Viva Las Vegas

De slogan luidt: "What happens in Vegas, stays in Vegas". Ik kan dan ook niet te veel uit de school klappen. Toch wil ik jullie kort verslag doen van ons 4-daagse bezoek aan The Entertainment Capital of the World. Hoewel verslag, het is gewoon niet in woorden te omschrijven wat daar allemaal te zien en te beleven valt. Ik kom superlatieven te kort: wat een spektakel, wat een glitter, wat een glemmer :-)
Dan te bedenken dat dit allemaal plaatsheeft op een aantal vierkante kilometers midden in de woestijn met er omheen niets anders dan bergen en stuifzand.

Las Vegas ligt in de staat Nevada, in een vallei omgeven door bergen. De stad heeft van zichzelf ruim een half miljoen inwoners maar samen met de plaatsen eromheen is het een metropool met twee miljoen inwoners. Daar bovenop trekken jaarlijks vele miljoenen bezoekers vanuit de gehele wereld naar dit mekka van de entertainment-industrie. Het is één van 's werelds meest populaire toeristische attracties. Waarbij Las Vegas natuurlijk vooral beroemd is vanwege gambling, entertainment shows, night life bars en clubs, en shopping. Daarbij neemt men het in Nevada niet zo nauw met de geboden. Het is alsof het bandeloze tijdperk van de cowboys en het Wilde Westen hier nog steeds bestaat. In een modern en luxe jasje, dat wel. Roken, drinken, vrouwen, gokken, binnen één dag in de echt verbinden en ontbinden: binnen bepaalde regels is het allemaal toegestaan. Dat er andere regels heersen wordt meteen al duidelijk als je op de luchthaven arriveert. In de aankomsthal staan vele caroussels van gokautomaten die volop worden benut.

De meest populaire delen van Las Vegas zijn downtown waar het oorspronkelijke allemaal begon, en The Las Vegas Strip. The Strip is een 6.4 (km) lang stuk van de Las Vegas Boulevard dat net buiten Las Vegas zelf ligt. The Strip is eigenlijk een aanéénschakeling van een reeks gigantisch grote hotels. Van de 25 grootste hotels ter wereld (qua aantal kamers) staan er 19 aan The Strip, met in totaal meer dan 67.000 kamers. Vele hotels zijn welbekend zoals Caesar's Palace, Bellagio, New York - New York, Paris Las Vegas, The Palazzo, Monte Carlo, Treasure Island en MGM Grand. Dat laatste hotel is het op één na grootste hotel ter wereld. Alle hotels zijn uniek in karakter. Zo lijkt Luxor, rechtstreeks uit Egypte te komen: het is een gigantische Pyramide met een enorme Spfinx ervoor. Hotel New York - New York is een replica van de stad New York, compleet met Vrijheidsbeeld, Brooklyn Bridge, Empire State Building en andere skyscrapers die samen het hotel voorstellen. Om de sfeer van Venetië te proeven moet je naar The Venetian, een gigantisch hotelcomplex waarin de stad Venetië is nagebootst, inclusief San Marco plein, grachten, gondels en smalle straatjes. Wat te zeggen van Caesar's Palace: alsof het rechtstreeks uit de Romeinse oudheid is overgebleven. Ook ontbreekt een vleugje Parijs niet: op The Strip staat zelfs een complete Eiffeltoren (schaal 1:2) en L'Arc de Triomphe (schaal 2:3). Je kunt het zo gek niet verzinnen of ze hebben het waarheidsgetrouw nagemaakt in Las Vegas. Heel apart.

Centraal in elk hotel bevindt zich een casino. Niet zo maar één: de casino's zijn stuk voor stuk onmetelijk groot. Ze omvatten minimaal twee of meer voetbalvelden, soms tot wel vier. Stel je voor: Het complete sportcomplex van V.V. Voorwaarts in een indoor setting, volgestouwd met één-armige bandieten, blackjack, poker en roulette tafels, en meer. Je kunt het je niet voorstellen maar toch is het waar. Naast een casino heeft elk hotel zijn eigen entertainment show. Zo was in het MGM Grand de wereldberoemde magic show van David Copperfield te zien. Wij zijn naar de Viva Elvis show van Cirque du Soleil in het Aria hotel geweest. Een combinatie van dans, muziek en acrobatiek over het leven van Elvis Presley tot en met zijn grote comeback in Las Vegas in 1969. Naast een show heeft elk hotel ook een ruim aanbod van restaurants en shopping centra. Opvallend daarbij is dat de hotels aan elkaar gekoppeld zijn en in elkaar overlopen, veelal via een shopping centrum. Je kunt dus bijna volledig indoor langs The Strip, iets wat zeker in de bloedhete zomermaanden in Las Vegas een prettige bijkomstigheid is.

Wij verbleven in het beroemde hotel Bellagio dat zich centraal op The Strip bevindt. Met vijf sterren zeker niet het goedkoopste hotel maar wel heel bijzonder. Het Bellagio is gebouwd in 1993, heeft 1.5 miljard dollar gekost, en is een dorp op zich. Groots, grootser, grootst. In totaal heeft het hotel 3.933 kamers en suites. Bij een volledige bezetting betekent dat ongeveer 10.000 gasten. Ofwel, er lopen meer mensen rond dan er in Ruurlo wonen. Niet te beschrijven. Op de begane grond een casino complex waar geen einde aan komt. Daarnaast vind je er een kunst galerie, een botanische tuin, een zwembad in neoklassieke Italiaanse stijl, een aantal exclusieve restaurants, en niet te vergeten dure winkels. Voor het hotel ligt een meer waarin een groot aantal fonteinen zijn gebouwd. Deze wereldberoemde "Fountains of Bellagio" wordt alom beschouwd als de beste gratis show in Las Vegas. Elke half uur is er een creatief op elkaar afgestemd schouwspel van muziek, licht en water. Schitterend om te zien by day and night, en een grote publiekstrekker.

