Goed Sturen en Besturen

Het afgelopen weekend begon voor mij niet al te best. Zaterdag tegen de avond ging ik alleen hardlopen. Marissa bleef thuis want zij had zaterdag het eerste tennistoernooi van dit seizoen en had de hele dag op de baan gestaan. In ons loopschema hadden we tot nu toe steeds intervallen gelopen, maar zaterdag mocht ik 20 minuten aan één stuk aan de bak. Dat kwam mooi uit want daarmee kon ik tevens testen hoe het met de snelheid zat. Echter, na 14 minuten was het gedaan met de vreugde. Het rechterbeen werkte weer even niet mee. Een spier aan de achter-buitenkant van het onderbeen maakte het belasten van het rechterbeen schier onmogelijk. Volgens nader (eigen) onderzoek op internet gaat het waarschijnlijk om de Musculus Soleus. Nooit geweten dat ik die spier had (en jullie denk ik ook niet). Het is zeer waarschijnlijk veroorzaakt omdat ik het rechterbeen verkeerd belast. Maar eerlijk gezegd misschien ook omdat ik wat te overmoedig was. Lekker belangrijk om te melden eigenlijk - ik zit er maar mooi mee. Inmiddels is de pijn zo goed als verdwenen dus als het even meezit kan ik de draad na een week weer oppakken.

Het nieuws deze week was natuurlijk het terugtreden van Steve Jobs als CEO van Apple. Het was al een tijd bekend dat Jobs sukkelt met zijn gezondheid waardoor hij de afgelopen jaren drie keer op ziekteverlof is geweest. Er werd dan ook al langer gespeculeerd over zijn terugtreden maar het is nu dan eindelijk definitief. Steve Jobs is natuurlijk het boegbeeld van Apple's succes. Hij heeft het bedrijf van een bijna failliete toko getransformeerd tot het tweede grootste bedrijf ter wereld. Een onvoorstelbare ommezwaai veroorzaakt door een heldere strategie, fantastische producten, de ultieme customer experience, en ijzersterke branding. De aandelen van Apple gingen bij opening van de beurs meteen 3% onderuit om uiteindelijk slechts 0.7% lager te sluiten. We zullen zien hoe de toekomst van Apple er uit komt te zien...

Over Apple gesproken, wij hebben vorige maand de "Medtronic CareLink Mobile Application" gelanceerd voor op de iPhone en iPad. Deze applicatie biedt artsen de mogelijkheid om mobiel in te loggen in ons CareLink systeem. Het Medtronic CareLink systeem is een systeem waarmee data uit een geïmplanteerde pacemaker (of ICD/CRT/ILR) door de patiënt automatisch via de (vaste of mobiele) telefoon naar het ziekenhuis wordt gestuurd zodat artsen hun patiënten op afstand in de gaten kunnen houden. Tot nu toe konden artsen alleen in het CareLink systeem inloggen via een desktop computer. Met de nieuwe applicatie die op een iPhone en iPad draait heeft een arts altijd toegang tot CareLink, waar hij zich ook bevindt. Dat dat handig is blijkt wel uit deze bijdrage van Dr. Wes, een electrophysioloog in Evanston, IL. Dr. Wes heeft een blog waarop hij zijn ervaringen deelt. In deze bijdrage beschrijft hij hoe de nieuwe Medtronic CareLink Mobile Application hem hielp om een patiënt een bezoek aan de emergency te besparen. Altijd prettig om te lezen dat ons harde werk zijn vruchten afwerpt.

Sinds vorige week is er een nieuw stuk van de Minnesota State Highway 610 geopend. Daarmee is de afstand tot mijn werk van 45 mijl (heen en terug) gereduceerd tot 40 mijl. Elke dag 5 mijl minder, dat is natuurlijk mooi meegenomen. Maar om op het nieuwe deel van de 610 te komen moet ik wel eerst langs 13 verkeerslichten, waar dat er voorheen slechts 8 waren. En stonden die 8 vrijwel altijd op groen, die 13 verkeerslichten worden oranje en rood als je er aan komt. Echte stoplichten dus. Na een week ben ik er dan ook achter dat de nieuwe weg qua afstand gunstiger is, maar qua energieverbruik eerder ongunstiger. Om maar niet te spreken van de frustratie van de rijder. Ik ben inmiddels na een week klaar met die nieuwe weg. Het leek zo mooi maar helaas. Dan maar wat langer onderweg...

