Spelen met Vuur

Aan Els hebben we geen kind meer. Overdag is ze met de Audi Q5 op pad, ‘s avonds zit ze met haar iPhone te spelen. We hebben de auto maandag opgehaald bij Audi dealer Carousel. Nadat we alle papieren hadden getekend gaf verkoper David ons een kort overzicht van alle functies. Veel zaken herkenden we van de A6 en de (ingeruilde) Q7, maar de ontwikkelingen staan niet stil. Zo heeft de Q5 een aantal mooie nieuwe snufjes zoals 3D navigatie. Opnieuw viel me op hoe slim Audi de MMI heeft opgezet en georganiseerd. Geen Mercedes die daar aan kan tippen. Els had de eer om de eerste mijlen op de teller te zetten. Inmiddels heb ik ook een tijd achter het stuur gezeten en het rijdt als nieuw :-) Zo schakelt de zeven-traps automatische versnellingsbak erg soepel en is de motor heel erg stil. Op dinsdag werd Els haar iPhone afgeleverd en dat hebben we geweten. Dagenlang was ze onverstoorbaar bezig om zich het toestel eigen te maken. De enige manier om haar te spreken te krijgen was door haar mobiel te bellen. Gelukkig is ze er inmiddels mee bekend geraakt. Met Els én Marissa een iPhone, kon ik natuurlijk niet achterblijven. Mijn huidige Samsung, waar ik overigens nooit aan heb kunnen wennen en die minimaal drie keer bijna in de vijver was verdwenen, was drie jaar oud. Tijd voor een upgrade naar een iPhone dus. Een hele verademing. Daar kom ik de komende 3 jaar wel mee door.

Voor de kinderen zit het eerste trimester er alweer op. Gisteren was het de laatste dag. Science teacher Matt Achor was erg tevreden over één van zijn 9th grade klassen en dat moest gevierd worden. Hij trakteerde de klas op een spectaculair chemisch experiment. Maar dat verliep helaas niet zoals gepland. Nadat Achor een lucifer in een flesje met brandbaar methanol gooide ontstond er een gigantische steekvlam. Spectaculair maar een beetje dom. Vier studenten (waarvan twee uit Leonie’s schoolbus) vooraan in de klas liepen eerste- en tweedegraads brandwonden op. Zie hier en hier voor het resultaat. Het had nog veel erger kunnen aflopen als de Science teacher niet snel had gehandeld. Maar het experiment was natuurlijk niet echt veilig. De kans is aanwezig dat hij ontslag krijgt en als het enigszins tegenzit ook nog eens strafrechterlijk wordt vervolgd. En dat allemaal terwijl je eigenlijk wat te vieren hebt…

Dan nu over naar het Witte Huis. Maandag was onze minister president Mark Rutten in The Oval Office bij “Mr. President” op de koffie. Hier de persconferentie vlak voor aanvang van hun 50-minuten durende gesprek. Obama was erg te spreken over de samenwerking met ons land en zei "geen belangrijker bondgenoot dan Nederland" te hebben. Hij gaf aan Nederland graag een keer te willen bezoeken: "Ik heb gehoord dat het een mooi land is met aardige mensen". Wie zal hem dat verteld hebben? Rutten zei Obama graag te verwelkomen: "Het zou een eer zijn". Kijken wanneer dat er van gaat komen. Het was aardig om te lezen dat Nederland en de VS economisch zo belangrijk zijn voor elkaar. Zo is Nederland met ruim 217 miljard de derde grootste investeerder in de VS. Andersom is Nederland de grootste ontvanger van directe buitenlandse investeringen die de VS doen. Verder is Nederland de 9e grootste exportpartner voor de Amerikanen. Er opereren meer dan 850 Nederlandse bedrijven in de VS, voornamelijk in Texas en Californië, zoals Fugro, Heerema Offshore, KLM, en Shell Oil. Da’s nie niks voor ons kikkerlandje.

Over olie gesproken, de prijs van benzine is erg volatiel de laatste tijd. Toen ik op woensdag voor Thanksgiving langs het tankstation reed stond de teller op $3.059 per gallon. Toen ik ‘s avonds op weg naar huis wilde tanken was daar inmiddels 22 cent bij gekomen: $3.279. Nog geen twee dagen later stond er $3.159 op de borden. Maar toen ik woensdag de tank wilde vullen was het alweer gestegen tot $3.499 per gallon. We mogen ten opzichte van jullie niet klagen maar er is geen touw aan vast te knopen. Eén van de problemen waar men hier tegenaan loopt is dat de bodem van het zogenaamde “Highway Trust Fund” in zicht komt. Uit dit fonds worden nieuwbouw en onderhoud van highways gefinancierd. Om dit fonds op sterkte te houden zou men de belasting op brandstof kunnen verhogen. Maar daar durft geen partij over te beginnen, al helemaal niet in een verkiezingsjaar. Opvallend genoeg bestaan er in de VS een aantal mythes rondom belasting op brandstof. Zo denkt de Amerikaan dat hij te veel betaalt, terwijl de belasting op brandstof in de VS tot 's werelds laagste behoort (met Saudi Arabië en Kuwait). Ook heeft men het gevoel dat de belasting op brandstof elk jaar stijgt. Niets is minder waar: de belasting op een gallon benzine is 18.4 cent en dat is al meer dan twintig jaar zo. Ondanks deze mythes moet je het niet wagen om over een verhoging van de belasting te beginnen. Heel apart.

Dit bericht las ik op een opinie-pagina. Het gaat over Emma Sullivan, een 18-jarige studente aan de Shawnee Mission East High School. Sullivan was met een groep medestudenten op een door de school gesponsorde trip naar Topeka, Kansas, waar Sam Brownback, de Republikeinse Gouverneur van Kansas, zou spreken. Terwijl ze zijn verhaal aanhoort stuurt ze een bericht over Twitter: "Just made mean comments at gov brownback and told him he sucked, in person. #heblowsalot." Niet al te vleiend dus. Het bericht wordt gelezen door de staff van de gouverneur en die zijn “not amused”. Ze nemen contact op met het hoofd van de school die eist dat Sullivan haar spijt betuigt. Dat doet ze natuurlijk niet. Toch was het niet handig van de staff om zo’n poeha te maken van een tweet die normaal gesproken niemand zou lezen. Nu ging het van kwaad tot erger want direct na het incident groeide het aantal volgers van Sullivan van 60 naar 15.000. Daarmee houdt het niet op. Naar aanleiding van de aanzwellende kritiek op de woordkeuze van haar dochter gooit moeder Sullivan nog meer olie op het vuur: “I raised my kids to be independent, to be strong, to be free thinkers. If she wants to tweet her opinion about Gov. Brownback, I say for her to go for it and I stand totally behind her." Dat komt dus nooit meer goed met Emma. Zo jammer.

