Brett Favre

Hebben jullie ooit van Brett Favre gehoord? Vast niet. Ik ook niet tot een maand geleden. Brett Favre is een legendarische quarterback bij het American football. Hij deed dat 16 jaar bij de Green Bay Packers. Dit is het football team uit Wisconsin (de staat ten oosten van Minnesota) en de aartsrivaal van de Minnesota Vikings die hier in Minneapolis spelen. Brett Favre heeft vele records van de NFL (de football league in de VS) in handen en is statistisch gezien dan ook één van de grootste quarterbacks aller tijden. Een soort Johan Cruijff van het American football. Aan het eind van vorig seizoen besloot Favre afscheid te nemen van het football. Sindsdien hebben de Vikings geprobeerd hem over te halen om nog een seizoen door te gaan. Nog geen maand geleden liet hij echter definitief weten daar niet voor in te zijn en zijn helm aan de wilgen te hangen.

Dinsdag kwam er een onwaarschijnlijke wending in dit verhaal: na een telefoontje van de manager van de Vikings besloot Brett Favre om er toch nog een aantal jaren aan vast te knopen. Hij tekende een contract van $25.000.000 (25 miljoen dollar!) voor twee jaar. De hele week stonden kranten er bol van, het was nationaal nieuws op radio en televisie, zelfs David Letterman sprak er over: Bratt Favre naar de Vikings, de aartsrivaal van de Packers. Voordat er één bal gegooid is lijkt het nu al een goede investering: er zijn inmiddels duizenden extra seizoenskaarten verkocht en de Brett Favre merchandise is niet aan te slepen. Vanavond is de start van het voorseizoen, de echte competitie gaat over een aantal weken van start. Als Brett Favre zijn reputatie waar gaat maken wordt het een mooi jaar in Minneapolis. Zie ook hier.

Het weer was deze week erg onstuimig. Hele mooie periodes werden afgewisseld met zware regenbuiten. Het leek Nederland wel. Op dinsdag kregen we op het werk een email dat er op woensdagmorgen om 09:00 uur een Tornado Warning test gehouden zou worden. Dat was mijn eerste bij Medtronic. Iedereen moet in dat geval naar de trappenhuizen - dat zijn de aangewezen veilige plaatsen. De facility bestaat uit drie aan elkaar verbonden gebouwen van acht verdiepingen met elk twee trappenhuizen. Toen de waarschuwing op woensdagmorgen werd gegeven gingen we dan ook allemaal netjes naar een trappenhuis totdat alles gecleared was. Wat wil nu het toeval? Woensdagmiddag zaten we in het Auditorium in een belangrijke meeting met 300 medewerkers toen het alarm opnieuw afging. Eerst dacht iedereen aan een grap maar het was al snel duidelijk dat het serieus was en dat we opnieuw moesten schuilen. Na 20 minuten werd de zaak vrijgegeven en kon iedereen weer terug naar het Auditorium. Nog geen vijf minuten later kwam er weer een warning en moest de meeting opnieuw onderbroken worden. Toen we zelfs voor de derde keer werden onderbroken hebben we de meeting maar afgeblazen. Eindresultaat: meeting in het water gevallen maar gelukkig geen ongelukken. In Minneapolis zelf viel wel de nodige schade te betreuren zoals bijgaande foto illustreert.

Er zijn drie grote ketens van coffeeshops in de VS namelijk Starbucks, Caribou en Dunn Bros. Ondanks de titel van deze weblog hebben we inmiddels een lichte voorkeur voor de Caribou opgebouwd. Dat zit 'm in de details, maar toch. Het komt voor mij goed uit dat er zich een Caribou bij de ingang van ons Medtronic gebouw bevindt. Ik begin elke morgen dan ook met een overheerlijke medium Vanilla Latte. Dat is zo'n standaard ritueel geworden dat het Caribou personeel me al op afstand herkent uit de duizenden medewerkers die hier dagelijks naar binnen gaan. Als ze me zien aankomen beginnen ze al met de bereiding van de Vanilla Latte. Het enige wat ik hoef te doen is mijn credit card af te geven, de rest gaat vanzelf. In de loop van de dag neem ik altijd nog een tweede beker - op één been kun je immers niet lopen. Elke beker kost me $3.79 maar dat heb ik er graag voor over.

