Onder Water

Vorige week was er geen nieuwe blog. Misschien dachten jullie dat de stroom was uitgevallen door de zware sneeuwstorm. Of dat ik net als Bassie tijdens de rodeo door de stier op de horens was genomen. Of dat ik onder de wol lag met een stevige griep. Niets van dat alles. Ik was even onder water. Broer Wilmar vierde zijn 39e verjaardag en dat leek me een mooi moment om de familie te verrassen op een bezoek. Je kunt inderdaad wel stellen dat ze verrast waren toen ik vrijdagavond om zeven uur het hoofd om de deur stak. Het was een blitz bezoek want op zondagmiddag was ik al weer op weg terug. Niet nadat ik me tegoed had gedaan aan een patatje saté met bamischijf, een boerenschnitzel van de Beuk, en een Hema rookworst op Schiphol. Zo kan ik er weer vijf weken tegen. Het volgende bezoek aan Nederland met de voltallige family staat gepland voor 22-30 maart.

Er is wel het nodige gebeurd in de afgelopen twee weken. Veel hebben jullie al kunnen lezen. Zo is de 47e Superbowl gewonnen door de Baltimore Ravens. Ze waren met 34-31 te sterk voor de San Francisco 49-ers. De wedstrijd had twee gezichten. De eerste helft was duidelijk voor de Ravens en ze kwamen met 24-3 voor. Net na het begin van de 2e helft viel de stroom uit in een deel van het stadion. Dat was nog nooit eerder gebeurd tijdens een Superbowl. Meer dan 100 miljoen mensen kijkend naar een donker scherm. De wedstrijd werd voor iets langer dan een half uur stilgelegd. Na de herstart waren het de 49-ers die de scepter zwaaiden. Ze wisten terug te komen tot 31-29 maar zagen zich uiteindelijk geen kans om de overwinning binnen te halen. Voor de Minnesota Vikings was er ook een groots moment met de verkiezing van Adrian Peterson tot Most Valuable Player in de NFL in het seizoen 2012-2013. Een ongelofelijke prestatie en absoluut verdiend. De man is een wonder. Hij beloofde in zijn dankwoord dat de Vikings volgend jaar om de Superbowl spelen. We gaan het meemaken...

Wie niet luisteren wil moet maar voelen. Dat was mijn eerste reactie toen ik dit bericht las. Het was de 14e keer dit winterseizoen dat er een auto onder het ijs van Lake Minnetonka verdwijnt. Veertien keer in één meer. De politie en brandweer worden er zo langzamerhand moedeloos van. Wat ze ook doen om automobilisten te waarschuwen, het helpt blijkbaar niet. De ongelukken vinden vooral plaats onder bruggen. Door de regelmatige afwisseling van koude en warme periodes deze winter is het ijs onder de bruggen niet betrouwbaar. Waarschuwingsborden wijzen de automobilisten er op dat het ijs zwak is. Maar desondanks veertien auto's door het ijs. Naast het leed voor de inzittenden kost het de maatschappij natuurlijk heel veel geld. Geld dat meestal niet te verhalen is op de veroorzakers. In dit geval ging het om een kleinzoon met oma. De jongen wilde zijn oma laten zien waar hij vorige week was wezen ijsvissen, voor de eerste keer in zijn leven. Tevens de laatste keer dus. Hoe triest.

Een aantal weken geleden kreeg ik het verzoek om voor een groep van Young Professionals in Medtronic een presentatie (een zgn. Lunch and Learn) te verzorgen over mijn carrière tot nu toe, over mijn ervaringen als Nederlander in Minnesota, en over het project wat ik nu leid. Het was een mooie gelegenheid om iets over Nederland te vertellen. Dat "The Netherlands ruled the world" in de 17e eeuw. Maar ook dat wij aan de basis hebben gestaan van het succes van New York. Of dat ons land voor één-derde onder zeenivo ligt, waarbij Amsterdam volledig onder water zou verdwijnen zonder onze dijken. Ook vroeg ik de aanwezigen waar ze aan denken bij Nederland. Opvallend genoeg noemden ze wooden shoes, bikes en tulips, maar geen wind mills en cheese. Terwijl die laatste juist de associaties waren die hier werden genoemd. Ik vertelde dat Nederlanders bij Amerika denken aan cowboys, pickups, Coca Cola en New York (om maar wat te noemen). Ik noemde ook een aantal opmerkelijke verschillen zoals het vele links rijden, ijsvissen, de hoge studiekosten, het vele vrijwilligerswerk, free refills, de gigantische Mall-Of-America, de vrije wapenwet, op 15-jarige leeftijd achter het stuur, enzovoort. Best wel geinig om daar over van gedachten te wisselen.