Ik kom superlatieven tekort om het spektakel op The Strip te omschrijven. Het is allemaal er-rug bijzonder. Wat
moet er wel niet omgezet worden om de enorme investeringen terug te verdienen? Zo las ik dat het in 2009 geopende CityCenter complex bestaande uit hotels, appartementen-complexen en shoppingcentra met exclusieve winkels als Louis Vuitton, Prada, Gucci, en Dior, in totaal 9,2 miljard dollar heeft gekost. NEGEN KOMMA TWEE MILJARD DOLLAR! Privaat gefinancierd met hulp vanuit Dubai. Waar anders. Regelmatig schoot de naam van Hennie van der Most door mijn gedachten, het brein achter Preston Palace en Wunderland Kalkar. Helemaal toen we door Grand Canal Shoppes shopping centrum van hotel The Venetian liepen. In een indoor setting lijkt het hier alsof je werkelijk door de straatjes van Venetië loopt - levensecht. Van der Most zou echt een keer de helikopter moeten pakken en naar Las Vegas moeten vliegen om inspiratie in de woestijn op te doen. Zoiets unieks moet in Almelo toch ook kunnen...

Al met al kan ik Las Vegas van harte aan jullie aanbevelen: doe een keer gek, neem een week vakantie, boek een vlucht en gaan met die banaan! Hieronder nog een filmpje van onze belevenissen.



Tot slot willen jullie natuurlijk weten hoeveel geld ik verbrast heb. Dat is heel simpel: heul veul. Maar niet met gokken. Als je met drie ladies (waarvan twee onder de 21) op pad bent kom je daar niet aan toe. Het geld dat ik nog over had nadat de trip en hotel waren betaald is voor het grootste deel opgegaan aan shopping :-) Op maandagmorgen had ik nog precies 40 dollar over. Omdat ik niet thuis kon komen zonder één dollar in een slot machine te gooien heb ik op de valreep mijn geluk nog even beproefd. Als verwacht was de 40 dollar binnen 10 minuten weg. Misschien maar goed dat er niet te veel over was na het shoppen. Nu hebben de dames er tenminste nog wat moois aan overgehouden ☺.

Na al deze leuke ervaringen had deze week ook zijn donkere kanten. Medtronic had eind februari aangekondigd dat er wereldwijd 1500 tot 2000 banen gesneden zouden worden. Gisteren was het de dag van de notifications; de dag waarop betroffen medewerkers het gedwongen ontslag werd aangezegd. Ook in mijn groep hebben we een aantal medewerkers moeten ontslaan. Het hoort bij je verantwoordelijkheden maar het zijn natuurlijk de lastigste momenten uit het leven van een manager. Zo'n besluit heeft grote impact op een medewerker, zijn gezin, en anderen in zijn omgeving. We proberen natuurlijk om de medewerkers met een ontslagvergoeding, outplacement ondersteuning en andere services zo goed mogelijk te helpen maar het blijft een hard gelag.

Ellen komt aanstaande vrijdag voor een week deze kant op. Mogen Marissa, Leonie en ik met twee moeders op pad tijdens Moederdag. Dat zit wel goed. Leve de Koningin, een prettig weekend en tot volgende week.

Houdt Het Dan Nooit Op?

Toen we zaterdagmorgen de gordijnen openden bleek dat de wereld weer wit gekleurd was. De nacht had opnieuw een mooie deken van een paar inch over het landschap gelegd. Houdt het dan nooit op? Gelukkig verdween het ook weer als sneeuw voor de zon en hoefde ik niet te schuiven. Ook de nacht van dinsdag op woensdag bracht ons een aantal inches. Toen we hier lazen dat er in Nederland een zomerse Pasen wordt voorspeld waren we er snel klaar mee. Als het warme weer niet naar ons wil komen zoeken we het wel op. Een bestemming was snel gevonden: Las Vegas . Middenin de woestijn, warmer kan je het in deze tijd niet krijgen. Van vrijdag tot en met maandag zitten wij in Sin City, de stad waar alles mag wat God verboden heeft. Het Amsterdam van de VS. We zitten in het beroemde Bellagio op The Strip. Els heeft het boekje "Las Vegas for Dummies" bij de bieb geleend. Het boekje heeft één volledig hoofdstuk gewijd aan allerlei vormen van gambling. Ik ben al druk aan het studeren want ik ga natuurlijk niet voor Jan met de korte achternaam naar Las Vegas: het is de bedoeling dat ik met de Jackpot thuiskom. Kiek'n wat wot.

