Helemaal Niet Mooi Man!

Zoals vorige week gemeld ben ik aangehouden omdat ik geen kentekenplaat voorop de SL had bevestigd. Ik moest me binnen zeven dagen melden op het politieburo om te bewijzen dat ik het probleem verholpen had. In het weekend had ik nog eens op internet gesnuffeld hoe anderen het hadden gedaan. Naast heel veel rijders die aangaven dat ze het maar niets vonden werden er een aantal oplossingen gegeven. Zoals een bracket (een soort houder) die af fabriek geleverd wordt en die je op de bumper kunt bevestigen met vier schroeven. Of een kentekenplaat-houder die je op het trekoog kunt vastmaken. Beide oplossingen spraken me niet aan. Ik had echter ook niet veel zin om naar de Mercedes dealer te rijden want die zou waarschijnlijk vier gaten in de bumper boren voor $150 of meer. Uiteindelijk heb ik de plaat met vier tie-wraps links onder aan het rooster voor de radiator vastgezet. Helemaal niet mooi man. Maar wat moet je als bromsnor je in het vizier heeft.

Maandag na werktijd ben ik meteen even naar het politieburo gereden. Toen ik aan kwam rijden stonden er twee politie auto's geparkeerd met een vrij plekkie er tussen. Even dacht ik om de SL daar tussen te parkeren en een foto te maken. Maar al snel kwam ik tot de conclusie dat ik mijn vrienden maar beter niet kon uitdagen. Ik werd geholpen door police officer Nick. Hij noemde mijn formulier een "Fix-it Ticket". Nadat ik hem buiten had laten zien dat ik het probleem gefikst had, tekende hij het formulier af. Daarmee had ik aan mijn verplichtingen voldaan. Ik meldde hem nog dat zo'n plaat voorop geen gezicht was - "Niet Mooi Man" - maar daar zal hij niet wakker van liggen. Binnenkort als ik de auto voor de winter ga stallen haal ik de plaat er wel af. Hopelijk kan ik het volgend jaar weer een hele zomer rijden zonder dat ik door bromsnor Stuart aan de kant wordt gezet...

Ik had twee weken geleden beter niet mijn beklag kunnen doen over de notoire linksrijders hier. Dat is vragen om moeilijkheden. Woensdagmorgen reed ik op Highway 610, een vierbaansweg, richting mijn werk. Ik zat op links achter een Subaru, die net bezig was een Toyota in te halen. Bij de oprit Brooklyn Park kwam er een Chevy met gezwinde spoed de Highway oprijden. Dat niet alleen. Bij het invoegen schoot de bestuurder via de rechterbaan achter de Toyota langs meteen door naar de linkerbaan. Zonder te kijken en richting aan te geven. Maar laat ik daar nu net rijden... Om een botsing te voorkomen moest ik vol in de beugels en half in de berm. Gelukkig liep het goed af maar het had maar hèèl weinig gescheeld. Even later bleek dat de Chevy een bestuur-stèr had. De dame in kwestie leek zelf ook erg geschrokken van het voorval. Da's maar goed ook want haar actie verdiende verre van de schoonheidsprijs. Een klassiek voorbeeld van dode hoek in combinatie met een stèr achter het stuur. Altijd prijs zal ik maar zeggen.

Over stèrren achter het stuur gesproken, het was geen toeval dat mijn oog dinsdag op dit artikel viel. Het gaat over de aanklacht van drie vrouwen tegen Abdul-Rahman bin Abdul-Aziz, een Saudische prins. De prins was in oktober 2010 voor langere tijd in behandeling bij de Mayo Clinic, een wereldberoemde kliniek in Rochester, MN. Om de prins en zijn gevolg gedurende zijn verblijf hier te vervoeren waren er tenminste 40 chauffeurs ingehuurd door lokale taxi-bedrijven. Onder de chauffeurs waren Gretchen Cooper, 36, Barbara Herold, 65, en Lisa Boutelle, 50. Maar nadat de dames nog maar net begonnen waren aan hun lucratieve job werden ze alweer bedankt voor verleende diensten: De prins had de taxi-bedrijven namelijk verteld dat hij alleen mannelijke chauffeurs wilde. Dat viel natuurlijk slecht bij de dames die menen dat hun burgerrechten geschonden zijn. Ook willen ze op deze manier aandacht vragen voor de situatie in Saudie Arabië, het enige land ter wereld waar het voor vrouwen verboden is om te rijden. Maar met mijn ervaring deze week in het achterhoofd denk ik dat men in Saudie Arabië wel een punt heeft met dit verbod...

De vraag wie er moet rijden is binnenkort gelukkig verleden tijd. Verschillende bedrijven zijn namelijk bezig om technologieën te ontwikkelen die auto's autonoom moeten kunnen laten rijden. Daarin zijn ze al zo ver gevorderd dat de staat Californië (na Nevada) deze week een wet heeft goedgekeurd waarin autonome auto's de weg op mogen. Waarbij dat voorlopig nog wel moet onder toezicht van een persoon die ten allen tijde kan ingrijpen mocht dat nodig zijn. De auto's gebruiken een combinatie van radarsensoren op de voorkant, videocamera's gericht op de omgeving, diverse andere sensoren en kunstmatige intelligentie die helpt veilig te sturen. Google is het meest zichtbare bedrijf dat werkt aan de ontwikkeling van dit soort voertuigen. Volgens Google hebben hun auto's meer dan 300.000 mijl gereden, waarvan 50.000 mijl zonder enige tussenkomst van een menselijke chauffeur. In andere initiatieven wordt geprobeerd om wegen veiliger te maken door auto’s met elkaar te laten communiceren, zie bijvoorbeeld hier. Het duurt dus niet lang meer of je start je auto op de oprit, zet de stoel in de slaapstand, om een tijdje later bij te komen op de plaats van bestemming. Techniek staat voor niks.

Sinds drie weken is dit land weer in de ban van de National Football League. Je kunt geen krant openslaan, internet pagina opzoeken of TV aanzetten of er wordt wel gesproken over de NFL, de meest populaire league in de VS. De meeste aandacht ging de laatste weken echter uit naar de scheidsrechters. Die zaten namelijk in een zogenaamde "lockout period": ze mochten niet fluiten omdat bestuurders van de NFL en vertegenwoordigers van de scheidsrechtersbond elkaar niet hadden kunnen vinden in een nieuwe arbeidsovereenkomst. Met als gevolg dat de competitie was gestart met "Replacement Refs". Zeg maar amateur-scheidsrechters. Maar omdat professioneel football bol staat van oneindig veel regeltjes die je als amateur-scheidsrechter onmogelijk allemaal paraat kunt hebben, leidde dat de afgelopen wedstrijden tot heel veel dubieuze beslissingen. Met als hoogtepunt de wedstrijd op maandag tussen de Green Bay Packers en de Seattle Seahawks. In de laatste vier seconden van de wedstrijd wonnen de Seahawks met een touchdown. Bij nader inzien had die echter nooit mogen worden toegekend. Het hele land leefde mee met de Green Bay Packers en vond dat ze groot onrecht was aangedaan. Zelfs fans van de Minnesota Vikings vonden dat de Green Bay Packers waren bestolen. Dat wil wat zeggen als je weet dat de Green Bay Packers en Minnesota Vikings elkaars aartsvijanden zijn (zoiets als Ajax vs Feyenoord).

Vanaf dinsdag werd er dan van alle kanten heel veel druk uitgeoefend op de NFL om snel tot zaken te komen met de "echte" scheidsrechters. Zo lieten bookmakers uit Las Vegas weten dat door de foute call op maandag $300 miljoen onterecht van hand was gewisseld. Da's wel heul veul. Het duurde dan ook niet lang of de partijen hadden elkaar gevonden en gisteren is het "echte" scheidsrechterskorps weer aan de slag gegaan. Het is misschien wel aardig om te weten dat scheidsrechters in de (voorlopige) overeenkomst hun salaris zien stijgen van gemiddeld $149.000 in 2011 tot $173.000 in 2013, tot $205.000 in 2019. Da's nie schlecht voor een part-time job. Aan de andere kant, als je ziet welke bedragen er gemoeid zijn met hun beslissingen dan is dit salaris maar een schijntje. De Minnesota Vikings zijn de competitie overigens goed begonnen met 2 keer winst en 1 keer verlies. Hopelijk kunnen ze dat zondag doorzetten in en tegen de Detroit Lions.