Zaterdag las ik de volgende kop: Frederik Meijer, billionaire founder of Meijer Inc. retail chain and arts patron, dead at 91. Als je zoiets leest denk je meteen: die moet Nederlands bloed hebben (gehad). Dat is inderdaad zo: Frederik Meijer was de zoon van Hendrik Meijer, een Nederlandse immigrant. Vader Meijer opende in 1934, toen Frederik 14 was, zijn eerste kruidenierszaak in Greenville, Michigan. De zaken gaan goed en na jaren van hard werken heeft vader Hendrik een keten met zo’n 30 vestigingen opgebouwd. Als hij in 1964 overlijdt neemt Frederik de leiding over. Naast gewone supermarkten ontwikkelen ze ook tientallen one-stop-shops (een grootschalige winkel met naast supermarkt- ook warenhuisartikelen) in de staten Illinois, Indiana, Kentucky, Michigan en Ohio in het noorden van de VS. Ik had nog nooit van Meijer gehoord. Maar met 180 superwinkels en een jaarlijkse omzet van 15 miljard dollar (in 2009) heeft Meijer Inc. goed geboerd. Niet slecht voor een Nederlandse immigrant en zijn nazaten. Meer over Meijer hier.

Wat te zeggen van dit bericht: “Trooper was on laptop moments before crash”. Terwijl Ernest Uhlenkamp en zijn vrouw naar huis rijden over een afgelegen snelweg, ziet hij op een zijweg een politiewagen met grote snelheid naderen. “Die heeft de gang er goed in” zegt hij tegen zijn vrouw. Maar verder schenkt hij geen aandacht aan de politiewagen. Het is immers een agent, die zal vast wel weten dat daar een Stop-bord staat. Maar helaas stopt de politiewagen niet op tijd. Seconden later worden de Uhlenkamps met hoge snelheid in de flank van hun Chevy Blazer geraakt. Ernest’s vrouw breekt een rib en een pols, hijzelf houdt een pijnlijke knie aan het incident over. Na het ongeluk blijkt dat de agent, Gregg Gerhartz, net voor het ongeluk bezig was om informatie in de politiewagen’s laptop in te voeren. Dat was niet slim van Gregg – juist hij zou het goede voorbeeld moeten geven. Maar als politiewagens steeds meer worden volgestopt met high-tech zaken als laptops en cellphones, is het geen wonder dat het zelfs voor een agent steeds lastiger wordt om de ogen geconcentreerd op de weg te houden. Het zijn ook maar mensen…

Na maanden van gesteggel zijn ze eindelijk tot elkaar gekomen: de clubeigenaren en de spelers van de NBA, de National Basketball Association. Gestart op 1 juli, het moment waarop de vorige arbeidsovereenkomst was afgelopen, is er in totaal 149 dagen onderhandeld over een nieuwe arbeidsovereenkomst. Een dispuut over miljarden dollars en allerlei detailafspraken. Met de overeenkomst is er een einde gekomen aan de op één na langste werkonderbreking in de NBA geschiedenis. Zodanig lang dat de competitie moest worden ingekort tot 66 wedstrijden, en de start van de competitie, normaal in de laatste week van oktober, nu rond de Kerstdagen plaatsvindt. Dat laatste was belangrijk omdat de Kerstperiode altijd erg lucratief is voor de NBA met prestige wedstrijden als Boston Celtics tegen de New York Knicks, Chicago Bulls tegen de Los Angeles Lakers, en Miami Heat tegen de Dallas Mavericks. De Minnesota Timberwolves hebben een aantal goede spelers aangekocht en we hopen dan ook dat ze eindelijk een keer tot de playoffs gaan reiken.

Maandag is het 5 december, de verjaardag van Sinterklaas. Dat wordt zelfs hier in Maple Grove gevierd. NAAM, the Netherlands-American Association of Minnesota, zeg maar de lokale Nederlandse club, heeft Sinterklaas gestrikt voor een bezoek aan het Maple Grove Community Center komende zondag. We zijn een aantal maanden geleden lid van de club geworden en gaan natuurlijk even bij Sint op bezoek. Hopelijk heeft hij wel één of meerdere Zwarte Pieten meegenomen. Dat niet iedereen gecharmeerd is van Zwarte Piet blijkt wel uit de discussie die in Canada is ontstaan. Men heeft daar zelfs besloten om de gehele Sinterklaasviering af te gelasten. Onder het mom: Geen Piet dan ook geen Sint. Zit wat in zeg ik dan. Toch kan ik me de consternatie bij de lokale bevolking wel voorstellen, men is immers niet opgegroeid met het fenomeen Sint-en-Piet. Zo heb ik twee jaar geleden met het idee rondgelopen om met een aantal Nederlanders een Sinterklaasviering in mijn team te houden, maar heb om dezelfde reden besloten om dat toch maar niet te doen. Het blijft hier een gevoelig onderwerp.

Het weer houdt zich bijzonder goed de laatste weken. We hebben slechts twee sneeuwbuien gehad met 1-2 inch. Maar doordat de temperatuur overdag net boven het vriespunt ligt is de meeste sneeuw alweer verdwenen. Houen zo. Wel heb ik mijn Mercedes SL inmiddels op stal gezet. Ik moet dit weekend nog even met de poetsdoek aan de slag maar daarna kan de auto onder het kleed. Nu is poetsen niet mijn grootste hobby maar met een goede polka van Die Zillertaler Musikanten gaat het vast lukken.

Een prettig weekend en tot volgende week.

Hoe Stom Ku'j Weez'n

Zaterdagmorgen moest het gebeuren: het ophangen van de buitenverlichting voor Kerst. Els had me al een aantal keren verteld dat de buren de tuin al in orde hadden gemaakt. Zo had de overbuurman zijn hertje met arreslee weer van zolder gehaald, en had de buurman links het Halloween lijk vervangen door een levendige Kerststal. Wij hangen elk jaar lichtjes in de twee grote kerstbomen voor het huis, en versieren verschillende struiken met van die lichtnetten. Bij een temperatuur van rond het vriespunt was het zaterdag niet al te warm maar dat mocht de pret niet drukken. Met de trap, de hark, Els voor de aanwijzingen, en gevaar voor eigen leven had ik de eerste boom binnen een half uur voorzien van 4 snoeren van 50 lampjes (die je kunt doorlussen). Totaal 200 gekleurde lampjes voor een mooie kerstsfeer. Maar toen ik de stekker in het stopcontact stak bleek maar één van de vier lichtsnoeren te branden. Wat we ook deden, de andere drie snoeren gaven geen enkel teken van leven. Er kwam maar één gedachte in me op: Hoe stom ku'j weez'n. Het was natuurlijk handiger geweest als we de lichtsnoeren van te voren even hadden getest. Nu zat de handel mooi voor niks in de boom. Ik heb nog even op internet gezocht of er een handige manier was om het euvel te verhelpen maar kwam al gauw tot de conclusie dat we beter een stel nieuwe lichtsnoeren konden aanschaffen. Zo gezegd, zo gedaan. Een nieuwe (een Philips met 200 lampjes) was snel gevonden en een uur later hadden we de zaak alsnog netjes opgetuigd. Net voordat de eerste sneeuwbuien van het jaar op ons neerdaalden. Achteraf hebben we ons natuurlijk afgevraagd waarom drie van de vier lichtsnoeren het niet meer deden. Eén ding is zeker: Op het moment dat we ze begin januari hadden uitgezet brandden de meeste lampjes nog. Maar omdat alles vastgevroren en onder de sneeuw zat hebben de lichtsnoeren daarna nog maanden in de boom gehangen. Pas in april hebben we ze opgeborgen maar logischerwijs niet alsnog even uitgeprobeerd. Het zou dus zo maar kunnen dat één Minnesota winter waarin het vriest dat het kraakt teveel is voor een fragiel lichtsnoer. Je bent nooit te oud om te leren...