Over gokken gesproken, deze week las ik het volgende artikel: Een (gloednieuwe) Macbook Pro voor $23,90. Het gaat over een nieuw soort internetveiling die hier in de VS razend populair aan het worden is. Men spreekt van 'penny'-veilingen omdat er daadwerkelijk populaire producten voor pennies kunnen worden aangeschaft. Gloednieuwe producten, zoals iPad's, Macbooks, HDTV's, digitale camera's, spelcomputers en meer worden tegen enorme kortingen aangeboden. Soms gaat er zelfs 85% van de officiële verkoopprijs af. Dat lijkt allemaal erg interessant maar er zit wel een addertje onder het gras: elke keer dat je biedt kost het je ongeveer 60 cent maar de kans dat je als winnaar uit de bus komt is minimaal. De naam veiling is dan ook niet echt op zijn plaats, het lijkt eerder op gokken. Zo betekent een verkoopprijs van $23,90 waarbij de bieding telkens met een cent omhoog gaat dat er 2390 maal geboden is. Omdat elke bieding 60 cent oplevert leert een simpele som dat de Macbook $1434 heeft opgebracht voor de veilingsite. Maar ook dat elke bieder een kans van 1:2390 heeft om het product te winnen. De kans dat je wint is dan ook erg klein. De enigen die écht winnen zijn de uitbaters van de veilingsite. Niet anders dan in Las Vegas: de échte winner is de baas van het casino...

Wat te zeggen van het vegetarische magazine VegNews dat de boel jarenlang heeft bedrogen? VegNews is het grootste vegetarische magazine van de VS. Zoals je mag verwachten van een food magazine maakt het haar lezers lekker met foto's van leuk opgemaakte dishes. Maar nader onderzoek leert dat verschillende van die foto's helemaal niet vegetarisch waren. VegNews heeft zowel op haar website als in haar magazine dishes met vleesproducten getoond. Het bedrog werd wereldkundig gemaakt door de auteur van een vegetarische blog. Om de beschuldiging kracht bij te zetten toonde de auteur een foto die bij een recept op VegNews.com werd gepresenteerd als "veganized Brunswick stew recipe" terwijl dezelfde foto elders op internet vergezeld ging van de titel "chicken breast-soup-stew-pepper". Inmiddels heeft VegNews zijn fout toegegeven. Het hele verhaal heeft natuurlijk kwaad bloed gezet bij vele lezers. Ik kijk er niet vreemd van op: een lekkere dish kan toch niet zonder een goed stuk vlees...

Je kunt niet ontkennen dat Amerikanen business sense hebben. Zo las ik een mooi verhaal over PrimeTel Communications, een bedrijf dat het laatste decennium vele 1-800 nummers, in totaal 1.7 miljoen, in de VS heeft opgekocht. 1-800 nummers zijn gratis nummers die vaak door bedrijven en instellingen worden gebruikt voor customer service. Zo heeft PrimeTel Communications bijvoorbeeld de nummers 1-800-CHICAGO, 1-800-METALLICA, 1-800-CADILLAC, 1-800-MINOLTA, 1-800-WHIRLPOOL in handen. Mensen die zo'n nummer kiezen krijgen geen advies over Chicago of de Minolta helpdesk, maar worden doorgeschakeld naar een lijn waar ze voor voor $2.99 per minuut privé met een ondeugende meid een gesprek kunnen aanknopen. Daar verdient PrimeTel vast heel veel geld mee. Je moet er maar op komen.

Hier in de VS betaal je geen wegenbelasting maar draag je bij in het onderhoud van de wegen via onder meer de accijns op brandstof. Dat heeft altijd goed gewerkt maar gaat natuurlijk een probleem worden als auto's steeds zuiniger worden. Volgens de voorspellingen zal Minnesota in de komende 20 jaar tot 50 miljard dollar tekort komen voor het wegenonderhoud. Dat kan natuurlijk niet en dus zijn de experts naarstig op zoek naar andere manieren om voldoende geld op te halen. Zo ligt er een voorstel om rijders te laten betalen per mijl. Een soort rekeningrijden dus. Waar kennen we dat van? Toch vraag ik me af of het wel zo eerlijk is. Ik neem aan dat SUVs en minivans door hun gewicht meer schade aan wegen veroorzaken dan een gewone personenwagen. Het huidige systeem van brandstofaccijns lijkt dan ook logischer: zwaardere auto's slurpen meer en dragen op die manier evenredig bij. Eigenlijk maakt het mij ook niet uit - ik tank toch nooit meer dan $75....

Deze week ook een opvallend verhaal over Elizabeth McKenzie. Vorige maand werd de 20-jarige McKenzie in haar geboortedorp Cass Lake warm onthaald op haar voormalige high school. De "Leech Lake Band of Ojibwe
Honor Guard" eerde haar voor het feit dat ze als soldate dienst had gedaan in Afghanistan. Er was zelfs een tribal drum ceremony en een receptie voor haar georganiseerd. In haar dankwoord sprak McKenzie over de gevaren die ze had doorstaan en het opgelopen letsel dat haar noopte om terug te keren naar huis. Ze leidde zelfs de mars in de gymzaal van de high school, waarbij ze de Amerikaanse vlag hooghield. Een lokale krant portretteerde McKenzie als een oorlogsheld. Echter, het hele verhaal was verzonnen. De 20-jarige McKenzie was helemaal niet gewond geraakt, en nog nooit in Afghanistan geweest. Wat een toestand. De inwoners van Cass Lake voelen zich natuurlijk gekrenkt. Dat lijkt me nogal wiedus. Maar als je er bij was heb je wel een verhaal. Dat is ook wat waard :-)