Vorige week had ik geen melding gemaakt van de unieke teddybeer verzameling die we in een winkeltje in Hill City tegenkwamen. De eigenaar is 7 jaar geleden begonnen met het verzamelen van de beren. Tot nu toe heeft dat geleid tot meer dan 6500 verschillende teddyberen. De beren komen uit meer dan tien verschillende landen in de wereld (de eerste uit Nederland moet nog komen). De meeste zijn een donatie: als je een teddybeer doneert krijg je een cerificaat als bewijs teruggestuurd. De verzameling heeft een vermelding in het Guiness Book of Records als 's werelds grootste verzameling teddyberen. Erg bijzonder om te zien en vooral Leonie raakte er niet uitgekeken.


De kinderen hebben er inmiddels 11 van de 13 weken vakantie op zitten, nog 2 te gaan. Die 13 weken zomervakantie is een overblijfsel uit een ver verleden. De meest gehoorde reden hiervoor is dat de kinderen vroeger in de zomer mee moesten werken op het land. Ik heb dat wat verder uitgezocht en dit blijkt niet de belangrijkste reden te zijn. De kinderen op het platteland moesten wel meewerken maar bleven daarvoor vooral in de lente (zaai-tijd) en in de herfst (oogst-tijd) thuis. De 13 weken in de zomer heeft vooral andere oorzaken: 1) Vroeger in het aircoloze tijdperk was het door de hitte op school niet uit te houden; 2) De warmte maakte dat ziektes werden overgedragen via de school waardoor ouders de kinderen thuis hielden; 3) Rijke stedelingen gingen in de zomer op vakantie en hielden de kinderen thuis, en de schoolleiding volgde dat voorbeeld. Al deze zaken spelen nu geen rol van betekenis meer maar nog steeds houden ze hier vast aan die 13 weken.

Zo'n lange vakantie is niet goed voor het nivo van de kinderen. Uit vergelijkende testen blijkt dat de VS (met gemiddeld 180 schooldagen per jaar) achterblijft bij landen waar kinderen meer dan 200 dagen per jaar naar school gaan. Daar komt bij dat welgestelde ouders in staat zijn om hun kinderen tijdens de zomervakantie naar verschillende summercamps te sturen zodat ze nieuwe leerervaringen kunnen opdoen. Voor de armere klasse is dat financiëel niet haalbaar. Is zo'n lange zomervakantie voor kinderen niet ideaal, voor ouders die beide werken is het ook een hele heisa. 's Morgens moeten ze de kinderen bij het camp afzetten waardoor ze laat op het werk arriveren, en aan het eind van de dag moeten ze weer op tijd weg om de kinderen op te halen. Soms lijkt het er wel op dat man en vrouw moèten werken om de summercamps te kunnen betalen. Ik ben het dan ook hartgrondig met Obama eens dat de 13 weekse zomervakantie niet meer van deze tijd is en aangepakt moet worden. Maar dat gaat veel geld kosten en dat heeft de VS op dit moment even niet.

Met zoveel vrije tijd komen de kinderen op allerlei gekke ideeën. Zo was er opnieuw het verzoek om een hond. Als vanouds heb ik mijn positie aangegeven: hond erin, ik eruit. Gelukkig mag ik tot nu toe nog blijven. Leonie stelde als alternatief een vis voor. Bij een vis gaan mijn gedachten uit naar een broodje haring maar dat was blijkbaar niet wat Leonie bedoelde. Uiteindelijk is de keus gevallen op de twee Engels sprekende dwerghamsters Knabbel en Bijoux. We hebben ze twee weken op proef. Bij de dierenwinkel waar we ze hebben gekocht hebben ze zelfs een pethotel. Dat is handig als we op vakantie gaan. Eerst maar even zien of ze zich de komende twee weken netjes gedragen...

Tot slot wil ik jullie graag verwijzen naar een prachtige uitzending op TV Gelderland over onze voormalige buurman Tonnie Wissink en zijn raceverzameling. Ga naar hier, kies 10 augustus (rechtsonder) en selecteer Buurten in Gelderland. Erg leuk om te zien. By the way, Tonnie is naarstig op zoek naar extra ruimte om alle museumstukken te stallen; hij overweegt om het huis van de buren te kraken :-)