Ja, Ik Wil (1000 µSv)

Deze week begon in mineur met het bericht dat Ruth Adams was overleden. Nu denken jullie natuurlijk: Who the heck is Ruth Adams? Nou, Ruth Adams was een polka queen en virtuoos op de accordeon. De afgelopen 30 jaar trad ze gedurende de weekends avond aan avond op in de Polonaise Room van Nye's bar met haar band "The World's Most Dangerous Polka Band". Ruth en haar bandleden Al (92) en Joe (65) stonden garant voor entertainment van de bovenste plank. Met favoriete liedjes als de "Chicken Dance Polka," "Barking Dog Polka" en een onvergetelijke mix van "Too Fat Polka" en "Beer Barrel Polka", brachten ze jong en oud in extase, voeten van de vloer, handen in de hoogte, in de polonaise rond de tafel. Dat deden ze zo goed dat ze onder meer te gast waren in de landelijke Jon Stewart Show en ABC's "Good Morning America". Ze zorgden er zelfs voor dat Nye's in Minneapolis door Esquire magazine werd uitgeroepen tot de "Best Bar in America". Dat wil wat zeggen. Maar Ruth is niet meer. Helaas voor haar maar ook voor mij want ik heb haar nooit in levende lijve zien optreden. Eén van Ruth's favoriete liedjes was "In Heaven There Is No Beer" - dat zal ze nu kunnen bevestigen. RIP.

Meer treurnis deze week. Vorige week meldde ik nog dat de sneeuw door de warme temperaturen vrijwel was verdwenen. Minnesota leek dan ook langzaam te ontwaken uit de winterslaap. Zaterdag stond menig garagedeur open, was de cirkelzaag op de oprit gezet en waren de doe-het-zelfers alweer driftig in de weer. Met hier en daar zelfs een korte broek. Maar natuurlijk hadden we te vroeg gejuicht. Een gigantisch front legde in de nacht van dinsdag op woensdag een nieuw pak sneeuw van 25 (cm) voor de deur. Een medewerker uit mijn club, die zaterdag de zomerbanden onder zijn auto had gezet, kon de auto nog wel uit de garage krijgen maar kwam vervolgens vast te zitten op zijn oprit. In zijn totaliteit heel veel gedoe tijdens de ochtend- en avondspits. Toch had dit front ook een positief effect: vanwege het vele smeltwater was men de afgelopen weken rond de rivieren druk bezig geweest om zandzakken voor de deur te leggen. Maar de vorst vertraagt de toevoer van smeltwater en zorgt voor een meer geleidelijke afwatering met minder hoge waterstanden. Als je aan de rivier woont is dat best prettig om te weten.

De feiten liegen er niet om: De werkloosheid onder de zwarte bevolking in Minnesota is 22% terwijl die onder de blanke bevolking 6.4% is. Een verschil van meer dan een factor 3. Daarmee scoren de Twin Cities Minneapolis - St. Paul het hoogst van alle stedelijke gebieden in de VS. Er zijn een aantal factoren die bijdragen aan dit grote verschil. Zo is Minnesota's zwarte bevolking gemiddeld 5 jaar jonger dan het nationaal gemiddelde voor de zwarte bevolking, en werkloosheid is hoger onder jongeren. Ook is de blanke bevolking in de Twin Cities gemiddeld beter opgeleid dan die in de andere grote steden, terwijl voor de zwarte bevolking het tegenovergestelde geldt. Verder zijn er minder blanke Minnesotans met een crimineel verleden dan het landelijk gemiddelde, maar geldt voor de zwarte Minnesotans het omgekeerde. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de zwarte bevolking niet altijd gelijk behandeld wordt. Overigens, binnen Medtronic wordt er veel aandacht besteed aan "Diversity and Inclusion", zeg maar gelijke kansen voor iedereen. Met duidelijke targets voor het aantal Women en Minorities in professionele en management posities. Ik had wel eens het gevoel dat de nadruk hierop wat ver ging maar bovenstaande cijfers geven er alle reden toe.

Een tip voor de investeerders onder ons: Bijna 20% van de huizen in het zonnige Florida staat leeg. Men kan ze aan de straatstenen niet kwijt. De prijzen zijn dan ook ver gedaald maar volgens de experts is het dieptepunt nog niet bereikt. Naar verwachting gaan de huizenprijzen gemiddeld nog eens 11% naar beneden tot aan de zomer van 2012. Misschien moet je dus nog even wachten en dan je slag slaan. Om de prijs hoef je het niet te laten: een redelijke condo gaat voor $35.000 van de hand, zie hier. Met de huidige koers is dat €25.000. Een koopje. Verder vliegt de KLM weer 4 keer per week rechtstreeks van Amsterdam naar Miami dus daar hoeft je het niet voor te laten. Je kunt ook voor een woning in de hogere prijsklasse kiezen, zoals hier. "Voor iedere investeerder wat" zal ik maar zeggen. Mocht je denken dat zoiets voor jou niet is weggelegd, hier een tip waarmee je in drie eenvoudige stappen miljonair kunt worden. Daarna gewoon een aantal keren vaker gaan stappen en ook dit soort paleisjes liggen binnen handbereik.