Toen we afgelopen zaterdagavond naar PF Chang uit eten gingen zaten er heel veel jongens en meiden netjes uitgedost voor de Prom. In de volgende bijdrage legt Leonie uit wat Prom is: Prom is een ball die ze in de 12th grade hebben waarmee ze vieren dat ze naar College gaan. Een jongen vraagt een meisje als ze met hem mee naar Prom wil of ze gaan gewoon met hun vrienden of vriendinnen. Als een jongen een meisje vraagt komt de jongen haar ophalen. Het meisje is dan nog niet beneden maar de jongen komt binnen en de vader legt al de regels uit zoals wanneer ze thuis moet zijn. Dan komt het meisje naar beneden in haar jurk. De vader word een beetje ontroerend want z'n meisje is alweer zo groot geworden. Het stelletje gaat naar een restaurant toe en meestal spreken ze af hoe laat en welk restaurant ze naar toe gaan met vrienden. Als ze het eten op hebben gaan ze naar de school toe voor het Prom feest. Wanneer het afgelopen is brengt de jongen het meisje weer naar huis en als hij op tijd is keurt de vader hem goed. Bla bla bla...

Tot slot kregen we vandaag bericht dat Ellen ons binnenkort komt opzoeken. Dat vinden we natuurlijk heel erg gezellig. Vanuit een warm Las Vegas wensen we jullie Prettige Pasen en tot volgende week.

Een Roerig Weekje

Zaterdag leken het wel Amerikaanse toestanden in Alphen aan de Rijn. Zelfs hier was het prominent in het nieuws en stond het op de voorpagina van de krant: Dutch mourn 6 killed in shopping mall, puzzle over shooter's motive and why he had guns. Een drama voor de slachtoffers en hun nabestaanden natuurlijk. Maar ook voor de ouders van de dader; het zal je maar overkomen. Opvallend vond ik het bericht dat de Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie overwoog om een ledenwerfactie op te schorten. De actie was gericht op jongeren vanaf 16 jaar met het doel ze op te leiden voor deelname aan de Olympische Spelen. Als dit het werkelijke doel is heb ik een beter voorstel: deze discipline op de Spelen gewoon afschaffen.

Een dag eerder kwamen in Brooklyn Park (een plaats 10 km bij ons vandaan) ook drie personen om bij een schietpartij, zie hier. Alle drie doden waren medewerkers van een Festival Foods supermarkt. Jaloezie lag ten
grondslag aan de moordpartij: de dader schoot zijn ex-vriendin en haar nieuwe vriend dood in de kantine van de supermarkt. Vervolgens sloeg hij op de vlucht om even later de hand aan zichzelf te slaan. Wat te zeggen van het drama in New York waar een moeder met haar vier kinderen van 10, 5, 2 en 1 jaar de Hudson river inreed nadat ze ruzie had gekregen met haar ex-man. Terwijl de auto zonk zou de moeder nog tegen haar 10-jarige zoon gezegd hebben dat ze een verschrikkelijke fout had begaan. Helaas kwam dat inzicht te laat: de moeder en haar jongste drie kinderen verdronken. De jongen van 10 wist nog wel uit de auto te ontsnappen en overleefde het drama. Hoe verwerk je echter zo'n traumatische ervaring? Of dit nog niet genoeg was, was er ook ruim aandacht voor de vondst van negen vermoorde vrouwen op Long Island (bij New York City) in de afgelopen maanden. Het lijkt het werk van een seriemoordenaar te zijn. Bar en boos.

Naast al dit geweld liet ook het weer zich niet onberoerd. In de loop van zondag berichtten de media de eerste Tornado Watch en Tornado Warnings van dit jaar voor verschillende delen van Minnesota. Gelukkig bleven touchdowns uit. Wat dat betreft ging het er in Mapleton in de buurstaat Iowa roeriger aan toe. Daar werden 100 huizen met de grond gelijk gemaakt, zie hier. Dan het wassende water dat de Mississippi en andere rivieren te verwerken krijgen, zie bijvoorbeeld hier. Een jaarlijks terugkerend verschijnsel dat dit jaar door de grote hoeveelheden sneeuw voor extra overlast zorgt. Vooral in de buurt van Fargo in North Dakota staat alles weer onder water. Roerig is ook de benzineprijs. Met $4.00 per gallon (omgerekend €0.70 per liter) staat die inmiddels op recordhoogte sinds 2008. Vergeleken met de €1.75 per liter in Nederland is het natuurlijk een schijntje, maar met al die slurpende pickups en SUVs beginnen mensen zich hier toch echt zorgen te maken. Hoge benzineprijzen leiden dan ook tot een aanpassing van gewoontes. Zo motiveert het sommigen om de fiets maar weer eens van zolder te halen. Anderen overwegen om de bus te pakken in plaats van zelf te rijden. Helemaal opvallend is dat het zelfs van invloed is op Cupido. Een man paste de instellingen voor de dating-service waarop hij geabonneerd is, aan: Hij zoekt zijn liefjes nu binnen een straal van 25 mijl in plaats van 50 mijl. Best lullig.

Ook in voetballand ging het er roerig aan toe. Jullie weten natuurlijk allemaal al dat FC Twente zwaar onderuit ging in de Europa League. Het goede nieuws is dat ze zich nu volledig kunnen richten op de nationale beker en het landskampioenschap. Dat laatste is nodig ook met PSV en Ajax op de hielen. Dan het ontslag van Louis van Gaal bij Bayern München. Natuurlijk was zijn positie niet
meer te houden maar wat te zeggen van de respectloze manier waarop Uli Hoeness nog een sneer na moest geven. De druppel was Van Gaal's keuze voor keeper Kraft, tot onvrede van het invloedrijke bestuur van Bayern die de voorkeur gaf aan doelman Butt. Tot aan het eind van dit seizoen zal Van Gaal's assistent Andries Jonker de scepter zwaaien. De rol van Jonker, die door Van Gaal naar Bayern werd gehaald, is echter niet fris: hij heult meteen met de vijand en zet Butt in het doel. Over ballen gesproken. Laat ik afsluiten met de onrust bij Ajax. Vandaag las ik hier dat beide kampen Guus Hiddink naar Ajax willen halen. Een mooi bewijs dat de Amsterdamse arrogantie het niet kan doen zonder de Acherhoekse nuchterheid. Mijn simpele advies aan Guus: NIET DOEN.