Als voorspeld begon het zaterdagmiddag licht te sneeuwen. Dat hield een paar uur aan zodat er aan het eind van de middag een paar inches was gevallen. Gelukkig niet veel maar desondanks leidde het tot een puinhoop op de weg: 442 slippartijen in de staat Minnesota. Met één dode, vijftig gewonden en veel schade. Het is opvallend hoe elk jaar weer de eerste sneeuwval leidt tot chaos op de weg. Mensen moeten blijkbaar toch wennen aan het feit dat ze rustig aan moeten doen en afstand moeten houden. Dat geldt natuurlijk helemaal voor auto’s met alleen voor- of achterwielaandrijving. Ook wil men nogal eens vergeten de winterbanden er tijdig onder te zetten. Tot nu toe is ons schade als gevolg van besneeuwde en gladde wegen bespaard gebleven. We hopen dat zo te houden.

Zaterdagavond zijn we een aantal uren naar Brunswick geweest. Dit is een groot entertainment center waar je naast bowlen ook kunt lasergamen, poolen, en gamen. Wij gingen voor het bowlen. Leonie, Marissa en ik hadden nog een appeltje te schillen met Els. Zij was namelijk begin dit jaar tijdens onze vakantie in Wisconsin Dells als bowlingkampioen uit de bus gekomen. We hadden baan 13 voor twee uur afgehuurd, genoeg om met zijn vieren vier rondes van 10 beurten te spelen. Er was ons natuurlijk alles aan gelegen om Els te laten zien dat haar eerdere overwinning puur toeval was. Toch ging de winst in de 1e ronde opnieuw naar Els. Dat kon ik natuurlijk niet op me laten zitten. In de 2e ronde wist ik maar liefst drie strikes (10 kegels in één worp) achter elkaar te gooien. In voetbaltermen heet dat een zuivere hattrick. Dat resulteerde in een overwinning met 146 punten. De 3e ronde was voor Marissa, maar Els sloeg in de 4e ronde opnieuw keihard toe. Uiteindelijk scoorde ze 456 punten in 4 rondes tegen 450 voor mij. Grrrr. Je zou gaan denken dat ze echt de beste op de bowlingbaan is. Ik hou het op “Drie keer is scheepsrecht” dus als ze de volgende keer wint leg ik me neer bij haar supprematie…

Hier in de VS waren we donderdag en vrijdag vrij in verband met de viering van Thanksgiving op donderdag. Wij waren net als voorgaande jaren uitgenodigd door Wil en Cindy Brown, om dit Amerikaanse familiefeest bij hun thuis te vieren. Het was een mooie dag met een record temperatuur van 16 (deg C). Heel ongebruikelijk voor de tijd van het jaar. Het was zelfs zo mooi dat verschillende golfbanen de poorten hadden geopend. Nadat we ‘s morgens de jaarlijkse Macy’s Parade in New York hadden bekeken, werden wij rond de middag bij de Brown family in Stillwater verwacht. Wil had de kalkoen dit jaar op de BBQ bruin gemaakt. Zoals bijgaande foto bewijst was dat heel erg goed gelukt. Samen met de Stuffing, Sweet Potatoes, Green Beans en Pumpkin Pie was het natuurlijk weer veel te veel van het goede. Niettemin erg lekker en gezellig. Eén van de onderwerpen van gesprek was het voornemen van grote winkelketens als Wallmart, Toys ‘r Us en Best Buy om de deuren al op Thanksgiving te openen. Dat kon niet rekenen op veel bijval want daarmee was Black Friday verworden tot Black Thursday. Zoals dit fimpje bewijst maakt dat voor de fanatiekelingen geen verschil – zij kamperen hoe dan ook voor de deur van de Best Buy.

Vandaag (op Black Friday) is Els 47 jaar geworden. Op ons verzoek had ze een verlanglijst gemaakt. Dat was een hele waslijst geworden - eerlijk gezegd kwam er geen einde aan - maar het gaf ons wel alle gelegenheid om wat leuks te kopen. We hebben haar verrast met een smartphone. Haar huidige mobieltje had ze al weer drie jaar dus werd het tijd voor een nieuwe. Omdat ook Els mee moet met de technologische ontwikkelingen is het een iPhone 4S geworden. Van Marissa en Leonie kreeg ze een stel handwarmers die je ook kunt gebruiken als sleeve om de koffiebekers van Starbucks of Caribou. Multifunctioneel dus. Verder kreeg ze een nieuwe bedel voor haar Pandora armband. Een Beehive (bijenkorf) – als rechtgeaarde Melbuul was dat haar wens. Tot slot kreeg ze ook nog een auto :-) Ik had woensdag nog met de Audi dealer gebeld of de auto op Els' verjaardag geleverd zou worden maar dat zat er niet in. Het nieuwe panoramadak was namelijk nog niet gearriveerd. Wel mochten we de auto komen bewonderen en dat hebben we dan ook even gedaan. Naar verwachting wordt ie nu maandag afgeleverd.

We zijn op Black Friday ook nog op oorlogspad geweest. De dames konden de verleiding niet weerstaan om te shoppen in de hoop hun slag te slaan. We besloten om naar Ridgedale Center te gaan, een winkelcentrum bij ons in de buurt. Daar aangekomen stond de parkeerplaats afgeladen vol. Binnen was het gezellig druk. Als speciale gast was de Kerstman uitgenodigd om met de kinderen op de foto te gaan. Black Friday - de start van het seizoen voor kerstinkopen - verloopt hier niet anders dan in Nederland: heel veel mensen naarstig op zoek naar een nutteloos kado. Vaak de dames (moeders en dochters, vriendinnen) voorop met vlak erachter mannen zeulend met heul veul tassies. En niet te vergeten de credit card. Zo herkenbaar...