De opening van het baseball seizoen komt er weer aan en in de media is er dan ook volop aandacht voor de Minnesota Twins. Zo is afgelopen weekend de kaartverkoop voor de wedstrijden van start gegaan, zingt Twins catcher en lokale held John Mauer in een promotiefilmpje voor Minnesota, en las Els in een tijdschrift een artikel over “How to pop the question at Target Field”. Hierin wordt uitgelegd wat je moet doen als je je vriendin ten huwelijk wilt vragen tijdens een thuiswedstrijd van de Twins. Ten eerste moet je 60 tot 90 dagen van te voren contact opnemen met Glo Westerdahl van de Twins. Haar mantra is "We want her to say 'yes' ". Dus haar taak is het om er zeker van te zijn dat de aanstaande bruid 'ja' zegt. De volgende stap is dat je een donatie moet doen van $209 voor het Twins Community Fund. Als mannen dat horen valt de helft al af! Daarnaast moet je ervoor zorgen dat je kaartjes bemachtigt voor de wedstrijd waarin het moet gebeuren, en dat is niet altijd makkelijk. Vervolgens volgt er een kruisverhoor door Glo herself om er zeker van te zijn dat de jongedame 'ja' zegt. Zijn er twijfels bij de vriend dan wordt dringend geadviseerd om navraag te doen bij de moeder of zus van de aanstaande. Kan ze de druk van een 40.000 tellend publiek aan, wordt ze niet hysterisch, valt ze flauw, gaat ze huilen of rent ze weg? Deze risico’s wil Glo allemaal uitsluiten want het aanzoek wordt op een gigantisch videoscherm life uitgezonden en het moet wel vermakelijk zijn voor de toeschouwers. Als je uiteindelijk door de selectie bent gekomen en je zit in het stadion, moet je ervoor zorgen dat je de diamanten ring niet vergeten bent, en dat je vriendin tijdens de 6e inning niet naar de wc moet of iets te drinken wil halen, want "it happens in the middle of the 6th"! Na afloop krijg je een DVD van het gebeuren zoals uitgezonden op het videoscherm, zodat je er nog lang van na kunt genieten. Afgelopen seizoen zijn er 36 aanzoeken geweest en is er één aanstaande bruidegom van de spanning flauwgevallen vòòr het aanzoek. Gelukkig hebben de aanstaande bruiden allemaal 'ja' gezegd!

In Japan en de rest van de wereld blijft men zich zorgen maken om de effecten van radioactieve straling. Natuurlijk moet je daar niet geringschattend over doen. Toch is alles relatief. Hier een mooi overzicht van de straling waaraan iemand onderhevig is onder verschillende omstandigheden. Zo absorbeert iemand 0.05 (µSv) ("micro Sievert") als je een nacht naast je liefje slaapt. Dat is 1000 (µSv) als je het 50-jarig huwelijk volmaakt. Het eten van een banaan staat gelijk aan twee nachten met je liefje. Als je een jaar in een stenen huis woont levert dat 70 (µSv) op. Gratis - daar hoef je niets voor te doen. Gedurende een vlucht van Amsterdam naar Minneapolis krijg je ongeveer hetzelfde voor je kiezen. Dit alles valt in het niet bij een CT scan van je borst: 5800 (µSv). Zo kan ik nog wel even doorgaan. Doe er je voordeel mee.

In voetballand loopt alles voorspoedig. Het Nederlands Elftal gaf Hongarije vanavond een mooie draai om de oren met 0-4, FC Twente speelt nog op drie fronten mee en heeft alles in eigen hand, en binnen Ajax is het hommeles. Ik had hier al voorspeld dat er binnen twee jaar ruzie zou zijn. Wat twee jaar? Na nog geen twee maanden lijkt de boel al uit elkaar te vallen. Het voetbal is naar het tweede plan verdreven, er wordt vooral buiten de lijnen om de macht gespeeld. Wat een soap!

Komende week hebben we "Spring Break". De kinderen hebben vrij van school en ik heb een week vrij van het werk. We gaan naar Wisconsin Dells, de "Waterpark Capital of the World". Hier bevinden zich een groot aantal waterparken (indoor en outdoor). Wij hebben een aantal dagen geboekt in hotel Rome. Hiernaast een foto van het hotel. Misschien hadden we toch wat later moeten gaan want het lijkt dat het hotel nog niet af is. Dat verklaart natuurlijk waarom het zo goedkoop was. Hotel Rome ligt op het Mt. Olympus Resort. Volgens de informatie gaat het weer op zijn Amerikaans: groot, groter, grootst. Dat wordt vast een hele belevenis. Volgende keer meer.

