Guilty or Not Guilty?

Dinsdag ging er een golf van verontwaardiging door Amerika. Een jury oordeelde dat Casey Anthony, een 25-jarige Amerikaanse, onschuldig was aan de moord op haar dochtertje Caylee. De zaak Casey Anthony is na de zaak O.J. Simpson de meest besproken rechtszaak in de Amerikaanse geschiedenis. Je kon de afgelopen weken geen internet nieuwssite bezoeken, krant openslaan of TV aanzetten of er was prominent aandacht voor deze zaak. Casey Anthony zat sinds oktober 2008 gevangen wegens beschuldiging van moord op haar 3-jarige dochtertje Caylee. De zaak kwam aan het rollen toen de ouders van Casey Anthony argwanend werden nadat ze hun kleindochter al een maand niet hadden gezien en ze het vermoeden kregen dat hun dochter iets achterhield. Dat bleek ook zo te zijn: Na lang aandringen meldde Casey dat haar dochter was ontvoerd. Een intensieve zoektocht leverde echter niets op. Zes maanden later werd het meisje dood aangetroffen in een moeras op nog geen 500 meter van het huis waar Casey woont. Het vermoeden bestond al snel dat Casey het hele verhaal had verzonnen en ze werd gearresteerd.

De afgelopen twee jaar werden er steeds meer feiten bekend op basis waarvan het hele land concludeerde dat Casey Anthony haar dochter vermoord heeft. Maar ze bleef ontkennen en er is geen hard bewijs. Er is alleen zogenaamd "circumstantial evidence" wat betekent dat alle feiten er op wijzen dat Casey Anthony de schuldige is. Maar je bent onschuldig totdat het tegendeel bewezen is. Een emotionele rechtzaak van vijf weken volgde waarin er buiten de rechtzaal gevochten werd om een plaatsje op de publieke tribune. Het ging zelfs zover dat mensen de gehele nacht in de rij stonden om een tribuneplaats te bemachtigen, om vervolgens tijdens de sessie in slaap te vallen waarna ze werden gevraagd om de rechtbank te verlaten. Na vijf weken aanhoren van allerlei getuigen had de jury slechts 11 uur nodig om tot een uitspraak te komen: Not guilty. Totaal tegen de verwachting in maar kijkend naar de feiten een absoluut te verdedigen besluit. Voor de liefhebber van misdaad hier en hier nog wat meer achtergronden.

Afgelopen July-4th weekend zijn we voor het eerst een aantal dagen Upnorth geweest. Upnorth gaan hoort hier bij de lifestyle. Heel veel mensen hebben de beschikking over een cabin (vakantiehuisje) aan één van de duizenden meren in het noorden van Minnesota. Ze hebben dat in eigen beheer of het is in bezit van de familie, vaak georven via de ouders. Daar wordt in de zomerweekenden gretig gebruik van gemaakt. Eigenlijk is het niet anders dan het hebben van een stacaravan op een camping in Markelo waar je elk weekend naar toe gaat. Men gaat hier natuurlijk vooral voor de natuur, om te vissen of om te watersporten. En niet te vergeten de BBQ. Onze Upnorth bestemming was niet de ongerepte natuur maar Duluth, de 4e stad van Minnesota en zo'n drie uur rijden bij ons vandaan. Duluth is een havenstad aan Lake Superior. Lake Superior is de grootste van de vijf meren die samen de Great Lakes vormen, en is met een oppervlakte van 82.400 km2 het grootste zoetwater meer ter wereld. De kustlijn is 4385 km lang. Ook hier geldt: Alles is groter in Amerika.

