Stelletje Lutsers

Zaterdagmiddag zijn we naar downtown Minneapolis geweest om de St. Patrick's Day Parade te bekijken. We waren niet alleen: waarschijnlijk vanwege het schitterende weer waren er heel veel mensen op hetzelfde idee gekomen. Het kleurde Iers groen in downtown; de één was nog opvallender uitgedost dan de ander. De Parade begon om half zeven en duurde bijna een uur. Niet omdat er zoveel praalwagens te bewonderen waren maar omdat heel veel Ierse afstammelingen in de optocht waren aangesloten. De categorie "Het stelt niks veur maar de optocht wordt er langer deur" was dan ook ruim vertegenwoordigd. Vooraan in de stoet een vereniging van doedelzakblazers (en ik maar denken dat je die alleen in Schotland en Borculo tegenkomt). Daarna was het afwisselend: Clans van Ierse afkomst met typische namen als McDonald, O'Halloran, Shaughnessy en McMullen; Verenigingen van honden van Ierse afkomst zoals de Irish setter, Irish terrier, en Irish wolfhound; Groepen die de Celtic Dance in ere houden; en ook de lokale rugbyclub was van de partij. Met tussendoor verschillende cabrio’s gevuld met Miss-en, politici en andere notabelen. Natuurlijk was ook de Minneapolis Fire Department uitgerukt voor een big hand van het publiek. De optocht werd afgesloten met een grote groep jongeren in de kiepbak van een vrachtauto met harde rockmuziek. Alsof ze rechtstreeks uit Ruurlo waren komen rijden. Al met al leuk om mee te maken maar het werd weer bevestigd: Ieren lusten hem graag en daar worden ze gemiddeld genomen niet mooier van.

Zondagmorgen vroeg om zes uur ging de wekker. Leonie’s laatste voetbalwedstrijd van het winterseizoen stond op het programma. Om zeven uur stonden we dan ook alweer in de dome om de dames aan te moedigen. Heel sfeervol op zo’n vroeg tijdstip. De dames waren echter niet opgewassen tegen de tegenstanders van Galaxy en gingen met 1-5 de boot in. Vrijwel tegelijkertijd speelde FC Twente tegen Feyenoord. Toen we zondagmorgen naar de dome reden zag ik dat mijn FC Twente sjaaltje vanwege de warmte van de achterruit op de hoedenplank was gevallen. Dat beloofde niet veel goeds en dat werd een tijdje later bevestigd: een pijnlijke 0-2 nederlaag. Afgezien van de uitslag was de kwaliteit van het vertoonde spel ruim onder de maat. De wedstrijd woensdag tegen De Graafschap leverde tenminste weer drie punten op maar daar was alles mee gezegd. Dat moet anders vrienden want zo gaat het niet goed komen. Wat te zeggen van Heracles. Voor het eerst in de 110-jarige geschiedenis in de bekerfinale. Vanuit Maple Grove mijn hartelijke felicitaties aan Almelo en Jan Smit!

Zondagmiddag bij een temperatuur van 25°C ben ik nog een eind met de Merkedes gaan rijden in het buitengebied. Maple Grove ligt aan de noord-west rand van de metro (het stedelijk gebied) en als we een mijl naar het westen rijden zitten we op het platteland. Man, man, man, wat hebben ze hier ontzettend veel ruimte. Een uitgestrekt landschap, glooiend, met hele lange rechte wegen, en zo nu en dan een buurtschap met een paar huizen, een café en een kerk. Met het dak opgevouwen in de kofferbak, de Gipsy Kings op de achtergrond, de oranje pet op tegen het verbranden, in de buitenlucht met soms een gezonde vleug boerengeur. Puur genieten. Zo jammer dat ik jullie niet mee kan nemen. Ik zal nog eens een keer de videocamera meenemen en een sfeerreportage maken. Moeten jullie de plattelandsgeur er wel zelf bij verzinnen. Hier een voorproefje.