Een prettig weekend (en niet vergeten de klok te verzetten - bij ons is dat al twee weken geleden gebeurd).

End Goed, Al Goed!

Sommige mensen beweren dat in 2012 het einde van de wereld zal plaatsvinden. Ik moet zeggen dat we aardig op weg zijn. Het Midden-Oosten is één grote brandhaard, Japan gaat bijna aan een nucleaire ramp ten onder, de VS is zo goed als failliet, en er zijn zelfs mensen die beweren dat het getal Pi moet worden vervangen door Tau. Als ik dat alles zo overdenk zeg ik: Maak er wat van zolang het nog kan. Daarom zijn Els en ik zondag naar de Twin Cities Auto Show geweest in het Convention Center in Minneapolis. Een mooie gelegenheid om nog even in de mooiste auto's te zitten zonder lastige verkopers om je heen. Zo hebben we onder andere plaatsgenomen in een Cadillac Escalade, BMW M3, Volvo XC90, Buick Enclave, Range Rover Sport, Dodge Ram, en Ford Taurus. Verder heb ik ruim de tijd genomen voor mijn Mercedes SL. Een prachtauto die natuurlijk erg veel aandacht trekt - helemaal met een sportieve man achter het stuur. Verschillende hoogblonde dames grepen de kans om even naast me te komen zitten. Onder het motto: Ik ben oud en ik wil wat. Brrrr. Het mooie van een autoshow is dat je lekker ongestoord de tijd kunt nemen. Hoewel, na drie kwartier vroeg iemand me of er eindelijk iemand anders achter het stuur van de SL mocht plaatsnemen. Wat mij betreft kan 2012 komen. End goed al goed!

Gisteren werd het zuiden van Minneapolis vroeg in de ochtend opgeschrikt door een grote explosie gevolgd door een gigantische vlam. Veel mensen die in de directe omgeving wonen werden ruw verstoord in hun slaap. Ze werden in allerijl uit voorzorg geëvacueerd - de meeste nog in de pyjama en op de pantoffels of slippers. Zelfs de Interstate 35W, een belangrijke verkeersader die dwars door Minneapolis loopt, werd stilgelegd. De brand, die rond acht uur in de morgen begon en pas om tien uur was gedoofd, bleek achteraf veroorzaakt te zijn door een lek in een 50-cm dikke gasleiding. De exacte oorzaak is echter nog een mysterie en het zal vast nog maanden duren voordat die is vastgesteld. Ook hier heb elk nadeel zijn voordeel: in de directe omgeving is er geen sneeuw meer te bekennen. Wat dat betreft hebben we sowieso een goede week achter de rug. Voor het eerst in maanden hebben we temperaturen in de forties to fifties gehad, ofwel tussen +5°C en +10°C. Zienderogen kwam er dan ook meer (dood) gras tevoorschijn. Morgen de korte broek maar weer eens onder het stof vandaan halen.

Goed nieuws voor Coca Cola deze week. Dat betekent automatisch slecht nieuws voor Pepsi. Er werd bekend gemaakt dat Diet Coke in het jaar 2010 de 2e positie in de ranglijst van meest gedronken soft drinks in de VS heeft overgenomen van Pepsi. Bovenaan deze ranglijst staat Coca Cola met 1.6 miljard cases (een case is 24 blikjes van 12 oz, ofwel 8.5 liter), op ruime afstand gevolgd door Diet Coke met 927 miljoen cases en Pepsi met 892 miljoen cases. Hier staat de volledige top-tien, hier vind je meer over de battle tussen Coke en Pepsi. Over het geheel genomen verliezen soft drinks meer en meer terrein: voor het zesde jaar op rij werd er minder verkocht. Voor een deel ben ik daar verantwoordelijk voor: ik drink zeker niet meer die hoeveelheden colo die ik gewend was. Daarentegen des te meer medium vanilla latte's. Net zo slecht eigenlijk...