Als je bij Medtronic het gebouw binnenloopt hangt er een bordje met de tekst: "Medtronic bans guns from these premises". Ofwel, je wapen mag niet mee naar binnen. "Lijkt me nogal wiedus" zul je denken maar blijkbaar misstaat zo'n waarschuwing hier niet. Ik moest aan dit bordje denken toen ik gisteravond hoorde dat er een schietpartij had plaatsgevonden bij een bedrijf in Minneapolis. Voorlopig resultaat: Zes doden waaronder de schutter, de 36-jarige Andrew Engeldinger. De schietpartij vond plaats op nog geen 15 (km) bij ons vandaan en kwam daarmee wel erg dichtbij. Naar verluid had Engeldinger gistermorgen zijn ontslag gekregen bij het bedrijf, Accent Signage Systems. Toen hij aan het eind van de middag terugkwam schoot hij vier collega's dood, waaronder de CEO Reuven Rahamim. Ook een UPS bezorger, die toevallig op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats was, overleefde de schietpartij niet. Accent Signage Systems was in 1984 opgericht door Rahamim. Het ontwierp en produceerde interieur borden voor bedrijven en industrieën. Het bedrijf was erg succesvol en kwam de laatste jaren veelvuldig in het nieuws doordat het als voorbeeld diende voor anderen. Dan is dit allemaal heel erg wrang. Hoe één gek de boel kan verpesten. Zo jammer.

Volgens een uitspraak van de US District Court in San Francisco moeten negen fabrikanten van LCD schermen een bedrag van $1.1 miljard terugbetalen wegens het maken van illegale prijsafspraken. Het is daarmee de grootste anti-trust boete ooit in zijn soort. "De King Kong onder de settlements" volgens Dan Shulman, advocaat bij Gray Plant Mooty in Minneapolis, één van betrokken advocatenkantoren. Als gevolg van de afwikkeling in de vijf jaar oude zaak, kan de gemiddelde consument waarschijnlijk $25 tot $250 tegemoet zien na het indienen van een lijst met laptops met LCD-scherm, LCD computermonitoren of LCD tv's die hij of zij kocht in de periode 1999-2006. Het gaat daarbij onder meer om de merken Hitachi, Sharp, Toshiba, Samsung en LG Electronics. Het meest opvallende aan dit bericht voor mij was dat niet de volle $1.1 miljard naar de consumenten gaat. Maar liefst 100 advocatenkantoren zullen rond de $300 miljoen in juridische kosten declareren die worden afgetrokken van het schadebedrag. Daar hebben weer heel veel juristen een mooie boterham aan verdiend. Zo ken ik ze weer, die Amerikanen. Onvoorstelbaar.

Marissa is net begonnen met 11th Grade. Nog een kleine twee jaar en dan zit High School er op en kan ze naar College (of University). Gisteravond mocht ik naar een bijeenkomst op haar school over College, en vooral: Hoe gaan we dat allemaal betalen. In tegenstelling tot in Nederland is de eigen bijdrage die je hier moet leveren als je kinderen naar College gaat, niet gering. Daarbij maakt het tegenwoordig maar weinig meer uit of je naar een State of Private College gaat. In het jaar 2012 liggen de kosten tussen $19.000 en $63.000. Zo kost een studiejaar aan de University of Minnesota $24.718, voor een jaar aan het Macalaster College in St. Paul moet je $53.419 neertellen. Best veul dus. Wel zijn dit "sticker prices" ofwel adviesprijzen. Op basis van inkomen en vermogen wordt er een “Expected Family Contribution” vastgesteld. Dat kan een College gebruiken om je meer of minder korting te geven. Ook zaken als test scores, GPA (een soort gemiddeld rapportcijfer), en andere competenties, kunnen een belangrijke rol spelen in de vaststelling van de prijs. De kunst is om het zodanig te spelen dat Colleges je graag willen hebben. Uiteindelijk legt ieder geïnteresseerd College je een "financial package" voor dat je niet meteen moet accepteren – dat doe je immers ook niet als je een auto gaat kopen... Al met al een tijdrovend proces (helemaal als je dit voor 5 of meer Colleges wilt doen) maar wel de moeite waard als je ziet dat dit één van de grootste investeringen is die je in je leven doet. We gaan het meemaken.

Hier een verhaal over het toppunt van pech. Twee soldaten, de 22-jarige Isaac Jong en de 27-jarige Patrick Myers, zaten zondagavond gezamelijk football te kijken. Daarbij werd natuurlijk het nodige bier genuttigd. Op een gegeven moment kreeg Jong de hik. Dat ging van kwaad tot erger. Myers besloot om zijn maat te helpen door hem aan het schrikken te maken en op die manier de hik te stoppen. Daarbij trok hij zijn wapen en richtte het op Jong. Helaas ging er iets ongelofelijk mis waardoor Jong in zijn gezicht werd geschoten. Dood. Niet de handigste manier om van de hik af te komen. Myers is gearresteerd op verdenking van doodslag. Gruwelijk.

Zowel morgen als zondag wordt het rond 77 °F (25 °C). Korte-broeken-weer dus. Een prettig weekend en tot volgende week. Hup Twente!

Binnen Zeven Dagen

Vandaag stond vooral in het teken van de sportieve bezigheden van Marissa en Leonie. Marissa moest met haar schoolteam aantreden voor een tennistoernooi in Spring Lake. Er deden teams van vier scholen mee zodat Marissa drie wedstrijden moest spelen. Els, Leonie en ik waren ook van de partij om het team aan te moedigen. Dat moest ook wel want het was erg fris. Dit is het eerste weekend waarin de temperatuur niet boven de 15 (deg C) zal komen. Een koude wind doet de rest. Uiteindelijk won Marissa twee van de drie partijen. De laatste konden we echter niet zien want we moesten met Leonie naar haar voetbalwedstrijd. Na een matige eerste helft speelden Leonie en haar team een goed tweede deel. Toch ging de wedstrijd uiteindelijk verloren. Ook daar hield het aan de kant niet over van de warmte. Maar niet getreurd, volgens de lange termijn voorspellingen gaan we weer een relatief warm najaar tegemoet. Als het vergelijkbaar is met vorig jaar dan tekenen we er direct voor.

Vorige week schreef ik nog over de aanslag op het Amerikaanse consulaat in Benghazi in Libië, en of die mensen niets anders te doen hebben dan rotzooi trappen. Maar met de beelden van gisteren uit Haren vraag je je werkelijk af of het met Nederland veel beter gesteld is. Het is dat er geen mitrailleurs en bazooka’s werden gebruikt, en dat er (gelukkig) geen dodelijke slachtoffers zijn gevallen. Dat had er nog bij moeten komen. Maar als je de beelden ziet van het schorremorie. Schande. Daarmee staat Haren op de wereldkaart. Zelfs in onze lokale StarTribune werd er een artikel aan gewijd. Allerlei bobo’s die nu om het hardst roepen dat daders streng gestraft moeten worden en dat de schade op hun verhaald moet worden. Dat soort taal klinkt natuurlijk krachtdadig maar ik garandeer dat er straks om allerlei redenen uiteindelijk niets komt van streng straffen. En dus is het wachten op het volgende feestje...

Over straffen gesproken, vandaag werd ik op de weg door police officer Stuart aangehouden. "He pulled me over" zoals ze dat hier zo mooi zeggen. Terwijl ik in de SL door een groen verkeerslicht reed stond hij op rechts voor rood te wachten in zijn policecar. Het was maar even of hij zat achter me en schakelde zijn zwaailichten in. Nadat ik de auto aan de kant had gezet, stapte de officer uit, kwam naar me toe en vroeg om mijn rijbewijs en verzekeringspapieren. Daarna meldde hij de reden dat ik was aangehouden: "You don't have a license plate on the front of your car. The law of the State of Minnesota requires you to have a license plate on both the front and the back". "Hou op man, ouwe bromsnor" was mijn eerste gedachte maar dat kon ik hem niet zeggen natuurlijk. Ik vertelde hem dat er op de voorkant van de auto geen geschikte plaats is voor een kentekenplaat (zie foto hier) en dat ik de plaat daarom in de kofferbak had liggen. Daar had hij kennelijk geen boodschap aan. Hij gaf me een officiële waarschuwing: Ik moet binnen 7 dagen op het buro verschijnen om te bewijzen dat ik een kentekenplaat voorop heb gemonteerd. Dat is natuurlijk niet wat ik wil want het staat gewoon niet mooi, maar ik ben bang dat ik er niet onderuit kom. Toen ik de auto kocht vertelde de verkoper me nog dat police officers best begrijpen dat op dit type auto's geen kentekenplaat voorop zit. Een jaar lang is dat ook zo geweest totdat ik vandaag bromsnor Stuart tegen kwam die daar dus anders over denkt. Toen ik me wat verder verdiepte in de wetgeving werd gesuggereerd dat de kentekenplaat "in the front" zichtbaar moet zijn, wat niet direct betekent dat ie op de bumper hoeft te zitten. Maar omdat deze wet ruimte tot interpretatie overliet heeft men recent een aanvulling op de wet goedgekeurd die wel vereist dat de plaat op de bumper moet zitten. Zo jammer. Dat ik niet de enige ben die van deze wet af wil blijkt uit deze petitie. Voor de langere termijn is er dus nog hoop. Maar ik zal er deze week wel aan moeten geloven. Of we moeten snel verhuizen want er zijn twintig staten in de VS die geen front plate vereisen. Minnesota is so much fun...