Een interessant bericht gisteren over Blake School, één van de, zo niet dè beste private school in de staat Minnesota. Blake School is een K-12 school wat wil zeggen dat je er de lagere en middelbare school (Elementary, Middle en High School) kunt doorlopen. Een private school betekent dat het niet gratis is: de jaarlijkse bijdrage ligt tussen de $13.700 en $22.850 per student. Maar daar krijg je dan wel top-onderwijs voor. Niet voor niets zijn notabelen als Minnesota Governor Mark Dayton, Senator Al Franken en North Dakota Governor Jack Dalrymple allemaal opgeleid aan Blake School. De school telt ondanks de hoge jaarlijkse bijdrage maar liefst 1400 studenten. In de hele staat Minnesota gaan in totaal 74.000 kinderen naar een private school, wat neer komt op 9% van het aantal schoolgaande kinderen. Het mag duidelijk zijn dat de directeur van zo’n prestigieuze school over de nodige leiderschapskwaliteiten moet beschikken. Dat betekent automatisch dat er een competitief salaris tegenover moet staan. Zo verdient John Gulla, de huidige directeur van de Blake School, een basissalaris van $275.000 en kwam het totaal aan compensatie over 2010 op maar liefst $581.000. Da’s wel heul veul. Daar kan het salaris van de Nederlandse minister-president niet aan tippen. Terwijl Rutte’s verantwoordelijkheid toch veel verreikender is. Heel apart.

Ik las hier dat de laatste aflevering van Oprah Winfrey deze week op RTL was uitgezonden en een hoge kijkdichtheid had genoten. De uitzending in Nederland was wel zes maanden na dato – het werkelijke afscheid vond namelijk al plaats in mei 2011. Precies deze week was hier opvallend genoeg in het nieuws dat Oprah weer gaat beginnen met een eigen show “Oprah’s Next Chapter” genaamd. De voornaamste reden is dat haar eigen zender OWN (van Oprah Winfrey Network) maar niet echt succesvol wil worden. Ze hoopt OWN een duw in de goede richting te geven door zelf weer voor de camera te verschijnen. Vast over een half jaar of zo op de Nederlandse TV...

Over “Hoe stom ku'j weez'n” gesproken, de bestuurder van deze Corvette kan er ook wat van. En wat te denken van dit filmpje. Meer in de categorie “Hoe gek ku'j weez'n”. Deze filmpjes komen van autoblog.nl, een leuke site met een veelvoud aan interessant autonieuws.

Een prettig weekend en tot volgende week.

Pepernoten

Zaterdag kwam Sinterklaas (of moet ik zeggen Sinterklees) met z’n Pieten aan in Nederland. Altijd weer leuk dit typisch Hollandse festijn. We konden het natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan. De pepernoten die Marcel en Angelina hadden meegenomen werden uit de kast gehaald, maar Leonie vond dat we die zelf ook maar eens moesten gaan bakken. Zo gezegd, zo gedaan. Met een recept van internet en een potje overjarige speculaaskruiden achter uit de kast ging ze enthousiast aan de slag. Op een gegeven moment had ze hulp nodig en ben ik bijgesprongen. Samen hebben we twee bakplaten met pepernoten gedraaid. Het resultaat was lekker, maar haalt het niet bij de kruidnoten van Bolletje. Net als de nieuwe Sint en zijn schimmel Amerigo: Het kàn maar het is toch niet zoals de ‘echte’ ...

Begin van de week belde Audi salesmanager David dat de Q5 deze week zou worden geleverd. We spraken af om de auto donderdag tegen de avond op te halen. Donderdagmorgen kreeg ik echter een telefoontje. Het was David. Bij het gereedmaken van de auto hadden ze een barstje ontdekt in het glazen panoramadak waardoor ze de levering moesten uitstellen. Er was inmiddels een nieuw dak in Duitsland besteld maar dat ging zeker een aantal dagen duren. Bummer natuurlijk. Helemaal als je weet dat morgen de eerste sneeuw wordt voorspeld. Gelukkig verwacht men slechts 1-2 inch en zal het de rest van de week droog blijven. Da's mooi meegenomen.

Vandaag hebben we een aantal uren "ge-curl-d". Curling is een Olympische wintersport die op het ijs wordt gespeeld. De bedoeling is om een grote damsteen van 19 kg met een beschaafde duw in de buurt van het target te krijgen. Daarbij kun je de baan van de steen op twee manieren beïnvloeden: door een draai (curl) aan de steen te geven, of door als een gek met een bezem juist vóór de steen te gaan vegen om zo de baan van de steen te verlengen. We speelden op de ijsbaan van de St. Paul Curling Club. Dit is de grootste curling vereniging van de VS met ruim 1200 (!) leden. Het was voor mij de eerste keer dat ik "curl-de" en het was erg leuk om te doen. Meer lol dan je zou denken als je de sport op TV ziet. Zeker voor herhaling vatbaar.

Aanstaande donderdag is het Thanksgiving. De vrijdag erna staat bekend als Black Friday. Black Friday wordt wel beschouwd als het begin van het seizoen voor kerstinkopen. De meeste mensen zijn deze dag vrij en gebruiken die gelegenheid om te gaan shoppen. Veel winkeliers adverteren met speciale aanbiedingen, en openen hun deuren midden in de nacht. De lage prijzen en beperkte voorraad motiveert vele koopjesjagers om buiten in de kou te wachten tot de deur opengaat. Een mooie traditie. Maar daar lijkt nu echter een eind aan te komen. Deze week kondigden verschillende winkelketens aan dat ze de deuren al gaan openen op de avond van Thanksgiving. Volgens de winkeliers komen ze daarmee tegemoet aan een wens van het publiek. Verder hopen ze met een vroege openstelling de concurrentie de baas te kunnen in deze economische zware tijden. Toch is er veel kritiek op het voornemen om eerder open te gaan. Via de sociale media zijn er allerlei acties opgestart om de winkeliers te overtuigen dat ze de traditie in ere moeten houden. Zelfs het winkelpersoneel laat zich daarbij niet ongemoeid. Zij zien namelijk het Thanksgiving diner aan hun neus voorbijgaan omdat de baas zonodig de winkel eerder wil openen. Ook ik vind dat de winkeliers te ver gaan. Wat is er mooier dan uren voor de deur te liggen om een artikel tegen een appel en een ei te bemachtigen. Maar nee hoor, weer zo’n mooie traditie die de nek om wordt gedraaid voor een paar extra centen. Zo jammer.

Ik vind het internet een prachtig medium. Hoe vaak gebeurt het dat ik naar iets op zoek ben en tijdens de zoektocht op hele andere interessante kennis stuit. Zo ook afgelopen week. Ik was op zoek naar informatie over hoe ik de SL zo slim mogelijk kan stallen in de winter. Terwijl ik daarmee bezig was las ik een artikel over Steve Jobs. Jobs heeft jaren in een Mercedes SL55 AMG gereden. Hij reed echter zonder kenteken en de vraag was hoe dat kon. Had hij misschien een speciale ontzegging van de autoriteiten? Niet volgens de berichtgeving. Jobs zou gebruik hebben gemaakt van een maas in een wet van de staat Californië. Die wet zegt dat je geen kenteken nodig hebt als je auto minder dan een half jaar oud is. Het verhaal ging dan ook dat Jobs elk half jaar een nieuwe SL55 AMG kocht. Nader onderzoek wijst echter uit dat dat helemaal niet klopt. De CARFAX (het autoregistratiesysteem waarin alles van een auto wordt vastgelegd) toont aan dat Jobs’ auto minimaal 5 jaar oud was. Dat las ik op de weblog van Raul Pesch waar ik al zoekende op terecht kwam. Opvallend was dat Pesch met zijn vrouw en twee kinderen eind 2008 naar de VS was verhuisd, naar Seattle om precies te zijn. Maar de gelijkenis ging verder. Ze hadden drie auto’s: een Audi A6, een VW Touareg (het broertje van de Audi Q7) en een Mercedes SL55 AMG. Heel frappant zal ik maar zeggen. Gelukkig heb ik ook nog bruikbare informatie gevonden over hoe ik de SL het beste kan stallen. Je zou haast vergeten waar de zoektocht om was begonnen...