Deze week een wel heel erg tragisch verhaal op internet. Het begint met de 5-jarige Eric Morse, een goed opgevoed jongetje uit Chicago. Eric krijgt de opdracht van twee oudere buurtjongens van 10 en 11 jaar om voor hun snoep te stelen. Eric weigert dat echter omdat hij zegt dat stelen verboden is. De jongens, die beiden onder miserabele omstandigheden door het leven gaan, zijn daar niet van gediend en besluiten om Eric te straffen. Op 13 oktober 1994 lopen de jongens Eric weer tegen het lijf, nu in het bijzijn van zijn 8-jarige broer Derrick. Ze nodigen de broers uit om mee te gaan naar hun clubhuis. Dat lijkt de broers een goed idee en ze volgen de oudere jongens. Het clubhuis blijkt een leegstaand appartement op de 14e verdieping van een huizencomplex te zijn. Terwijl ze daar zijn krijgt Eric de opdracht om uit het raam te kijken. Terwijl hij dat doet wordt Eric opgetild en uit het raam geduwd. Zijn broer ziet nog kans om hem bij de arm vast te grijpen maar moet hem loslaten als hij door één van de oudere jongens in de arm wordt gebeten. Eric overleeft de val niet. De twee oudere jongens worden al snel gearresteerd door de politie van Chicago. Ze worden veroordeeld en na jaren weer vrijgelaten, maar zijn sindsdien vaste klant in de bajes. Derrick, Eric's broer, heeft de zaak nooit verwerkt waarbij hij het zichzelf vooral kwalijk neemt dat hij zijn broertje niet heeft kunnen redden. De gevolgen waren rampzalig: Derrick werd vorige week veroordeeld tot 45 jaar gevangenisstraf vanwege een door hem gepleegde moord. Ofwel, hoe de terechte weigering van een onschuldig 5-jarig kind om te stelen uitliep op een complete tragedie. Heel erg triest.

Afgelopen vrijdag waren Marissa en Leonie vrij van school vanwege het einde van het tweede trimester. Goede reden voor de dames om een dagje naar de Premium Outlets in Albertville te gaan. Eén van de winkels die daar altijd bezocht moet worden is de Coach Factory Store. In tegenstelling tot in Nederland is Coach een bekend tassies merk in de VS en als vrouw moet je toch minimaal één zo’n tassie in je collectie hebben. Marissa was vorig jaar al verliefd geworden op een Coach en heeft er, met hulp van haar vader, één gekocht in Chicago. Leonie vond het toen maar onzin: Wie geeft er nu zoveel geld uit aan een tassie, ik koop wel een olifant! Maar wat schetste onze verbazing toen Leonie bij het bezoek aan de store als een blok viel voor een Coach tassie. Na lang wikken en wegen heeft ze hem gekocht en ze is helemaal in de wolken. Els kon natuurlijk niet achter blijven. Ze probeert elke keer ‘gevoel’ bij een Coach te krijgen, maar is daar nog niet in geslaagd. Gelukkig was er ook nog een andere tassies winkel in the Premium Outlets Mall, The Fossil Shop. Meer Els haar stijl. Daar liep ze tegen een mooi tassie aan en later bij Calvin Klein zag ze er nog één voor een (naar eigen zeggen) klein prijsje. Vrouwen en tassies... houdt het dan nooit op???

Deze week kreeg ik een email van een medewerker in mijn club: "My 2 year old has a 101.5 temp and it's my turn to stay home". Toen ik dat las moest ik natuurlijk even omrekenen: 101.5 °F komt overeen met 38.6 °C. Nu heb ik altijd gedacht dat de temperatuurschaal van Fahrenheit was gebaseerd op 2 meetpunten: het ene is 32 °F en komt overeen met het vriespunt van water, en het andere is 100 °F dat overeen zou komen met de lichaamstemperatuur van een gezonde persoon (gemeten onder de oksel of in de mond). Dat laatste is echter niet geheel correct: 100 °F is de normale temperatuur van een paard. Dat van een mens ligt rond 96 °F. Het is maar dat je het weet.

Vandaag een opvallend bericht in de krant: Daniel Starks, de CEO van St. Jude Medical, één van onze concurrenten, werd op een vliegveld in India gearresteerd tijdens de bagage check. In de zak van een broek in zijn koffer werden patronen van een geweer gevonden. Toen bleek dat Starks' licentie (voor het in bezit hebben van een wapen in de VS) ook nog eens verlopen was, werd hij gearresteerd. Achteraf bleek dat Starks de patronen per ongeluk in de broek had laten zitten. Niets aan de hand natuurlijk maar toch niet de manier waarop je in het nieuws wilt komen.

Ik heb mijn iPad2 nog niet. Ik was niet zo gek om er voor in de rij te gaan staan zoals de geeks in de foto links. Maar toen we zaterdag in de loop van de dag bij de Apple store langs gingen waren ze natuurlijk al uitverkocht. Ze lagen nog wel in de store dus we hebben er al wel even mee gespeeld. Het blijft een heel mooi speeltje en met de front en rear camera wordt het allemaal nog fraaier (hoewel je niet te hoge verwachtingen moet hebben van de picture kwaliteit). Morgen nog maar eens een poging wagen.

Tot slot nog een filmpie van de dames op de snowboard. Een prettig weekend en tot volgende week.

