Leading by Example

Nederland was heel even wereldnieuws. Natuurlijk vanwege het feit dat onze Koningin terugtreedt en we eindelijk weer eens een Koning gaan krijgen. Maar ook de wantoestanden rondom de bekerwedstrijd FC Den Bosch tegen AZ waren hier prominent in het nieuws. Dat kwam vooral omdat de racistische bejegeningen tegen Jozy Altidore waren, een sterspeler van het Amerikaanse voetbalelftal. Terwijl de KNVB de kwartfinale wedstrijden in het teken van Respect wilde stellen, ging het weer eens helemaal fout. Mijn gedachten gingen terug naar een wedstrijd van FC Twente toen ze nog in het voormalige Diekman speelden. Ik ging in die tijd af en toe kijken en zo ook die zondag tegen Ajax. We zaten in een vak linksachter de goal. Bij een aanval van Twente werd de bal achter gespeeld en Stanley Menzo, de toenmalige keeper van Ajax, liep richting de sintelbaan om de bal te halen. Op dat moment gooide iemand uit het publiek een banaan op de sintelbaan. Het hele vak schoot in de lach. Wat een lol. Maar goed beschouwd getuigde dat evenmin van respect. Toch was er een groot verschil met de wantoestand deze week bij FC Den Bosch. Daar bleef men vervelende geluiden maken, zelfs na uitdrukkelijke verzoeken om er mee te stoppen. Wie niet luisteren wil moet voelen, dus aanpakken die raddraaiers.

Als je in minder dan drie uur vier keer een boete voor te hard rijden ontvangt, dan maak je het wel erg bont. Het overkwam de 49-jarige Lorretta Lacy, die met snelheden tot 180 (km/u) over 's Heren autowegen raasde terwijl het maximum 120 (km/u) is. Lacy was op weg naar de middelbare school van haar kleindochter, die mee zou doen in een dansvoorstelling. De eerste keer dat ze werd aangehouden was op Interstate I-90 waar ze in haar Chrysler langs een State Trooper reed die haar betrapte op een snelheid van 179 (km/u). Alsof dat nog niet genoeg was kon ze ook geen bewijs van de vereiste autoverzekering overleggen, en was ze in het bezit van een zeer kleine hoeveelheid marihuana. Nog geen 30 (km) verder werd ze geklokt op 158 (km/u), minder dan een uur later op 141 (km/u) en haar laatste van de vier bekeuringen was voor een snelheid van 140 (km/u). Gelukkig voor Lacy waren haar vier bekeuringen niet bont genoeg om gearresteerd te worden. Toch zal het haar een lieve duit gaan kosten, minimaal $500. Dat niet alleen: doordat ze vier keer werd aangehouden was ze niet op tijd voor de dansvoorstelling van haar kleindochter. Best onhandig dus.

Dan het verhaal van Manti Te'o. Een verhaal te gek om waar te zijn. De 22-jarige Te'o is de linebacker van het football team van de University of Notre Dame. Opgegroeid op Oahu, Hawaii, is Te’o één van de meest gedecoreerde college atleten ooit. Afgelopen herfst vertelde Te'o dat zowel zijn oma als zijn vriendin waren gestorven op 11 september, binnen een tijdspanne van slechts 6 uur. Volgens Te'o was zijn vriendin, de Stanford studente Lennay Kekua, gestorven nadat ze na een zwaar ongeluk ook nog eens te kampen kreeg met leukemie. Ondanks deze tegenspoed miste de speler geen wedstrijd voor Notre Dame, en speelde hij sterker als ooit tevoren. Op 16 januari publiceerde de website Deadspin echter een verhaal dat Kekua helemaal niet zou bestaan, en dat Te'o het slachtoffer was geworden van een hoax opgezet door een man met de naam Ronaiah Tuiasosopo. Tuiasosopo had jarenlang de fictieve naam Lennay Kekua gebruikt in een online relatie met Te'o, waarbij Tuiasosopo foto's van een oud klasgenote van hem had gebruikt om Kekua een gezicht te geven. De media dook er natuurlijk vol bovenop. Slachtoffer Manti Te'o werd exclusief geïnterviewd door ABC's Katie Couric en ESPN's Jeremy Schaap, dader Ronaiah Tuiasosopo mocht bij Dr. Phil aanschuiven om zijn kant van het verhaal te vertellen. Eigenlijk heel apart dat zoiets kan.

Wij maar denken dat schaken aan de elite is voorbehouden. Nou, niet dus. De High School Schaak Kampioen in de VS komt uit een wijk met grote armoede, met 80% van de spelers zwart of hispanic. Nog verbazingwekkender is misschien wel dat de leden van dit kampioensteam nog niet eens op de high school zit, maar op een middle school. In april van het afgelopen jaar werd het team van de Intermediate School 318 in Williamsburg, Brooklyn, New York, het eerste middle school team ooit dat kinderen van maximaal vier jaar ouder wist te verslaan, en daarmee het Nationale High School Schaak Kampioenschap wist te winnen. Onder de kampioenen is Carlos Tapia, een Mexicaans-Amerikaanse jongen uit grade 8, wiens vader huisschilder en moeder schoonmaakster is. De ouders kunnen niet schaken, en kunnen zich zelfs niet veroorloven om Carlos thuis een eigen kamer te geven, maar vol trots hebben ze ruimte gemaakt voor de 18 schaak-trofeeën die Carlos inmiddels heeft gewonnen. Het succes van dit team komt voort uit het werk dat schaaklerares Elizabeth Spiegel in 1999 is gestart. Met veel toewijding heeft ze kinderen enthousiast gemaakt en gemotiveerd om er het maximale uit te halen. "Chess isn't something people are good at because of the color of their skin. We just really work very hard at it." Zo ist maar net. Met motivatie en hard werken kun je het heel ver schoppen.

Zondag wordt de 47e Superbowl gespeeld. Het wordt een strijd tussen de San Francisco 49-ers tegen de Baltimore Ravens. De Superbowl is de wedstrijd van het jaar en een commerciëel spektakel van jewelste. Eén van de zaken die altijd erg veel aandacht krijgt zijn de commercials. Geen wonder want er moet diep voor in de buidel getast worden: $4 miljoen voor een spotje van 30 (s). Het is de bedrijven er dan ook veel aan gelegen om het spotje in de aanloop naar de Superbowl al volop in de schijnwerpers te krijgen. Dat is ook dit keer weer prima gelukt. Zo heeft Volkswagen een commercial gemaakt waar het land al de hele week over praat. Het handelt om een blanke man uit Minnesota die in een Volkswagen Beetle rijdt. Daar wordt hij heel erg vrolijk van. Zelfs op maandagmorgen, als al zijn collega's met een humeur lopen, probeert hij de stemming er in te brengen met een Jamaicaans accent. Dat laatste is een aantal organisaties in het verkeerde keelgat geschoten. Ze vinden het racistisch en dat kan dus niet. Ik heb het spotje een aantal keren gezien en kan er niet veel kwaads in zien. Zelfs op Jamaica is men er erg over te spreken. "Don't Worry, Be Happy". Zo ist maar net.

"...and making his debut tonite in this arena, all the way from Holland: Bassie" Jullie kennen vast wel die reclame van Delta Lloyd waarbij Bassie als rodeo clown aan de slag gaat om de stier af te leiden. Schitterend. Daar moest ik aan denken toen ik dit verhaal over Jeff Rector las. Rector is een zogenaamde "pickup man" bij de rodeo. Het is één van de belangrijkste functies bij rodeo, hoewel die voor de meeste fans onopgemerkt blijft. Tijdens een rodeo-race zijn er twee pickup mannen aanwezig. De ene grijpt de rodeo rijder en brengt hem in veiligheid, de ander werkt koortsachtig om de stier van 1000 (kg) onder controle te brengen. Dat is een gevaarlijke klusje omdat de veiligheid van zowel de pickup man als zijn paard in het geding is. Opvallend is dat Jeff Rector in Minnesota woont en de enige Afro-Amerikaan onder de pickup mannen is. Dat neemt niet weg dat dit de job van zijn leven is: "Ik heb hier van gedroomd sinds ik 5 jaar oud was" zegt hij. Dit weekend is de 's Worlds Toughest Rodeo in St. Paul neergestreken en Jeff Rector is van de partij om de zaak in goede banen te leiden. Misschien moeten we morgen toch even gaan, wie weet komen we Bassie wel tegen…

