Putting America to Work

Zaterdagavond zijn we naar een klassiek drive-in restaurant in Minnetonka geweest. Het family-owned restaurant vierde vorige week haar 50-jarige bestaan en is één van de weinige nog overgebleven drive-in restaurants in de USA. Drive-ins waren vooral populair in de 60-er jaren: een grote parkeerplaats waar je vanuit je auto een hamburger met cola kon bestellen die vervolgens op een dienblad aan je autoraam werd opgediend. Het deed in die tijd natuurlijk vooral dienst als ontmoetingsplaats voor de jeugd met auto's drie rijen dik geparkeerd. De Minnetonka Drive In opereert nog steeds vanuit het originele onderkomen maar er zijn wel een aantal zaken gemoderniseerd. Zo is de parkeerplaats geasfalteerd en wordt de bestelling nu op een menu-stand gezet. Met rock-and-roll muziek op de achtergrond was het best leuk om mee te maken. Lekker knoeien in de auto met french fries, onion rings, chicken wings, barbecue sauce, en niet te vergeten een grote cola. Heerlijk!

Op de terugweg van Minnetonka naar huis begon het erg donker te worden en zag de lucht er heel dreigend uit. Het duurde niet lang of op de radio werd een "Tornado Warning" gegeven. Er werd ook een tornado touchdown gemeld vanuit Rogers, een plaats zo'n 10 mijl noord-west van ons. Het dreigende was dat de storm richting oost bewoog en ook Maple Grove zou passeren. In de buurt van ons huis aangekomen begon het heel erg hard te waaien en kwam de regen met bakken uit de lucht. Ook de weg lag inmiddels bezaaid met afgescheurde takken en we konden bijna geen hand voor ogen meer zien. Gelukkig dat we de auto in de garage hebben staan zodat we tenminste droog in huis konden komen. De sirenes loeiden inmiddels en ook alle TV stations maakten melding van de dreigende situatie. Iedereen werd ten sterkste aangeraden om in de basement te gaan zitten en die raad hebben we netjes opgevolgd. Na ruim een uur ging de storm liggen en konden we samen met de hamsters weer naar boven. Ondanks de gemelde schade aan huizen en bomen was er gelukkig geen tornado touchdown in Maple Grove.

Vorig jaar net na zijn aantreden heeft President Obama een economic stimulus package van in totaal 862 miljard dollar vrijgegeven. Met dit geld moesten nieuwe banen worden gecreëerd en bestaande banen worden behouden. Een groot deel van dat geld wordt besteed in de wegenbouw. Zo is men in het gehele land bezig om bestaande wegen onder handen te nemen en nieuwe infrastructurele werken te starten. Ofwel: Oranje timmert aan de weg. Om het publiek te laten weten dat deze werken zijn gefinancierd door Obama's stimulus package staan er grote borden langs de kant van de weg met titels als "Putting America to Work" en "Project funded by the American Recovery and Reinvestment Act". Rondom deze borden is deze week een hele discussie ontstaan. Zo staat er bij een project ter verbetering van een landingsbaan op het vliegveld van Dulles in Washington DC een bord van 3x4 meter dat maar liefst $10.000 heeft gekost. Nader onderzoek leert dat er in het hele land tussen de 5-10 miljoen dollar besteed is aan het maken van deze borden. De Republikeinen schreeuwen moord en brand. Zij vinden het onvoorstelbaar dat de Obama regering toestemming heeft gegeven om belastinggeld op de manier te verkwanselen. Ze verdenken Obama ervan dat hij op deze manier politiek gewin probeert te behalen, iets wat hem goed uit zou komen in dit jaar van (midterm) verkiezingen. De Republikeinen hebben daar wel een punt. In Nederland hebben we iets vergelijkbaars bij projecten gefinancierd door de Europese Unie. Ook daar staan van die mooie borden die alleen maar bedoeld zijn ter meerdere eer en glorie van de EU zelf. Immers, deze projecten worden betaald uit belastinggeld dat door ons allen is opgehoest. Een koekje van eigen deeg dus waar de EU mee loopt te pronken. Dat dient geen enkele functie anders dan horizonvervuiling dus kappen zou ik zeggen.