Vandaag is in München het Oktoberfest begonnen. Da’s mooi maar München ligt wel aan de andere kant van de Oceaan en vliegtickets, hotels en lokaal vervoer zijn nogal aan de prijzige kant. Gelukkig hoef je voor een spetterend Oktoberfest echt niet naar München. Ook hier in de VS staan verschillende bierfestivals in het teken van het Oktoberfest. Maar voor de dorstigen onder ons, denk nu niet dat je daar zomaar naar toe kunt gaan. Zo is het Great American Beer Festival in Denver al lang uitverkocht. Dit driedaagse festival, dit jaar gehouden van Oct 11 tot Oct 13, wordt al sinds 1982 gehouden en brengt jaarlijks duizenden mensen naar Denver. Met maar liefst meer dan 2000 verschillende biersoorten om te proeven. Da's wel heul veul. Als je daar niet met een spieker in de kop vandaan komt dan heb je iets niet goed gedaan...

Woonhuizen zijn als een soort havens voor ons: Ze beschermen ons tegen de elementen en wilde dieren, vormen een plek waarin we rustig kunnen opgroeien, en een plaats waar we onze spullen kunnen veilig stellen. Maar huizen kunnen ook een bedreiging voor ons vormen. Heel veel ongelukken gebeuren in en om het woonhuis. Maar wat is nu de gevaarlijkste ruimte in een huis? De eerste gedachte gaat uit naar de keuken met allerlei electronische apparatuur, scherpe messen en open vuur. De garage waar ten behoeve van auto en tuin de meest gevaarlijke chemische goedjes staan. Gangen en trappen waar de kans op een struikelpartij het grootst is. Het kleine huisje waar hoge nood en overdruk de nodige lichamelijke schade kan veroorzaken. Allemaal mooi bedacht maar de gevaarlijkste plek in huis is de badkamer. Uit uitgebreid onderzoek blijkt dat in 2008 in de VS in totaal 234.000 mensen van 15 jaar en ouder in de emergency room terecht kwamen als gevolg van een ongeluk in de badkamer. Vier van de vijf waren het gevolg van een glij- of valpartij. Da's wel heul veul. Misschien moeten we toch de teil maar weer eens van zolder halen...

Deze week las ik in in dit artikel dat er in de VS bijna 10 miljoen huishoudens zijn zonder een bankrekening. Dat komt neer op 8.2% van het totaal. Een getal dat mij erg verbaasde. Ik kan het me ook bijna niet voorstellen, leven zonder een bankrekening. Van alle regio's in de VS ligt in het zuiden het percentage met 10% het hoogst. Dat komt omdat er in het zuiden meer armoede is, en minder mensen een vast inkomen hebben. Een voorname reden waarom mensen geen bank rekening afsluiten zijn de maandelijkse administratiekosten. Als je al niet veel uit te geven hebt zit je er al helemaal niet op te wachten om de kas van de bank te spekken. Andere redenen zijn dat mensen hun geld niet aan banken toevertrouwen, en dat ze een bankrekening wordt geweigerd omdat ze zich onvoldoende kunnen legitimeren of een record van slecht (betaal)gedrag hebben opgebouwd. Het is ongelijk verdeeld in de wereld.

Hebben jullie ooit van popcorn longen gehoord? Ik niet. Tot afgelopen donderdag. Toen verscheen dit bericht in de krant over Wayne Watson. Watson, woonachtig in een buitenwijk van Denver, Colorado, werd een aantal jaren geleden gediagnosticeerd met popcorn longen. Tien jaar lang had de beste man twee zakken popcorn per dag gegeten. Hij warmde de popcorn, die was voorzien van diacetyl, een kunstmatig boter-aroma, op in zijn magnetron. Het vermoeden bestaat nu dat het inademen van de dampen van het verwarmde diacetyl kan lijden tot bronchiolitis obliterans, een zeldzame maar ernstige longziekte die ook wel wordt aangeduid als popcorn longen. Watson stelde de fabrikanten van het popcorn aansprakelijk omdat ze de consumenten niet hadden gewezen op de gevaren van het inademen van het boter-aroma. De rechter stelde Watson in het gelijk en kende een schadevergoeding toe van $7.2 miljoen. Da's best veul. Net als twee zakken popcorn per dag best veul is. Heel apart.

Gokken zit de Amerikanen in het bloed. Kijk maar naar las Vegas. Dichter bij huis in Minnesota kan men er ook wat van. Afgelopen week werd dat nog maar eens bevestigd. Op dinsdagmorgen keurde de Minnesota Gambling Control Board een vijftal nieuwe gokspellen, geproduceerd door een gaming bedrijf uit Las Vegas, goed. Geen mechanische éénarmige bandieten maar electronische versies op een iPad. Wel handig want daarmee kun je dus gewoon op je kruk aan de bar blijven zitten. De Minnesota Gambling Control Board regelt het (charitatieve) gokken dat in Minnesota plaatsvindt. Het is de eerste keer sinds deze vorm van gokken twintig jaar geleden werd geïntroduceerd dat men over is gestapt op puur electronische gokspelen. Het doel is om daarmee uiteindelijk $350 miljoen van de $975 miljoen binnen te halen voor de financiering van het nieuwe stadion van de Vikings. Het doel heiligt alle middelen zal ik maar zeggen.

Obama lijkt in de peilingen uit te lopen op zijn tegenstrever Mitt Romney. Dat komt vooral omdat Romney zichzelf in de vingers snijdt met hele onhandige uitspraken. Zo riep hij op een besloten bijeenkomst dat de mensen die op Obama stemmen "zichzelf als slachtoffer zien, geloven dat de overheid voor ze moet zorgen, en vinden dat ze recht hebben op gezondheidszorg, voedsel, huisvesting, op alles". Zie deze video. Het is een nogal onhandige uitspraak als je jezelf tot president van alle Amerikanen wilt laten kiezen. Wat mij vooral opviel is dat de uitspraak al in mei van dit jaar was gedaan maar nu pas naar buiten werd gebracht. Alsof er een geschikt moment moest worden afgewacht. De Democraten maakten natuurlijk grif gebruik van deze slip-of-the-tongue van Romney. Die vervolgens ook nog eens meldde dat hij het anders had moeten verwoorden maar wel volledig achter de strekking van het verhaal bleef staan. Dom, dom, dom. Zelfs Republikeinse partijgenoten konden het niet waarderen. Gisteren deed hij er nog een schepje bovenop door zijn belastingaangifte voor 2011 vrij te geven. Op een inkomen van $13.6 miljoen betaalde hij $1.9 miljoen, wat neerkomt op 14.1 procent. Gedetailleerde analyse van de opgave suggereert dat hij dit jaar meer belasting heeft betaald dan nodig. Waarschijnlijk met het doel de publieke opinie te beïnvloeden. Ook leidde vrijgave van de 2011 opgave tot veel speculatie waarom hij nog steeds weigert zijn aangiften over de jaren voor 2010 te openbaren. Tenzij Obama gaat blunderen of politieke tegenwind gaat krijgen denk ik dat de race gelopen is.