Tijdens mijn blitz bezoek aan Nederland zijn we nog even bij mijn broer Marcel en schoonzus Angelina op visite geweest. Ze zitten inmiddels een aantal maanden in hun nieuwe huis aan de rand van het Nijrees in Almelo. Niet zo maar een huis: een hele grote woning die van alle luxe is voorzien. Je kunt het zo gek niet bedenken of het zit er wel op, aan of in. Héél erg mooi. Niet alleen binnen was het ruim, ook de tuin was wijds. Daar hadden ze een mooi plekkie voor de camper ingeruimd. Mochten ze dus even wat anders willen (wat ik me bijna niet kan voorstellen) dan kunnen ze nog altijd de camper pakken. In Nederland is dat vrij bijzonder, hier zie je dat veel meer. Zo staan er alleen al in Minnesota 152.000 RVs (Recreational Vehicles) geregistreerd. Die vooral door pensionada's worden gebruikt: mensen die in de lange winter een aantal maanden met de RV in het zuiden vertoeven om warm te blijven. Het pensioen kan me niet snel genoeg komen...

Ik ben een sportliefhebber en er zijn maar weinig sporten waar ik niet wat mee heb. Toch zijn ze er wel. Eén daarvan is worstelen. Alle waardering voor mensen die deze sport beoefenen, ik geloof zeker dat het topsport is, maar ik heb er helemaal niets mee. Toch is worstelen erg populair in Minnesota. Het nieuws dat het Internationale Olympisch Comité heeft besloten om de sport van het Olympische programma in 2020 te schrappen is hier dan ook niet goed gevallen. Wel vind ik dat de mannen het een beetje aan zichzelf te danken hebben. Hadden ze maar eerder de haren van de benen moeten scheren...

Email is een erg handig medium maar kan ook heel vervelend zijn. Dat laatste heb ik vorige week weer eens ervaren. Iemand stuurde per ongeluk een email uit naar een hele grote groep mensen. Dat leidde tot een lawine van reacties. Allemaal in de trant van "I do not think that I belong on this distribution list" of "I think you sent it to the wrong Mike Sixpack, there is another one in Medtronic". Het vervelende van die reacties was dat ze "Reply-to-all" waren. In een tijdsbestek van een uur ontving ik minimaal 200 emails, waaronder vele van mensen die schreven "Stop replying to all". Maar dat wel weer naar iedereen verstuurden. Ik vond het razend irritant en vroeg me zelfs af hoe het kan dat mensen zo stom zijn door te blijven reageren. Deze week werd er een mededeling rondgestuurd met tips voor goed gebruik van het email systeem. Daarin stond ook dat de lawine-reactie tot 3.6 miljoen emails binnen 20 minuten had geleid met als gevolg overbelasting van de email servers. Nogal wiedus.

Het project dat ik op dit moment leid heeft te maken met het ontwikkelen van MRI-veilige implanteerbare produkten. Veel van onze patienten moeten namelijk wel een keer een MRI scan ondergaan en dan is het wel handig als het geïmplanteerde produkt dat toestaat. Dat is natuurlijk een lastig probleem om op te lossen want een MRI scanner heeft een nogal krachtig magnetisch veld. Dat leidt dan ook wel eens tot ongelukken. Om dat te illustreren staan er op deze website foto's van situaties in een MRI ruimte waar iets mis is gegaan. In principe allemaal situaties die voorkomen hadden kunnen worden als men de regels in acht had genomen. MRI scanners zijn dus erg geschikt voor het stellen van een diagnose maar het blijft oppassen geblazen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Volgens dit bericht heeft Pieter van Vollenhoven een ICD gekregen. Ik neem aan dat hij het beste merk heeft gekregen. Wel of niet, ik wil hem in elk geval van harte beterschap wensen. Dat niet iedereen daar zo over denkt bleek uit de commentaren op het bericht in de Telegraaf. Ik vond het opvallend dat zo veel mensen suggereren dat hij een voorkeursbehandeling heeft gekregen. Dat zou twee oorzaken kunnen hebben: men moet niet veel hebben van het Koningshuis, en/of men is verre van tevreden over het functioneren van de gezondheidszorg. Ik kan me bij dat laatste iets voorstellen. Toch, gisteren zag ik weer eens het resultaat van een internationale vergelijking tussen de gezondheidszorg in verschillende landen en daarin stond Nederland netjes bovenaan. Niet te hard klagen dus – het kan veel slechter.

Goed, het is al weer weekend. Maak er wat moois van!