Hebben jullie ooit van Norm Van Brocklin gehoord? Ik niet tot afgelopen week. Op Sports Illustrated stond een bijdrage met de titel “The 11 Best Athletes to Wear No. 11”. Daar kwam ik een foto van Norm Van Brocklin tegen. Het bijschrift luidde: “Norm Van Brocklin – “The Dutchman” was the 1960 NFL MVP and helped the Eagles win an NFL Championship in the same year. Van Brocklin won passing titles in 1950 and 1952 and was named to nine Pro Bowls.” Daarmee kun je gerust stellen dat Van Brocklin in de jaren ’50 een grote naam in het American Football was. Hoewel Van Brocklin in de VS werd geboren was hij overduidelijk van Nederlandse afkomst. Na zijn actieve loopbaan, heeft hij zelfs zes jaar als coach van de Minnesota Vikings gediend. Het blijft een kleine wereld.

De VS is al twee weken in de ban van een ongekend schokkende zaak aan de Pennsylvania State University. Assistent coach Jerry Sandusky van het hoogaangeschreven college football team van Penn State werd door de politie opgepakt op verdenking van pedofilie. Hij zou in de periode tussen 1994 en 2009 tenminste acht jonge jongens seksueel misbruikt hebben. Alsof dat nog niet erg genoeg was bleek dat zowel in de trainersstaf als in het bestuur van de universiteit mensen op de hoogte waren van dit ontoelaatbare gedrag van Sandusky. Zo werd hoofdcoach Joe Paterno, een eerbiedwaardige, oude man van 84 (!) jaar, door twee ooggetuigen ingelicht over de wandaden van Sandusky. Paterno had die wetenschap voorzichtig gedeeld met mensen in de top van Penn State University, maar de zaak niet aangegeven bij de politie. Onacceptabel natuurlijk. Toen dit bekend werd kon Penn State, onder druk van de Amerikaanse samenleving, dan ook niets anders doen dan hoofdcoach Paterno ontslaan. Ook de hoogste directeur van de grote, machtige en rijke school van Penn State, Graham Spanier, diende direct terug te treden. Vraag blijft hoe Joe Paterno, al 44 jaar hoofdcoach bij Penn State en in de VS een icoon van het nivo Cruijff, Michels en Mourinho, dit verschrikkelijke vergrijp van één van zijn assistenten jarenlang onder de pet kon houden. Voor de VS is het een zaak van national belang. Niet vreemd natuurlijk als je weet dat college football hier ongekend populair is. Zo haalt Penn State jaarlijks maar liefst 70 miljoen dollar binnen met hun football team. Ter vergelijking: de begroting van Ajax is 62 miljoen Euro. Meer over de zaak hier in een column van Mart Smeets. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Deze week las ik een berichtje getiteld "Miljonairs VS smeken om hogere belastingen". Dat is een mooie one-liner natuurlijk die zeker de aandacht trekt. Maar het woord "smeken" is een beetje overdreven. Toch is het waar dat miljonairs relatief minder belasting betalen dan mensen met een laag inkomen. Dat is vooral het gevolg van een belastingregime onder George W. Bush waarbij de rijken werden ontzien. Mooi voor hun natuurlijk maar vanuit de gedachte “Fair share” niet helemaal wat je zou verwachten. Interessant is nu dat een groep miljonairs is opgestaan die bereid is meer belasting te betalen. De Republikeinen willen daar echter niet aan, bang als ze zijn dat een groot deel van hun achterban zo’n voorstel niet zou steunen. Een mooie geste van deze miljonairsgroep dus maar daar zal het wel bij blijven.

De Minnesota Vikings hebben maandag, na een opleving in de afgelopen weken, een ongelooflijk pak slag gekregen van de Green Bay Packers. Met 45-7 gingen we de boot in. Vooraf was er nog hoop op een verrassing tegen de ongeslagen Packers maar die hoop werd al snel de grond in geboord. We lijken het Nederlands elftal wel. Ook dat leed dinsdag een dramatische nederlaag. Een wedstrijd verliezen kan de beste overkomen (kijk naar Spanje) maar de manier waarop was Nederland onwaardig. Laten we hopen dat ze er van geleerd hebben. Ik kan het natuurlijk niet laten om even iets over de perikelen bij Ajax te zeggen. Het blijft modderen maar dat verbaast me niks. Ik had het al voorspeld bij de aanstelling van JC de Verlosser, zie hier. De overige leden van de Raad van Commisarissen hebben hem een mooie poets gebakken. Eigen schuld, dikke bult. Ik vraag me af wat vriend Theo Janssen nu denkt. Hij moet toch terug verlangen naar die goede oude tijd bij FC Twente. Daar zat tenminste een bestuur dat de touwtjes strak in handen heeft, en ging het nog over voetbal. Geen beter vermaak dan leedvermaak…

Een prettig weekend en tot volgende week.

Oops

Gisteren werd er hier over niet anders gesproken dan de ongelofelijke blunder van Rick Perry. "Who's Rick Perry?" zal je je afvragen. Republikein Rick Perry is op dit moment gouverneur van de staat Texas. Hij is ook één van de kandidaten voor de Republikeinse nominatie in de race om het presidentschap van de VS in 2012. Perry deed mee aan een debat tussen de Republikeinse kanshebbers. Daaronder ook Michelle Bachmann, Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden uit Minnesota, en Herman Cain, een populaire zakenman die de laatste weken nogal onder vuur ligt wegens vermeend seksuele intimidatie. Tijdens het debat meldde Perry dat er in zijn ogen te veel overheidsinstanties zijn, en dat als hij aan de macht zou komen, hij er meteen drie zou sluiten. Toen hij de drie wilde opnoemen bleef hij steken bij twee en begon te stotteren. Zijn zogenaamde "brain freeze" van 53 (s) eindigde met een "Oops", zie hier. Iedereen viel over hem heen en de grappen waren niet van de lucht: "Wie wil er nu een president die maar twee dingen kan onthouden…". Perry heeft naderhand een manmoedige poging gedaan tot "damage control" door te zeggen dat hij nooit de sterkste debater is geweest. Maar of hem dat gaat redden is nog maar de vraag. Een Republikeinse kandidaat die dit soort stommiteiten uithaalt maakt waarschijnlijk weinig kans tegen Barack Obama. We zullen zien hoe het Perry verder vergaat maar ik geef hem nog maar weinig kans.