Over het betalen van belastingen gesproken: Prince Rogers Nelson, beter bekend als rock-ster Prince, liet deze week verstek gaan. Hij was gedagvaard door de federale rechtbank in Minneapolis in een zaak aangespannen door de IRS, de belastingdienst in de VS, in opdracht van de Franse belastingdienst. De Fransen vragen Prince om aanvullende documentatie in verband met een aantal concerten die hij in de jaren 2009 en 2010 in Frankrijk heeft gegeven. Het is niet de eerste keer dat Prince met de belasting overhoop ligt. Zo werd hij twee jaar geleden nog aangeslagen voor $1.3 miljoen in achterstallig onroerendgoedbelasting in Carver County. Dat bedrag heeft hij inmiddels afgelost. De zaak met de Fransen wordt op 18 oktober vervolgd met een hoorzitting bij de US District Judge David S. Doty. Het is Prince geraden dat hij dan wel komt opdagen.

Ter afsluiting nog wat opvallend nieuws. Ten eerste een video van een op hol geslagen auto, zie hier. Ik moet er wel bij zeggen dat er een vrouw achter het stuur zit... Dan deze slow motion van een dragracer. Mooi om te zien. Tot slot de glazenwasser. Nader onderzoek aan een toren in Utrecht leert dat trillingen in het gebouw werden veroorzaakt door de bak van de glazenwasser, zie hier. Ik kan je wel vertellen dat de glazenwasser daarmee veel duurder uitpakte dan oorspronkelijk gebudgetteerd. Wat een mop.

Een prettig weekend en tot volgende week.

Notoire Linksrijders

Gisteren was het feest in huize Berghuis. Dit keer vierde ik mijn verjaardag. Volgens traditie stonden de dames al vroeg aan het bed om me toe te zingen. Daarbij kreeg ik de nodige kado's overhandigd, van de dames maar ook vanuit Nederland. Hiervoor mijn hartelijke dank. Marissa en Leonie verrasten me met een nieuwe pyjama... Niet zo maar één, een Hema pyjama! Helemaal vanuit Nederland naar Maple Grove overgevlogen. Het is niet de eerste keer dat ik een Hema pyjama krijg. Dat is namelijk waarvoor je naar de Hema gaat: pyjama's, handdoeken, washandjes en rookworst. Het mooie van die Hema pyjama's is dat ze niet veranderen. Zolang ik me kan heugen (en dat is toch minstens dertig jaar) hebben ze één kleur (blauw) en één patroon (streepjes over dwars). Wel is er een wintermodel (met lange mouw en broek) en een zomermodel (met korte mouw en broek). Maar daar houdt de variatie dan ook mee op. Wat mij betreft is dat prima – ik zie er 's nachts toch niks van.

's Avonds zijn we met z'n vieren naar restaurant "Black Forest Inn" in Minneapolis geweest. Als jarige mocht ik kiezen en een visit aan dit Duitse restaurant stond nog altijd op mijn wensenlijstje. Maar helaas viel het me niet mee. Ik had me erg verheugd op een schnitzel ter grootte van een dakpan. Op het menu stond "Veal Jaeger Schnitzel - This hearty hunter's style meal includes a thick slice of local organic veal, lightly floured and sautéed with mushrooms and served in a creamy brown gravy with spaetzel and red cabbage". Dat leek me wel wat. Als Amerikanen "a thick slice of veal" schrijven dan kun je zeker zijn van een goed stuk vlees. Niets was minder waar: Het bord was met van alles gevuld maar van de schnitzel was maar weinig te bekennen. Zo jammer. Volgende keer toch maar weer naar Gasthof Zur Gemutlichkeit. Met de Oktoberfeste voor de deur moet dat er binnenkort van komen.

Woensdagavond kwam Els thuis na een hele gezellige week in Nederland. Ze was vertrokken met één koffer van 15 (kg) en kwam terug met twee koffers van 38 (kg). Vol met drop, chocola, tijdschriften, boeken, pepernoten en meer (zoals een Hema pyjama). Daar kunnen we even verder mee. Volgens Els was er weinig veranderd in Nederland. Zo waren op TV Oost nog altijd dezelfde coryfeeën te bewonderen zoals weerprofeet Ton ten Hove. Ton was in zijn sas want hij kon mooie dagen aankondigen. Wat dat betreft viel Els hier ook weer met de neus in de boter. Het is namelijk nog steeds erg goed op temperatuur. Je kunt wel aan alles merken dat we richting winter gaan; de dagen worden korter, en de bladeren beginnen te kleuren. Maar afgezien daarvan is het veelal blue sky. Dat roept om een open dak en daar rij ik dan ook regelmatig mee. Volop genieten!

Ik wilde al een tijdje een stukje schrijven over de karakteristieke Amerikaanse schoolbus. Wat me vooral opvalt hoe effectief die bussen elke dag worden ingezet. Dat heeft alles te maken met de manier waarop men hier de schooltijden heeft vastgesteld. Zo ziet een schooldag voor Marissa er elke dag vrijwel hetzelfde uit: Ze stapt in de bus om 06:40, de school begint om 07:30, ze heeft 6 lessen van één uur, een pauze van 30 minuten, en de school gaat uit om 14:00. Voor Leonie geldt hetzelfde maar zij begint om 08:10 en eindigt om 14:40. Als een lesuur uitvalt doordat een leraar ziek of anderzijds afwezig is, wordt er altijd voor een vervanger gezorgd. Je hebt dus niet de situatie dat je een uur eerder naar huis kunt, of vrije tussenuren hebt. Dit vaste dagelijkse patroon en de verschoven begin- en eindtijden maakt het mogelijk dat de bussen veel uren draaien. Zo vervoeren de bussen in ons schooldistrict eerst de scholieren van de Senior Highschool (zoals Marissa), daarna die van de Junior Highschool (zoals Leonie), en daarna die van de Elementary School (basisschool). Op die manier worden de bussen 's morgens en 's middags drie keer ingezet. Ook worden de bussen gebruikt om na schooltijd schoolteams naar andere scholen te vervoeren voor wedstrijden die veelal om 16:00 beginnen. Daarmee maakt de gemiddelde schoolbus zes tot acht rij-uren per doordeweekse dag. Dat noem ik nog eens een efficiënt gebruik van de middelen.

Marissa heeft inmiddels twee uur les gehad van een “echte” rij-instructeur. Dat verliep prima maar hij wees haar op een drietal zaken die ik haar verkeerd had ingefluisterd. Zo heb ik vroeger van mijn leermeester Ep Bos geleerd "Spiegel, Richting, Voorsorteren". Ofwel, voordat je richting aangeeft, kijk je eerst in de spiegel of de weg vrij is, dan activeer je de richtingaanwijzer, en daarna sorteer je voor. Hier doet men dat blijkbaar anders: je wordt geacht eerst richting aan te geven, dan in de spiegel te kijken en vervolgens voor te sorteren. Hij wees haar ook op een ander punt: Bij een kruising met een stopbord waarbij het bord ruim voor de kruising staat, stop je eerst voor het bord voordat je de auto langzaam de kruising laat oplopen. Ik had Marissa wel verteld dat ze moet stoppen, maar niet noodzakelijkerwijs voor het bord als het een stukje voor de kruising staat. Ep heeft me dat ook vast zo verteld maar dat ben ik al lang weer vergeten. Het derde punt was bij het linksaf slaan naar een meerbaans weg. Volgens de geleerden hier moet je in dat geval bij het oprijden van de meerbaans weg de meeste linkse baan nemen. Intuïtief zou ik meteen naar de rechterbaan gaan maar dat is dus niet volgens de regels hier: "Begin and end a left turn close to the left side of the road". Je snapt niet hoe het kan maar profiteer er van...

Over linksrijden gesproken, Amerikanen zijn over het algemeen erg gedisciplineerd op de weg. Toch moet ik één ergernis aan jullie kwijt: Het zijn notoire linksrijders. Bij het invoegen op de Highway is het eerste wat ze doen de linkerbaan opzoeken. Dat niet alleen: ze zijn er niet meer weg te krijgen. Het komt regelmatig voor dat ik op links achter een Amerikaan zit die ik wil passeren maar helaas. "No Way" dat ze aan de kant gaan. De enige manier om er voorbij te komen is ze rechts in te halen. Dan blijkt meestal dat ze druk in de weer zijn met de mobiele telefoon en dus geen enkel oog hebben voor het andere verkeer en hun eigen snelheid. Nu is rechts inhalen hier toegestaan, maar het druist in tegen wat mij in al die jaren in Nederland is aangeleerd: Rechts inhalen doe je gewoon niet. Maak ze dat hier maar eens wijs. Toch, zoals gezegd, ze zijn erg gedisciplineerd. Maar er zijn uitzonderingen – waar niet? Zo ga ik altijd hard lopen op een loop/fietspad bij Gleason Fields Playfield, een park hier vlakbij. In het mooie park bevinden zich voetbalvelden, footballvelden, honkbalvelden en tennisbanen. Door de week 's avonds is het dan ook een drukte van belang. Nu loopt het pad rondom Gleason Fields en langs de parkeerplaats. Wat doen sommige Amerikanen nu? Ze komen met die joekel van een SUV aanrijden, zetten die bak netjes in het vak, maar rijden met de wielen tegen de stoeprand, half over het looppad. Niet bewust, ze denken er gewoon niet over na. Helemaal bont maakt deze SUV gast het. Veel parkeergarages hebben speciale plaatsen voor "Compact Cars Only". Zoals de aanduiding zegt, die zijn niet bedoeld voor grote jongens. Maar sommige mensen houden zich nergens aan...