"Leading by Example" is een uitspraak die je hier nogal eens hoort. Als je in een leidinggevende positie zit wordt er natuurlijk verwacht dat je het goede voorbeeld geeft aan anderen. Helemaal als je door het volk gekozen bent in een publieke functie als gemeenteraadslid. Maar LeAnn Sargent, lid van de gemeenteraad van Maple Grove, dacht daar kennelijk anders over. De praktijken die zij er op na hield dienen zeker niet als voorbeeld. Toen vader Sargent in de lappenmand terecht kwam besloot dochterlief hem in huis te nemen. Niet gratis: Per maand mocht hij $500 voor kost en inwoning neertellen, en $1500 voor persoonlijke verzorging. Dat was op zich nog wel te billijken. Maar daar bovenop plunderde ze de bankrekening van haar vader leeg: $14,794 voor tasjes, $1,714 voor relaxen in de spa, $4,600 voor makelaarskosten, enzovoort, voor een totaal van $50,000. Toch was dat blijkbaar nog niet genoeg. Vader bezat twee huizen: een huis in Maple Grove met een hypotheek, en een hypotheekvrij vakantiehuis. In zijn nalatenschap had vader laten opnemen dat de vakantiewoning voor LeAnn en haar halfbroer was, en het huis in Maple Grove voor LeAnn. Maar LeAnn zat natuurlijk niet te wachten op een huis met een hypotheek. Ze besloot dan ook om een hypotheek van $58,000 te nemen op het vakantiehuis, om daarmee de hypotheek op het Maple Grove huis af te lossen. De gluiperd. Na de dood van haar vader kwam haar halfbroer al snel achter de praktijken van zijn zus, en legde een belastende verklaring af bij de politie. Binnenkort moet LeAnn Sargent voor de rechter verschijnen. Waar ze vast te horen krijgt dat ze niet als voorbeeld voor anderen dient.

Je zou het niet verwachten maar de langspeelplaat is bezig aan een stevige opmars. Het is blijkbaar nog steeds hip om nieuwe muziek op de ouderwetse manier te beluisteren. Gedurende vijf opéénvolgende jaren hebben vinyl-liefhebbende luisteraars de verkoopcijfers gestaag doen stijgen. Volgens Nielsen SoundScan was 2012 weer een recordjaar waarin de omzet met 4.6 miljoen platen steeg met 17.7% ten opzichte van het jaar ervoor. Toch blijft het een niche markt – vinyl is slechts goed voor 2.3% van alle fysieke album verkopen, tegen 193 miljoen CDs. Opvallend was dat er het afgelopen jaar maar liefst 30.000 exemplaren werden verkocht van de heruitgegeven Beatles topper "Abbey Road" uit 1969. Ik moet mijn vader toch maar eens zeggen dat hij zijn 78-toeren pickup, die waarschijnlijk diep onder het stof in de kelder staat, nog niet weg moet doen...

Als hoogste baas van de politie in Chicago, de op twee na grootste stad in de VS, heb je het niet makkelijk. Chicago staat er namelijk om bekend dat het één van de meest gewelddadigste steden in de VS is. Toch was er hoop. De laatste maanden van 2012 was er een opvallend dalende trend in het aantal moorden waarneembaar. Aan het begin van het jaar had Garry McCarthy, het hoofd van de politie, dan ook uitgesproken dat het de goede kant opgaat. Echter na een maand zijn alle goede voornemens al weer vervlogen. Na een extreem geweldadig weekend staat de teller alweer op 42 moorden voor de maand januari, het hoogste aantal van de afgelopen tien jaar. Het meest opvallende slachtoffer was Hadiya Pendleton, een 15-jarig meisje dat afgelopen week nog te gast was in Washington DC bij de inauguratie van President Obama. Pendleton werd doodgeschoten toen ze met een groepje tieners in een park, op nog geen mijl van Obama's huis in Chicago, stond te praten. De dader, die tot een gang zou behoren, opende het vuur op het groepje zonder het specifiek op Pendleton gemunt te hebben. Tja, wat koop je daarvoor. Het lijkt wel of de oude tijden van mijn vriend Al Capone herleven in Chicago. Oppassen dus.

President Obama heeft een nieuwe stafchef aangesteld. Het is de 43-jarige Denis McDonough uit Stillwater, MN. De stafchef van het Witte Huis is het hoogste lid van het uitvoerende buro van de President van de Verenigde Staten. De positie wordt ook wel "de op één na machtigste man in Washington DC" genoemd. Het is dus een toppositie en daarmee een hele eer voor de in Minnesota geboren en getogen McDonough. Bij de aanstelling van McDonough merkte Obama, oud-inwoner van Chicago, fijntjes op dat McDonough en hij het als fervent football liefhebbers over één onderwerp nooit eens zullen worden: "De Minnesota Vikings versus de Chicago Bears". Nou, Mr President, laat ik U vertellen dat wij het daar dan ook nooit over eens zullen worden. Ook verwees Obama naar het feit dat McDonough, die al een tijdje in Washington woont, als het even kan gebruik maakt van de fiets om zich te verplaatsen. "Als stafchef zal hij dat waarschijnlijk niet langer kunnen doen, ik denk niet dat dat is toegestaan." Vergelijk dat met Nederland, waar zowel Minister President Mark Rutte als Koningin Beatrix gewoon op de fiets door Den Haag rossen. Tja, verschil moet er zijn.

Niet zo’n goede beurt voor David Juntunen. Juntunen is de eigenaar van Top Gear Autoworks, een autobedrijf in Minneapolis. Het bedrijf gaat er prat op dat ze anders zijn dan andere autobedrijven, zoals omschreven op hun website: "What makes us different? In a word ... ethics." Maar als een autobedrijf van zichzelf zegt dat het ethisch handelt, dan is het oppassen geblazen. Zo ook hier. Juntunen had met Judson Champlin, een klant, afgesproken om Champlin's zilverkleurige Lamborghini Gallardo voor de winter te stallen in zijn garage. Omdat Champlin de auto al uit de verzekering had gehaald, zou Juntunen de sportwagen in de herfst van 2011 ophalen met een trailer. Zo gezegd zo gedaan. Nog geen vier maanden later stond de Lamborghini weer op de trailer, maar nu zwaar beschadigd nadat de auto in aanraking was gekomen met drie bomen en twee lichtmasten. In plaats van de auto te stallen en er goed op te passen, was Juntunen er 's avonds laat mee gaan joyriden met alle gevolgen van dien. Dat niet alleen, de ochtend na de crash diende Juntunen een schadeclaim in van $82,500 bij Travelers Insurance, zijn verzekeraar. Het verhaal dat hij daarbij hield was echter ver bezijden de waarheid. Inmiddels is Juntunen aangeklaagd voor verzekeringsfraude en het ongeautoriseerd gebruik van een voertuig, waarvoor hij maandag bij de rechter mag verschijnen. Die gaat hem vast uitleggen wat het woord "ethical" betekent...

Toen ik vanmorgen naar mijn werk reed was het -10. Dat wil zeggen -10 Fahrenheit, ofwel -24 Celsius. Temperaturen om een Elfstedentocht bij te rijden. Je staat er misschien niet zo bij stil maar als je met die temperaturen op weg gaat moet je goed voorbereid zijn. Zo heb ik mijn warme winterjas op de achterbank liggen, en ook de handschoenen ontbreken niet. Daarnaast liggen mijn winterboots in de kofferbak. Als je namelijk met pech onderweg komt te staan dan krijg je het heel erg snel koud in dit weer. Gelukkig is me dat nog nooit overkomen maar je kunt niet weten. Bij dit soort temperaturen is het me zelfs bijna te koud om het raampje te openen bij de drive-thru van de Starbucks. Dat wil wat zeggen. Dit weekend warmt het weer langzaam op en voor midden volgende week voorspelt men temperaturen rond het nulpunt (in Celsius).
Een prettig weekend en tot volgende week.