Op dinsdag stond het bericht op internet dat rapper Heavy D op 44-jarige leeftijd was overleden. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit van de beste man had gehoord. Of het was het ene oor ingegaan en het andere oor weer uit. Toch had Heavy D een redelijke staat van dienst opgebouwd. Blijkbaar heb ik begin jaren negentig liggen slapen. De dood maandag van Amerikaans bokskampioen "Smokin" Joe Frazier bracht daarentegen wel vele herinneringen bij me naar boven. Niet alleen aan hem maar vooral aan Muhammad Ali. Ali, geboren als Cassius Clay, wordt door velen als de beste zwaargewicht bokser ooit beschouwd. Ali was ook mijn favoriet. Ik kan me nog herinneren hoe hij met zijn schitterende boksstijl in de '60-'70 jaren heroïsche gevechten leverde met tegenstanders als Joe Frazier, George Foreman en natuurlijk onze eigen Rudie Lubbers. Dat waren nog eens tijden. Als klein jongetje midden in de nacht voor de TV om je held te zien boksen. Een periode die niet voor niets te boek staat als het Gouden Tijdperk van het Zwaargewichtboksen. Sinds- dien is het zienderogen achteruit gegaan met het boksen. Dat geldt ook voor Ali zelf. Sinds beginjaren '80 lijdt hij aan een vorm van Parkinson die ook wel boksersdementie wordt genoemd. Zijn gewelddadige confrontaties met Joe Frazier hebben daar zeker aan bijgedragen. Jammer natuurlijk om Ali, die door het sportblad Sports Illustrated werd uitgeroepen tot "Sportman van de Eeuw", zo te zien. "The Greatest" had wat mij betreft een beter lot verdiend.

Bij de aankoop van de Mercedes SL nu een maand geleden hebben we de Audi Q7 ingeruild. Sindsdien reed Els de Audi A6 voor dagelijks gebruik, en ik de SL voor naar het werk. Maar de SL heeft geen AWD wat de auto minder geschikt maakt voor de winterse omstandigheden in Minnesota. Daarom waren we al een tijdje op zoek naar een alternatief. Voor Els om precies te zijn. Zij is namelijk niet zo gecharmeerd van de A6 en vindt het een echte "Tukkerbak". Ze stelde dan ook voor dat ik in de winter de A6 zou meenemen naar het werk, en voor haar iets anders zou aanschaffen. Zo gezegd zo gedaan. Na wat research op het internet en een aantal uren langs verschillende autodealers zoals Ford, BMW, Mercedes, Mazda, en Audi, stonden er nog twee types op ons verlanglijstje: Mercedes ML en Audi Q5. Het liefst een auto van een paar jaar oud met de kop eraf. Zo stond er bij Feldmann Mercedes een mooie fully-loaded Mercedes ML350 uit 2010. Maar tijdens de test drive kwam ik al snel tot de conclusie dat de auto nogal zweefde, zoals een echte Amerikaan dat doet. Later op internet las ik waarom: De ML wordt in de VS geproduceerd (in Tuscaloosa, Alabama, om precies te zijn) en zijn speciaal voor de Amerikaanse markt aangepast. Dat betekent een softere afstelling van de veren waardoor de auto behoorlijk om zijn as rolt. Daar was ik dus snel klaar mee. Het is uiteindelijk dan ook een oerduitse Audi Q5 2.0 TFSi geworden. Daar zijn helaas nog maar weinig geschikte tweede-hands-en van te vinden. Het is dan ook een nieuwe geworden die in de eerste week van december wordt geleverd. Een mooi verjaardagskado voor Els zal ik maar zeggen. Nu maar hopen voor de SL dat de sneeuw nog een aantal weken uitblijft...

Ik was natuurlijk nieuwsgierig naar wat deze Audi Q5 ons in Nederland zou hebben gekost. Daarom naar de Nederlandse Audi website gesurfd en éénzelfde auto samengesteld. Daarbij viel me meteen op dat de basismodellen in Nederland veel kaler zijn uitgerust dan de basismodellen hier. Zaken als lederen stoelbekleding, electrisch verstelbare en verwarmbare voorstoelen en spiegels met geheugen- functie, electrisch opengaande en sluitende achterklep en garagedeur-opener, horen hier bij de standaarduitrusting. Amerikanen nemen blijkbaar geen genoegen met minder. Verder zag ik onverklaarbare prijsverschillen voor opties en accessoires. Zo kost een B&O Sound System in Nederland €1111,- tegen hier $850,-. Wat te zeggen van 19" 5-arms lichtmetalen velgen: €2157,- tegen $850,-. Of metallic lak: €1278,- tegen $475,-. Terwijl het toch echt dezelfde Duitser is die de metallic lak erop spuit. Toen ik de auto op de Nederlanse Audi-site had samengesteld kwam ik uit op maar liefst €80.533,-. Op de Duitse site bleef de teller steken op iets meer dan €60.000,-. Ik zal maar niet vertellen wat de auto ons hier kost. "Geniet ervan zo lang het nog kan" zal ik maar zeggen. Toch blijft het voor mij onbegrijpelijk waarom het zo oneerlijk verdeeld is in de autowereld. Dààr zou eens een Occupy movement voor moeten opstaan…iets voor jou J-E?

Op maandag 31 oktober was het Halloween. 's Avonds was Leonie met haar vriendinnen voor het "Trick-or-Treat"-en op pad geweest. Daarbij is het de bedoeling om in het donker bij de deuren langs te gaan en zoveel mogelijk candy te verzamelen. Leonie kwam dan ook aan het eind van de avond weer thuis met een hele tas vol snoepgoed. Voor Amerikaanse kinderen is het verzamelen en wegwerken van de emmers vol snoep één groot feest. Tenminste, zolang anderen van je snoep afblijven. Jimmy Kimmel, host van een TV show on ABC, had echter een leuk idee: Hij vroeg ouders om hun kids te pakken te nemen door te suggereren dat ze al hun Halloween candy hadden opgegeten, en de reactie van de kids op video vast te leggen. Dat leidde tot een leuke collage die hier te zien is. Eén grote jankpartij. Wel een beetje vals maar toch ook erg geinig...

Vorig weekend was het openingsweekend voor het jaarlijkse deer hunting seizoen. Het was meteen goed raak: Er vielen maar liefst vier doden onder de jagers. Oops. Eén man stierf een natuurlijke dood, maar de andere drie kwamen door een jachtongeluk om het leven. Zo viel een 51-jarige man van zijn plateau in de boom waarbij hij fataal werd geraakt door een kogel uit zijn eigen geweer. Ook een jonger iemand kwam om toen hij zichzelf per ongeluk dodelijk verwondde. De derde dode viel toen zijn kleding in brand vloog bij het aansteken van een gasbrander, waarna hij de val van zijn plateau uit de boom niet overleefde. Alsof dat nog niet genoeg was vielen er ook talloze gewonden. De meesten doordat ze uit de boom vielen. In één geval raakte de jager gewond omdat het hert in de tegenaanval ging en de jager tegen de grond ramde. Helaas voor het dier was de man niet alleen en werd het alsnog te grazen genomen door anderen uit het jachtgezelschap. Jagen is zo leuk!