In Nederland organiseren de meeste makelaars een aantal keren per jaar een Open Huizen Dag. Dat is meestal op zaterdag. Op zo'n dag hebben geïnteresseerden de mogelijkheid om vrijblijvend in een kort tijdsbestek diverse woningen te bezichtigen. Hier is het iedere zondagmiddag van 12 tot 3 uur Open House. Om het publiek hierop opmerkzaam te maken zie je zondag's op vrijwel elk kruispunt een hele rij bordjes langs de kant van de weg staan. Over horizonvervuiling gesproken... De bordjes verwijzen naar de huizen die die dag de deuren hebben geopend, en worden door makelaars aan het begin van de dag geplaatst en aan het eind weer weggehaald. Ook hieruit blijkt weer dat de meeste businesses in de USA alle dagen van de week doordraaien. Hoezo zondagsrust?

Deze week stond er een interessant verhaal in de lokale krant: Top Secret America grows out of control. Ofwel, hoe een overheidsinstantie door gebrek aan toezicht volledig uit de klauw kan lopen. Sinds de terroristische aanslagen op 9/11 zijn de geheime diensten in de VS exponentieel gegroeid, zowel in omvang als in budget. Dit alles met maar één doel: het land veiliger maken. Het totaal is inmiddels echter zo groot en geheimzinnig, dat niemand kan zeggen hoeveel geld het kost, hoeveel mensen er werken, hoeveel programma's er bestaan, en hoeveel bureaus hetzelfde werk doen. Dit is de conclusie van een twee jaar durend onderzoek door de Washington Post. Een aantal feiten:

1) Ongeveer 1271 overheid organisaties en 1931 particuliere bedrijven werken aan programma's die verband houden met terrorismebestrijding, binnenlandse veiligheid en inlichtingendiensten op circa 10.000 locaties in de VS.

2) Naar schatting 854.000 mensen zijn in het bezit van een top secret security clearance.

3) In Washington eo zijn 33 gebouwencomplexen voor top-secret intelligence werk gebouwd of in aanbouw sinds 2001.

4) Veel diensten doen hetzelfde werk. Zo zijn er 51 federale organisaties in 15 Amerikaanse steden, die de stroom van geld van en naar terroristische netwerken traceren.

5) Analisten die zich bezig houden met het verwerken van documenten en gesprekken verkregen via spionage publiceren 50.000 rapporten op jaarbasis - de meeste hiervan worden routinematig genegeerd.

De trieste slotconclusie van het artikel: Het is onmogelijk om te bewijzen dat het land hiermee ook daadwerkelijk veiliger is geworden. Maar ja, een kniesoor die daarover zeurt. We hebben tenminste weer een grote hoeveelheid Amerikanen aan het werk.

Ik heb deze week de eerste twee van in totaal vier golflessen gehad. De eerste avond werd ons het nodige verteld over het spel, de baan, het materiaal, en de etiquette. Verder mochten we oefenen met het putten. Dat ging me best wel redelijk af al zeg ik het zelf. Het helpt natuurlijk als je enig balgevoel hebt, en als oud-voetballer en gevestigd café-biljarter zit dat wel goed :-) Tijdens de tweede les was het chippen aan de beurt. Dat was eerlijk gezegd wat lastiger en die slag heb ik dan ook nog niet te pakken. Dat is maar goed ook want anders had ik niets meer te doen in les drie en vier. Wordt vervolgd.

Komende donderdag komen Marc en Nathalie op bezoek. Ze gaan een aantal weken naar San Francisco en onderweg daar naar toe komen ze een lang weekend bij ons op bezoek. Dat vinden we natuurlijk erg leuk. Morgen gaan we eerst naar een soort van "Fiets 'm d'r in" bij Lake Harriet. Eens kijken of Cheque van Gelder ook hier het commentaar verzorgt. Het belooft mooi weer te worden dus dat zit goed.

Prettig weekend en tot volgende week.