Zonder-Beugel Bekkie

In september 2008, vlak voordat we het besluit namen om naar de VS te verhuizen, kreeg Leonie haar beugel bij orthodontist Van Os in Groenlo. Met de verhuizing naar de VS hadden we geen idee hoe de behandeling zou worden voortgezet, en door wie. In februari 2009 zaten we voor het eerste consult en de offerte bij orthodontist Kotteman in Maple Grove. Els was bang dat Kotteman helemaal overnieuw zou beginnen, onder het mom: “In Amerika pakken we dit anders aan”. Wonder boven wonder bleef dat uit en zette Kotteman de behandeling zoals Van Os die was begonnen, gewoon voort. We moesten één keer per twee maanden op controle. Daarbij waren er geen wachttijden want als je langer dan 15 minuten moet wachten hoef je het consult niet te betalen. Er was altijd koffie, warme chocolademelk, water en vruchtensap. Kotteman legde geen restricties op wat je wel of niet mag eten en drinken, zelfs kauwgum was toegestaan. Deze week was het dan zover: Leonie's beugel kon worden verwijderd. Ze kreeg onder en boven een retainer (blijvende ondersteuning aan de binnenkant van het gebit) zodat de tanden in het gelid blijven staan, en dat was it. Over zes weken nog een laatste controle met als blijvende herinnering een boek met "Before and After" foto’s. Wat wil je nog meer! Na 2.5 jaar heeft Leonie een echte American Smile. Volgens Kotteman gemaakt door haar vader en moeder, maar vooral door hemzelf. Met het verzoek van Kotteman of we dat vooral maar aan iedereen willen vertellen als ze vragen waar ze die smile vandaan heeft!

Bij de invulling van onze VS belastingaangifte kwam ik er achter dat er hier best veel aftrekposten zijn. Zo zijn de jaarlijkse "Vehicle Registration License Fee" voor de auto's, de aankoopwaarde voor muziekinstrumenten van Marissa en Leonie, en educatiemateriaal zoals een atlas, aftrekbaar. Met zoveel aftrekposten zijn er natuurlijk altijd mensen die de regels ruim interpreteren en de grenzen opzoeken. In dit artikel las ik een bloemlezing van de meest opvallende zaken die belastingbetalers in de VS hebben geprobeerd op te geven. Zo hield een advocaat in New York een dagboek bij van al zijn bezoeken aan dames van lichte zeden. Hij trok deze diensten af als medische kosten. Een professioneel bodybuilder trok de kosten van buffalo vlees af. Hij at drie pond per dag van dit proteïn-rijke vlees voor ontwikkeling van zijn spierbundels. Dan een stel uit Tennessee. Zij hadden zich twintig kippen een een stel emu's aangeschafd. Van tijd tot tijd verkochten ze de kippe-eieren en emu-veren, en dachten daardoor dat ze het voer voor de dieren konden opgeven als aftrekpost. In alle gevallen waren Uncle Sam en de U.S. Tax Court "not amused". Maar ja, het was het proberen waard. Niet geschoten is sowieso niet geraakt!

Ook deze week een mooi verhaal over leugen, bedrog en vriendjespolitiek bij de politie in Rogers, een plaatsje zo'n 20 mijl bij ons vandaan. Wat wil het geval? Op een vroege ochtend rijdt Dustin Taylor op zijn motor naar zijn werk. Het is rustig op de weg en Taylor heeft er goed de vaart in. Agent Miller, die die ochtend op snelheid staat te controleren, stelt vast dat Taylor 64 (mph) rijdt in een 50 (mph) zone. Miller besluit dan ook om de motorrijder te achtervolgen. Taylor ziet hem achterop komen en besluit er tussenuit te knijpen, bang dat hij zijn rijbewijs kwijtraakt. Om Taylor een halt toe te roepen roept Miller de hulp in van zijn collega Hayen. Hayen, die zich een eind verder op dezelfde weg bevindt, plaatst zijn politiewagen bij een kruising in de middelste van drie banen, in afwachting van de komst van de motor. Als Taylor nadert en aanstalten maakt om om de wagen van Hayen heen te gaan, stuurt Hayen zijn wagen in de baan van Taylor. Een botsing is het gevolg, en Taylor stuitert over de motorkap in de berm. Hij komt er gelukkig met lichte verwondingen vanaf.