Ik las een bericht getiteld "Het graaien gaat maar door". Over het jaarsalaris van €750.000 dat de nieuwe CEO Guha bij Van Lanschot gaat verdienen. Hoezo graaien? Ik zie dat toch anders. Stel dat iemand je een baan aanbiedt terwijl je een job hebt. Je hoeft dan ook niet zo nodig weg – je weet wat je hebt, je weet niet wat je krijgt. Als ze je dan toch graag willen hebben dan moet daar wel wat tegenover staan. Als de aanbod kant bereid is om accoord te gaan met wat je vraagt zie ik niet waarom je dat zou afwijzen. Dat heet gewoon Vraag en Aanbod. Ik vind het woord "graaien" dan ook ongepast want het suggereert dat de nieuwe CEO de Zwarte Piet toegeschoven krijgt. Maar daarmee wordt de zaak toch echt omgedraaid. Het is natuurlijk de aanbiedende partij die zo gek was om zoveel geld te "verbrassen". De titel van het bericht had volgens mij dan ook moeten luiden "Het verbrassen gaat maar door". Hoe simpel kan het zijn.

De verkiezingsuitslag in Nederland was duidelijk: een goed resultaat voor de VVD en PvdA, een drama voor de PVV, de SP die ver achterblijft bij de verwachtingen, en een CDA dat verworden is tot een partij in de marge. Laten we hopen dat er snel een regeringsakkoord kan worden gesmeed. Het opkomst percentage lag net onder de 75%. Dat werd mede veroorzaakt door studenten in Eindhoven. Zij hadden belangrijker zaken aan hun hoofd en even geen tijd voor het stemmen. Na de verkiezingen werd ik getroffen door dit persbericht: Nummer 2 DPK stapt op vanwege 'egoshow'. Wat was er aan de hand? Carlo Strijk, de nummer 2 van het Democratisch Politiek Keerpunt van Hero Brinkman, is donderdag per direct uit de partij gestapt. Strijk kon zich niet vinden in de gevoerde campagne. Mijn dag eindigde in mineur na dit bericht. Het is me nogal wat dat dit is gebeurd... Niet dus. Dat men zo'n nieuwsbericht überhaupt op de pers zet. Heel apart.

Hèt nieuws deze week was natuurlijk de aanslag op het Amerikaanse consulaat in Benghazi in Libië. Daarbij kwamen de ambassadeur en drie medewerkers om het leven. Een laffe daad. Alleen omdat er een filmpje online werd gezet die spotte met de profeet Mohammed. Nu is er alles te zeggen voor het respectvol omgaan met religieuze leiders. Maar uiteindelijk hebben we ook vrijheid van meningsuiting. Daar kunnen sommige van onze Arabische broeders blijkbaar maar moeilijk aan wennen. Wat ik me bij het zien van beelden van dit soort protesten altijd afvraag is of de betrokken mensen niets anders te doen hebben dan demonstreren...

Afgelopen zondag ging de NFL – the National Football League - weer van start. De Minnesota Vikings speelden thuis tegen de Jacksonville Jaguars. Het werd een wedstrijd om niet snel te vergeten. Na een hele matige eerste helft stonden we halverwege met 7-10 achter. Het zag er dan ook niet al te rooskleurig uit voor de Vikings. De thee bracht nieuwe moed en na een aantal goed gespeelde drives kwamen we in het 4e quarter voor met 20-15, met nog een paar minuten op de klok. Niets aan de hand zou je denken, gewoon lekker uitspelen. Maar zo simpel was dat niet. Na een schitterende pass van Jaguars' quarterback Blaine Gabbert scoorden de Jaguars een touchdown waardoor ze met 20-23 aan de leiding kwamen. Met nog 20 (s) op de klok. Maar na twee fantastisch uitgevoerde drives kwamen we binnen scoringsbereik voor een fieldgoal. Een ferme trap van onze kicker Blair Walsh bracht de stand weer in evenwicht waardoor we in de overtime gingen (verlenging). Daarin scoorden we opnieuw met een fieldgoal zodat de Vikings alsnog met de eer gingen strijken. Reuzespannend met een prima eindresultaat. Morgen spelen we in Indianapolis tegen de Colts. We hopen natuurlijk dat de Vikings vervolg kunnen geven aan het goede begin.

Tot slot nog iets bijzonders voor de liefhebber: Een BMW X5 omgevormd tot een “Extra Large Party Limo". Vereist wel een extra lange oprit en/of garage. Een prettig weekend en tot volgende week.

Een Pottie Putty

Deze week was er weer van alles aan de hand aan deze kant van de oceaan. Zo hebben we Els woensdag naar het vliegveld gebracht. Ze is voor een week naar Nederland met, naast een bezoek aan familie en vrienden, als hoogtepunt de bruiloft van Arjo en Joyce. Naar horen zeggen was het een echte Twentse bruiloft met krentewegge, bier en polonaise, en hebben ze er met z'n allen een groot feest van gemaakt. Natuurlijk ook vanuit Maple Grove de hartelijke felicitaties aan het bruidspaar! Terwijl Els de bloemetjes aan het buiten zetten is, moeten haar arme man en bloedjes van kinderen de zaak hier draaiende houden. Als moeders van huis gaan maken ze zich altijd de meeste zorgen over het thuisfront. Alsof de boel zomaar in de soep gaat lopen en we honger zullen leiden. Gelukkig valt dat allemaal best mee. Zo zijn we woensdag naar Subway en Chipotle geweest, donderdag naar McDonald's, vanavond nog te bepalen, en voor je het weet is de week om. Ook hebben we de vaatwasser en wasautomaat inmiddels al een keer aan het draaien gehad. Een kind kan de was doen.

By the way, Els was nog geen dag in Nederland of ik kreeg een email van AT&T: "Excessive International Data Alert: Our records indicate that you have exceeded $200 in international data charges". "Huh?" was mijn eerste reactie, "Dat wordt een duur weekje". Navraag bij AT&T leerde dat ze 10Mb aan data had verstuurd (met drie foto’s zit je er al op) voor de standard (internationale) prijs van $20 per Mb. Da's wel wat veul voor het versturen van een paar fotootjes. Volgens de AT&T medewerker hadden we het International Data feature moeten activeren (dom,dom, helemaal vergeten) met 120Mb data voor $30, ofwel $0.25 per Mb. Da's nogal een verschil en klinkt natuurlijk veel beter. Gelukkig voor Els was de medewerker zo vriendelijk om de activering met terugwerkende kracht in te laten gaan. Daarmee houdt ze meer over om in Nederland te besteden aan zaken als kleding, schoenen, chocola, drop, paprika chips, und so weiter. De extra koffer die ze heeft meegenomen moet namelijk wel vol.

Zondag vierde Leonie haar 14e verjaardag. Zaterdag heeft ze met een aantal vriendinnen een feestje gebouwd. Zondagmorgen hebben we haar op traditionele wijze getrakteerd op een serenade, en de kado's overhandigd waaronder een stel nieuwe voetbalschoenen (erg kleurrijk, zo jammer dat ik gestopt ben...), kadobon, boek, CD, en parfum. Aansluitend zijn we wezen brunchen in het clubhouse van Edinburgh Golf Course, en daarna naar Minneapolis gereden. Daar stond ons een drie uur durende Segway Magic History Tour te wachten. Na een korte instructie over hoe een Segway veilig te bedienen, mochten we meteen aan de slag. Dat verliep erg voorspoedig: het was maar even of we konden prima met de Segway uit de voeten. Met in totaal 4 instructeurs en 12 deelnemers gingen we vervolgens downtown Minneapolis langs historische plaatsen aan de oevers van de Mississippi. Een erg leuke ervaring, absoluut de moeite waard.

