutrale stand duwde waardoor de auto van de oprit afrolde. De agenten wisten de beer uiteindelijk te bevrijden door de deur te openen via een lang touw aan de klink. De schade aan de auto is groot. Aan de andere kant, de familie Story wel een story. Dat is toch ook wat waard.

Ik las hier het advies dat je het beste direct na het inpakken van je auto kunt wegrijden naar je vakantie bestemming. Daar kwam een inwoner van de Groningse wijk Van Starkenborgh ongewild achter. Hij had zijn auto de avond voor vertrek alvast ingepakt zodat hij de volgende ochtend snel kon wegrijden. Dat was te optimistisch gedacht want een inbreker had geprobeerd spullen uit z'n auto mee te nemen. Bij dit bericht moest ik terugdenken aan het jaar 1990, toen Els en ik op vakantie waren in het zuiden van Frankrijk. De laatste dag van ons verbijf hadden we de tent opgepakt en alles netjes in de auto geladen. Het was echter zo'n mooie dag dat we last minute besloten om nog één dag op het strand van Lac de St Cassien te verpozen. Maar terwijl wij aan het strand lagen te verkleuren werd een paar honderd meter verderop onze auto leeggeplunderd. Naast zaken als een autoradio, Eurocheques, 150 gulden, en een koffer met kleding hadden de dieven ook alle filmrolletjes met vakantiekiekjes meegenomen. Dat laatste had financiëel gezien de minste waarde maar was het kostbaarst van alles. We hebben nog aangifte gedaan van de diefstal bij Louis de Funès op het politiebureau van Tanneron maar hebben er nooit meer iets van teruggezien. Dat was niet vreemd want dieven opsporen was sowieso niet het sterkste punt van Louis de Funès.

Op de website van Sports Illustrated stond er voor het zevende achtereenvolgende jaar een lijst van de 50 best verdienende Amerikaanse sporters Boven aan de lijst staat nog steeds golfer Tiger Woods met een totaal aan inkomsten van ruim $90 miljoen. Niet gek in een jaar waarin zijn imago onherstelbare schade heeft opgelopen. Tweede op de lijst is ook een golfer, Phil Mickelson, met $61 miljoen. In de lijst van 50 staan 16 basketball spelers, 15 American footballers, 13 honkballers, 3 NASCAR rijders, 2 golfers en een boxer. Dat deze sporters niet echt hebben geleden onder de economische malaise blijkt wel uit het feit dat ze gemiddeld $26.2 miljoen opstreken, 11 procent meer dan in 2009. Ondanks mijn eerste golfervaringen zit ik daar nog wel een eindje onder :-) Op de website stond ook een lijst van internationale grootverdieners in de sport. Daar stond tennisser Roger Federer met $61 miljoen bovenaan, gevolgd door de voetballers Lionel Messi met $44 miljoen en David Beckham, nog altijd goed voor $40 miljoen. Op deze lijst 7 voetballers, 5 Formule 1 rijders, 3 tennissers, 2 basketballers, 2 honkballers en een boxer. Deze lijstjes zijn een aardige afspiegeling van het verschil in populariteit van sporten binnen en buiten de VS.

Tot de volgende keer.