Dikke Deur

Deze week stond in het teken van de verkiezingen. Volgens verwachting hebben de tussentijdse verkiezingen op dinsdag geleid tot een aardverschuiving in het politieke landschap. President Obama en zijn Democratische partij zijn zwaar afgerekend op het feit dat de economie maar niet echt op gang wil komen en dat er nog steeds een hoge werkloosheid van bijna 10% heerst. Mensen zien in het dagelijkse leven te weinig effect van zijn beleid. De Republikeinen hebben daar handig op ingespeeld en over de volle breedte de nodige winst geboekt. In de Senaat hebben de Democraten nog een minimale meerderheid van 53 tegen 47, in het Huis van Afgevaardigden zijn de Republikeinen nu ruim aan de macht met 243 tegen 192 (naar verwachting, de definitieve uitslag laat nog even op zich wachten). Dat zal het leven van Obama er niet eenvoudiger op maken. In Minnesota moest er een nieuwe gouverneur worden gekozen. De afgelopen 20 jaar is dat een Republikein geweest maar in de polls (types als Maurice de Hond kom je overal tegen) stond Dayton, de Democratische kandidaat, steeds bovenaan. In de loop van de verkiezingsnacht bleek dat het verschil tussen Dayton en Emmer (de Republikeinse kandidaat) slechts 8755 stemmen was (919.288 tegen 910.473). Omdat het verschil minder dan 0.5% is zal er een hertelling plaatsvinden. Opvallend daarbij is dat de partijen zelf het geld moeten ophoesten dat nodig is voor deze hertelling. Je moet er wat voor over hebben om hier gouverneur te worden.

Het woord Neighbor komt van het typisch Twentse woord Noaber. Dat werd me weer eens duidelijk toen afgelopen zondag een fundraising event door de buurt was georganiseerd. Niet om Halloween te vieren maar om geld in te zamelen voor Kyle Williams, een buurjongetje van 6 jaar dat aan kanker leidt. Kyle werd een jaar geleden gediagnostiseerd met neuroblastoma stage 4 (een kanker in het sympathisch zenuwstelsel). Omdat het vrij laat bij hem werd ontdekt was het al in een ver gevorderd stadium en moest Kyle meteen de meest agressieve vorm van chemotherapie ondergaan. Hij staat nu een jaar onder behandeling en heeft een overlevingskans van 50%. De behandeling vindt plaats in New York City, in een kliniek waar ze voorop lopen met de bestrijding van deze ziekte. Om de Williams family een steun in de rug te geven was er door de noabers een fundraising event opgezet. Er werden slices pizza en hot dogs verkocht en ook de brandweer was aanwezig met een wagen waarin kinderen mee mochten rijden. De balangstelling was groot en er werd maar liefst $3775 opgehaald. Daarvoor kan de Williams family tenminste weer een paar keer naar New York City vliegen. We hopen van harte dat Kyle er door heen komt.

Zaterdagmorgen was de jaarlijkse ledenvergadering van de Maplebrook Soccer Association (MBSA), de voetbalclub waar Leonie speelt. Het is een vereniging met in totaal 540 leden. Dat zijn allemaal jeugdleden in de leeftijd 5-19 jaar want MBSA heeft geen seniorenafdeling. Nu herinner ik me de ledenvergaderingen van mijn oude club V.V. Voorwaarts: het hoofdbestuur van een man of 8 achter de tafel in de kantine, en pakweg 40 aanwezige leden in de zaal. Ofwel, slechts een gering deel van het ledenbestand nam de moeite om de ledenvergadering bij te wonen. Hier liep dat wel even anders. Toen wij op zaterdagmorgen bij de Osseo Senior Highschool arriveerden stond de parkeerplaats afgeladen vol. Binnen zat er minimaal 400 man (leden en ouders) op de tribune. Men had het wel aantrekkelijk gemaakt: Tijdens de ledenvergadering werd een verloting gehouden waarbij 5 leden $150 korting kregen op de contributie. Wie wil dat nou niet? Daarnaast was er de mogelijkheid om sportkleding te kopen, en was aansluitend aan de ledenvergadering de eerste team meeting georganiseerd. Voldoende aanleiding dus om te komen.

De vergadering werd geopend door de President van de Board of Directors. Als je hier in het bestuur zit mag je jezelf Director noemen. Da's nie niks - alleen al om de titel Dikke Deur zou je in het bestuur willen zitten. Terwijl de President aan het woord was (zie hier voor zijn Powerpoint presentatie) vielen me een aantal wezenlijke verschillen met Nederland op.