Dinsdag om zes uur ging de wekker af. Het was gebeurd met de pret en de dames mochten eindelijk, na dertien (!) weken vakantie, weer naar school. Dat is maar goed ook want van zoveel vakantie kun je alleen maar dommer worden. Marissa zit nu in Grade 11 van de Maple Grove Senior Highschool, en Leonie in Grade 9 van de Maple Grove Junior Highschool. Toen Leonie na de eerste dag thuiskwam was het eerste wat ze zei: "Boring". Dat woord heeft ze drie maanden niet gebruikt... Inmiddels zijn ze al weer een aantal dagen onderweg, hebben ze een geschikt plekje in de bus gevonden, zijn ze gewend aan de nieuwe teachers, en krijgen ze eindelijk weer huiswerk mee. Ze worden nog eens heel slim.

Deze week stond ook in het teken van sport. Zo is Leonie weer begonnen met de voetbaltraining voor het fall season (najaarsseizoen). Morgen spelen ze hun eerste wedstrijd in Brooklyn Park. De verwachtingen zijn hoog gespannen: met haar nieuwe felblauwe Nike's kan het niet aan de schoenen liggen. Voor Marissa, die tennis speelt in het Varsity team van haar school, was het deze week ook erg druk. Dat begon al op maandag. Ondanks dat het Labour Day was (een vrije dag) moest ze trainen op school. Vervolgens had ze elke dag van de week met haar team een wedstrijd tegen een andere school. Daarnaast zijn we met z’n drieën in training voor de Twin Cities 5k Run (Marissa en Leonie) en 10k Run (ikke) die plaatsheeft op 6 oktober a.s. Ik volg een trainings-applicatie op de iPhone die me in 13 weken klaarstoomt voor de 10k. Dat verloopt naar tevredenheid hoewel ik wel moet zeggen dat papa ouder wordt :-( De rechterknie speelt wat meer op, ik heb een onwillige spier in het linker bovenbeen wat waarschijnlijk veroorzaakt wordt doordat ik compenseer voor de tekortkomingen van het rechterbeen, en ik moet wat meer kilo’s meezeulen. Maar dat mag de pret niet drukken. Mijn doel is 10k binnen 50 minuten. Of dat gaat lukken is de vraag want de start van de 10k is 's morgens om 07:30 en dat is voor de loper in mij niet de meest geschikte aanvangstijd. We gaan het meemaken.

Zondag start het NFL seizoen voor de Minnesota Vikings weer. Na een voorbereidingsperiode van 10 weken mogen ze voor de eerste competitiewedstrijd thuis aantreden tegen de Jacksonville Jaguars. Er zijn de nodige nieuwe aankopen en spelers van de hand gedaan en het team is er klaar voor. Na 16 wedstrijden weten we of alle veranderingen nut hebben gehad en de playoffs worden bereikt. In de media is er veel aandacht voor onze sterspeler Adrian Peterson. Peterson scheurde vorig jaar op Kerstavond zowel de voorste en binnenste kruisband van zijn linkerknie en was daarmee lange tijd uitgeschakled. Vanaf het begin heeft hij gezegd dat hij er naar streefde om weer speelklaar te zijn voor de eerste reguliere competitiewedstrijd. Dat is opvallend omdat normaal gesproken voor deze blessure een langere revalidatietijd staat. Peterson is echter een onwijs ruwe bolster – zoals de meeste NFL spelers. De trainersstaf staat echter voor een dilemma: Al ziet het er op het oog goed uit, niemand zit er op te wachten dat hij te snel wordt gebracht en weer voor langere tijd in de lappenmand verdwijnt. Het besluit valt morgenvroeg. Alle Vikings supporters zien het besluit met grote spanning tegemoet. We zullen het gauw weten.

Ik las een bericht dat de Nederlandse studenten woedend zijn over plannen van de Erasmus Universiteit om met camerabewaking spieken tegen te gaan. Schitterend zo’n discussie. Spieken is natuurlijk van alle tijd. Wie heeft het vroeger niet gedaan? Ik wel (een beetje)! Daarbij was ik niet zo’n held in het afkijken bij anderen, maar maakte ik wel eens gebruik van spiekbriefjes. Zeker op de middelbare school bij de talen. Achteraf beschouwd leerde je er best veel van. Je moest immers de zaak wel twee of drie keer opschrijven om het leesbaar op een klein briefje te krijgen. En wat is er nou leerzamer dan dingen een aantal keren op te schrijven? Ik begrijp wel dat de studenten ageren tegen de plannen maar ze moeten niet zo flauw doen. Als je niets te verbergen hebt hoef je je immers geen zorgen te maken. In dit verband was dit nieuwsbericht wel passend: "125 students at Harvard are under investigation for cheating". Wat is het geval? Op het fameuze Harvard waren er in het voorjaar 279 studenten die de cursus "Introduction to Congress" volgden. Nadat ze het finale take-home exam hadden ingeleverd bleek dat van 125 studenten de antwoorden erg veel op elkaar leken. Je zou verwachten dat Harvard studenten gehaaider zijn, maar niet dus. Dit bewijst maar weer: het gebeurt overal. Misschien moeten we dus ook overwegen om camera's te installeren bij studenten thuis...

Deze week ook het trieste bericht dat acteur Michael Clarke Duncan op 54-jarige leeftijd is overleden aan de gevolgen van een (eerdere) hartaanval. Misschien denk je wel: "Who the heck is Michael Clarke Duncan?". Hij is de man, zeg maar gerust reus, die vooral bekend is geworden door zijn rol in de film "The Green Mile". Duncan speelt daarin John Coffey, een Afro-Amerikaan die wordt beschuldigd van de verkrachting en de moord op twee kleine meisjes. Coffey blijkt over bovennatuurlijke krachten beschikt die door zijn bewakers worden gebruikt om anderen te genezen. Uiteindelijk wordt ontdekt dat Coffey onschuldig is, maar hij staat erop te willen sterven omdat hij het niet meer aankan dat er zoveel pijn in de wereld is. Kort daarop wordt Coffey geëxecuteerd. Het is een meeslepende film waarbij Duncan een onvergetelijke indruk achterliet. Een echte aanrader. Michael Clarke Duncan RIP.

Na de Republikeinse Conventie vorige week was het deze week de beurt aan de Democraten. Nadat Michelle Obama de zaal had toegesproken op dinsdag, was de woensdag gereserveerd voor Bill Clinton. Onlangs zijn escapades ten tijde van zijn presidentschap is Clinton nog altjd razend populair in dit land. Ik moet zeggen dat hij ook een geweldige spreker is. Na deze opwarmers was het gisteren de beurt aan President Obama om het spreekgestoelte te betreden. Ook dat was een spetterende toespraak met veel toejuichingen vanuit de zaal. Obama maakte duidelijk dat er in de afgelopen vier jaar goede stappen zijn gezet maar dat er nog een lange weg te gaan is voordat de VS er weer bovenop is. Hij benadrukte de grote verschillen die er zijn tussen zijn beleid en de plannen van zijn tegenstrever Mitt Romney, en dat de Democraten en Republikeinen twee fundamenteel verschillende visies op de toekomst van dit land hebben. Daarbij refereerde hij aan zaken als buitenlands beleid, leningen voor studenten, onderwijs, gezondheidszorg, de belastingmaatregelen, en het wegwerken van het begrotingstekort. Nog twee maanden en we weten wie de komende vier jaar de touwtjes in handen gaat krijgen.

De lokale politie had het deze week zwaar te verduren. En terecht. Zo werd een donkere man op nogal gewelddadige wijze gearresteerd door een agent uit St. Paul. De agent had echter pech dat de zaak op video was vastgelegd. Deze video werd op Youtube geplaatst en ging vervolgens viral. Nu had de arrestant nogal wat op zijn kerfstok en had hij zijn straf meer dan verdiend maar de ruwe aanpak van de agent kon echt niet door de beugel. Vervelender was een voorval in Woodbury. Via 911 kwam een melding binnen van een gijzeling die gaande was in een hotel. Een gewapende man hield zeven mensen gegijzeld in een hotelkamer en deed allerlei dingen die God verboden heeft. Toen drie agenten arriveerden werden ze bedreigd door de gijzelnemer waardoor ze zich terugtrokken en assistentie opriepen. Na enige tijd hoorden ze een geweerschot waarna de deur van de hotelkamer openging, en een man naar buiten kwam die zich in de richting van de agenten snelde. De agenten meenden dat hij een wapen had en besloten hem, na een aantal waarschuwingen, neer te schieten. Daarbij overleefde de man het niet. Later bleek echter dat de man, de 19-jarige Mark Eric Henderson Jr., één van de gegijzelden was die de kamer probeerde te onvluchten. Erg tragisch natuurlijk. Ben je blij dat je veilig bent gevlucht, schiet de politie je dood. Ook dit voorval deed begrijpelijkerwijs nogal wat stof opwaaien. Voor de overige gegijzelden liep de zaak beter af – na uren gaf de gijzelnemer zich over.

