Het Zwitserleven Gevoel

Woensdag hebben we de Flimmings uitgezwaaid. Na tien dagen zat de vakantie er op. Nadat we vorige week al het nodige hadden geschreven over onze belevenissen (zie hier) zijn we de laatste dagen nog even doorgegaan. Zo zijn we zaterdagmorgen met de mannen naar een voetbalwedstrijd van Leonie wezen kijken. Een hele andere belevenis dan in Nederland: allemaal op een stoeltje langs de lijn en best wel behelpen zo zonder kantine. Aansluitend zijn we met z'n allen naar de Mall-Of-America gegaan, de op één na grootste mall in de VS mèt indoor pretpark. Altijd leuk om te zien. Wel was het die dag beredruk mede vanwege een scrapbook event die heel veel dames naar de mall had gelokt. Vooral de Country and Western store met kè-boy benodigdheden zoals laarzen en hoeden viel bij de Flimmings in de smaak. Dat was te verwachten natuurlijk.

Zondag stond in het teken van de American football wedstrijd tussen de Minnesota Vikings en de Tampa Bay Buccaneers. Het was de tweede competitieronde van het nog prille seizoen, en de eerste thuiswedstrijd voor de Vikings. Football is een sport voor ruwe bolsters dus gingen we alleen met de mannen. Ook voor mij was het de 1e keer dat ik een Vikings wedstrijd live zou meemaken. We reden al vroeg richting het Metrodome stadium om niets te missen van het spektakel, maar vooral om de Tailgate Party mee te maken. Dit is een feestje dat altijd gebouwd wordt voorafgaande aan de wedstrijd. Daarvoor nemen de Amerikanen hun pickup, SUV of camper mee, geladen met food, drinks en natuurlijk de BBQ. Toen we in de buurt van het stadion aankwamen bleek dat de parkeerplaatsen vol stonden met Tailgaters: in Vikings kleuren uitgedoste fans onder party tenten opgesteld achter hun auto. Ondanks de regenachtige middag was het één groot festijn en ging het er heel erg gemoedelijk aan toe. Wat ons wel het meest opviel is dat we vrijwel geen agent hebben gezien. Wat een schril contrast met voetbalwedstrijden in Nederland, waar zo'n beetje op elke twee supporters van de bezoekende club een ME-er wordt ingezet. Ook in het stadion, dat met ruim 62.000 toeschouwers vrijwel uitverkocht was, was er van alles te beleven. Vooral de opkomst van de spelers liet een onvergetelijke indruk achter. Op zijn Amerikaans met veel gevoel voor entertainment. Omdat de Vikings hun eerste wedstrijd hadden verloren waren de verwachtingen hoog gespannen. Maar helaas. Hoewel de Vikings de rust in gingen met een 17-0 voorsprong, gingen ze uiteindelijk alsnog met 20-24 ten onder. Zie hier voor details. Daar werd ik niet direct blij van. Toch, we hadden het spektakel voor géén geld willen missen!

Zondagavond was een ander hoogtepunt met ons bezoek aan Famous Dave's, een restaurant dat beroemd is om zijn geweldige spareribs. Diner bij Famous Dave's is een gegarandeerd succes, als je tenminste houdt van eten met je vingers. Het mooie bij Famous Dave's is dat je er volgens de bediening "eat like a pig". We hadden het "All-American BBQ Feast ®" menu gekozen, waarbij je het eten krijgt geserveerd op de omgekeerde deksel van een vuilnisbak. Daarbij nog een "Big Slab" van spareribs. Het ging er echter zo ruig aan toe dat we te kort kwamen en spareribs bij moesten bestellen. Heerlijk! De Flimmings vonden het zo geslaagd dat ze nu zelfs overwegen om lid te worden van de Famous Dave's PIG Club. Wie wil dat nou niet...

Maandag was een schitterende dag. De zon stond strak aan de hemel en dus togen we naar Lake Calhoun. Lake Calhoun ligt in Edina, een mooie wijk ten zuid-westen van Minneapolis. Rondom het meer staan hele riante huizen waar de gewone man zoals ik alleen maar van kan dromen. Er loopt ook een fiets- en wandelpad omheen waar we met enige regelmaat een rondje maken (totaal zo'n 5 km). Zo ook maandagmorgen. Op driekwart van de ronde ligt een restaurant waar we ons hadden neergezet om weer aan te sterken. Daar bekroop ons "Het Zwitserleven Gevoel": Heerlijk genieten aan de rand van het meer van een prachtig uitzicht bij een strakblauwe lucht. Geen sores aan de kop. Het echte Zwitserleven gevoel. Wat wil je nog meer? Nou dat zal ik je vertellen: een grote pickup natuurlijk. Op de terugweg van Lake Calhoun kwam Emmy bij het tankstation in gesprek met een stoere Amerikaan die net een aantal dagen daarvoor zijn nieuwe pickup truck had opgehaald. Een hele mooie rooie. Sinds dat moment heeft Emmy het over niets anders meer gehad dan stoere pickups. We zijn nog speciaal naar één van de Ford dealers hier in de buurt gereden om haar een indruk te geven van wat er allemaal mogelijk is. Ik zie het er nog eens van komen dat Henk een pickup aanschaft...