Zonder-Beugel Bekkie

In september 2008, vlak voordat we het besluit namen om naar de VS te verhuizen, kreeg Leonie haar beugel bij orthodontist Van Os in Groenlo. Met de verhuizing naar de VS hadden we geen idee hoe de behandeling zou worden voortgezet, en door wie. In februari 2009 zaten we voor het eerste consult en de offerte bij orthodontist Kotteman in Maple Grove. Els was bang dat Kotteman helemaal overnieuw zou beginnen, onder het mom: “In Amerika pakken we dit anders aan”. Wonder boven wonder bleef dat uit en zette Kotteman de behandeling zoals Van Os die was begonnen, gewoon voort. We moesten één keer per twee maanden op controle. Daarbij waren er geen wachttijden want als je langer dan 15 minuten moet wachten hoef je het consult niet te betalen. Er was altijd koffie, warme chocolademelk, water en vruchtensap. Kotteman legde geen restricties op wat je wel of niet mag eten en drinken, zelfs kauwgum was toegestaan. Deze week was het dan zover: Leonie's beugel kon worden verwijderd. Ze kreeg onder en boven een retainer (blijvende ondersteuning aan de binnenkant van het gebit) zodat de tanden in het gelid blijven staan, en dat was it. Over zes weken nog een laatste controle met als blijvende herinnering een boek met "Before and After" foto’s. Wat wil je nog meer! Na 2.5 jaar heeft Leonie een echte American Smile. Volgens Kotteman gemaakt door haar vader en moeder, maar vooral door hemzelf. Met het verzoek van Kotteman of we dat vooral maar aan iedereen willen vertellen als ze vragen waar ze die smile vandaan heeft!

Bij de invulling van onze VS belastingaangifte kwam ik er achter dat er hier best veel aftrekposten zijn. Zo zijn de jaarlijkse "Vehicle Registration License Fee" voor de auto's, de aankoopwaarde voor muziekinstrumenten van Marissa en Leonie, en educatiemateriaal zoals een atlas, aftrekbaar. Met zoveel aftrekposten zijn er natuurlijk altijd mensen die de regels ruim interpreteren en de grenzen opzoeken. In dit artikel las ik een bloemlezing van de meest opvallende zaken die belastingbetalers in de VS hebben geprobeerd op te geven. Zo hield een advocaat in New York een dagboek bij van al zijn bezoeken aan dames van lichte zeden. Hij trok deze diensten af als medische kosten. Een professioneel bodybuilder trok de kosten van buffalo vlees af. Hij at drie pond per dag van dit proteïn-rijke vlees voor ontwikkeling van zijn spierbundels. Dan een stel uit Tennessee. Zij hadden zich twintig kippen een een stel emu's aangeschafd. Van tijd tot tijd verkochten ze de kippe-eieren en emu-veren, en dachten daardoor dat ze het voer voor de dieren konden opgeven als aftrekpost. In alle gevallen waren Uncle Sam en de U.S. Tax Court "not amused". Maar ja, het was het proberen waard. Niet geschoten is sowieso niet geraakt!

Ook deze week een mooi verhaal over leugen, bedrog en vriendjespolitiek bij de politie in Rogers, een plaatsje zo'n 20 mijl bij ons vandaan. Wat wil het geval? Op een vroege ochtend rijdt Dustin Taylor op zijn motor naar zijn werk. Het is rustig op de weg en Taylor heeft er goed de vaart in. Agent Miller, die die ochtend op snelheid staat te controleren, stelt vast dat Taylor 64 (mph) rijdt in een 50 (mph) zone. Miller besluit dan ook om de motorrijder te achtervolgen. Taylor ziet hem achterop komen en besluit er tussenuit te knijpen, bang dat hij zijn rijbewijs kwijtraakt. Om Taylor een halt toe te roepen roept Miller de hulp in van zijn collega Hayen. Hayen, die zich een eind verder op dezelfde weg bevindt, plaatst zijn politiewagen bij een kruising in de middelste van drie banen, in afwachting van de komst van de motor. Als Taylor nadert en aanstalten maakt om om de wagen van Hayen heen te gaan, stuurt Hayen zijn wagen in de baan van Taylor. Een botsing is het gevolg, en Taylor stuitert over de motorkap in de berm. Hij komt er gelukkig met lichte verwondingen vanaf.