IJskoud Fiasco

Het was traditioneel gezien de koudste week van het jaar in Minnesota. Dat werd ook dit jaar weer bevestigd. Het was bar koud met een temperatuur die op sommige dagen niet boven de -20 (deg C) uitkwam. Zelfs aan de binnenkant van de ramen vormde zich ijsafzetting wat er op duidt dat het inderdaad erg koud is. Dit soort winterweer zorgt natuurlijk voor de nodige problemen. Zo las ik dat de start van de Red Bull Crashed Ice competitie in St. Paul, een schaatsevenement waarbij waaghalzen op hoge snelheid een ijzingwekkend traject afleggen, was uitgesteld omdat het te koud was. Je leest het goed: tè koud. De kou veroorzaakte te veel scheuren waardoor het te gevaarlijk was. Inmiddels is de temperatuur iets gestegen zodat het spektakel morgen toch door kan gaan. Ook het blussen van een brand in een pizzeria in Minneapolis werd vanwege het ijzige winterweer een schier onmogelijke opgave. De brandweer kwam opnieuw in actie toen een vader, moeder en twee jonge kinderen met hun SUV door het ijs gingen. Op weg naar huis dacht de vader slim te zijn en een kortere route over het ijs te kunnen nemen. De ijslaag onder een brug was echter niet sterk genoeg waardoor de SUV in het ijskoude water terecht kwam. Vader, moeder en hun oudste kind wisten nog de kant te bereiken, maar voor de acht maanden oude baby kwam hulp helaas te laat. Gelukkig liep het in deze video beter af. Een auto die zonodig moet inhalen, raakt in de slip en komt in botsing met een tegemoetkomende vrachtwagen. Met als gevolg dat een baby op de achterbank uit de auto wordt geslingerd. Wonder boven wonder loopt het toch nog goed af...

Mag je met een dronken kop nu wel of niet met een Segway de straat op? Afgelopen februari had Mark Greenman een pool toernooi gespeeld in een bar, waarna hij zijn Segway pakte om naar zijn huis in Medina te gaan. Doordat hij nogal slingerde trok hij de aandacht van een agent die hem aanhield. Nadat een ademtest uitwees dat hij een te hoge alcoholconcentratie in zijn bloed had, werd hij bekeurd voor rijden onder invloed. Maar Greenman, advocaat van beroep, was daar niet klaar mee: Hij wist namelijk dat het, zelfs na een paar biertjes, legaal is om op de zelfbalancerende scooter te rijden. Hij was namelijk twee jaar daarvoor voor hetzelfde vergrijp bekeurd en had dat met success aangevochten voor de rechter. Afgelopen dinsdag werd Greenman opnieuw gesteund door het Hof van Beroep in Minnesota in zijn betoog dat de Segway niet aan de definitie van een motorvoertuig voldoet, en daardoor niet onder de wet voor rijden onder invloed valt. Volgens de uitspraak van het Hof van Beroep, valt de Segway, die maximaal 20 (km/u) haalt, onder de verkeersregels voor voetgangers, omdat de Segway in de eerste plaats gebruikt wordt op trottoirs, fietspaden en in gebouwen. Maar de politie in Medina legt zich er niet bij neer. Sergeant Jason Nelson is teleurgesteld en gaat bij de wetgevende macht lobbyen om de Segway in de klasse voertuigen onder te brengen. Voordat het zover is zal Mark Greenman nog heel veel ritjes lazerus over het asfalt slingeren. Ik wed dat hij meer biertjes scoort dan pool toernooitjes wint...

Sex schandaal in Maple Grove. De rust in ons altijd zo vredige Maple Grove werd deze week ernstig verstoord. Spelers van het ijshockey team van de Maple Grove High School (de school van Marissa) hadden een scheve schaats gereden. Volgens de geruchten zou er een sexfilmpje bestaan waarop een speler van het hockey team met een meisje te zien is in compromitterende toestand. Het geheel zou plaats hebben gehad in de basement van een privéwoning. Andere spelers van het team zouden er bij aanwezig zijn geweest en het geheel hebben opgenomen. Nader onderzoek door de schoolbestuur leidde ertoe dat twee leden van het team voor vier wedstrijden werden geschorst, en elf leden voor twee wedstrijden. Toch was daarmee de kou niet uit de lucht. De media kreeg de indruk dat men het zoveel mogelijk onder de pet wilde houden, om de school niet in diskrediet te brengen. Het schoolbestuur zag zich dan ook genoodzaakt om gisteren een persconferentie te organiseren. Doordat vragen van de pers niet echt werden beantwoord onder het mom van privacy en "het onderzoek loopt nog", werd het wantrouwen en de controverse rond het schandaal alleen maar verder aangewakkerd. My take away was dat er heel veel mooie woorden werden uitgesproken maar dat de jongens strenger gestraft hadden moeten worden. Twee tot vier wedstrijden schorsen, dat zet geen zoden aan de dijk. Men had een voorbeeld moeten stellen door het team gewoon uit de competitie te nemen. Ik denk dat het hele verhaal nog een staartje gaat krijgen. We gaan het zien.

Dit jaar wordt de Superbowl een strijd tussen de Baltimore Ravens en de San Francisco 49-ers. De Superbowl is de finale van de American Football competitie en kan qua nivo en importantie worden vergeleken met de finale van de Champions League in Europa. Dè wedstrijd van het jaar in de VS zal volgende week zondag gespeeld worden in New Orleans. Het unieke van de Superbowl dit jaar is dat de teams worden gecoached door twee broers: John Harbaugh is de hoofdcoach van de Ravens terwijl zijn broer Jim het team van de 49-ers coacht. Het is dus Harbaugh vs Harbaugh, en de wedstrijd kreeg al snel allerlei bijnamen: The Brother Bowl, The Harbaugh Bowl, The Har-Bowl, en The Super-Baugh. De zus van de twee, Joani Crean, schreef in een persbericht: "Geweldig trots op John, Jim en hun gezinnen. Ze verdienen dit. Team Harbaugh!" Ze speelden één keer eerder tegen elkaar, vorig jaar in een NFL wedstrijd in het reguliere seizoen, toen de Ravens van de 49ers wonnen met 16-6. Dit jaar zet ik mijn geld op de 49ers. Over twee weken zullen we het weten.

Aan het begin van deze week stond de inauguratie van President Obama voor zijn 2e termijn op de agenda. Het inaugureren van de VS president wordt volgens een heel strak protocol uitgevoerd. Het moet officiëel plaatsvinden op 20 januari, maar als dat op een zondag valt dan splitst men het volgens traditie in een korte privé-ceremonie op zondag gevolgd door de publieke ceremonie op maandag. De viering gaat gepaard met veel ceremoniëel. Zo moet de president volgens de wet de volgende eed afleggen: "I do solemnly swear (or affirm) that I will faithfully execute the office of President of the United States, and will to the best of my ability, preserve, protect, and defend the Constitution of the United States." Dat is nog wel een keer te doen. De eed wordt gevolgd door een speech (de zogenaamde Inaugural Address), en natuurlijk mag een gebed en de Star-Spangled Banner (het Amerikaanse volkslied) niet ontbreken. Dit jaar was de eer tot het zingen van het volkslied aan Beyoncé. Zoals iedere beroemdheid moest zij een eigen draai aan het lied geven, iets waar ik persoonlijk niet zo van hou (ben meer van de traditie). Maar belangrijker, ze deed het niet live. Dat leidde tot de nodige beroering in dit land. Volgens sommige conservatieven was dat maar weer eens een bewijs hoe deze regering de boel loopt te bedriegen. Ik zou zeggen: Who cares...

Een vervelend bericht voor de dames. Minnesota gouverneur Dayton is bezig om het stelsel van staatsbelastingen te herzien, met het doel om het eenvoudiger te maken en het aantal uitzonderingen te reduceren. Dat is een nobel streven maar waar het natuurlijk uiteindelijk om draait is het genereren van extra inkomsten om de begroting van de staat in balans te krijgen. Eén van de voorstellen is het invoeren van belasting op kleding. Kleding is hier al jaren onbelast met als gevolg dat het relatief goedkoop is. Dat is één van de redenen waarom de Mall-Of-America zo succesvol is. Mensen van over de hele VS komen voor een weekend naar Minnesota om de unieke shopping mall te bezoeken en weer huiswaarts te keren met (vooral) kleding. Het nieuwe voorstel is dus niet gunstig voor het (meestal) vrouwelijke Mall-Of-America publiek. De dames in Huize Berghuis zitten ook niet te wachten op een belasting op kleding. Maar blijkbaar was er meer weerstand want het voorstel dat op tafel ligt is om alleen belasting te heffen op kledingstukken die meer dan $100 kosten. Weer zo'n halfbakken compromis waardoor er niets van het nobele streven tot vereenvoudiging van het stelsel overblijft. Wel genereert het meer inkomsten voor de staat en daar was het immers uiteindelijk om te doen. Gelukkig kopen de dames (nog) niet veel $100-of-meer kledingstukken zodat de schade beperkt blijft. Eind goed al goed.