Dinsdag zijn we begonnen met een stevig ontbjt bij de Perkins. Vervolgens zijn we nog een dagje naar downtown Minneapolis geweest. Met Chris in de rolstoel omdat hij heel erg veel last had van een dikke enkel. We hebben daar eerst een rondje gemaakt door de zogenaamde Skyways. In verband met de koude en lange winters zijn alle gebouwen in downtown Minneapolis met elkaar verbonden via skyways. Met een lengte van in totaal 13 km heeft Minneapolis 's werelds langste netwerk van skyways. Daar wordt veel gebruik van gemaakt. Vooral tijdens de lunchpauze is het daar heel druk met kantoorpersoneel dat op zoek is naar een lekkere hap. Het lijkt dan ook alsof je gewoon in een volle winkelstraat loopt. Bijzonder om een keer mee te maken dus. Aansluitend zijn we naar Kilroy's geweest. Dat is een winkel in een kelder in een oud magazijn vlak bij de Mississippi. Kilroy's heeft zich gespecialiseerd in jaren 50 memorablia: jukeboxen, slot machines, neon lichten, retro meubelen, popcorn machines, decor materialen, je kunt het zo gek niet verzinnen of je vindt het daar wel. Ik was er ook nog nooit geweest maar het was absoluut de moeite waard.

Tijdens de eerste dagen van het bezoek van de Flimmings ging het systeem dat de garagedeur automatisch opent, kapot. Eén van de veren die helpt om de deur open en dicht te doen was geknapt, waarschijnlijk door metaalmoeheid. Geluk bij een ongeluk was dat het tijdens het bezoek gebeurde, zodat we genoeg sterke mannen hadden om de garagedeur met de hand te bedienen. Om de zaak te laten repareren had ik in de loop van de week een bedrijf gebeld dat voor maandagmiddag iemand langs stuurde om de zaak te repareren. Maar zoals verwacht kwam de verkeerde monteur langs: hij was de expert voor het electrische gedeelte maar kon ons niet helpen met de mechanische veer. Vervelend natuurlijk maar toch maakte het me niet zo veel uit: sterke mannen genoeg in de buurt. Het ging zelfs zo goed dat ik helemaal niet meer zat te wachten op reparatie :-) Toch is inmiddels een andere monteur langs geweest die de zaak weer netjes heeft gemaakt. Gemak dient de mens.

We hebben nu drie weken om ons voor te bereiden op de volgende gasten: broer Marcel en Angelina arriveren op 13 oktober in de VS en blijven tot 31 oktober. Ze verblijven de eerste dagen bij ons en gaan vervolgens tien dagen met een camper op pad naar de Oostkust van de VS. Daarna komen ze terug voor nog een aantal dagen waarna ze weer huiswaarts vliegen. Ook dat wordt vast weer erg gezellig!




Deze week beheerste de voorgenomen executie van Troy Davis de media. Troy Davis, een zwarte Amerikaan, was veroordeeld voor de moord op een blanke agent tijdens een ruzie in 1989. De veroordeling was echter erg omstreden. Er is nooit sluitend bewijs geleverd dat Davis de moord heeft gepleegd en verschillende getuigen die hem eerst beschuldigden trokken dat later weer in. Ook Davis zelf heeft altijd ontkend. Er is dan ook van alles geprobeerd om de executie te voorkomen, tot op de laatste dag toe met een verzoek aan de Supreme Court in Washington. Het mocht allemaal niet meer baten: Troy Davis werd woensdagavond via een dodelijk injectie geëxecuteerd in een gevangenis in Georgia. R.I.P.

Tot slot wil ik mijn oude buren in Ruurlo nog even bedanken. Via buurvrouw Sylvia kreeg ik een verjaardagskaart en een aantal foto's met de Haarskamp crew bij elkaar. De foto's waren gemaakt tijdens het jaarlijkse buurtfeest in het kader van het Ruurlose Septemberfeest. Dat valt altijd in het tweede weekend van september rond mijn verjaardag. Op de foto's is te zien dat de buren er minimaal één (en sommige meerdere) op mij gedronken hebben. Vanuit Maple Grove drinken Els en ik vanavond een Tequila Sunrise op jullie!

Prettig weekend en tot volgende week.