Het nieuws deze week was het oordeel van de jury dat lijfarts Conrad Murray van Michael Jackson schuldig is bevonden aan doodslag. Volgens de jury heeft de 58-jarige arts Michael Jackson onopzettelijk een overdosis van het narcosemiddel propofol toegediend toen die op 25 juni 2009 moeite had om in slaap te vallen. Oops. Murray, de cardioloog die eens een zeer aantrekkelijke carrière voor zichzelf zag als lijfarts van Michael Jackson tegen een gage van $150.000 per maand, hoorde het oordeel uiterlijk onbewogen aan. Met de uitspraak komt er een einde aan een periode van 6 weken waarin de jury 49 getuigen heeft gehoord. Op basis van dit oordeel kan Murray een celstraf van maximaal 4 jaar krijgen. De rechter maakt de definitieve straf bekend op 29 november. Da's prettig - kunnen we dat boek ook eindelijk sluiten.

Zondag vroeg Els me of ik op maandagavond met Leonie naar een wellness center hier in de buurt kon gaan om nieuwe voetbalkleding te gaan passen. Leonie moest nieuwe kleding en voordat we het online zouden bestellen leek het handig om de maat te nemen. Geen probleem natuurlijk - dat zouden we wel even doen. Toen we echter bij het fitnesscentrum aankwamen was het een drukte van belang. Blijkbaar was Leonie niet alleen: de hele vereniging moet nieuwe kleding aanschaffen. Nadat we eindelijk een parkeerplaats hadden bemachtigd mochten we aansluiten in de rij. Buiten wel te verstaan. Bij een temperatuur van rond het vriespunt. Het enige waar het aan ontbrak was de politie om ons in rijen van drie op te stellen. Na twintig minuten stonden we binnen maar toen duurde het nog minimaal een kwartier voordat we paskleding (shirt, broek en trainingspak) hadden bemachtigd. Al met al een bijzondere happening. In de bijna 35 jaar dat ik heb gevoetbald heb ik niet eerder meegemaakt dat de hele vereniging op hetzelfde moment nieuwe kledij moet aanschaffen. Wel bij Soli Deo Gloria maar dat is dan ook een muziekvereniging. Je blijft je hier verbazen :-)

Een prettig weekend en tot volgende week.

So Long

Zaterdag zijn Marcel en Angelina met hun camper teruggekeerd naar St. Paul na een prachtige vakantie in het zonnige Myrtle Beach in South Carolina. Onderweg hadden ze van alles beleefd en gezien. Het was ze vooral opgevallen dat Amerikanen zich op de weg erg gedisciplineerd gedragen. Maar ook dat veel meer mogelijk is op de ruime wegen zoals de gigantische vrachtwagencombinaties. Een rondreis in een camper is dan ook een aanrader voor iedereen. Op zondag, nadat we de Minnesota Vikings hun 2e wedstrijd van het seizoen hadden zien winnen, zijn we naar "Dave and Busters" geweest. Hier kun je naast goed eten ook een hele tijd zoet zijn met gamen. Met tientallen spelen als Rad van Fortuin, Virtueel Jagen, Grijpautomaten, Muntschuif-machines, en Basketbal Gooien. Waarbij je bij elk spel tickets kunt winnen die je aan het eind van de avond kunt inruilen voor een knuffel, bal of andere prima prut. Wat een feest - de kermis is er niets bij.

Maandag stond een bezoek aan St. Paul op het programma. Nadat we het State Capitol en de Cathedral hadden bekeken, zijn we voor onze lunch naar "Amsterdam Bar and Hall" geweest. Dit is een nieuw restaurant dat nu ruim een maand open is. Met op het menu typische Nederlandse zaken als Amsterdam Frites, Bitterballin Crouquet, Broodje Herring (in season), Appelgebak, Grolsch Beer, en Kopstootje (Bols Genever). Heel bijzonder en we waren dan ook erg nieuwsgierig hoe ons dat zou smaken. We werden bediend door een server die al snel doorhad dat we geen native Americans waren. Hijzelf kwam van oorsprong uit Zuid-Afrika en was één keer in Amsterdam geweest. Ik bestelde een Broodje Hamburger, Broodje Crouquet en een Amsterdam Frites (belgian style french fries with chopped onions) with Peanut Satay. Dat lijkt heel veel maar de broodjes waren van het formaat mini bolletjes. Toen de zaak opgediend werd zag het er best geinig uit. De friet leek meer op een patatje oorlog, de satésaus was pindakaas met sambal, en de kroket bestond uit twee platgeslagen eigen- gemaakte bitterballen gevuld met gehakt. In Nederland zou je vreemd opkijken wanneer je zoiets voorgeschoteld zou krijgen maar geen Amerikaan die daar wakker van ligt. Weten zij veel. Zoals vrijwel geen enkele Nederlander weet hoe Chinees eten er in China uitziet. Het smaakte allemaal best en ook het Appelgebak kon er prima mee door (niet zo goed als die van Els maar je moet wel van heel goede huize komen als je die wil evenaren). We gaan er zeker vaker naar toe.

Nadat we op maandag nog naar ons favoriete Famous Dave's waren geweest voor een overheerlijke Rack Spareribs hebben we Marcel en Angelina dinsdag naar het vliegveld teruggebracht. Inmiddels zitten ze na een mooie trip weer gezond en wel in Nederland. Het was het laatste bezoek uit Nederland voor dit kalenderjaar. Terugkijkend vinden we het altijd erg leuk als familie of vrienden op bezoek komen om een beeld te krijgen van waar we terecht zijn gekomen ("De koudste plek in Amerika op Alaska na") en onze American way of living. Toch heeft zoiets ook weer een moeilijk moment: de dag van afscheid nemen. Afscheid nemen hier is natuurlijk heel anders dan afscheid nemen van koffievisite. Bij dat laatste geef je elkaar een hug, trek je de jas aan, stap je in de auto en zwaai je de visite uit tot ze de bocht om zijn. Een ritueel dat zich in minder dan 10 minuten afspeelt. Daarbij komt dat zelfs als je elkaar in Nederland maanden niet ziet, je altijd de mogelijkheid hebt om de auto te pakken en bij wijze van spreken binnen een uur bij iemand op de stoep te staan. Hier ligt dat wel even anders: Afscheid nemen is hier een ritueel van een dag. Die dag begint met het inpakken van de koffers, wachten tot het tijd is (vaak rond 3 uur 's middags), met z'n allen naar het vliegveld, via de incheckbalie naar de douane, afscheid nemen en zwaaien tot de visitors achter de douane verdwijnen. Daarna val je toch in een zwart gat: de stilte en rust thuis, weer met z'n vieren aan tafel, terug naar het dagelijkse ritme. We hebben altijd even tijd nodig om de draad weer op te pakken. Niettemin zouden we Nederlands bezoek voor geen goud willen missen. Maar eerst is het onze beurt: Nog slechts zeven weken en dan zetten wij zelf weer voet op Nederlandse bodem. Bestel maar vast een patatje speciaal met curry, en een bamibal!