• Het seizoen - MBSA had het afgelopen jaar in totaal 48 teams in het Summer Season en 21 teams in het Fall Season. Het jaar bestaat dus uit twee (korte) seizoenen en lang niet iedereen doet aan beide mee. Dat betekent dus ook dat van enige continuïteit in team-samenstelling geen sprake is.
• De inkomsten - De schatbewaarder vertelde dat het totaal aan inkomsten dit jaar $285.105 was. Deze inkomsten bestaan uit contributies, donaties, sponsorships en het eigen toernooi. In tegenstelling tot de meeste verenigingen in Nederland heeft een amateurclub hier geen eigen kantine die zorgt voor extra inkomsten. Daarentegen wordt met de organisatie van een toernooi $60.000 binnengehaald doordat deelnemende teams $200 inleggen voor deelname.
• De contributie - Die bestaat uit twee delen: een club fee en een team bijdrage. De club fee is tussen de $220-$290 voor het Summer Season. Daarnaast speelt elk team een aantal toernooien. Meedoen aan een toernooi kost $200 en dat wordt betaald uit de team bijdrage. Het is dan ook aan het team zelf om te bepalen voor hoeveel toernooien ze zich willen inschrijven. Verder is de team bijdrage bedoelt om equipment aan te schaffen en een year-end party te organiseren. Alsof dat nog niet genoeg is kost meedoen aan de Try-outs, waarmee wordt bepaald in welk team je wordt ingedeeld, een additionele $50. Tel daarbij voetbalschoenen, tenue en de $90 contributie voor het Fall Season, en het is duidelijk dat voetbal geen goedkope sport is. Ach ja, als je maar lol hebt.

Zondag was het 31 oktober, de dag van Halloween. Dit jaar zijn we niet naar "Valleyscare" geweest. Els vond het niet nodig dat we daar elk jaar naar toe gaan maar volgens mij is dat een smoes - ik denk dat ze bang was om Bassie of Hannibal tegen te komen. Marissa en Leonie wilden wel op pad voor "Trick and Treat" - ofwel hoe verzamel ik in korte tijd zoveel mogelijk snoep. Om scary voor de dag te komen zijn we zaterdagmiddag naar Party City geweest. Dat is een shop in Maple Grove waar je van alles kunt kopen voor het organiseren van een feestje. Een soort Wienk's Fopshop zoals Hengelo (O) die heeft. Wij gingen voor een Halloween kostuum voor Marissa en Leonie. Bij Party City was er een wand vrijgemaakt die vol hing met kostuums waar heel veel belangstelling voor was. Het was moeilijk kiezen voor de dames maar uiteindelijk koos Marissa voor de Duivel en Leonie voor de Piraat. Vooral de Piraat maakte blijkbaar veel indruk want Leonie en haar vriendin kwamen na het "Trick and Treat"-en thuis met een hele grote tas vol candy. Genoeg voor de gehele familie voor het hele jaar...

Nadat ik vorige week al over het succes van de iPad in de VS had geschreven las ik dit bericht over het iPad gebruik in Nederland. Nederlanders gebruiken hun iPad gemiddeld één uur per dag. Het meest favoriete moment blijkt ’s avonds in de woonkamer op de bank te zijn. Een kwart van de gebruikers neemt de iPad zelfs mee naar het toilet. Met de iPad op de pot ☺ - daar had ik nog niet eens aan gedacht. Het idee lijkt me eerlijk gezegd niet al te fris. De gemiddelde vrouw zal er ook vast niet blij mee zijn - dan zijn de heren helemaal niet meer van het toilet af te branden. Wie had dat gedacht: Met de introductie van de iPad wordt een bruine trui breien nooit meer zoals het was :)

De Minnesota Vikings gingen zondag weer onderuit, nu tegen de New England Patriots. Nadat we het vorige seizoen in (zeg maar) de halve finale van de Superbowl waren gestrand waren de verwachtingen dit jaar hoog gespannen. Maar viel het kwartje vorig jaar steeds de goede kant op, dit jaar hebben we alle pech van de wereld. We staan dan ook 2-5 (ofwel, 2 gewonnen en 5 verloren). Met in totaal 16 wedstrijden kan het nog goed komen maar dan zal het geluk ons snel ten deel moeten vallen. Zelfs in Nederland was te lezen dat het dit jaar moeilijk gaat met de Minnesota Vikings, zie hier.

Prettig weekend en tot volgende week.