Ik zag hier een bijdrage over de auto's die acht van de rijkste mensen op deze aarde (volgens Fortune) rijden. Opvallend daarbij is dat niet iedereen in een bijzondere auto rijdt, ondanks hun bankrekening. Zo rijdt biljonair Laurene Powell Jobs, de weduwe van Steve Jobs, in een gewone Audi A5 rond in haar woonplaats Palo Alto, CA. Degene die het meest opvalt in dit rijtje is echter investeerder Warren Buffett. De chairman en CEO van Berkshire Hathaway, die niet alleen bekend staat om zijn vermogen maar ook om zijn zuinigheid, beweegt zich voort in een Cadillac DTS. Hij kocht deze auto, met een prijskaartje van $45.000, een tijdje geleden om het worstelende General Motors voort te helpen. Nou, met Buffet's bankrekening zou ik het wel weten. Wie weet had ik dan wel meegedaan aan de veiling van deze bijzondere auto, die uiteindelijk wegging voor het lieve sommetje van $4.6 miljoen. Nie niks maar dan heb je wel iets aparts. Misschien is dat wel het verschil tussen Buffett en mij, en het bewijs dat mijn bankrekening nooit tot grote hoogte zal stijgen...

Dan de "Oberender case". Christian Oberender is een bekende van de politie: In 1995, toen Oberender 14 jaar was, heeft hij zijn moeder thuis vermoord met een vuurwapen. Nadat hij zijn straf daarvoor had uitgezeten is Oberender weer gaan wonen in het ouderlijke huis. Nu, 18 jaar later, stuurt Sheriff Jim Olson van Carver County zijn mannen naar datzelfde huis. Twee dagen eerder had Olson namelijk ontdekt dat op de Facebook-pagina van Oberender foto's stonden afgebeeld van vuurwapens die lagen uitgespreid op een bed in het huis, samen met aantekeningen over de schutter die recent 20 kinderen doodschoot in Newtown. Wat Olson's mannen vonden in Oberender's huis was huiveringwekkend: In totaal 13 geweren, inclusief semi-automatische en een AK-47. Nog meer verontrustend was de brief die Oberender onlangs had geschreven aan zijn overleden moeder Mary: "Ik ben zo moorddadig. Ik denk de hele tijd aan doden. Het monster wil eruit. Hij is er slechts één keer uit geweest waardoor iemand is gestorven." Tja, een zieke geest zou je denken. Gelukkig zit Oberender nu veilig opgeborgen in een gevangenis. Het is een mooi voorbeeld van hoe iemand die ooit een moord heeft gepleegd, geestesziek wordt verklaard en wordt opgesloten, na vrijlating toch een arsenaal aan moordwapens kan aanschaffen. Zonder dat hem ook maar één strobreed in de weg wordt gelegd. Niemand die mij nog wijs kan maken dat er niet iets grondig fout is met het wapenlicentiesysteem in de VS. Scary.

Ik las hier gisteren dat de eerste editie van het NK ijsvissen is gehouden in Bant (Flevoland). Opvallend dat het de eerste editie was, iets nieuws dus voor Nederland. Dat in een tijd dat iedereen praat over global warming. Jammer dat ik er te laat achter kwam anders was ik als volleerd ijsvisser zeker van de partij geweest. Het is nu uitgelopen op een gigantisch fiasco. Geen enkele van de 25 deelnemers wist ook maar één vis aan de haak te slaan. "Misschien was het onervarenheid", gokte organisator Ed Piek. Dat moet het geweest zijn. Ik zag op foto's dat iedereen boven een gat hing. Maar zo werkt het niet: Je moet altijd twee gaten boren. Bij het ene gat jaag je de vis weg en bij het andere vang je ze op. It's that simple. Organisator Piek meldde ook nog dat de prijzen, een mountainbike en een beker, worden bewaard voor een volgend kampioenschap. Kijk, dat heb ik nou weer. Misschien moet ik organisator Piek een foto sturen van mijn viskwaliteiten op en onder het ijs. Wie weet word ik dan alsnog gehuldigd als 1e Nederlands Kampioen IJsvissen...

Een prettig weekend en tot volgende week.

Should I Tell the Truth?

Hoe kan ik anders dan beginnen met het verhaal Lance Armstrong. In de VS (en elders) bewonderd en bewierookt vanwege het bijzondere verhaal: genezen van kanker, zeven keer winnaar van de Tour de France, oprichter van het kankerbestrijdingsfonds Livestrong, "Living the American Dream". Hij was een held en idool, een voorbeeld voor anderen, maar hij is van een groot voetstuk gevallen. Zelfs hier in de VS heeft hij het verbruid. Zijn bekentenis aan Oprah was vandaag het gesprek van de dag. Heel veel mensen konden zijn bekentenis waarderen maar hadden het gevoel dat hij op vele punten nog steeds niet volledig de waarheid sprak. Ook ik kreeg dat gevoel tijdens het interview. Zelf ben ik het meest verbolgen over het feit dat hij de mensen die hem in het verleden al beschuldigden van het gebruik van doping, het leven onmogelijk heeft gemaakt. Kijk, dat je je wendt tot doping, hoewel niet goed te keuren, is één; maar dat je, terwijl je weet dat je zèlf de boel ongelofelijk loopt te bedriegen, het leven van de mensen die je beschuldigen kapot probeert te maken, is van een heel andere orde. Hij had alle criticasters volledig kunnen negeren en ze links kunnen laten liggen. In plaats daarvan maakte hij ze uit voor alles en nog wat, sleepte hij ze voor de rechter, verklaarde hij onder ede dat ze logen, en liet hij ze genadeloos straffen. Dat valt niet goed te praten, zelfs een bekentenis doet daar niets aan af. "He is just a bad person" zoals men hem vanmorgen op de radio omschreef. Zo ist maar net.

Over radio gesproken, sinds Kevin and Cheryl uit elkaar zijn gegaan en hun radioprogramma is opgedoekt, luister ik elke morgen naar The Dave Ryan Show. Eén keer per week heeft men in die show een item dat "Group Therapy" heet. Het is een item waar iemand die met een groot geheim zit, inbelt, het deelt met de luisteraars, waarna luisteraars gevraagd wordt om advies te geven via SMS, email of telefoon. Deze week was het woord aan Ben. Ben liep een paar maanden geleden in een supermarkt en vond daar een ring. Niet zo maar een ring, een knoeperd van een ring met drie diamanten. Volgens eigen zeggen was hij "goed van hart" en zou hij de ring normaal gesproken naar de klantenservice hebben gebracht. Maar helaas, hij besloot dit keer om de ring te houden. Daar bleef het niet bij. Ben ging met de ring naar de juwelier, liet 'm inpakken in een mooi doosje, en legde het als kado voor zijn vrouw onder de kerstboom. Zij was helemaal in extase: Ben had haar nog nooit een sierraad gegeven en deze was zò bijzonder en mooi. Sinds de Kerst is zijn vrouw dan ook volledig in de wolken, loopt ze de hele dag te pronken met haar kleinood, en vertelt ze Jan en alleman hoe bijzonder Ben is. Maar Ben heeft inmiddels wroeging. Hij begrijpt dat er iemand rondloopt waarvoor de ring (met een geschatte waarde van $6000) mogelijk heel vele emotionele waarde heeft. Hij worstelt nu met de vraag of hij het geheim moet verklappen aan zijn vrouw: "Should I Tell the Truth?" Waarmee hij zou toegeven dat hij helemaal niet zo'n goede man is maar een sukkel die een grote fout heeft begaan! Mijn advies: Hij moet gewoon met de billen bloot. Jullie suggesties kun je hier naar Dave sturen.