Weten jullie wat het Amerikaanse woord voor stopverf is? Ik niet tot afgelopen week. Els meldde dat er water lekte in het kastje onder de spoelbak. Nader onderzoek wees uit dat het lek bij het ventiel van de spoelbak zat. Nadat ik alle delen nog eens goed had vastgedraaid bleef de zaak lekken. Nu zit het ventiel hier los in de bak en wordt het, voordat het wordt vastgezet, voorzien van een laagje Plumber's Putty (spreek uit "pottie"). Letterlijk vertaald stopverf voor de loodgieter. Nooit geweten dat zoiets bestaat maar je bent nooit te oud om te leren. Ik dus op weg naar de Menards (de lokale Praxis) voor een pottie putty. Voor een paar dollar was ik klaar. Thuis gekomen heb ik wat van die putty uit het pottie gehaald en in een mooie vorm gekleid om onder het spoelbakventiel te leggen, voordat ik de handel weer vastdraaide. Sindsdien is het kastje onder de spoelbak netjes droog. Wat een beetje pruttie uit een pottie putty al niet kan doen.

Morgen een wasje draaien, boodschappen doen, als soccer mom met Leonie naar de wedstrijd, en, niet te vergeten, overhemden strijken. Het leven van een man gaat niet over rozen :-)
Een prettig weekend en tot volgende week.

Bezint Eer Ge Begint

Gistermiddag zijn Els, Marissa en Leonie naar de State Fair geweest om namens Medtronic vrijwilligerswerk te doen in "The Little Farm Hands". Dit is een op kleine schaal nagemaakte boerderij waar kinderen van 3–10 jaar kennis kunnen maken met het boerenleven. Ze moeten tijdens een traject allerlei opdrachten uitvoeren, zoals maïs verzamelen voor de dieren, op een trap-tractor rijden, kippen voeren, eieren rapen, groente plukken, een schaap voeren, etc. Het zijn echter geen echte dieren, en de eieren en groenten zijn ook nep. De spullen die ze verzamelen gaan in een emmertje en aan het eind van de route "verkopen" ze dat aan de winkel. Als beloning krijgen de kinderen een nep dollar waarvoor ze iets mogen uitzoeken in een "echte" winkel, zoals popcorn, een zakje chips, melk of een appel. Het is een erg populaire attractie voor de kinderen en het was dan ook beredruk. Els stond bij de ingang om de kinderen en ouders te verwelkomen, de kinderen een schortje voor te knopen en een emmertje te geven, en ze een prettige dag te wensen op de boerderij. Leonie stond bij het schaap. Ze vertelde de kinderen dat ze het schaap mochten voeren waarna ze een zakje met wol kregen om te "verkopen". Marissa had het gemakkelijk: zij zat aan het eind van de winkel en mocht de kinderen "dollars" overhandigen. Wel moest ze streng zijn: zo kregen kinderen die ouder dan 10 jaar waren geen geld. Na drie uur werken zat de shift erop. Nadat de vrijwilligers nog een T-shirt hadden gescoord, konden ze zelf gaan genieten van de attracties op de State Fair. De dames waren echter zo moe dat ze alleen nog wat gegeten hebben (fried pickle en cookies) en toen meteen naar huis. Het was een leuke dag en volgend jaar gaan ze weer!

Jullie hebben vast gelezen dat er vorige week paniek was bij het Empire State Building in New York, voor de meesten wel bekend uit de films van King Kong. Op straat voor de ingang van de wolkenkrabber schoot een man een ex-collega dood waarna hij zich vervolgens richtte op twee toegesnelde agenten. Gelukkig konden deze agenten de dader, de 58-jarige Jeffrey Johnson, snel onschadelijk maken door hem te doden. Daarbij vuurden ze samen in totaal maar liefst 16 kogels af. Ze schoten daarbij wel in het wilde westen want naast Johnson raakten ze nog negen andere omstanders. Toevallig passanten die niets met de hele zaak te maken hadden. Als reden voor de wilde schietpartij werd opgevoerd dat de twee agenten nog nooit eerder hun dienstwapen hadden hoeven te gebruiken. Tja, zo lust ik er nog wel één. Uitschakelen van de dader was natuurlijk prioriteit nummer één en dat is gelukt. Maar om daarbij en passant negen omstanders mee te nemen dat lijkt me een beetje teveel van het goede. De opleiding voor agent is blijkbaar ook niet meer wat het was...

Stel je bent Kyle Kennedy en je staat op het punt in het huwelijk te treden. Dè dag van je leven. Samen met je aanstaande man heb je de zaken goed voorbereid, de agenda voor de dag vastgesteld, de trouwlocatie uitgezocht, jurk, diner, muziek, noem maar op. De uitnodigingen naar familie en vrienden zijn verstuurd en het duurt niet lang meer of jouw feestdag is daar. Een week voor het festijn meldt je neef Conor Kennedy zich met de vraag of het goed is dat hij zijn nieuwe vriendin meeneemt. Niet zomaar een vriendin: Taylor Swift, één van de populairste zangeressen in de VS op dit moment. Dit is zo ongeveer wat er afgelopen week gebeurde. Vanaf dat moment lopen de verhalen uitéén. Zo vertelt de moeder van de bruid dat Conor en Taylor vriendelijk doch dringend was gevraagd om niet te komen. Met haar komst zou Taylor Swift namelijk alle aandacht op gaan eisen en dat zou niet leuk zijn voor de bruid. Volgens de andere kant had niemand ze gezegd dat ze niet welkom waren. Wie er ook de waarheid spreekt, met een klein beetje boerenverstand hadden Conor en Taylor dit kunnen voorspellen. In mijn ogen hadden ze dan ook gewoon moeten wegblijven. Nu komt het vast nooit meer goed in de familie. Zo jammer.

Wie weet welke auto de meeste in de VS gemaakte delen heeft? Dat is de "Japanse" Toyota Avalon. Deze bestaat voor 85% uit onderdelen die in de VS geproduceerd zijn, en de auto zelf wordt gemonteerd in Georgetown, Kentucky. Jullie kijken vast op van het feit dat het een Japans merk is dat bovenaan staat. Toyota maakt eigenlijk een auto met nog meer Amerikaanse onderdelen dan de Avalon - de Matrix met 95% - maar deze auto wordt geassembleerd in Canada en valt daardoor buiten de competitie van "10 Most American-Made Cars Of 2012". Opvallend is dat er bij de eerste vijf slechts één "echte" Amerikaan zit, de Chevrolet Express op plaats twee met 82%. Plaatsen drie tot en met vijf zijn voor Toyota Sienna (80%), Honda Accord (80%), en Honda Crosstour (80%). Amerika is Amerika niet meer.

Wat lees ik nu: Britten steunen prins Harry. Want Prins Harry moet zich immers op vakantie kunnen ontspannen. Dan deze: Prins Charles snapt gedrag Harry. Want volgens een insider was Charles "In zijn jonge jaren net zo'n playboy als Harry". Huh? Wat heb ik gemist? Nooit geweten dat Charles ooit als playboy door het leven is gegaan. Hoe dan ook, ik snap niet dat het Britse volk dit gedrag kan goedkeuren. Prins Harry die in het bijzijn van wulpse dames open en bloot met zijn kroonjuwelen door de luxe hotelsuite in Las Vegas loopt te paraderen. Da's nie handig natuurlijk van mijn naamgenoot. Hij heeft vast gedacht dat hem in Vegas niets zou kunnen overkomen, immers "What Happens in Vegas, Stays in Vegas". Daar is ie dan mooi ingetrapt. Toch kan je het hem niet helemaal kwalijk nemen: Zo vader zo zoon blijkbaar, en vader staat ook niet bekend als al te slim. Volgens de berichten zouden er binnenkort nog meer schokkende en pikante verhalen en foto's over de uitspattingen van Prins Harry naar buiten komen. We gaan het zien.