Dat is pas het begin van het verhaal. Gelukkig is er een getuige, David Running, die zich meteen na het ongeluk bij de agenten meldt. Running's naam wordt genoteerd maar hij wordt nooit opgeroepen. Pas nadat Running zelf een aantal weken later naar de politie gaat en zich meldt, komt hij er achter dat er leugen en bedrog in het spel is. Het officiële politie-rapport vertelt namelijk dat Hayen's politiewagen in de rechterbaan stond en dat de motorrijder er zelf tegenop gereden is. Geen enkele melding van het feit dat Hayen met zijn wagen de pas heeft afgesneden van motorrijder Taylor. Een officieël onderzoek naar de zaak door afdelingshoofd Luther en agent Pitts levert de aanbeveling om Miller en Hayen op non-actief te stellen. Het gemeentebestuur besluit echter om alleen Hayen op non-actief te stellen, maar ook de onderzoekers Luther en Pitts. Miller, de agent die de achtervolging begon en meewerkte om het valse rapport van het ongeluk op te stellen, blijft in functie. Miller wordt zelfs aangesteld als waarnemend afdelingshoofd. Dat lijkt erg raar maar komt in een ander daglicht te staan als je weet dat Miller de peetvader is van het dochtertje van de burgemeester. Leugen, bedrog en vriendjespolitiek. Wordt vast vervolgd.

Rijden onder invloed komt hier best veel voor. Hoge boetes weerhouden de mensen er blijkbaar niet van om dronken achter het stuur te stappen. Het zal niemand verbazen dat dit regelmatig tot ongelukken leidt. Zo stond er dit weekend weer een triest verhaal in de krant. De 21-jarige Jessica Vallis had haar vriend George Kaffey, 22, bij zijn werk opgepikt om samen naar haar huis te rijden. Terwijl ze op een kruising door het groene verkeerslicht rijden worden ze vol in de flank geraakt door de 21-jarige Yeng Vue en zijn 29-jarige passagier Choua Yang. Vallis en Kaffey hebben geen schijn van kans en zijn op slag dood. Zowel Vue en Yang, die er zelf met geringe verwondingen vanaf komen, blijken onder invloed van drank te zijn. Een verschrikkelijk drama natuurlijk. Je kunt zelf nog zo goed oppassen, als dit soort gasten je pad kruisen kan het in één klap afgelopen zijn. In de berichtgeving over het ongeluk stonden foto's geplaatst van de slachtoffers maar ook van de dronkaards. Daar doen ze hier niet moeilijk over: nog voordat je veroordeeld bent word je meteen publiekelijk aan de schandpaal genageld. In dit soort situaties heb ik daar alle begrip voor.

Goed nieuws voor Medtronic deze week. De FDA heeft besloten om twee waarschuwingen tegen ons op te heffen. Deze waarschuwingen uit 2009 betroffen de Medtronic vestigingen in Mounds View, MN (waar ik werk), en Juncos, Puerto Rico. De FDA was tijdens een audit niet tevreden over onze procedures voor het identificeren en voorkomen van problemen met onze producten. Het gevolg van dit soort waarschuwingen is dat de FDA geen goedkeuring verleend voor het op de markt brengen van nieuwe producten. Het afgelopen jaar is er binnen Medtronic hard gewerkt om de kwaliteit van deze procedures verder aan te scherpen. Dit is tot tevredenheid van de FDA gebeurd, waarmee de waarschuwingen zijn opgeheven en de weg is vrijgemaakt voor de vrijgave van een aantal mooie nieuwe devices. Groots in het nieuws was ook de opening van nieuwe Medtronic vestigingen in Shanghai (China) en Singapore, zie bijvoorbeeld hier en hier. Azië vormt een enorme groeimarkt voor bedrijven in de medical device industrie, en deze lokale vestigingen zijn daar een logisch gevolg van. Het was geen verrassing dat één van onze concurrenten vrijwel tegelijkertijd een vestiging in die regio opende, zie hier. Wie volgt...

Deze week landde het ruimteveer Discovery voor de laatste keer op Cape Canaveral, FL. Daarmee kwam een einde aan een vluchtcarrière van bijna 27 jaar. In die periode heeft de Discovery 39 missies uitgevoerd, 148 miljoen mijl afgelegd, 5830 banen om de aarde gedraaid, en 365 dagen in de ruimte doorgebracht. Daarmee is de Discovery all-time recordhouder, ondanks het feit dat de Endeavour en Atlantis shuttles hun laatste vlucht nog moeten uitvoeren in de komende maanden. De Discovery, die zijn debuut maakte in 1984, heeft een aantal mooie wapenfeiten op zijn naam staan. Zo leverde het de Hubble Space Telescope af in 1990, was het de eerste shuttle die een ontmoeting had met het Russische Mir ruimtestation, was het in 1995 de eerste shuttle met een vrouwelijke piloot, en bracht het in 1988 John Glenn, de eerste Amerikaan die in een baan om de aarde cirkelde, nogmaals naar de ruimte. Met deze staat van dienst verdient de Discovery een plek in het museum. Maar niet nadat ze 'm even door de wasstraat hebben gehaald - dat lijkt me tijd worden. Nog twee vluchten en een bijzonder tijdperk wordt afgesloten.