Deze week waren er een aantal leuke bijdrages over Medtronic in het nieuws. Zo wordt Medtronic geportretteerd op de site van Apple. Als één van de eerste bedrijven heeft Medtronic de iPad een prominente plaats gegeven in de ondersteuning van onze marketing, sales, en service organisatie. Zie hier voor het verhaal en video. Daarnaast was er een video van Steve Oesterle, Senior Vice President for Medicine and Technology bij Medtronic, over een mooie innovatie. Oesterle presenteerde de pacemaker zonder draden, een technologisch hoogstandje. Het zal nog wel even duren voordat we dit op de markt kunnen brengen maar het leidt geen twijfel dat het een hit gaat worden (op de foto rechts de huidige en links de nieuwe ontwikkeling).

Afgelopen zaterdag zijn we naar de Nederlandse film 'Oorlogswinter' van Martin Koolhoven geweest. Deze film die in Nederland in 2008 uitkwam hadden wij nog niet gezien. Els dacht dat het wel leuk zou zijn om in Minnesota naar een Nederlandstalige film te gaan. We moesten ervoor naar het Landmarktheater in Edina waar ze voornamelijk buitenlandse en culturele films vertonen. De film heet in Amerika 'Winter in Wartime' en wordt aangekondigd als 'Winner van 10 International Awards'. Het publiek dat door de film werd aangetrokken was voornamelijk de oudere (WO2) generatie. Leonie en Marissa waren de enige tieners. Aan de reacties tijdens de film te horen waren er wellicht meer in de zaal met een Nederlandse achtergrond. De film was zeker de moeite waard. Wel vreemd om weer eens een Nederlands gesproken film te zien, die natuurlijk in het Engels werd ondertiteld. Grappig om te zien hoe ze sommige dingen vertalen (Krauts voor Moffen) en niet vertalen, bijvoorbeeld als er werd gevloekt. Al met al 'A gripping story with a surprising twist'.

Vorige week zaterdag zijn Marissa en ik een uurtje wezen tennissen. Marissa is de laatste maanden erg actief met tennis. Ze maakt deel uit van een team dat wekelijks twee uur training heeft van een professionele trainer in een indoor hal. Natuurlijk was ik benieuwd om te kijken waar ik sta en of ze al in staat is om gehakt van me te maken op de tennisbaan. Maar dat was nog mooi niet het geval. Deze jongen van ruim in de veertig die nog nooit enige vorm van tennis training heeft gehad kon zijn dochter nog steeds de baas: 6-1 en 6-0. Ze moet dus nog even hard oefenen. Ondertussen wacht ik nog steeds op Jacky, Frans en Jan. Ik verkeer in topvorm op het tenniscourt en wil dat graag met de guys delen :-)

Een prettig weekend en tot volgende week.

Gelukkig Met Twee Dochters

Er was deze week weer van alles te beleven aan deze kant van de Atlantische Oceaan. Wat te zeggen van de Southwest Airlines Boeing 737 die onderweg van Phoenix naar Sacramento een noodlanding moest maken vanwege een spontaan gat in de romp van het vliegtuig. Dat zal schrikken zijn als na een harde knal de cabinedruk wegvalt en je de zon door het dak naar binnen ziet schijnen. Inmiddels zijn alle 737s van Southwest intensief gecontroleerd en zijn er bij nog drie vliegtuigen scheurtjes ontdekt. Dan het gesteggel over de Amerikaanse begroting. Er wordt gewerkt aan het vaststellen van de begroting voor het komende half jaar en de Democraten en Republikeinen kunnen het niet eens worden over de bezuinigingen. Als ze dat niet lukt voor middernacht moet een aantal overheidsinstanties noodgedwongen sluiten, de zogenaamde Partial Government Shutdown. Zo zullen alle nationale parken en de belastingdienst dicht gaan, en zullen de salarissen van militairen vertraagd worden uitbetaald. Hoezo failliet?
Ook is deze week het baseball seizoen weer begonnen. De Minnesota Twins hadden een slechte start met een 3-13 nederlaag tegen de Blue Jays in Toronto. Ook de tweede wedstrijd ging verloren, maar de derde werd een overwinning: 4-3. Aansluitend moesten ze naar de New York Yankees, onze Angstgegner. Van de in totaal drie wedstrijden werd er één gewonnen en gingen er twee verloren. Vandaag was de home opener, de eerste thuiswedstrijd, tegen de Oakland Athletics. Na een spannende strijd werd het een 2-1 overwinning. Nog 156 wedstrijden te gaan...