De uitgebreide veiligheidscontroles die tegenwoordig worden uitgevoerd op vliegvelden leiden nogal eens tot vertragingen en frustraties. Eén van de belangrijkste redenen is dat iedereen de schoenen moet uittrekken. Die maatregel werd in 2001 ingevoerd toen ene Richard Reid op een vlucht van Parijs naar Miami tevergeefs probeerde om explosieve materialen in zijn schoenen tot ontploffing te brengen. Sindsdien zijn er een groot aantal gevaarlijke items in schoenen van passagiers gevonden. De Amerikaanse regering blijft dan ook vasthouden aan deze veiligheidsmaatregel. Vele fabrikanten zijn inmiddels aan de slag gegaan om een scanning technologie te ontwikkelen die de noodzaak tot het uittrekken van schoenen voorkomt. Vorig jaar wekte het Hoofd van de Douanedienst nog hoop door te melden dat er goede vooruitgang zat in de ontwikkeling van dit soort scanners. In het afgelopen jaar heeft de Transportation Security Administration (TSA) vier van deze scanners aan een uitgebreide test onderworpen. Maar helaas: De TSA heeft na een miljoenen dollars kostende testperiode alle vier de scanners afgewezen. Dat ondanks het feit dat één van deze scanners op luchthavens in 18 andere landen wordt ingezet. Daarmee blijft het gehannes met de schoenen voorlopig nog even bestaan in de VS. Arggh.

De 46-jarige Todd Hoffner is coach van het football team aan de Minnesota State University (MSU) in Mankato. Op 10 augustus brengt Hoffner zijn mobiele telefoon naar de IT-afdeling van de MSU omdat het apparaat niet goed werkt. Terwijl de IT medewerker de zaak probeert te herstellen ontdekt hij een aantal video's van naakte kinderen in het geheugen van de mobiel. Hij waarschuwt zijn leidinggevenden die na verder onderzoek besluiten om aangifte te doen bij de sheriff in Blue Earth County. Hoffner wordt gearresteerd vanwege het in het bezit hebben van pornografisch materiaal van minderjarigen. Zo worden in de video's drie kinderen van 9, 8 en 5 jaar, geheel of gedeeltelijk naakt getoond. Het blijken echter de kinderen van Hoffner zelf te zijn. In een persconferentie een aantal dagen later neemt Hoffner's vrouw het voor hem op. Ze noemt de beschuldiging belachelijk en zonder enige grond. "My family does what every family does -- we take videos and pictures of our kids in all their craziness" vertelt ze. Volgens haar is dat wat er op de video's te zien is gewoon "typische gedrag van kinderen die gek doen". Ook de advocaat van de familie meldt dat zijn cliënt onschuldig is en dat ze zich niet neerleggen bij de aanklacht. Inmiddels is Hoffner na betaling van $40.000 op borgtocht vrijgelaten, onder de voorwaarde dat hij niet in contact mag treden met zijn kinderen. Als uiteindelijk blijkt dat Hoffner onschuldig is, is het een schoolvoorbeeld van hoe moderne media als mobiele telefoons van grote invloed kunnen zijn op iemand's leven. Vraag ook maar eens aan Prins Harry. Bezint eer ge begint.

Dan dit: Het huis waar Muhammad Ali zijn jeugd heeft doorgebracht staat te koop. De huidige eigenaar Steve Stephenson zei maandag dat hij $50.000 vraagt voor het kleine, op het oog verwaarloosde witte huis met veranda. Die prijs is wat aan de hoge kant want volgens de website van de Property Value Administrator wordt de werkelijke waarde geschat op $23.260. De woning is gelegen in Louisville, Kentucky. Aan de voorzijde van het huis is een Historische Markering aangebracht die zegt dat Ali hier zijn jeugd heeft doorgebracht, toen hij nog bekend stond als Cassius Clay. De Markering meldt ook dat Ali er met zijn ouders en broer woonde in de veelal zwarte wijk. Volgens de huidige burgemeester van Louisville Greg Fischer heeft de stad alle belang bij het behoud van de woning: "Ali's voormalige woonhuis dient als een bron van inspiratie voor veel mensen." Da's wel een feit. De drievoudig wereldkampioen zwaargewicht blijft één van de beroemdste figuren op de aarde, ook al zijn zijn publieke optredens sporadisch geworden door zijn ziekte van Parkinson. Ali komt zeker in mijn Wall of Fame te hangen. Ik was dan ook verbaasd om te lezen dat nog niemand een cheque had uitgeschreven om de woning over te nemen en te doneren. Het zou een mooie aanvulling zijn op het Muhammad Ali Center, één van de belangrijkste toeristische attracties in Louisville. Wie biedt?

Ben je ouder dan 75 jaar en heb je slapeloze nachten? Dan is er een grotere kans dat je in de komende jaren dementie ontwikkeld. Het bewijs daartoe is geleverd in een studie van psychiatrist Kristine Yaffe aan de University of California, San Francisco. Recentelijk heeft Yaffe een aantal studies uitgevoerd waarin ze meer dan 1300 volwassenenen ouder dan 75 jaar heeft bestudeerd, door eerst hun slaappatronen vast te leggen en vijf jaar later hun cognitieve vaardigheden te onderzoeken. Ze vond dat ouderen met slaapstoornissen een meer dan twee keer zo grote kans hadden op de ontwikkeling van dementie. Maar er is hoop. Door ouderen routinematig te screenen op slaapproblemen kunnen ze vroegtijdig behandeld worden en daarmee het risico op cognitieve problemen verminderen. Daarbij zijn er verschillende technieken om mensen te helpen zo rustig mogelijk te slapen. Zo is één van de aanbevelingen om de wekker uit het raam te gooien. Het eerste wat je namelijk doet als je 's nachts wakker wordt is naar de klok kijken. Daarvoor moet je je hoofd oprichten, je ogen openen en, belangrijker, van overgangsslaap tot volle bewustzijn omschakelen zodat je de cijfers van de klok kunt interpreteren. En als je éénmaal wakker bent maak je het jezelf alleen maar moeilijker om weer in slaap te komen. Eerlijk gezegd is dit één van de betere adviezen die ik de laatste jaren heb gelezen. Weg met die wekker – als iets me altijd ruw in m'n slaap stoort is het dat kreng wel. Maar misschien is het al te laat. Als ik de dames mag geloven is mijn cognitieve vermogen al aan het aftaaien...

Er was deze week veel aandacht voor landelijke politiek. Dat kwam voornamelijk doordat in Tampa, Florida, de Republikeinse Nationale Conventie werd gehouden. Tijdens de conventie werd Mitt Romney officiëel gekozen als de Republikeinse kandidaat voor de presidentserkiezingen die op 4 novermber 2012 plaatsvinden. Ook Paul Ryan, Romney's running mate en kandidaat Vice President, werd gepresenteerd. Het was natuurlijk een groot feest waarin geen moment ongemoeid werd gelaten om te laten zien dat iedere Republikein achter Romney staat. In zijn aanvaardingsspeech, die bol stond van opzwepende one-liners als "We are here to save America", kondigde de 65-jarige Romney een 5-stappen plan aan: 1) Vanaf 2020 gaat hij Amerika energie-onafhankelijk maken van de rest van de wereld door het benutten van eigen natuurlijke bronnen. 2) We gaan iedere medeburger de skills aanleren die nodig zijn voor een job. 3) We zullen nieuwe handelsovereenkomsten aangaan met andere landen, en owee als die zich daar niet aan houden. 4) We gaan elke ondernemer garanderen dat hun investeringen in de VS niet zullen verdampen zoals in Griekenland, door een verlaging van de staatsschuld en een gebalanceerde begroting. 5) We zullen het kleinbedrijf, de motor van de werkgelegenheid, volop ondersteunen door belastingverlagingen en meer. Zoals je ziet, heel veel mooie woorden maar weinig onderbouwing waar bruin dat allemaal van gaat betalen. Ach ja, een kniesoor die daar in tijden van loze verkiezingsbeloftes over maalt.

Er staat ons de komende week weer het nodige te wachten. Zondag is Leonie jarig. Om dat te vieren gaan we 's middags op de Segway door Minneapolis. Maandag is het hier Labor Day. Op de dag waarop het werk wordt herdacht heeft iedereen hier vrij. Dat schiet op. Dinsdag begint het nieuwe schooljaar voor Marissa en Leonie. Woensdag vertrekt Els voor een week naar Nederland. Time flies. Een prettig weekend en tot volgende week.