Het moet niet gekker worden. Om de kop boven water te houden heeft men hier iets nieuws bedacht: Worstelen in de kerk. “Lees ik het goed?” zal je denken. Dat dacht ik namelijk ook. Maar je leest het inderdaad goed: Worstelen in de kerk! Kerkgenootschappen gaan tegenwoordig verder dan het wassen van auto’s en de verkoop van koekjes, en grijpen naar onorthodoxe middelen ter financiering van hun voorgangers en missies. Volgens Chris Jordan, organisator van dit soort wedstrijden, zijn mensen erg enthousiast omdat het concept vooruitstrevend is en jongeren lokt die normaal gesproken nooit naar de kerk zouden komen. Een worstel-wedstrijd op 3 maart bracht maar liefst 250 toeschouwers op de been en leverde een netto-opbrengst van $3000. Ik moet zeggen dat ik het wel een bijzondere combinatie vind – kerk en worstelen. Eerlijk gezegd zou ik die zelf nooit verzonnen hebben. Het voelt als een soort van “Luctor et emergo”, “Ik worstel en kom boven”. Maar of je na een partijtje worstelen in de kerk werkelijk boven (in de hemel) komt staat nog maar te bezien...

Dinsdag las ik het volgende artikel op CNN: "10 ways to let go of your stuff". Ik moest meteen aan ons Marcel en mijn vader denken. “Hoezo?” zal je je afvragen. Dat zal ik uitleggen. Jullie weten waarschijnlijk dat ons Marcel en Angelina eigenaar van een C1000 in Hengelo (O) zijn. Bij een grote supermarkt hoort natuurlijk een hele inventaris. Nu wil het nog wel eens gebeuren dat delen van de inventaris vernieuwd worden. Een stelling hier, een koelkast daar, een computer hier, een kassa daar. Marcel is daar vrij gemakkelijk in: hij heeft weinig moeite “to let go of his stuff”. Voor mijn vader ligt dat totaal anders. Hij kan niet aanzien dat zaken op de schroothoop verdwijnen en biedt zich dan ook graag aan als nieuwe eigenaar. Als het moet haalt hij het zelfs op in Hengelo. Geen enkel probleem. Ons Marcel vindt dat prima want op die manier komt hij makkelijk van de handel af en het komt immers in goede handen. Maar daar zit ‘m nou net de kneep. De meeste van die zaken verdwijnen bij mijn vader in de kelder. Die gigantische kelder is inmiddels dan ook tot de nok toe gevuld, ondanks de 3 (m) plafond hoogte. Mijn vader kent namelijk geen “to let go of his stuff”. Het CNN artikel is dan ook vooral voor hem bedoeld. Al maakt slechts één van de tien tips indruk op hem dan scheelt dat al een slok op een borrel. Zodat ons Wilmar en ik te zijner tijd niet al te veel van die afgedankte handel van ons Marcel hoeven weg te brengen...

