Een Geslaagde Week

Als je zondags de weg op gaat kom je regelmatig een klassiek model Amerikaanse auto tegen. Van die modellen zoals mijn vader er vroeger ook één had en die op het kamp niet misstond. Het zijn vaak van die 50-plussers die door de week in hun pickup truck rijden en in het weekend hun trots uit de garage halen. Piccobello verzorgd, weinig kilometers op de teller, op hun dooie gemak toerend door het achterland. Veelal is het vader die achter het stuur zit, met of zonder cowboyhoed, moeder op haar netst gekleed er naast, en soms zit oma als een Koningin Moeder achterin. Natuurlijk zijn ze 's morgens naar de kerk geweest, hebben ze aansluitend ontbeten bij de Perkins, en daarna gaan ze een eindje toeren of op bezoek bij familie. Leuk om te zien, een typisch beeld zoals dat vroeger bij me opkwam als ik dacht aan het achterland in de VS.

Op haar verjaardag gaan Lorraine Hawks en haar man Paul voor dag en dauw op pad met hun zwager Tim Wilson en Lorraine’s zus Susie. Ze rijden naar de Lahey Clinic in Burlington, Massachusetts, alwaar Paul een deel van zijn lever zal afstaan aan zijn zwager Tim. Tim lijdt namelijk aan een vergevorderde leveraandoening en zijn enige hoop is op Paul gevestigd. Lorraine grapt nog dat Tim, fervent Democraat, aan het eind van de dag een Republikeinse lever zal hebben. In het ziekenhuis aangekomen nemen beide zusters afscheid van hun mannen, die vervolgens de operatiekamer worden binnengereden. Daar zullen chirurgen 60% van de lever van Paul wegnemen om die vervolgens aan Tim te geven. Terwijl Lorraine in de wachtkamer zit bid ze dat haar zwager maar mag genezen met behulp van Paul’s lever. Ze bid ook wel voor haar man maar over hem is ze minder bezorgd. Leverdonatie is niet zonder risico's maar de chirurgen hebben hun gerustgesteld dat het een veilige ingreep is voor de 56-jarige Paul, een man in goede gezondheid. Maar helaas, géén van Lorraine’s gebeden komen uit. Haar man Paul overlijdt nog die dag op de operatietafel terwijl haar zwager Tim minder dan een jaar later sterft. "We liepen het ziekenhuis in als een getrouwd stel, en ik verliet het ziekenhuis aan het eind van de dag met mijn man in de lijkwagen", zegt Lorraine nu. Een drama natuurlijk. Het blijkt maar weer dat aan elke ingreep risico’s verbonden zijn.

Libelle in de bocht. Ik las een advertentie op nu.nl dat Libelle op de iPad te verkrijgen was. Dat leek me een prima idee voor Els omdat het tijdschrift Libelle niet betrouwbaar wordt bezorgd in de VS. Dus meteen even naar de website van Libelle. Wat blijkt nu? Het is niet mogelijk om een digitaal abonnement op Libelle voor de iPad af te sluiten zonder een tijdschrift abonnement. Verder geldt dit abonnement alleen bij (fysieke) bezorging in Nederland. Huh? Lees ik dat nu goed? Ik zou juist verwachten dat als je een iPad abonnement op Libelle neemt dat je dan geen tijdschrift meer hoeft te ontvangen; en dat je zo’n abonnement via internet ook in het buitenland eenvoudig zou moeten kunnen aanbieden. Helaas, niet mogelijk dus. Toen ik dit las vroeg ik me eerlijk gezegd af in welke tijd Sanoma Media (de uitgevers van Libelle) leeft. Wie bedenkt er daar in vredesnaam dat het digitale abonnement alleen in combinatie met de papieren versie kan? Waarmee men de Nederlandse markt in het buitenland weer niet kan bedienen. Ik zou zeggen: Hoe stom kun je wezen…