Op woensdag presenteerde president Obama zijn plan voor het terugdringen van het wapengeweld in de VS. Omringd door kinderen die hem hadden geschreven naar aanleiding van de recente gebeurtenissen in Newtown, onthulde Obama de meest ingrijpende maatregelen op dit gebied in de laatste twee decennia. Het plan, dat wordt omschreven als een belangrijk initiatief, bestaat uit 23 punten. Toch is het in veel opzichten beperkt in omvang als gevolg van de ernstige verdeeldheid in dit land over dit probleem, maar ook door de kracht van de wapenlobby. Het plan voorziet in een federaal verbod op de verkoop van zware wapens voor militaire doeleinden. Ook komt er een verbod op het gebruik van magazijnen met meer dan 10 patronen. Obama wil verder het systeem voor antecedenten-onderzoek uitbreiden naar alle wapen-aankopen, inclusief de bijna 40% van aankopen die worden gedaan bij gunshows en via particuliere verkoop. Dat systeem verplicht verkopers om te controleren dat potentiële kopers niet zijn veroordeeld voor een misdrijf of huiselijk geweld, of in een psychiatrische inrichting zitten. Toch kan uitvoering van Obama's plan nog wel even op zich laten wachten want de belangrijkste onderdelen vereisen goedkeuring van het Congres. En daarin zitten vele politici die alles zullen aangrijpen om elke hervorming te blokkeren. We gaan het zien.

"Hallo, daar zijn we weer!" Die tekst kwam deze week bij mij spontaan naar boven. Oorspronkelijk komt deze tekst uit het voormalige programma Glamourland van Gert-Jan "Gaat-het-weer-een-beetje-meneer-Dröge?" Dröge. Dröge dreef hiermee de spot met Jan des Bouvrie en zijn vrouw, die regelmatig werden gesignaleerd op society feestjes in het Gooi. Maar dat is niet waarom ik er aan moest denken. Bij mij was de aanleiding deze kop: "Kans op Elfstedentocht heel groot". Elk jaar als in Nederland drie millimeter ijs op de sloten ligt en er een koude periode wordt aangekondigd, wordt dit artikel weer uit de archieven gehaald en op de pers gezet. Je kunt er bijna de klok op gelijk zetten. Het is natuurlijk ook schitterend als de Tocht de Tochten weer eens een keer door zou kunnen gaan. Maar zolang de ijsmeester bij een live uitzending op de radio door het ijs zakt moet het nog wel even doorvriezen.

Zeg niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb. Volgens dit bericht zijn de Duitsers van plan om hun buitenlandse goud weer terug naar eigen land te halen. Heel verstandig. Maar waarom volgt Nederland dit voorbeeld niet? Ik heb het al eerder aanbevolen want in de huidige economische tijd is niet alleen je geld maar zelfs je goud niet meer veilig. Niet zeuren dus als de Amerikanen het Nederlandse goud inzetten om het begrotingstekort te dichten. Er moet namelijk snel wat gebeuren anders gaan we over het schuldenplafond. Gelukkig lijken de Republikeinen accoord met een tijdelijke verhoging van dat plafond onder de voorwaarde dat de Democraten voor 15 april met een plan komen om drastisch te bezuinigen op de overheidsuitgaven. Afwachten maar weer.

Jullie maar denken dat de bierfiets typisch Nederlands is. Mooi niet dus. De Pedal Pub (zoals die hier wordt genoemd) is ook in Minneapolis erg populair. Ze zijn pas sinds vier jaar legaal in Minnesota. De wet in Minnesota verbied namelijk om geopende flessen of blikjes met alcohol in een voertuig te hebben. Er moest dan ook een speciale vrijstelling worden geschreven voor de Pedal Pub: "a vehicle that is operated for commercial purposes in a manner similar to a bicycle as defined in section 169.01, subdivision 51, with five or more passengers who provide pedal power to the drive train of the vehicle". Een heel lastige zin die zonder alcohol bijna niet te begrijpen is. Maar de stad Minneapolis overweegt nu om de Pedal Pub aan banden te leggen. Men wil nieuwe regelgeving introduceren om de zaak beter onder controle te houden. Zo mag men niet meer na 10 uur 's avonds op de openbare weg komen, moet men een vergunning hebben ($59 per bestuurder en $98 per voertuig), is sterke drank niet langer toegestaan, en moeten eigenaren verzekerd zijn voor $2 miljoen. Zo is de lol er snel af...

Vroeger op de lagere school zaten er in mijn klas vier Harries. Je leest het goed: Maar liefst vier Harries. Het was een mix van Harry en Harrie, maar het waren er vier. Best uniek zou je kunnen zeggen. Blijkbaar was de naam Harry in het midden van de jaren '60 erg populair. Ook hier was Harry een veel gehoorde naam in die tijd. Zoals ook Joe. Als je jaren geleden de twee woorden "Hey Joe" riep in een drukke winkelstraat of op een fabrieksvloer, dan had je de kans dat er een dozijn mensen verwachtingsvol jouw kant op keken. Joe's waren overal. Maar da's war einmal. Tegenwoordig komt de naam Joe niet eens meer voor in de top 20, datzelfde geldt voor David. Namen als Bob, Tom en Dick zijn uit de top 50 gekelderd, en Harry vinden we pas terug op plaats 709. De verandering is nog dramatischer voor meisjesnamen. Mary, de meest populaire vrouwelijke naam ooit, is gedaald tot plaats 112. Nancy staat op nummer 541, Deborah op 808, Patricia op 667, Barbara op 764, en Carol op 972. Tja, de tegenwoordige toppertjes in de VS zijn Jacob, Mason, Ethan, en Sophia, Isabella en Emma. Het wordt nooit meer zoals het was...

Afgelopen weekend waren er vier football wedstrijden te bewonderen, op zaterdagmiddag de Baltimore Ravens tegen de Denver Broncos (38-35 in overtime), zaterdagavond de Green Bay Packers tegen de San Francisco 49-ers (31-45), zondagmiddag de Houston Texans tegen de New England Patriots (28-41), en zondagavond de Seattle Seahawks tegen de Atlanta Falcons (28-30). Een wedstrijd bestaat uit 4 quarters van elk 15 minuten. Dat is dus precies één uur zuivere speeltijd maar met time-outs, rust, commercials en meer neemt elke wedstrijd minimaal drie uur in beslag. Als liefhebber (en daar schaar ik me inmiddels onder) is het weekend daar dus goed mee gevuld. Maar het was het meer dan waard: ik heb dit weekend ontzettend genoten van de wedstrijden. Mooie passes, lange rushes, harde tackles, game-changing intercepties, domme penalties, gemiste field goals, onmogelijke touchdowns, foute calls van coaches. Volop spanning tot het eind. Maar ook winst voor alle teams die ik als favoriet had aangewezen. Gelukkig had ik de week om weer enigszins op adem te komen…

Het leek wel alsof het deze week om niets anders ging dan het interview met Lance Armstrong. Maar wat te zeggen van dit nieuws: Op de North American International Auto Show (NAIAS) in Detroit werd de 7e generatie van de Chevrolet Corvette gelanceerd, de Chevrolet Corvette Stingray. Het is één van de meer dan 50 primeurs die op de beursvloer van Detroit te zien is. Liefhebbers van deze klassieke sportwagen zullen met grote spanning hebben gewacht op de presentatie van de ster van de American muscle cars. Met een enigszins aangepaste styling, licht verbeterde performance en verdere technologische vernieuwingen is er weer een mooi vervolg gegeven aan dit icoon. Aangedreven door een 6.2-liter V8 motor met 450 pk gaat het van 0 tot 60 (mph) in minder dan 4(s). Voor de liefhebbers is de ‘Vette hier te koop voor een kleine $50.000 (exclusief 7% tax). Het zou zo maar kunnen dat er binnenkort één op transport gaat naar Wierden...

Wij gaan een lang maar koud weekend tegemoet. Maandag zijn we vrij in verband met Martin Luther King Day. Het kwik komt die dag echter niet boven de -20 (deg C). Het is dat we hier niet zoveel ijsmeesters hebben anders kon de Elfstedentocht hier direct geschaatst worden. Een prettig weekend en tot volgende week.