Dinsdag werd de nieuwe overdekte dome van de MapleBrook Soccer Association (MBSA), de voetbalclub waar Leonie speelt, in gebruik genomen. Tot nu toe speelden de diverse teams van de MBSA in de winter op verschillende locaties in de omgeving. Met de nieuwe dome, een grote opblaashal, komt er een droom uit voor de club. "Kost wat maar he'j ok wat" zal ik maar zeggen. MBSA is niet de enige club die er speelt - de club was niet in staat om de kosten alleen te dragen. Daarom trainen en spelen ook de American football teams en de LaCrosse teams van de Maple Grove Senior Highschool in de dome. Dindagavond van 8 tot 9 uur was het Leonie's eerste training in de dome. Ik moet zeggen dat het een schitterende hal geworden is. Het enige minpunt is de regenboog aan gekleurde lijnen op het veld. Vijf lijnenstelsels in totaal: Voetbal heel veld, voetbal halve veld, LaCrosse jongens, LaCrosse meisjes en American Football. Vijf kleuren is heel erg verwarrend. Helemaal omdat de American football lijnen wit zijn en de soccer lijnen geel (heel veld). Voor iemand die 35 jaar op een veld met één stel witte lijnen heeft gespeeld is dat heel erg lastig. Gelukkig hoef ik er niet op te spelen.

Zondag was de jaarlijkse ledenvergadering van de voetbalclub MBSA. Aansluitend was er een bijeenkomst voor de nieuw ingedeelde teams en ook een bijeenkomst voor iedereen die interesse heeft in het fluiten (scheidsrechter) of vlaggen (assistent scheidsrechter). Marissa heeft daar wel oren naar. De belangrijkste reden: scheidsrechters krijgen hier een redelijke vergoeding en het is dus een makkelijke manier om geld te verdienen. Een aantal simpele feitjes: Een scheidsrechter verdient tussen $20-24 per uur. Al vanaf je 12e mag je meedoen. Je moet een tweedaagse cursus doen en een aantal testen afleggen. Men probeert je altijd twee wedstrijden achter elkaar te geven en op een toenooi-dag kan het wel oplopen tot vijf of zes. Daarmee lopen de verdiensten snel op. Last but not least: Je moet een bankrekening openen. De inschrijving start op 1 januari. Marissa heeft dus nog even tijd om te beslissen.

Gisteren waren we uitgenodigd voor het jaarlijkse banquet van de tennisters van de Maple Grove Senior Highschool. Dit banquet werd gehouden in de Median Golf & Country Club, zoals de naam suggereert een mooie locatie. Marissa speelde het afgelopen jaar in het Junior Varsity team en was tevens Captain van dit team van twaalf meiden. Dat betekent dat je een belangrijke rol speelt in het regelen van allerlei zaken rond trainingen en wedstrijden. Daarnaast had ze prima op de baan gepresenteerd wat bleek toen ze werd vereerd met de "Best Record Award" voor de speler met de meeste overwinningen. Het seizoen is nu voorbij maar inmiddels is ze begonnen met een tenniscursus van 6 weken, drie keer per week (tot het eind van het jaar). Niet naast de deur - minstens 45 minuten rijden - maar dat mag de pret niet drukken. We moeten maar snel zorgen dat ze haar rijbewijs krijgt. Nog drie maanden en dan kan het lessen beginnen.

Ik heb al eens eerder geschreven dat ik elke morgen op weg naar mijn werk de autoradio op Kevin en Cheryl afstem. Die verzorgen van 5 tot 9 uur de LiteFM Morning Show. Ofwel "Easy Listening" voor op de vroege ochtend. Maar nu is er nogal wat gebeurd de laatste tijd. Zo heeft Cheryl's vriend Bart besloten om na 15 jaar bij haar weg te gaan. Da's natuurlijk minder leuk maar niet getreurd zou ik denken: Cheryl heeft een grote schare aanbidders onder de luisteraars waar vast wel een leuke vent voor haar bijzit. Echt problematisch werd het pas toen Kevin aankondigde ermee te stoppen. Hij is inmiddels naar Idaho verhuisd om dichter bij zijn vader te kunnen wonen. Daarmee zit Cheryl 's morgens alleen achter de microfoon en eerlijk gezegd valt me dat niet mee. Met het verlies van Kevin heeft het programma een groot deel van zijn glans verloren. Geen boeiende gesprekken meer over de dingen van alledag. Weg ook met de typische verschillen van inzicht en humor tussen man en vrouw. Om maar niet te spreken van de variaties in stemgeluid. Cheryl moet maar snel met een nieuwe vent aanpappen anders ben ik bang dat ze veel luisteraars gaat verliezen.

Verwarring alom deze week na het bericht dat Kim Kardashian wil scheiden van Kris Humphries. Het sprookjeshuwelijk tussen de realityster en de NBA basketballer heeft daarmee slechts 72 dagen stand gehouden. Nog geen drie weken geleden hebben miljoenen kijkers zich verlekkerd aan de peperdure bruiloft, die op 20 augustus werd vastgelegd door entertainmentzender E!. Maar nu komt er dus al een einde aan het sprookje. Inmiddels is de geruchtenmachine in volle gang. Volgens sommige ingewijden is het huwelijk gestrand omdat Kris wilde dat Kim naar Minnesota zou verhuizen. Als dat zo is kan ik Kim geen ongelijk geven :-) Daarentegen citeerden verschillende Amerikaanse sites anonieme bronnen die Kim Kardashian afschilderden als een aan media-aandacht verslaafde, geldbeluste dame. Het huwelijk (en de scheiding) zouden niet meer dan een publiciteitsstunt zijn geweest om grof geld in het laatje te brengen. Daar kijk ik niet raar van op. Natuurlijk spreekt Kim, die inmiddels naar Australië is gevlucht, die geruchten tegen: "Ik ben getrouwd uit liefde, ik kan het niet geloven dat ik dat moet verdedigen", schrijft ze. Tsja, wat moet ik daar nu op zeggen...is ze dom of is ze dom? De dames in huize Berghuis mogen wat mij betreft elke zondagavond de realityshow over de Kardashians blijven kijken. Ik was er al klaar mee. Nu dus helemaal.

Deze week werd de 7 miljardste mens op deze aarde geboren. Toen ik werd geboren was ik de 3.347.146.659e levende mens op aarde. Wat ben jij? Een prettig weekend en tot volgende week.