Woensdag had Leonie een druk programma. Het 1e uur moest ze de Minnesota Comprehensive Assessments (MCA) test afleggen. Dat is een lezen/schrijven/rekenen test die je één keer per jaar moet doen en waarmee wordt vastgesteld hoe een school het doet ten opzichte van de academische standaard in de staat Minnesota. Het 2e uur was er een Economy test. Het 3e, 4e en 5e lesuur waren relatief rustig met Band, English en FACS (Family And Consumer Science). Aansluitend moest ze in het 6e uur in Science een presentatie geven over haar poster getiteld “What Are Impact Craters?”. Over kraters die ontstaan zijn door de inslag van een meteoriet. Dat verliep erg goed en ze scoorde er 100% mee. Na de lesdag mocht ze aantreden voor een toelatingstest voor HP (High Performance) Science. Haar Science teacher moedigt haar aan om volgend jaar HP (hoger nivo) Science te doen maar daarvoor moet je wel een toelatingstest afleggen. Alsof dat allemaal nog niet genoeg was had ze daarna nog een “Track and Field Meet”. “Track and Field” staat voor alle onderdelen die je in de atletieksport vindt zoals hardlopen, verspringen en discusswerpen. Leonie deed op twee onderdelen mee en wel de 4x100m estafette en de 200m individueel. De laatste sloot ze met een overwinning af. Wat een produktieve dag!

Voor Marissa was het dinsdag een spannende dag. Afgelopen weekend had ze een bevestiging gekregen van het USCIS (de immigratiedienst) dat haar aanvraag om de Green Card te vernieuwen was ontvangen. Dat bewijs was volgens de ambtenaar bij de DVS voldoende om de Written Test (het schriftelijk deel van het rij-examen) te kunnen afleggen. Dus op dinsdag togen Els en Marissa (zie foto) weer naar het DVS kantoor in Plymouth. Daar aangekomen hoefde Marissa alleen haar Green Card te laten zien en die werd zonder morren geaccepteerd. Daarmee hebben we de aanvraag voor een nieuwe kaart in feite voor Jan met de korte achternaam opgestart. Hoe dan ook, Marissa mocht het schriftelijke examen voor haar Instruction Permit afleggen en slaagde met vlag en wimpel met slechts één fout. Daarmee heeft ze haar Instruction Permit binnen en mag ze onder toeziend oog van een volwassene rijden in de auto. Dit weekend gaan we dat doen. We zijn van plan om een filmpje van deze belevenissen te maken zodat jullie allemaal mee kunnen genieten van Marissa’s eerste schreden achter het stuur.

Vandaag was het deel 2 in de rechtzaak tegen mijn vriend de kofferdief Geshun Harris. Harris was opnieuw met zijn advocaat Adam Brainard en zijn moeder naar Courtroom 102 gekomen, en nam plaats op de bank achter mij. Het verliep net als vorige week: Officiëel begon de sessie om 13:00 maar de rechter kwam pas ruim een uur later binnen. Harris was als vijfde aan de buurt. Nadat wat formele zaken waren afgehandeld meldde zijn advocaat dat hij bekende “Guilty” te zijn aan het misbruiken van de credit card van H.B. Vervolgens ging de advocaat verder dat hij met de officier van justitie een overeenkomst had gesloten: Als Harris de kosten als gemeld in de aanklacht aan H.B. zou vergoeden dan zou de aanklacht worden omgezet van "Felony" naar "Gross Misdemeanor". Ofwel van een zware misdaad met een strafmaat van maximaal 5 jaar en/of $10.000, tot een misdaad met een strafmaat van maximaal 1 jaar en/of $3.000. Zijn advocaat suggereerde dat Harris de kosten vrijwel zeker al vergoed had aan H.B. op basis van het geld dat hij had gestuurd. Nou, mooi is dat. Namens H.B. kan ik je melden dat die daar andere gedachten over heeft. Advocaat Brainard kan blijkbaar beter praten dan rekenen. Ik neem aan dat de beste man binnenkort contact op zal nemen met H.B. zodat die hem de werkelijke rekening kan overhandigen. De rechter zal op 5 juni uitspraak doen in de zaak. Wordt vervolgd.

Het afgelopen weekend is het Major League Baseball (honkbal) seizoen weer gestart. In totaal 162 wedstrijden in de reguliere competie met aansluitend de playoffs die leiden tot de World Series. Ofwel gemiddeld 6 wedstrijden per week tot ergens in oktober. De Minnesota Twins hebben in de winterstop een aantal goede spelers laten gaan maar ook vrij veel nieuwelingen aan het team toegevoegd. Dat had niet meteen het gewenste effect want de eerste vier wedstrijden (drie tegen de Oriolis in Baltimore, en de eerste thuiswedstrijd tegen de Los Angeles Angels) gingen verloren. Voor de wedstrijd van woensdag tegen de Angels had ik vier kaartjes gekocht. We hadden namelijk bezoek van Jeroen en Ernest, twee Medtronic collega’s uit Nederland die nu een maand of acht in dienst zijn, en hier twee-en-een-halve week op bezoek zijn voor product training. Ze hadden nog nooit live een MLB wedstrijd meegemaakt en dit was een prima gelegenheid. Dat had meteen effect: de wedstrijd werd met 6-5 gewonnen door de Twins, hun eerste overwinning dit seizoen.