Maandag begon de dag met een meeting om half negen 's morgens met zeven collega's. Toen ik de meeting room binnenkwam zag ik dat twee van de collega's aan de cola zaten. De één had een flesje Coca Cola, de andere zat met een blikje Diet Pepsi voor zich. Om half negen 's morgens wel te verstaan. Dat is eigenlijk geen uitzondering, het gebeurt regelmatig dat ik collega's 's morgens vroeg zie rondlopen met cola. Nu ben ik zelf altijd een grootverbuiker van het bruine goud geweest - in sommige periodes tot een liter per dag. Maar dan wel in de avonduren. Om de dag te begìnnen met cola - dat is zelfs voor mij teveel van het goede. Hoewel, je kunt natuurlijk zeggen dat de dag starten met koffie eigenlijk niet zo veel anders is.

Dinsdag vroeg ik Els: "Vind je jezelf een goed chauffeur?" Haar antwoord was klip en klaar: "Ja". De vraag kwam voort uit een krantenbericht dat ik even daarvoor had gelezen getiteld "I'm the good driver, you're the bad driver". Tweederde van de geïnterviewden kwalificeerden zichzelf als uitmuntende of zeer goede rijders. Over geloof in eigen kunnen gesproken. Toch gaven velen aan dat ze er wel eens onveilige praktijken op na hadden gehouden waardoor ze anderen in gevaar hadden kunnen brengen. Zo gaf 40% toe dat ze wel eens meer dan 30 km/uur te hard had gereden, 45% had wel eens gereden terwijl ze oververmoeid waren, en 34% bekende dat ze wel eens een text message gestuurd hadden tijdens het rijden. Blijft voor mij de vraag wat iemand een goed chauffeur maakt. Het feit dat iemand zich altijd netjes aan de regels houdt wil in mijn ogen nog niet zeggen dat iemand een goed chauffeur is. Sommige mensen leren het namelijk nooit en zijn zelfs als ze zich aan de regels houden een gevaar op de weg. Het is dan ook niet zo simpel om te definiëren wat een goed chauffeur is. Ik zou zeggen: Iemand is pas een goed chauffeur als hij net zo goed rijdt als ik. Dat valt nameljk niet mee :-)

Deze week viel mijn oog op de volgende kop in de krant: "Riding in tandem with God". Mijn eerste reactie was: Dat wil ik ook. Altijd handig om te weten dat je op de tandem in veilige handen bent. Bij nader inzien gaat het artikel over een aantal kerken in de Twin Cities die gedurende de zomer het fietsen promoten. Zo is de "Basilica of St. Mary" in Minneapolis drie jaar geleden begonnen met de "Blessing of the Bikes" ceremonie. Gedurende de ceremonie, dit jaar met vijftig deelnemers, spreekt de voorganger de zegen uit "… may the riders who use this bike enjoy safe and pleasant travels..." en doopt hij de ketting met heilige olie. De achterliggende boodschap is dat fietsen God's schepping beschermt doordat het minder schadelijk is. Altijd goed natuurlijk. Maar zou die heilige olie echt helpen tegen de gevaren van al die "uitmuntende en zeer goede" autorijders die in hun SUV of pickup meer aandacht hebben voor de telefoon dan de weg? Ik geloof er niets van.

Onze nieuwe CEO Omar Ishrak staat inmiddels twee maanden aan het roer. Gisteren was de jaarlijkse shareholders meeting waarop hij voor het eerst acte de prèsence mocht geven. Dat was een hele verademing. Ishrak is een no-nonsense figuur die niet om de feiten heen draait. Transparentie - dat mag ik wel. Hij zette zijn strategie helder neer: Focus op Execution, Innovation en Globalization. Daarbij schroomde hij niet om te melden dat onze interne productiviteit omhoog moet. Hij meldde ook dat hij Rob ten Hoedt, mijn oude baas bij Vitatron en tegenwoordig werkend op het Europese hoofdkantoor van Medtronic in Zwitserland, gepromoveerd heeft tot "Senior Vice President and President of Western Europe and Canada". Daarmee treedt Rob toe tot het Executive Committee. In mijn ogen een uitstekend besluit.