Zoals bij jullie de krant vol staat met de poppenkast rondom Ajax, staat hier Charlie Sheen volop in de belangstelling. Voor de minder ingewijden, Charlie Sheen is een Amerikaans filmacteur maar vooral malloot eerste klas. Hij heeft een roemrijk verleden: Sheen wordt verdacht van alcohol- en drugsmisbruik, echtelijke problemen, alsmede beschuldigingen van huiselijk geweld. Op 7 maart werd hij ontslagen van het populaire programma Two and a Half Men door CBS. Dat kon Sheen niet erg waarderen. Om zijn gram te halen kondigde hij op 10 maart een nationale theater tournee door de VS aan. Het publiek stond ervoor in de rij: alle voorstellingen waren binnen 18 minuten uitverkocht. De tour ging deze week van start in Detroit en dat verliep alleszins soepel. Al na een kwartier werd de acteur op boegeroep onthaald en begonnen mensen de zaal uit te lopen. In reviews werd Sheen neergesabeld: de show werd omschreven als een ramp. Inmiddels heeft hij al 4 shows achter de rug en lijkt hij de smaak te pakken te krijgen. Het publiek kan het tenminste waarderen. Wat wil je ook, als je $100 heb betaald kun je er maar beter van genieten, het wordt er toch niet anders van.

Op 1 juni 2011 staan de verkiezingen voor de president van de FIFA op de agenda. De huidige president is de Zwitser Sepp Blatter, die al sinds 1998 de scepter zwaait en in zijn derde termijn zit. Toch gaat Blatter weer een gooi doen. De tegenkandidaat is Mohamed bin Hammam uit Qatar, de huidige president van de Asian Football Confederation. De Amerikaan Grant Wahl besloot op 17 februari ook voor het presidentschap te gaan. Wahl, een journalist bij Sports Illustrated, ergert zich al vele jaren aan het corrupte imago van de FIFA en had zich tot doel gesteld om schoon schip maken. Om je kandidaat te kunnen stellen moet je echter worden voorgedragen door één van de nationale voetbalbonden. Laat dat nou een probleem zijn. Ondanks het feit dat vele bonden niet blij zijn met de huidige situatie, is er geen enkele bond die een kandidaat durft te nomineren die het old boys netwerk wil aanpakken. Iedereen is bang dat zo'n publiekelijke verklaring zal leiden tot negatieve reacties van Blatter cs met alle gevolgen van dien. Wel beloofden vele bonden op Wahl te stemmen als hij éénmaal genomineerd zou zijn. De stemming is namelijk geheim en daarmee houden ze hun straatje schoon. De lafaarden. Wat Wahl ook probeerde, geen bond die hem openlijk kandidaat wilde stellen. Ten einde raad heeft hij zich teruggetrokken. Lees hier de smeuiige details van Wahl's verhaal achter de schermen bij de FIFA. Over corrupt gesproken.

Leonie klaagde al een tijdje over haar bed dat zo kraakt en dat ze daardoor niet lekker kan slapen. Daarnaast vond ze dat ze ook wel recht had op een nieuw bed, want ze had nog nooit een eigen bed gehad. Ze heeft het vanaf de wieg af aan met afdankertjes van haar zus moeten doen. Na ons overtuigd te hebben van haar gelijk, togen we op een zondag eerst naar Ikea, want daar voelen we ons als Europeanen toch wel op ons gemak. Ondanks dat we er geen geschikt bed konden vinden, gingen de Zweedse gehaktballetjes en het ijsje er als altijd wel in. De volgende zondag gingen we naar HOM Furniture, een héééle grote meubelzaak zo'n 15 minuten bij ons vandaan. We waren daar al een paar keer op zoek geweest; was het niet voor een bank (hoewel we daarin nog niet geslaagd zijn) dan wel voor de gratis cookies, koffie en fris :-) Dit keer dus naar de beddenafdeling en daar stond Leonie's droombed. Er moest nog wel een keus gemaakt worden tussen Twin-size (éénpersoons) of Full-size (formaat twijfelaar). Na lang wikken en wegen werd het uiteindelijk de Twin-size, omdat ze dan meer bewegingsruimte in de slaapkamer overhoudt. Afgelopen maandag werd het bed met boxspring bezorgd, en geïnstalleerd. Leonie is zo blij dat ze tegenwoordig al om acht uur ’s avonds naar bed gaat en er ’s morgens niet uit te branden is. Wat een genot!

Deze week verder het tragische verhaal van Chris Dronett, een American football speler die tien seizoenen lang successen vierde op het hoogste nivo. In 2006 stopte hij met professional football. Het duurde niet lang of hij
ging mentaal achteruit. In drie jaar tijd veranderde hij van een aardige jongen tot iemand die paranoia was, bang voor alles en iedereen, soms tot aan het gewelddadige toe. Het ging zelfs zover dat hij er niet meer mee kon omgaan en zelfmoord pleegde in 2009. Nader onderzoek wijst nu uit dat Dronett aan de hersenziekte CTE (ofwel Chronic Traumatic Encephalopathy) leed. Dit was veroorzaakt door de vele botsingen die hij in zijn carrière onderging: Een gemiddelde lineman in het American football krijgt per seizoen duizend of meer knallen tegen het hoofd. Dat is natuurlijk niet gezond. Dit verhaal bewijst weer eens dat het er bij American football keihard aan toegaat. Het is domweg niet mogelijk om daar ongeschonden uit de strijd te komen. Wat dat betreft hou ik het toch maar bij soccer. Soms ook best fysiek maar dat is niets in vergelijking tot American football. Om nog maar niet te spreken van de schoonheid die sommige voetbalspelers etaleren. Zo zag ik vorige week Lionel Messi spelen in het Argentijnse elftal tegen de Amerikanen. Genieten gewoon. Wat te zeggen van onze eigen Theo Janssen bij FC Twente? Een speler met een fluwelen traptechniek waarmee hij regerend Nederlands kampioen footgolf geworden is. Afgelopen zaterdag zag ik de samenvatting van Twente tegen PSV hier. Die tweede goal van Janssen, wat een beauty, koude rillingen. Ik had het kunnen doen :-) Vanwege dat soort momenten verkies ik voetbal boven American football. Laten we hopen dat het FC Twente nog een paar wedstrijden meezit. Kan iemand alvast een plekkie voor mij reserveren langs de A1?