Vandaag ging er een ongebruikelijk vroege waarschuwing uit voor een weekend vol met mogelijk gewelddadige tornadoes in het gebied tussen Texas en Minnesota. Wie weet mogen we morgen dus weer een tijd in de basement zitten. Maar niet getreurd. Ik ben namelijk druk bezig om materiaal te verzamelen voor mijn wall-of-fame. Een tijd geleden had ik me voorgenomen om “Harry’s Wall of Fame” in de basement te creëren: een muur met zaken die bij me opkomen als ik aan de VS denk. Het geheel moet nog vorm gaan krijgen maar ik heb een aantal categorieën in gedachten zoals Cities, Celebrities, Cars, Landscapes, Sport, en Specials. Daarbij is mijn verzameling zich snel aan het uitbreiden: In de categorie Cities heb ik inmiddels San Francisco (Golden Gate), Las Vegas (The Strip), New York City (Empire State Building) en Honolulu (Waikiki Beach). Voor Celebrities Laurel and Hardy, Al Capone, Elvis, Bonanza en The Godfather. Bij Cars sowieso Cadillac Eldorado 1959, bij Sport de Indy 500, Target Field en Muhammad Ali, en voor Specials de Route 66 en het Hollywood sign. Als jullie nog andere suggesties hebben dan hoor ik het graag.

Als je bij koffiehuizen zoals Caribou en Starbucks naar binnen gaat zie je een divers publiek. Zakenlui die een afspraak hebben, vriendinnen die samen keuvelen, een clubje dat zit te vergaderen, hier en daar een stelletje, maar ook heel veel tafels die in beslag worden genomen door een enkele persoon met een laptop. Zoals Madeline Friske, een student aan de University of Minnesota, die die ochtend aan haar proefschrift werkt. De koffieshop is een vast onderdeel van Friske’s routine: ze zit er gemiddeld vier uur per dag. Daarmee behoort ze tot een groeiende groep laptop-ers die voor een enkele koffie urenlang gebruik maken van gratis draadloos internet in een gastvrije ruimte. Daarmee zijn ze verworden tot een obstakel voor sommige koffiehuis-eigenaren die proberen te balanceren tussen gastvrijheid en winstgevendheid. Andere eigenaren vinden het prima dat klanten - binnen alle redelijkheid – langer blijven. Zoals bij Coffee Bené waar klanten na het kopen van een koffie een WiFi-wachtwoord krijgen dat geldig is voor twee uur. Of bij Roots Cafe Minneapolis waar tijdens de piekuren voor de klanten geen internet beschikbaar is. Volgens eigenaar Schwartzman is het een “fine line”: "We willen natuurlijk geen klanten verjagen. Gelukkig hebben de meeste mensen begrip voor dit beleid.” Voor mij is dit een schoolvoorbeeld van hoe sommigen, die geen maat kennen, het verpesten voor anderen. Zo jammer.

Dan nu voetbal. FC Twente heeft op het nippertje een punt gehaald tegen AZ en blijft daarmee, met nog een thuiswedstrijd tegen Ajax tegoed, in de race om het kampioenschap. Ons Marcel kan wat mij betreft de feestcaravan alvast van stal halen. Hier las ik een verhaal over Clarence Seedorf. Ik heb altijd een zwak hart voor Seedorf gehad. Het is een hele goede voetballer en dat blijkt ook wel als je naar zijn staat van dienst kijkt. Toch heeft hij in het Nederlands Elftal ondanks zijn kwaliteiten nooit echt kunnen overtuigen. Een mysterie. Tot slot nog even aandacht voor mijn oude cluppie. Op vrijdag 27 april 2012 houdt V.V. Voorwaarts onder de bezielende leiding van vriend Max weer de jaarlijkse Geraniumactie. Els heeft het al genoteerd in haar agenda.

Een prettig weekend en tot volgende week.