Tot slot nog een wetenschappelijke bevestiging van iets wat ik al jaren heb geroepen: de belangrijkste besluiten worden in een onderonsje op het toilet (hangend boven het urinoir) genomen. Voor het bewijs zie hier.

Morgen eens kijken of ik in de rij aansluit voor een iPad 2. Een prettig weekend en tot volgende week.

Kopje Onder

Regelmatig krijg ik een email van Mr. Voight, de Science teacher van Marissa. Zo ook op 16 februari j.l. Daarin kondigde hij aan dat Marissa's klas een "Boat Project" zou gaan uitvoeren. De leerlingen zouden in teams van 3 of 4 de opdracht krijgen om binnen een aantal weken een boot te bouwen die ze vervolgens zelf zouden gaan uitproberen in "The Great Boat Race". Het was een echt engineering project: Nadat in de eerste lessen het ontwerp op papier was gezet werd er een schaalmodel gebouwd, en getest of dat model zou blijven drijven. Daarna kon het echte werk beginnen: de teams moesten hun ontwerp met karton in elkaar zetten, waarbij de verschillende onderdelen met duct tape bij elkaar gehouden werden. Gedurende het project kregen de teams allerlei opdrachten. Zo moesten ze onder andere de oppervlakte van hun boot ontwerp vaststellen, het volume uitrekenen, en het draagvermogen bepalen (de Wet van Archimedes). Allerlei leuke wiskundige opdrachten waar ook haar vader graag aan meewerkt.

Na al het voorbereidende werk was vandaag de grote dag: The Great Boat Race stond op de agenda. Plaats van handeling: het zwembad van de school. Ouders waren van harte uitgenodigd en ook lagere klassen (7th en 8th Graders) waren van de partij. De tribune zat dan ook afgeladen vol om het spektakel te aanschouwen. In totaal gingen er zeven boten van start. De eerste ronde was een opwarmronde: elk team moest om de beurt een parcours afleggen op tijd. Overleven was natuurlijk belangrijker dan winnen. Toch kwamen maar vier van de zeven boten aan de finish. Twee boten zonken meteen na de start, een derde kwam tot halverwege maar verdween toen naar de bodem. Op de tribune natuurlijk volop hilariteit. De leerlingen zongen uit volle borst:
Sink, sink, sink….. In de tweede ronde (met Marissa's team nog in de race) gingen de boten tegelijk het water in en mochten ze elkaar bestrijden. Degene die het langst droog zou blijven zou extra punten voor het rapport scoren. Ook teacher Mr. Voight liet zich niet onbetuigd en liet zijn bootje te water om de anderen om te krijgen. Het duurde dan ook niet lang of alle teams lagen kopje onder. Al met al een heel erg leuk en leerzaam project met veel elementen van een true engineering project. Ook die vallen namelijk nogal eens in het water :-) Mr Voight is wat mij betreft geslaagd!


Afgelopen zondag werd Marissa 14 jaar, en zoals gebruikelijk werd de jarige door de familie gewekt met een serenade aan het bed. Hoog op haar verlanglijstje stond een iPhone. Het kwam dan ook goed uit dat haar huidige phone-contract na twee jaar was verlopen zodat ze in aanmerking kwam voor een nieuwe. Daar hoorden natuurlijk een aantal speciale bling-bling cases bij. Haar zus trakteerde haar op een mooi boek, tijdschriften en een aantal tekeningen. Voor het ontbijt dit keer geen beschuitje met kaas of hagelslag, maar een echte Birthday cake. Els had al een appeltaart en een pecanpie (notentaart) gebakken, maar op Marissa's verlanglijstje stond een Oreotaart. Als verrassing werd die dus als breakfast aangeboden. Verder verlopen de verjaardagen hier natuurlijk anders dan in Nederland, geen opa’s en oma’s, tantes en ooms, neefjes en nichtjes die op visite komen. Daar hebben we Skype voor. 's Middags stond er een basketbalwedstrijd op het programma, met na de wedstrijd eigen gebakken cupcakes om te trakteren. Aansluitend hebben we een bezoek aan het entertainment centrum Dave and Busters gebracht. Hier kun je eten en vervolgens je goklust beproeven in het game gedeelte. Met een soort creditkaart betaal je de verschillende games en als beloning kun je tickets winnen waarmee je aan het eind van de avond een prijs mag uitzoeken in de winkel. Het was net de kermis met grijpautomaten, muntschuif-machines, Rad van Fortuin, schiet games, paardenraces en basketbal werpen. We hadden voldoende tickets gewonnen zodat de dames in goed gestemd met een knuffelbeer naar huis konden.