Jaren geleden ging het verhaal in de top van het Nederlandse voetbal dat de beste voetballers twee dochters hebben. Dat was toendertijd het geval voor Marco van Basten, Ruud Gullit, Ronald de Boer, Aaron Winter, … Toen Els en ik twee dochters kregen werd daarmee bevestigd dat ik een goede voetballer was (Uch....). Maar daar houdt het niet mee op. Donderdag mailde Els me namelijk het volgende bericht: ‘Gezin met twee dochters maakt gelukkigst’. Hier meer. Ofwel, naast dat ik de bevestiging heb dat ik een goede voetballer was ben ik ook nog eens het gelukkigst. Dat kan dus niet meer stuk!
Laat 2012 maar komen.

Hier las ik het volgende bericht: Diefstal bij drogisterij Berghuis - Maandagmiddag 4 april rond 16.30 uur heeft een Bulgaarse straatkrant verkoper parfum gestolen bij drogisterij Berghuis aan het Kervelplein in Westerhaar. In eerste instantie wist de Bulgaar nog te ontkomen, maar met een goed signalement op zak wist de politie hem enige tijd later, lopend in Daarlerveen langs het kanaal, alsnog aan te houden. De ondernemers Berghuis en Veld hebben besloten dat er met onmiddelijke ingang geen straatkrant verkopers en muziekmakers meer welkom zijn rondom het Kervelplein. Einde bericht. Toen ik dit las schoten verschillende gedachten door me heen. Ten eerste, dat Westerhaar internationaal op de kaart staat en zelfs toeristen uit Bulgarije trekt. Ten tweede, dat zelfs in het altijd zo vredige Westerhaar diefstal aan de orde van de dag is. Ten derde, dat ik een carrière als straat-accordeonist op het Kervelplein in Westerhaar wel op mijn buik kan schrijven. Dat heb ik nou weer...

Het belooft weer een mooi weekend te worden. Tot volgende week.

Snel, Sneller, Snelst

Van maandag tot en met donderdag zijn we naar Wisconsin Dells (ook wel afgekort tot "Dells") geweest. Dit dorp in de buurstaat Wisconsin staat bekend als de "Waterpark Capital of the World". Het ligt zo'n 250 mijl of 4 uur rijden ten zuid-oosten van Maple Grove. We hadden een kamer geboekt in Hotel Rome op het Mt. Olympus Resort, "America's largest Water and Theme Park Resort". Zoals je ziet, superlatieven te kort om het dorp met 2500 inwoners aan te prijzen. Toen we maandag in de loop van de dag in Dells arriveerden werd het duidelijk dat er met de superlatieven niets teveel was gezegd. Het dorp was één en al entertainment: het ene resort nog groter dan het ander, pretparken afgewisseld met zwemparadijzen, een overvloed aan motels en restaurants, niet te filmen. Wel waren we wat te vroeg in het seizoen: het is meer voor de zomermaanden. Ondanks het schitterende weer (stralende blauwe lucht, windstil, 10 °C in de schaduw) gaan verschillende outdoor parken pas begin mei open en voor outdoor zwemmen was het nog te koud. Niettemin was er ook de nodige indoor vermaak zodat we deze drie dagen zeker aan onze trekken zijn gekomen.

Zo zijn we dinsdag in de loop van de morgen op het Mt. Olympus Theme Park geweest. Daar waren naast het Indoor park met de nodige attracties zoals de Opa Go-Karts, ook outdoors een aantal rollercoasters (achtbanen) en Go-Kart tracks open. Geholpen door het schitterende weer en het weinige publiek was dat natuurlijk een mooie gelegenheid om alles meerdere malen uit te proberen. De meiden konden er maar geen genoeg van krijgen, en ook Els en ik deden volop mee. Onderstaande filmpje getuigt van onze belevenissen.

Op woensdagmorgen was het de beurt aan Top Secret. Dit is een fun attractie waarbij de buitenkant er erg spectaculair uitziet:"The White House" dat door een aanslag op zijn kop is gezet. Dat beloofde veel maar éénmaal binnen viel het tegen. Natuurlijk stond alles upside down, waren er licht- en geluidseffecten om het spannend te maken, en was er een tour guide die er met leuke grappen nog wat van probeerde te maken. Maar het verhaal, waarom de handel ondersteboven ligt en wat er nu Top Secret aan is, is ons nog steeds niet duidelijk. We hadden toch beter naar de reviews moeten luisteren: "Not worth the money". Woendagmiddag zijn we naar het indoor amusement center Knuckleheads geweest om te bowlen. Het was vreemd genoeg de eerste keer in nu ruim twee jaar dat we de bowlingschoenen aantrokken op Amerikaanse bodem. Van de 24 banen (die vrijwel allemaal bezet waren) kregen wij baan 19 aangewezen. Het viel voor Marissa en Leonie in het begin niet mee om de bal op de baan te houden maar na verloop kregen ze de smaak te pakken. Els en ik waren erg aan elkaar gewaagd. Na een eerste ronde waarin we exact gelijk eindigden, versloeg ze me in de tweede ronde: 109 tegen 104. Daarmee is Els The Bowling Champion en dat zullen we weten ook…er gaat geen uur voorbij of ze begint er weer over.