Dat is pas het begin van het verhaal. Gelukkig is er een getuige, David Running, die zich meteen na het ongeluk bij de agenten meldt. Running's naam wordt genoteerd maar hij wordt nooit opgeroepen. Pas nadat Running zelf een aantal weken later naar de politie gaat en zich meldt, komt hij er achter dat er leugen en bedrog in het spel is. Het officiële politie-rapport vertelt namelijk dat Hayen's politiewagen in de rechterbaan stond en dat de motorrijder er zelf tegenop gereden is. Geen enkele melding van het feit dat Hayen met zijn wagen de pas heeft afgesneden van motorrijder Taylor. Een officieël onderzoek naar de zaak door afdelingshoofd Luther en agent Pitts levert de aanbeveling om Miller en Hayen op non-actief te stellen. Het gemeentebestuur besluit echter om alleen Hayen op non-actief te stellen, maar ook de onderzoekers Luther en Pitts. Miller, de agent die de achtervolging begon en meewerkte om het valse rapport van het ongeluk op te stellen, blijft in functie. Miller wordt zelfs aangesteld als waarnemend afdelingshoofd. Dat lijkt erg raar maar komt in een ander daglicht te staan als je weet dat Miller de peetvader is van het dochtertje van de burgemeester. Leugen, bedrog en vriendjespolitiek. Wordt vast vervolgd.

Rijden onder invloed komt hier best veel voor. Hoge boetes weerhouden de mensen er blijkbaar niet van om dronken achter het stuur te stappen. Het zal niemand verbazen dat dit regelmatig tot ongelukken leidt. Zo stond er dit weekend weer een triest verhaal in de krant. De 21-jarige Jessica Vallis had haar vriend George Kaffey, 22, bij zijn werk opgepikt om samen naar haar huis te rijden. Terwijl ze op een kruising door het groene verkeerslicht rijden worden ze vol in de flank geraakt door de 21-jarige Yeng Vue en zijn 29-jarige passagier Choua Yang. Vallis en Kaffey hebben geen schijn van kans en zijn op slag dood. Zowel Vue en Yang, die er zelf met geringe verwondingen vanaf komen, blijken onder invloed van drank te zijn. Een verschrikkelijk drama natuurlijk. Je kunt zelf nog zo goed oppassen, als dit soort gasten je pad kruisen kan het in één klap afgelopen zijn. In de berichtgeving over het ongeluk stonden foto's geplaatst van de slachtoffers maar ook van de dronkaards. Daar doen ze hier niet moeilijk over: nog voordat je veroordeeld bent word je meteen publiekelijk aan de schandpaal genageld. In dit soort situaties heb ik daar alle begrip voor.

Goed nieuws voor Medtronic deze week. De FDA heeft besloten om twee waarschuwingen tegen ons op te heffen. Deze waarschuwingen uit 2009 betroffen de Medtronic vestigingen in Mounds View, MN (waar ik werk), en Juncos, Puerto Rico. De FDA was tijdens een audit niet tevreden over onze procedures voor het identificeren en voorkomen van problemen met onze producten. Het gevolg van dit soort waarschuwingen is dat de FDA geen goedkeuring verleend voor het op de markt brengen van nieuwe producten. Het afgelopen jaar is er binnen Medtronic hard gewerkt om de kwaliteit van deze procedures verder aan te scherpen. Dit is tot tevredenheid van de FDA gebeurd, waarmee de waarschuwingen zijn opgeheven en de weg is vrijgemaakt voor de vrijgave van een aantal mooie nieuwe devices. Groots in het nieuws was ook de opening van nieuwe Medtronic vestigingen in Shanghai (China) en Singapore, zie bijvoorbeeld hier en hier. Azië vormt een enorme groeimarkt voor bedrijven in de medical device industrie, en deze lokale vestigingen zijn daar een logisch gevolg van. Het was geen verrassing dat één van onze concurrenten vrijwel tegelijkertijd een vestiging in die regio opende, zie hier. Wie volgt...

Deze week landde het ruimteveer Discovery voor de laatste keer op Cape Canaveral, FL. Daarmee kwam een einde aan een vluchtcarrière van bijna 27 jaar. In die periode heeft de Discovery 39 missies uitgevoerd, 148 miljoen mijl afgelegd, 5830 banen om de aarde gedraaid, en 365 dagen in de ruimte doorgebracht. Daarmee is de Discovery all-time recordhouder, ondanks het feit dat de Endeavour en Atlantis shuttles hun laatste vlucht nog moeten uitvoeren in de komende maanden. De Discovery, die zijn debuut maakte in 1984, heeft een aantal mooie wapenfeiten op zijn naam staan. Zo leverde het de Hubble Space Telescope af in 1990, was het de eerste shuttle die een ontmoeting had met het Russische Mir ruimtestation, was het in 1995 de eerste shuttle met een vrouwelijke piloot, en bracht het in 1988 John Glenn, de eerste Amerikaan die in een baan om de aarde cirkelde, nogmaals naar de ruimte. Met deze staat van dienst verdient de Discovery een plek in het museum. Maar niet nadat ze 'm even door de wasstraat hebben gehaald - dat lijkt me tijd worden. Nog twee vluchten en een bijzonder tijdperk wordt afgesloten.

Tot slot nog een wetenschappelijke bevestiging van iets wat ik al jaren heb geroepen: de belangrijkste besluiten worden in een onderonsje op het toilet (hangend boven het urinoir) genomen. Voor het bewijs zie hier.

Morgen eens kijken of ik in de rij aansluit voor een iPad 2. Een prettig weekend en tot volgende week.