Gun Appreciation Day

De play-off wedstrijd tussen de Minnesota Vikings en de Green Bay Packers liep uit op een grote teleurstelling. Van te voren waren de verwachtingen hoog gespannen. Als we een sterke wedstrijd zouden spelen en het geluk een beetje mee zou zitten dan waren we zeker niet kansloos. Maar helaas. Vlak voor de wedstrijd werd bekend dat onze quarterback (QB) Christian Ponder niet zou spelen in verband met een blessure aan de elleboog van zijn rechterarm (zijn werp-arm). Daardoor moest reserve-QB Joe Webb aan de bak, voor het eerst dit seizoen. De eerste vijf minuten verliep dat naar tevredenheid en na de eerste drive kwamen we zelfs met 3-0 voor. Maar daar hield het op. Webb kon op geen enkele manier zijn stempel op de wedstrijd drukken, onze held Adrian Peterson was goed maar niet verschrikkelijk goed, en onze defensie had het zwaar tegen Aaron Rodgers, de QB van de Packers. Geen moment kreeg ik het gevoel dat we de zaak nog konden omdraaien en uiteindelijk gingen we met 10-24 onderuit. Toen Mart Smeets ook nog eens een positief verhaal over de Green Bay Packers schreef was ik er helemaal klaar mee. Toegegeven, door de jaren heen hebben de Packers aanzienlijk beter gepresteerd dan de Vikings, en hun club heeft veel meer aanzien. Vergelijk het met die Deutsche Mannschaft en het Nederlandse Elftal, ook dat blijft moeilijk te verteren...

Veel nieuws uit de lucht deze week. Zo werd er op het vliegveld van Minneapolis – St. Paul een piloot gearresteerd nadat security personeel een alcohol lucht bij de man had geroken. Alcohol was er ook de oorzaak van dat een man op een IcelandAir vlucht van Rejkjavik naar New York andere passagiers lastig viel. Op een bepaald moment was de maat vol en besloten bemanning en medepassagiers om de man vast te tapen op zijn stoel. Niet de prettigste manier om een vlucht te maken. Dan zijn deze week de KLM Werelddeal Weken weer gestart. Dat is een periode waarin de KLM altijd hele mooie aanbiedingen voor vluchten vanuit Nederland naar de VS (en andere bestemmingen in de wereld) heeft. Zo kun je al voor €499 van Amsterdam naar Chicago en terug, en zit je voor €712 in Minneapolis. Het vervelende is echter dat de aanbieding andersom niet geldt. Neem je de vlucht vanuit Chicago naar Amsterdam en weer terug op exact dezelfde dagen, dan komt het bedrag uit op $1307, ofwel een factor twee duurder. Dat is natuurlijk wel bijzonder. Hetzelfde vliegtuig, dezelfde bemanning, dezelfde brandstof, alleen het rondje in een andere volgorde. Je zou toch niet verwachten dat dat zo'n verschil zou maken. Of zou de man die de prijzen bij de KLM verzint het ook niet zo scherp meer hebben gezien? Ik ben natuurlijk wel benieuwd hoe we toch in A'dam kunnen komen voor de gunstigste ticketprijs. Iemand een idee?

Jullie hebben nog iets meer dan een week om hier naar toe te komen voor hèt event van het jaar. Je eerste gedachte gaat natuurlijk uit naar Inauguration Day op 21 januari, de dag dat Barack Obama wordt ingezworen voor zijn 2e termijn als President van de VS. De inauguratie zal naar verwachting meer dan 1.5 miljoen mensen naar Washington DC brengt. Maar het event waar ik het over heb is van heel andere orde. Op 19 januari vieren we namelijk The First National Gun Appreciation Day. Wa's dat nou weer? zal je denken. Voorstanders van wapenvrijheid en conservatieve groepen hebben 19 januari uitgeroepen tot Gun Appreciation Day. Ze roepen voor die dag mensen op om naar lokale wapenwinkels, schietbanen en wapenshows te gaan om met de Constitutie, Amerikaanse vlag en "Hands Off My Guns" banner een duidelijke signaal af te geven aan het Congress en Obama. Ze hebben af te blijven van ons recht op het hebben en dragen van een wapen. Zo ist maar net. We gaan met 50 miljoen man vieren dat we hier met een wapen over straat mogen. Tegelijkertijd binden we de strijd aan met iedereen die dat recht wil inperken. "No Free Man Shall Be Debarred The Use Of Arms". Dus boek een ticket, pak je koffer, grijp je buks of waterpistool, en kom hier om samen met ons Gun Appreciation Day op te luisteren. De week kan me niet snel genoeg gaan...

Ondertussen lijkt Washington serieus werk te gaan maken van het inperken van de wapenwet. Daarnaast wil men schietpartijen op scholen tegengaan door $50 miljoen uit te trekken voor het aanstellen van politie-agenten op school, en het installeren van surveillance apparatuur. Als ik dit en dit bericht mag geloven is het wel nodig ook. Maar het is weer zo'n mooi compromis: de progressieven willen een sterke inperking van de vrije wapenwet, de National Riffle Association wil daar echter niets van weten, en stelt voor op elke school een gewapende agent te plaatsen. Wat doe je dan? Dan ga je er ergens tussenin zitten. In plaats van dat men het gevaar bij de bron aanpakt legt men weer een noodverband waar uiteindelijk niemand blij van wordt. Ik zie het er van komen dat men op scholen hetzelfde doet als op vliegvelden: Voordat je naar binnen mag moet je eerst door de Security Scan. Alles wat je bij je draagt gaat op de lopende band, en jijzelf gaat door de bodyscanner. Lange rijen scholieren voor de ingang dus. Om te voorkomen dat de les niet op tijd kan beginnen, haalt de schoolbus de kinderen nog een half uur eerder van huis op. Als gezegd, een mooi compromis...

De eerste week van Rick Nolan, een Democraat uit Minnesota, in het Congres is als volgt gegaan: Beëdigd worden op donderdag, drie keer stemmen op vrijdag, en dan een week verlof. Het Congres zal deze maand slechts 6 dagen bijeenkomen, plus 11 dagen in februari, ofwel een totaal van 17 werkdagen tussen nu en het einde van februari. "We zijn geen 4 of 5 dagen per week aan het werk, zoals ieder ander in Amerika," zegt Nolan. "We kunnen gerust stellen dat het Congres niet regeert." Nolan, die in de jaren '70 drie termijnen diende, wordt vaak gevraagd hoe het Congres is veranderd in de tussenliggende decennia. Volgens hem is het grootste verschil het verminderde werkschema, naast de tijd die volksvertegenwoordigers nu besteden aan de telefoon om te bedelen voor campagnegelden. Nolan schat dat de gemiddelde beltijd ongeveer 30 uur per week is. "De tijd die mensen nu besteden aan het inzamelen van campagnegeld is tijd die het Congres vroeger gebruikte om te regeren" aldus Nolan. Meer bewijs dus dat er ergens iets niet goed gaat in het politieke bedrijf in de VS.

Dan nu ijshockey. De ijshockeycompetitie in de VS had eigenlijk op 11 oktober moeten beginnen. De Minnesota Wild, het lokale team, hadden zich druk geroerd op de transfermarkt en de twee sterspelers Zach Parise en Ryan Suter binnengehaald voor het lieve sommetje van $196 miljoen dollar. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. Maar binnen de NHL was er een ernstig verschil van mening tussen de clubeigenaren en de spelersvakbond over de verdeling van het geld, een slordige 3.2 miljard dollar. Met als gevolg dat men sinds september in een "lock-out" zat en de competitie werd uitgesteld. Tot deze week. Na marathononderhandelingen onder leiding van federaal bemiddelaar Scot Beckenbaugh werd er eindelijk een cao-accoord bereikt. Daardoor kan de belangrijkste ijshockeycompetitie ter wereld nog deze maand van start gaan. Door de vertraagde start zal het vanzelfsprekend een verkorte competitie worden, waarschijnlijk van 48 of 50 wedstrijden. De fans zijn natuurlijk niet blij met deze hele toestand en men verwacht dan ook dat het wel even duurt voordat de fans weer in grote getale op komen dagen. Ik denk dat men daar hier in Minnesota niet bang voor hoeft te zijn: natuurlijk wil men de nieuwe aanwinsten zo snel mogelijk live op het ijs bewonderen. Go Wild!

Niet zo'n mooi bericht als je als Nederlander in de VS woont. Volgens een internationaal onderzoek is de levensverwachting voor de Amerikanen lager dan die van mensen uit vergelijkbare landen. Dat terwijl er in Amerika meer geld wordt uitgegeven aan gezondheidszorg dan andere landen. Het rapport schetst negen gebieden waar de VS achterblijft bij andere rijke landen, waaronder kindersterfte, moord, tienerzwangerschap, drugsgerelateerde sterfgevallen, en obesitas. Daarnaast lopen senioren een groter risico op het sterven aan hart- en vaatziekten. "Veel van deze condities reduceren de kans dat Amerikanen 50 jaar worden" stelt het rapport. "En voor degenen die de 50-jarige leeftijd wel bereiken, dragen deze condities bij aan een slechtere gezondheid en meer ziekte in het latere leven." Gevolg: De Amerikaan gaat gemiddeld twee jaar eerder dood dan de Nederlander. Dat hebben wij dus weer. Misschien moeten we toch eens serieus overwegen om terug te komen.