Els trakteerde me afgelopen week op het auto-tijdschrift "Road & Track". Daar zat ook de "2011 Car Buyers Guide" bij. Natuurlijk met heel veel mooi spul. Maar ook met een leuk artikel over "European Delivery Programs". Zo hebben de grote Europese autofabrikanten als Mercedes, BMW, Audi, Volvo en Porsche allemaal een European Delivery Program. Dat betekent dat ze Amerikanen de mogelijkheid bieden om hun nieuwe auto zelf bij de fabriek in Europa op te halen. Neem als voorbeeld het programma van Mercedes waarbij de auto in Sindelfingen (Duitsland) wordt afgeleverd. De stappen zijn simpel: Je gaat naar de website, stelt je eigen auto samen, kiest een afleverdatum, zoekt een lokale dealer om het contract te tekenen en Klaar is Kees. Je krijgt een overnachting in een hotel in Sindelfingen of omgeving, mag de auto tot 15 dagen verzekerd in Europa rijden, en levert 'm daarna bij een afleverpunt af vanwaar de auto naar de lokale dealer in de VS wordt verscheept. Alles en nog veel meer included, zie hier voor de volledige lijst. Met als klap op de vuurpijl ook nog eens 7% korting op de cataloguswaarde in de VS. Het enige dat not included is is de vliegreis. Daarnaast kun je je eigen auto niet inruilen. Een kniesoor die daar op let. Voor Amerikanen biedt dit natuurlijk een prachtige gelegenheid om op vakantie naar Europa te gaan, en met je nieuwe auto op de Duitse autobaan te knallen. Er wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Misschien moet ik dit programma ook maar eens overwegen. Het enige probleem: de Mercedes SL biedt maar plaats voor twee dus het wordt vast vechten wie er met me mee mag….

De prijs voor een vat olie is met de crisis in de landen rondom de Middellandse Zee natuurlijk de pan uit gerezen. Zowel in Nederland als in de VS haalt de benzineprijs recordhoogtes. Niet al te fijn, helemaal nu ook de vliegprijzen voor de zoveelste keer dit jaar worden verhoogd. Op CNN stond een artikel met de titel "Who gets rich off of $100 oil?". In het artikel ging het vooral om investeringsmaatschappijen die de koersen van de olie-aandelen zien stijgen. Maar ook bedrijven die zich bezig houden met het winnen van olie in velden waar het winningsproces een kostbare aangelegenheid is, hebben er baat bij. Hoe hoger de prijs namelijk, hoe rendabeler deze olievelden. Toen ik de titel van dit artikel las moest ik echter meteen denken aan een foto die ik een tijdje geleden opgestuurd kreeg van een Mercedes SLR (tegenwoordig alleen nog maar tweedehands, zie hier). Deze is van een rijke oliesjeik die zo nodig een koetswerk van goud moest laten maken. Daarmee is meteen duidelijk "Who gets rich off of $100 oil". Ongelooflijk.

Deze week ook een artikel in de krant over de wereld van makelaars. Ondanks het feit dat vele makelaars uit de business stappen vanwege de huizencrisis, zijn er ook legio nieuwe makelaars die denken dat ze in deze wereld het geluk gaan vinden. Volgens de gegevens van de Kamer van Koophandel is het aantal makelaarslicenties tussen 2005 en 2010 met 40% gedaald. Daarentegen is het aantal nieuwe licenties in de afgelopen drie jaar gestegen met 14%. Veel van deze gelukszoekers zijn slachtoffer van de recessie: ze zijn ontslagen, en hebben geen nieuwe baan gevonden of willen niet meer in loondienst. Om het vak als makelaar uit te oefenen hoef je blijkbaar niet al te veel te kunnen: in Minnesota is alleen een licentie van de staat vereist. Die krijg je als je na 90 uur studie de testen positief doorstaat. Kosten ongeveer $1000, waarbij je als lid van een associatie ook nog eens $130 per jaar kwijt bent. Ofwel, met een beetje verstand, een beetje geld en een vlotte babbel ben je hier het mannetje. Toch denk ik niet dat de makelaardij in de huidige malaise veel geluk brengt.

Afgelopen zondag stond de uitreiking van de Oscars op het programma tijdens de 83e Academy Awards ceremonie. Normaal gaat dat volledig langs me heen ware het niet dat er op maandag veel aandacht was voor het dankwoord van actrice Melissa Leo. Leo won de Oscar voor de "Best Supporting Actor" in de film "The Fighter". Zal allemaal wel zul je denken en dat dacht ik ook. Waar gaat het over. Maar in haar dankwoord sprak ze "...it looked so f*cking easy...". Ze had de blunder meteen door en verontschuldigde zich later voor het ongepaste gedrag. Toch stond ze er meer door in de publiciteit dan ze anders ooit gestaan zou hebben. Zelfs ik schrijf er nu over. Afgaande op de commotie rondom deze verspreking denk ik niet dat New Kids ooit voor een Oscar in aanmerking zal komen….

Prettig weekend en tot volgende week.