Woensdagmiddag zou het gebeuren: Els en Marissa waren naar het DVS kantoor in Plymouth gereden alwaar Marissa het schriftelijke examen voor haar Instruction Permit zou afleggen. Maar dat liep uit op een grote teleurstelling. Niet omdat Marissa zakte voor het examen; ze mocht er niet eens aan beginnen. Weer een mooi voorbeeld van hoe de ambtenarij lelijk in de weg kan zitten. Om het examen te kunnen doen moest Marissa een “Primary legal document” overleggen. Zoals een US geboortebewijs, een US paspoort, o.i.d. Aangezien ze dat niet heeft had ze haar green card meegenomen. Die card heeft ze gekregen in oktober 2010, 4 maanden voordat ze 14 werd. Als je jonger dan veertien bent wordt de card normaal gesproken nog niet voorzien van biometrische data zoals een vingerafdruk. Omdat Marissa echter bijna 14 werd stelde de dame van de immigratiedienst toen voor om Marissa's biometrische data alvast op te nemen zodat Marissa de card niet hoefde te vernieuwen na haar 14e verjaardag. Dat leek ons een prima voorstel. Omdat we toch enigszins twijfelden of we het goed begrepen hadden heb ik een maand geleden bij de immigratiedienst (toen ik er moest zijn voor de aanvraag van mijn nieuwe green card ter vervanging van mijn gestolen card) nogmaals nagevraagd of Marissa's card wel geldig was. Dat werd bevestigd. De ambtenaar op het DVS kantoor was echter onverbiddelijk: de foto op Marissa's green card was gemaakt terwijl ze nog 13 was en volgens de regels kon hij dat niet accepteren. Daar sta je dan met je goede gedrag. De ene instantie bevestigt dat de card geldig is, maar de andere instantie accepteert 'm niet. Toen ik later de immigratiedienst belde om te kijken of ze een oplossing voor deze impasse hadden meldde de dame me dat haar collega's me niet goed hadden voorgelicht. We hadden wel degelijk een nieuwe green card voor Marissa moeten aanvragen toen ze veertien werd. Je kunt je voorstellen dat me toen de broek helemaal afzakte (gelukkig kon de dame dat niet zien). Om van alle gedoe af te zijn hebben we toch maar een nieuwe card voor Marissa aangevraagd. Kosten: $450 en veel papieren rompslomp. Alleen vanwege een foto die vier maanden te oud is. Arrgghhh. Stelletje lutsers.

Bij het bestuderen van het lesmateriaal voor het theorie-examen viel ons een opmerkelijk verschil tussen NL en de VS op betreffende hoe je je stuur moet vasthouden. Een tijd geleden had ik Marissa verteld dat mijn rij-instructeur Ep Bos mij vroeger had geleerd dat er twee opties zijn: kwart voor drie (9-3) of tien voor twee (10-2). Deze aanbeveling geldt blijkbaar nog steeds in Nederland volgens dit artikel. Hier in de VS adviseerde men vroeger dezelfde opties maar tegenwoordig denkt men er anders over. De huidige aanbevelingen zijn 9-3 of 8-4. Sinds de introduktie van de airbag wordt de 10-2 positie sterk afgeraden. Analyses van ongelukken met airbags hebben namelijk aangetoond dat de kans op kwetsuren aan handen en armen veel hoger is bij een 10-2 positie. Persoonlijk vind ik de aanbeveling voor 8-4 opvallend want die positie lijkt veel minder controle over het stuur te geven. Toch valt dit in het niet in de bredere context van dit verhaal: Met Marissa in de driver seat heb ik straks helemaal geen handen meer op het stuur. Da’s pas erg...

Een unieke uitspraak in de National Football League (NFL): Hoofdcoach Sean Payton van de New Orleans Saints is voor een jaar op non-actief gesteld vanwege zijn aandeel in "Bountygate". Zie ook hier. Wat is er aan de hand? Defensieve spelers van de Saints konden op basis van een "Bounty program" premies verdienen door hun tegenstanders hard te raken of met een blessure uit de wedstrijd te werken. Na uitgebreid onderzoek achtte de NFL het bestaan van dit "bounty program" bewezen, kwalificeerde deze praktijken als ontoelaatbaar en maakte korte metten met de betrokkenen. De zaak is voor onze Minnesota Vikings helemaal wrang omdat wij in 2010 in de strijd om de NFC titel tegenover de Saints stonden, een wedstrijd die in de verlenging werd verloren. Deze wedstrijd speelde een belangrijke rol in het onderzoek naar "Bountygate". Direct na deze wedstrijd werd er al gesproken over een hele reeks "ruw spel" overtredingen op onze quarterback Brett Favre. Achteraf bleek waarom: Jonathan Vilma, aanvoerder van de defensie van de Saints, had $10.000 uitgeloofd voor degene die Favre uit de wedstrijd zou werken. Vele Vikings fans menen nu dat we die wedstrijd hadden gewonnen als dit niet was gebeurd. We zullen het nooit weten. Nu heb ik al vaker gezegd dat de Minnesota Vikings net als het Nederlands Elftal zijn: Altijd net nie. Ook nu is de overeenkomst frappant. “Bountygate” klinkt namelijk als de recente bekentenis van Peruaanse functionarissen dat de Argentijnse dictator Videla in 1978 een deal had gesloten met de toenmalige Peruaanse president dat Peru Argentinië zou laten winnen zodat Argentinië door kon gaan naar de volgende ronde. Als dat niet was gebeurd zou Nederland in 1978 wereldkampioen geworden zijn. Ook hier zullen we het nooit weten. Zo jammer.