Donderdagavond las ik dit verhaal over een jongeman die 19 jaar van de aardbodem verdwenen leek te zijn. De nu 24-jarige man was op 5-jarige leeftijd ontvoerd door zijn opa en oma. De ontvoering was het gevolg van een rechterlijke uitspraak dat de jongen terug moest naar zijn moeder. Op jonge leeftijd was het voogdijschap van de jongen namelijk overgedragen aan opa en oma. In die tijd was de moeder gescheiden, woonde ze in een tehuis voor daklozen, en bleek niet in staat om voor de jongen te zorgen. Toen het na een aantal jaren beter ging met de moeder probeerde ze het voogdijschap terug te krijgen. De rechter wees dat verzoek toe, maar opa en oma weigerden daaraan mee te werken. Ze namen $5000 op, en vertrokken met de noorderzon vanuit Fort Wayne in Indiana naar nu blijkt Browerville in Minnesota. Ze namen een andere identiteit aan en bleken 19 jaar onvindbaar. Totdat de jongen een aantal maanden geleden zijn Social Security Number gebruikte om een rijbewijs aan te vragen. Dat leidde uiteindelijk tot de ontdekking – iets waar zijn moeder 19 jaar naar had uitgekeken. Het leek me een mooi verhaal om over te schrijven. Maar de tamtam gaat blijkbaar sneller dan ik kan schrijven. Toen ik namelijk vanmorgen op nu.nl keek stond het daar al vermeld. Toch mooi dat dit soort "Feel Good" nieuws de overkant bereikt.

Heerst er bij jullie de Mexicaanse griep (H1N1), hier is ook van alles gaande. Er zijn alleen al in de staat Minnesota 27 doden gevallen die worden gelinkt aan een griepvirus. Men had al een zwaar griepjaar voorspeld maar het grote aantal sterfgevallen is best opvallend. Je zou ook hier meteen denken aan de Mexicaanse griep (zo ver is Mexico immers niet) maar het is blijkbaar voornamelijk H3N2. Iedereen wordt inmiddels sterk aangeraden om een griepprik te halen, iets dat veel mensen sowieso al ieder jaar doen. Vandaar ook dat je je hier overal kunt laten inenten, zelfs bij de supermarkt. Maar Els denkt dat dat juist één van de redenen is dat er zoveel doden vallen - ze bouwen hier geen natuurlijke weerstand meer op. Daar zit wat in. Ik mag van haar dan ook niet naar de prikzuster. Over geen leven gesproken...

Voor wie wel eens een honkbalwedstrijd heeft gezien, kan zich vast wel herinneren dat er in de dugout een telefoon hangt. Die telefoon wordt door de coach gebruikt om te bellen met de bullpen. Dat is het gebied waar nieuwe pitchers (werpers) zich warm gooien om in te vallen. Als het tijd is om de pitcher te vervangen dan pakt de coach de telefoon en roept zijn vervanger op. Die telefoon heeft een lange traditie die tenminste teruggaat tot 1930. Vooral opvallend is het feit dat het nog steeds een vaste telefoon(lijn) is. Maar daar gaat nu verandering in komen. Zo heeft de Major Baseball League, zeg maar de honkbalbond in de VS, besloten om de vaste telefoons te vervangen door mobiele telefoons. Die vervanging is onderdeel van een contract voor drie jaar met T-Mobile voor een bedrag van $125 miljoen. Daarmee wordt weer een traditie om zeep geholpen. Zo jammer. Je ziet maar weer, met geld is alles te koop.

Weest niet bevreesd: niet alleen bij julllie wordt het leven duurder, ook hier gaan de prijzen van een aantal wezenlijke zaken omhoog. Zo gaan steaks, hamburgers, en bacon dit jaar naar verwachting 3% tot 4% meer kosten. Dat komt omdat een groot deel van de maïsoogst – een belangrijk ingredient in de dierenvoeding - verloren is gegaan door de historische droogte. Ook melk, kaas en eieren worden duurder als gevolg van de droogte. Het goede nieuws is dat cola niet in het lijstje staat. Zolang dat zo is maak ik me geen zorgen.

Tot slot nog een mooi filmpje over een onconventionele blusboot. Een prettig weekend en tot volgende week.

Schone Handen

Een thriller. Zo kun je de wedstrijd tussen de Minnesota Vikings en de Green Bay Packers van afgelopen zondag wel noemen. In de laatste wedstrijd van de reguliere competitie stond er heel veel op het spel: De Minnesota Vikings moesten winnen om zich te plaatsen voor de playoffs. De Green Bay Packers hadden zich al geplaatst voor de playoffs maar zouden bij winst een bye krijgen in de eerste ronde van de playoffs. Alsof dat niet voldoende druk op de ketel zette tussen deze aartsrivalen, speelde er ook nog de poging van Adrian Peterson, onze fenomenale running back, om het all-time rushing record te verbeteren. Dat record stond sinds 1984 op naam van Eric Dickerson met 2105 yards. Voor Peterson stond de teller bij aanvang van de wedstrijd op 1898 yards, en hij kwam dus nog 208 yards tekort. Na een prima eerste helft kwamen we met 20-10 voor. Toch was dat niet voldoende want vier minuten voor het einde van de wedstrijd kwamen de Packers weer langszij: 34-34. Met balbezit voor de Vikings. Na een aantal mooie drives kwamen we binnen field goal afstand met nog 3 (s) op de klok. Een zuivere trap van onze kicker Walsh bracht de eindstand op de borden: 37-34. Hier een samenvatting. Helaas kwam Peterson uiteindelijk 9 yards tekort voor het record. Acht meter. Zo jammer. Desondanks zijn we met de overwinning wel door naar de playoffs. Daarin beginnen we morgenavond tegen... de Green Bay Packers. Opnieuw tegen de aartsrivaal dus, maar nu uit in Green Bay, WI. De wedstrijd was deze week het gesprek van de dag. De psychologische oorlog is tot een climax gestegen. Zo liet een bar in Green Bay een bord maken van 9 yards lang met de melding: "Hey Adrian, this is what 9 yards look like". Zoiets werkt als een rode lap op een stier. Ondanks dat de Packers favoriet zijn hebben de Vikings de messen heel scherp geslepen. We gaan het meemaken. Go Vikings!

Voor het geval jullie het niet opgevallen is: NOS-coryfee Mart Smeets (you either love him or you hate him) schrijft wekelijks een column voor Nu.nl. De afgelopen keer stond de nestor van de Nederlandse sportjournalistiek uitgebreid stil bij onze eigen Minnesota Timberwolves. Zie hier. Mart was nogal lovend over het getoonde spel, de vreugde die het team uitstraalt en de chemie in de ploeg. Volgens hem stemmen NBA-fans over de hele wereld graag af op de Timberwolves. Da's altijd leuk om te lezen. Om voornoemde redenen stem ik zelf ook regelmatig af op de Timberwolves. Toch moet het gezegd dat het vertoonde spel erg wisselend is. Twee dagen geleden moest het team aantreden tegen de Utah Jazz in Salt Lake City waar ze heel slecht voor de dag kwamen en met 106-84 zwaar de boot ingingen. Nog geen dag later waren de sterke Denver Nuggets de tegenstander en wonnen de Wolves na een schitterende wedstrijd met 101-97. De wisselvalligheid wordt deels verklaard door de golf van blessures waaronder het team de afgelopen maand heeft geleden. Maar met de kwaliteiten van spelers als Ricky Rubio, Kevin Love, Andrei Kirilenko en Nikola Pekovic mag een plaats in de playoffs dit seizoen geen enkel probleem zijn. We gaan het zien.