Gisteren is de jaarlijkse Minnesota State Fair van start gegaan. De Minnesota State Fair, één van de grootste fairs in de VS, verwacht in 12 dagen 1.7 miljoen bezoekers te verwelkomen. Net als de afgelopen twee jaren gaan wij er ook een dag naar toe. Dit is de laatste week van de schoolvakantie dus Marissa en Leonie moeten het er nog even van nemen. Morgen gaan we ook nog naar Valleyfair, een groot pretpark hier in de buurt. Een aantal weken geleden zijn Marissa en Leonie daar met een stel vriendinnen naar toe geweest. Els en ik waren toen niet mee en dat kan natuurlijk niet. Dus gaan we het morgen nog even dunnetjes overdoen.

Afgelopen dinsdag zijn Leonie en Els naar het langverwachte concert van Katy Perry geweest. Ze zouden al op 9 juli gaan, maar dat concert werd afgelast vanwege een voedselvergiftiging van Katy: waarschijnlijk had ze de 4th-of-July een BBQ... Katy Perry staat al 52 weken in de Billboard’s top 10 en heeft al vijf Nr. 1 hits van één album gescoord. Daarmee evenaart ze Michael Jacksond. Perry staat bekend om haar suikerzoete outfits en videoclips en ze is bij de jeugd razend populair. Maar we zijn hier in Minnesota, dus als ouders werden we al tijdig geïnformeerd over de "ondeugende" teksten van Katy’s songs. Er werd aangeraden om na het concert toch zeker een gesprek te hebben met onze dochters om ze duidelijk te maken dat de wereld die Katy ons voorschotelt niet zo lief is (zeg maar sex, drugs en rock & rolll). Na het voorprogramma met Natalia Kills uit de UK en een DJ uit San Francisco, duurde het nog tot kwart over negen voordat de show begon. Naast Leonie zat een degelijke mom met haar 9-jarige dochter die om negen uur al zenuwachtig op haar horloge begon te kijken en zei dat het voor haar eigenlijk tijd was om naar bed te gaan. Mom heeft waarschijnlijk tenenkrommend naar de sexy show gekeken en de volgende dag gegarandeerd een goed gesprek gehad met haar dochter.

Als je de naam Irene ziet zou je niet meteen aan het ergste denken. Maar een nachtmerrie lijkt werkelijkheid te worden nu de orkaan Irene volgens de voorspellingen over de oostkust van de VS zal gaan razen. Langs dichtbevolkte gebieden en steden als Washington DC, New York en New Jersey. Gelukkig heeft men door de tijdige waarschuwing de nodige voorbereidingen kunnen treffen. De meeste vakantiegangers aan de Oostkust, traditioneel druk bezocht in deze tijd, zijn vroegtijdig naar huis vertrokken. Huizenbezitters zijn druk bezig geweest hun woningen dicht te spijkeren, het openbaar vervoer is vrijwel volledig stilgelegd. Ondanks al deze maatregelen verwacht men veel schade aan gebouwen, infrastructuur en natuur. Indirect merken wij ook de gevolgen doordat de prijs van benzine weer mooi aan het stijgen is. Er blijft dit land ook niet veel bespaard in de afgelopen tijd.

De honkballers van de Minnesota Twins maken er een potje van. Van de laatste 24 wedstrijden hebben ze er 19 verloren. Inmiddels staan ze op een score van 55-75. Ofwel 55 gewonnen en 75 verloren games. Een compleet drama. Alsof dat nog niet erg genoeg was deden ze deze week mijn held Jim Thome, de man van de 600 home runs, van de hand. Thome had aangegeven dat hij graag een kroon op zijn carrière zou willen zetten met een overwinning in de World Series, iets wat nog mist in zijn prijzenkast. Voor de Twins zit de World Series er dit jaar zeker niet meer in, dus Thome koos er voor om terug te gaan naar zijn oude club Cleveland Indians in de hoop dat die de playoffs wel gaan bereiken. Jim Thome's vertrek was voor mij des te beroerder omdat ik net drie weken geleden een Twins shirt met zijn naam had gekocht. Voor $100. Die shirts gaan nu gegarandeerd voor minder dan de helft over de toonbank. Bij mij gaat ie voor niets de deur uit :-)

Prettig weekend en tot volgende week.