Op woensdagavond zijn we naar de Magic Show van Rick en Suzan Wilcox geweest. Ofwel de Hans Klok en Pamela Anderson van Wisconsin Dells. Rick, op het oog van mijn leeftijd en dus niet de jongste meer, maakte er een mooie en vermakelijke show van. Naast een aantal standaard goocheltrucs met kaarten en duiven deed hij allerlei trucjes met zijn meissie. Zo vouwde hij haar in een kissie waarna hij er van alle kanten zwaarden doorheen stak. Toch kwam ze er ongedeerd weer uit. Even later liet Rick eerst zijn Suzan zweven waarna hij zelf ook de lucht inging. Vraag niet hoe het kan maar geniet ervan. Wat me wel opvalt bij dit soort trucs is dat kunstemakers als Rick en Hans van alles kunnen in ruimte maar niet in tijd. Als je je meissie kunt laten zweven moet je toch ook in staat zijn haar 10 jaar terug te brengen in tijd. Dat zou pas een uitkomst zijn voor Suzan en Pamela. Alles bij elkaar is de Magic Show van Rick en Suzan een echte aanrader.

Donderdag was het alweer voorbij met de pret en vertrokken we richting Maple Grove. Maar niet nadat we onderweg eerst nog even langs Thorp waren gereden. In Thorp staat de boerderij van de familie Penterman: Rolf, Marieke en hun vijf kinderen. Ze zijn in 2002 vanuit het Oosten (Achterhoek en Twente) naar de VS geëmigreerd. Daar hebben ze een mooi bedrijf opgebouwd dat draait om het maken van kaas onder eigen merk: Marieke Gouda. Hiermee zijn ze erg succesvol. Zo hebben ze dit jaar bij de 2011 US Cheese Contest met Marieke Gouda Super (18-24 Months) de derde prijs behaald uit een totaal van 1604 inzendingen. Daar kan je mee thuiskomen! Toch sta ik er niet vreemd van te kijken: Marieke Gouda is een erg lekkere kaas die je hier maar weinig vindt. Net als de vorige keer (zie hier) zijn we weer erg hartelijk ontvangen door Rolf en Marieke met koffie, speculaas en natuurlijk kaas. We hebben weer allerlei ervaringen op vreemde bodem uitgewisseld en na een uur de thuisrit vervolgd. Natuurlijk met een lekker stuk kaas in de kofferbak.

In de krant deze week een verhaal over één van de effecten van de economische malaise: verlaten nesten die weer worden gevuld. Veel jonge volwassenen die een aantal jaren geleden het ouderlijk huis vaarwel hebben gezegd en op zichzelf zijn gaan wonen, kunnen de eindjes niet meer aan elkaar knopen. Voor sommigen doordat ze hun baan hebben verloren en moeite hebben om weer aan de slag te komen, anderen hebben nog wel een baan maar kunnen het financiëel gewoon niet meer bolwerken. Toch blijkt de trend om opnieuw of langer bij de ouders in te wonen niet alleen gedreven te zijn door economische motieven. Kinderen vinden het ook gewoon erg handig en ouders staan er meer open voor. Daar komt bij dat het inwonen bij de ouders voor de huidige generatie kinderen aantrekkelijker is dan vroeger. Terwijl vorige generaties vaak in aanvaring kwam met hun ouders vanwege afwijkende denkbeelden, houden huidige generaties kinderen en ouders er redelijk dezelfde denkbeelden op na. Het grootste verschil is nu kennis van technologie, maar dat leidt minder tot onvrede. Toch vragen sommige geleerden zich af of te lang samen onder één dak blijven wonen wel gunstig is voor de persoonlijke ontwikkeling; kinderen blijven op deze manier economisch afhankelijk en ontwikkelen minder verantwoordelijkheidsgevoel. Het is ook niet gauw goed….

Een ander interessant bericht stond hier: "Faith and Fat: Religious Youths More Likely to Be Obese by Mid-Life". Ofwel: Religie maakt dik. Dit blijkt uit een studie van onderzoekers van de Northwestern University in Chicago. De onderzoekers volgden over een periode van achttien jaar meer dan twee duizend jonge mannen en vrouwen uit vier verschillende Amerikaanse steden. Daaruit bleek dat jong volwassenen die regelmatig aan religieuze activiteiten deelnemen vijftig procent meer kans hebben om op latere leeftijd dik te worden dan mensen die amper belang hechten aan geloof. Ook wanneer werd gecorrigeerd voor invloeden als ras, geslacht, opleiding en inkomen, bleven de conclusies gelden. Ik sta niet verbaasd te kijken van de uitkomst van dit onderzoek - op basis van mijn eigen ervaringen kan ik het zeker onderschrijven. De onderzoekers proberen natuurlijk één of meerdere verklaringen te vinden voor dit verschijnsel maar slagen daar niet echt in. Voor mij ligt het voor de hand. Stel dat Buddha je lichtend voorbeeld is, dan kan je toch als volgeling niet achterblijven...

Hopelijk houdt FC Twente de punten in Enschede morgen. Een prettig weekend en tot volgende week.