Duluth was echt de moeite waard. Het is een gezellige havenstad waar zeeschepen binnenvaren om bijvoorbeeld ijzererts te laden voor de auto-industrie in Detroit. De ingang van de haven ligt in het Canal Park. Dit was vroeger een gebied met pakhuizen dat erg mooi is gemoderniseerd in een toeristische setting met restaurants, shops, café's en hotels. Ook vind je daar een aantal belangrijke historische monumenten zoals de Lighthouse Pier en de Aerial Lift Bridge. Met het mooie weer (en dat hadden we) was het daar heerlijk vertoeven langs het water. Op zondag zijn we via Highway 61 langs de noordelijke kant van het meer richting Two Harbors en Split Rock Light House gereden. Dat laatste ligt in een State Park dat vanwege de State Shutdown gesloten was. Op de terugweg kwamen we langs Betty's Pies. Op zijn Nederlands gesproken zou je denken dat je daar beter niet aan kunt leggen. De Amerikanen trokken zich daar echter niets van aan. Ze hingen er met de benen naar buiten en ook wij moesten twintig minuten wachten op een appeltaartje van Betty. Dat smaakte best maar kon zeker niet op tegen de zelfgemaakte appeltaart van Els - om het vorkje bij op te eten.

In Duluth was ook een kermis neergestreken. Als fervent liefhebber van dit traditionele dorpsgebeuren moest ik daar even langs. Na een ronde over het terrein bleek dat het aanbod aan attracties echter tegenviel: veel spelen en maar weinig rides. De most exciting ride voor de dames was op een kameel. We hadden het dan ook al gauw gezien. Het viel me wel op dat er überhaupt weinig belangstelling was. Zo waren er van de pakweg 25 botsauto's steeds maar 2 of 3 bezet. Ik kan me niet herinneren dat ik dat ooit eerder heb meegemaakt. Hoewel, als ik de berichten mag geloven sterft de kermis in Nederland ook uit. Erg jammer, het wordt nooit meer zoals het was….

Deze week zag ik op TV een reclamespot tegen president Obama. Er werden drie feiten gepresenteerd: Werkloosheid gestegen met 25%, Staatsschuld gestegen met 35%, Benzineprijs gestegen met 104%. Simpele cijfers die er bij de Amerikanen natuurlijk ingaan als koek. Geen cijfers om trots op te zijn. Dat Obama niet veel middelen heeft om hier echt wat aan te doen neemt niet weg dat hij als leider wordt afgerekend op dit soort resultaten. We zullen zien of men hem volgend jaar nog een tweede kans geeft maar de sterren staan niet gunstig. Over staatsschuld gesproken, die heeft het plafond ("debt ceiling") van 14.290 miljard dollar bereikt. In de VS is bij wet vastgelegd dat de staatsschuld niet verder mag stijgen dan dit afgesproken bedrag. Uiteraard is die limiet niet hard maar je hebt wel toestemming van het Congres nodig om het te verhogen. Daar zit nu net het probleem voor Obama want in het Congres hebben de Republikeinen de meerderheid. Als men dus niet snel tot overeenstemming komt gaat het land default wat betekent dat het wordt beschouwd als een wanbetaler. Dat geeft natuurlijk alleen maar meer ellende. Het is interessant om in dit verband te melden dat we in New York bij een gebouw van de belastingdienst een bord zagen hangen van de actuele staatschuld. Die ging per seconde met $10.000 omhoog. Zie hier voor de online versie. $10.000 per seconde….

Vandaag las ik dit bericht over een plan voor drie helften op het WK 2022 in Qatar. Het is daar in de woestijn eigenlijk veel te warm om te voetballen en men overweegt dan ook om een 2e pauze te introduceren. De FIFA heeft er wel oren naar want dat betekent dat men meer reclamegeld kan binnenhalen. Als dat gaat gebeuren zie ik het er van komen dat voor 2050 voetbal op dezelfde manier wordt bekeken als baseball en football. Elke keer als de bal uit- of achtergaat schakelen we over naar een commercial. Gelukkig ben ik tegen die tijd 85 en zit het aardse er voor mij zo'n beetje op dus hoef ik me er niet al te lang aan te storen :-)

Laat ik afsluiten met wat dramatische berichten.Wat te zeggen van het instorten van het dak van het FC Twente stadion. Toen hier een half jaar geleden het dak van de Metrodome instortte kreeg ik verschillende emails om me te vertellen dat die Amerikanen een stelletje prutsers zijn. Laat ik me nu maar stilhouden want het is erg genoeg. Meer ellende in Texas, zie hier, waar een baseball fan deze week een bal voor zijn zoontje probeerde te vangen. Hij verloor zijn evenwicht, stortte over de railing 6 meter naar beneden en overleefde de val niet. Verschrikkelijk.

Een prettig weekend en tot volgende week.