Op 26 februari gaat Trayvon Martin uit Miami op bezoek bij familie in Sanford. Na een bezoek aan een supermarkt loopt Martin naar huis met een zak snoep en een blikje ijsthee. Het regent waardoor Martin de muts van zijn jas over zijn hoofd heeft getrokken. Martin loopt door een zogenaamde “gated community” als hij wordt benaderd door de 28-jarige George Zimmerman. Zimmerman is een vrijwillige buurtwacht die de taak heeft de buurt vrij te houden van criminaliteit. Omdat Martin er verdacht uit zou hebben gezien spreekt Zimmerman hem aan. Na een woordenwisseling slaat Martin op de vlucht waarna Zimmerman hem achtervolgt en uiteindelijk doodschiet. Volgens Zimmerman heeft hij geschoten uit zelfverdediging. Politie-ambtenaren uit Sanford zeggen dat er geen enkel bewijs is dat dat niet zo zou zijn. Op basis daarvan wordt Zimmerman vrijgelaten. Maar daarmee is de zaak niet afgedaan. De zaak leidt nogal tot opschudding onder de zwarte bevolking in Florida en is inmiddels landelijk nieuws. In verband met alle gebeurtenissen is de politie-chef van Sanford tijdelijk teruggetreden. Ook de officier van justitie in de zaak is vervangen. Dit alles om de schijn van partijdigheid te voorkomen. Maar Zimmerman is nog steeds op vrije voeten. Zaterdag was er een grote protest-bijeenkomst om de arrestatie van Zimmerman kracht bij te zetten. Zelfs president Obama ging zich er vandaag mee bemoeien. Wordt vast vervolgd.

RTL, Eyeworks en het VUmc betalen allemaal €188.000 om de kosten van het geschrapte tv-progamma "24 uur tussen leven en dood" te dekken. Het VUmc benadrukt dat de bijdrage van het ziekenhuis uit de algemene reserves komt en niet uit de premiegelden. "De patiënten hebben hier geen hinder van", aldus een woordvoerster. Dank je de koekoek. Voor €188.000 had je een jaar lang 6 handen aan het bed gehad. Ik zou verwachten dat de verantwoordelijken er op aangesproken gaan worden. Stelletje lutsers.

Deze week las ik een mooi voorbeeld van "Van je collega’s moet je het maar hebben". Zes mannen werkten samen bij het bedrijf Berto Construction Inc. in Elizabeth, NJ. In 2007 besloten ze om samen mee te gaan doen aan de loterij. Eén van de mannen, Americo Lopes, organiseerde de pool twee à drie keer per maand, veelal wanneer de jackpot goed gevuld was, en verzamelde elke keer $2 van iedere man om tickets te kopen. In november 2009 viel de jackpot van netto 24 miljoen dollar van de Mega Millions loterij op een lot van de groep. Lopes probeerde dat echter onder de pet te houden. Hij vertelde zijn baas dat hij voor langere tijd afwezig zou zijn in verband met een operatie aan zijn voet. Dat bleek achteraf allemaal gelogen. Toen de andere vijf mannen achter de ware reden van Lopes’ afwezigheid kwamen spanden ze een proces tegen hem aan. Na vier dagen procederen kwam de 8-koppige jury tot de unanieme beslissing dat Lopes de prijs met zijn collega’s moest delen. Daarmee mag Lopes $20 miljoen van de $24 miljoen aan zijn vijf ex-collega’s overmaken. Tja, van je collega’s moet je het hebben...

Een prettig weekend en tot volgende week.