Op Oudejaarsdag had ik 's morgens om 8 uur een afspraak bij de Audi dealer voor een controle van de remmen van de Audi Q5. Sinds een week of zes piepten die remmen. We hadden het een tijd aangezien in de hoop dat het vanzelf over zou gaan maar dat gebeurde dus niet. Nadat ik de auto aan de serviceman had afgeleverd nam ik plaats in de lounge en kon het wachten begonnen. Terwijl ik met mijn iPad het internet afstruinde lag de monteur in zijn luie stoel mijn remmen te controleren. Na een klein uur kwam de serviceman bij me terug met een positief bericht: De remmen piepten nog steeds maar er was niets aan de hand. De remschijven zagen er prima uit en we konden er gerust mee rijden. Wel gaf hij het advies om agressiever te remmen, dat zou helpen om het piepen tegen te gaan. Zo nu en dan bij 80 (km/u) even het anker uitgooien en het wordt vanzelf minder. Inmiddels heb ik de dames al verschillende malen met de neus tegen de voorruit gehad maar helaas is het piepen niet minder geworden. Toch was mijn gratis bezoek aan de dealer niet voor niets: De auto was weer picobello gewassen. Alleen al daarom zou je elke week naar de dealer rijden...

Jullie maar denken dat het drogen van de handen na toiletbezoek met behulp van een heteluchtdroger hygiënischer zou zijn dan met papieren wegwerpdoekjes. Nou, vergeet het maar. Het probleem met de heteluchtdrogers is dat ze te veel tijd in beslag nemen. De meeste mensen drogen hun handen dan ook maar voor een deel, en vegen ze dan af op hun vieze spijkerbroek of openen de deur met de nog natte handen. Of nog erger, er zijn zelfs mensen die hun handen helemaal niet wassen als ze merken dat er alleen een tijdrovende heteluchtdroger is. Deze bevindingen van de Mayo Clinic komen op een belangrijk moment: Het begin van het griepseizoen, naar verwachting één van de slechtste van de afgelopen jaren. Eén van de beste manieren om verspreiding van het griepvirus te voorkomen is om goed je handen wassen, volgens het "Center for Disease Control and Prevention". Dit center beveelt aan dat je je handen ongeveer 20 (s) wast, lang genoeg om de "Happy Birthday" song twee keer te zingen. Na het wassen goed afdrogen en klaar is Kees. Hoewel. Aangezien slechts twee op de drie volwassenen hun handen wassen na het gebruik van het toilet (Huh?) adviseert men ook om de deur van het toilet te openen met een papieren doekje, die je vervolgens over je schouder in de prullenbak gooit. Zoals je ziet, toiletteren is tot een hele kunst verheven...

Het debacle van de Fiscal Cliff mag dan op het laatst afgewend zijn, donkere wolken hangen nog steeds boven de politiek in Washington DC. Hoewel er een akkoord is gesloten over belastingtarieven voor de hogere inkomens en op nog een aantal punten, is er onvrede over zowel de gang van zaken als het bereikte resultaat. Daarnaast zijn een aantal belangrijke pijnpunten naar de toekomst doorgeschoven. De discussie is dan ook verre van over. De voorstellen die Republikeinen en Democraten aandragen blijven mijlenver uit elkaar liggen. Zelfs binnen de partijen heerst er grote verdeeldheid. Met als gevolg dat politiek leiders niet in staat zijn om besluitvaardig te opereren. Dat belooft dus niet veel goeds voor de komende maanden. Het volk denkt er inmiddels het zijne van, en ik ook. Helemaal nadat ik dit verhaal las. Daarin worden details van de nu gesloten deal beschreven. Zo is er een pakket aan belastingvoordelen van 75.3 miljard dollar goedgekeurd. Daarbij gaat het om voordelen voor windmolenparken, race tracks, banken, film en televisie programma's, en rum uit Puerto Rico. Zonder twijfel allemaal voordeeltjes bedoeld voor bedrijven die de verkiezingskas van de partijen dik hebben gespekt. Het ultieme bewijs dat er iets goed fout zit in het politieke bedrijf in dit land. Zelfs John McCain noemde de toevoeging van dit soort voordelen een voorbeeld van het "schandelijke gedrag" dat het cynisme onder het publiek over het Congress voedt. So ist maar net. Schone handen lijken schaars in Washington.

Ook ik merkte deze week meteen de consequenties van de Fiscal Cliff deal. Zo was in 2011 en 2012 de premie voor de Sociale Zekerheid Belasting (Social Security Tax) gereduceerd van 6.2% tot 4.2%, een voordeel van 2.0%. Dit voordeel is afgeschaft waardoor we nu weer de volle 6.2% betalen. Ook gaat de ziektekostenpremie (Medicare Tax) voor de hogere inkomens omhoog van 1.45% naar 2.35%. Totaal een verhoging van de loonheffing met 2.9%. Hoef ik niets voor te doen. Gelukkig heeft Bruin niets te klagen :-)

Foutje bedankt. Daar moest ik aan denken toen ik gisteren de website van de StarTribune (de lokale krant) opende. Prominent op de voorpagina stond het bericht dat bij graafwerkzaamheden in downtown Minneapolis een hoofdwaterleiding was geraakt waardoor verschillende straten zwaar onder water kwamen te staan. Pas na ruim een uur kon de pijp afgesloten worden maar toen was er al meer dan 50 miljoen liter water weggelopen. De gevolgen waren dan ook enorm: De waterleiding had een doorsnee van 3 foot (90 cm) en voorzag het zuidelijke deel van de stad van water. Geen water voor vele aangesloten bedrijven, restaurants en woningen. De bedrijven stuurden hun medewerkers dan ook vroegtijdig naar huis, de restaurants gingen op slot en brandkranen werden ingezet als noodvoorziening voor woningen zodat men tenminste de handen weer kon wassen. Ondertussen kon men ook beginnen met het schoonmaken van de straten. Met een temperatuur ver onder nul viel dat schoonmaken niet mee en ook vandaag was het gebied nog afgesloten voor het publiek. De schoonmaakkosten zullen worden verhaald op de onderaannemer die het lek heeft veroorzaakt. Da's minder natuurlijk.

Nu een bijdrage van Marissa over haar trip naar Mexico: I want to start off by letting you know that I certainly did try to write this piece in Dutch this time, but once I couldn't even get the first sentence to sound right, I figured we would both be much better off if I just wrote it in English. I apologize. Anyways, let's talk about my trip to San Luis Potosi (SLP), Mexico. What an adventure. After a seven-hour-long trip — which, by the way, was a whole happening in itself — I arrived at the tiny airport of SLP around midnight on Dec 22nd. Waiting for me were Jorge and his dad who would host me for the week in their family's home. It was dark outside, so I didn't see much of the setting on the ride to the house. The next morning, however, we were up early to walk to the bakery for some Mexican bread. Yes, you read that right: walk. I guess that isn't a big deal for you people living in The Netherlands, being able to just walk/bike to the store (voor één pak melk) and all. But here in the United States, I can barely go to the park by myself, or I have to ask my mom to drive me there. Moving on, for the next three days we visited downtown SLP, historical sites, beautiful churches, and extended Lopez family members for Christmas. On Wednesday we got into the car and drove to Mexico City (also known as nearly the biggest city in the world), which was about a three-and-a-half hour drive away. After spending the night in a hotel in the middle of the City, we went to see the main cathedral and government building. Interesting was the fact that the city had provided an open ice-skating rink on the plaza in front of these two buildings. This might not sound so weird until you realize that we're talking about Mexico, and you take into consideration its climate. It looked quite strange. The cathedral, on the other hand, was absolutely gorgeous; it had a huge organ, and some walls were covered with real gold. Around 1 pm that same day, we drove a little farther up north to the pyramids. There were two pyramids, both built by the Aztecs, which we could climb on top of. The bigger one is called El Sol (the sun), and the smaller one is named La Luna (the moon). It was great being able to see these massive structures from up close. The picture is taken from the top of La Luna, looking towards El Sol. I was supposed to leave on Saturday morning, but for some reason, my flight was cancelled. Fortunately, we were able to reserve a new flight for the next day, and everything worked out just fine. I even got an extra day to eat some more tacos :-) When I safely arrived back to Minneapolis-St. Paul on Sunday afternoon, I received a message from Jorge's dad telling me that "I did it", as in, I survived my first trip by myself without any complications. Yes, I did it, and I would do it again in a heartbeat.

Tot slot een filmpje van ons bezoek aan Kèboj Land.
Note: Het filmpje draait niet altijd op mobile devices in verband met copyright beperkingen op de muziek.



Een prettig weekend en tot volgende week.