Nuchter in Amerika

Het deerhunting season staat voor de deur. Binnenkort trekken vele Minnesotans hun oranje gevechtstenue weer aan om op zoek te gaan naar een stel reebruine ogen. Voor ons de aanleiding om een keer naar Cabela's te gaan. Cabela's is een waar paradijs voor mensen die houden van outdoor adventures. De shop bestaat uit een aantal hele grote afdelingen. Zo is er een afdeling met allerlei jachtartikelen zoals camouflagehutten, verrekijkers, nachtkijkers, lokmiddelen, navigatie-apparatuur, messen, wildstroppen, boogschiet-gerei en natuurlijk niet te vergeten de jachtgeweren met munitie. Daarnaast is er een afdeling voor vissen, varen, camping, buitenkleding, schoenen, etc. Onvoorstelbaar wat er allemaal te koop is om het jagen en vissen zo aangenaam en toegankelijk mogelijk te maken. Echter, ondanks de betrekkelijk laagdrempelige regels voor het jagen zijn er toch nog illegale praktijken te betreuren. Dat bleek deze week maar weer eens toen het bewijsmateriaal van het illegaal doden van een beer werd vrijgegeven. Wat was er gebeurd?
Lee Greenly, een grootgrondbeziiter in het noorden van Minnesota, had op zijn landgoed een gebied afgezet voor Cubby, een tamme zwarte beer van maar liefst 250 kg. Lee gebruikte Cubby als subject voor wildlife photographers totdat de beer last begon te krijgen van zijn tanden. Om zich de kosten van de dierenarts te besparen besloot Lee dat het financiëel aantrekkelijker was om Cubby af te laten schieten. Lee vond Troy Gentry, van het in de VS bekende country-duo Montgomery Gentry, bereid om $4650 te betalen om de tamme beer af te schieten. Daarbij moest het er op lijken dat dit een wildshoot was zodat Gentry als een groots jager te boek zou komen te staan. Helaas voor Gentry en Lee werd de volledige waarheid achter het in scène gezette verhaal achterhaald. De heren werden in 2007 veroordeeld en publiekelijk aan de schandpaal genageld. Het video-bewijs werd pas deze week vrijgegeven, zie hier deel 1 en deel 2. De stoere Gentry is dus eigenlijk een ontzettende lafaard. Schande.

Eén van mijn beliefs is dat community sense essentiëel is voor een goed functionerend team. Making fun is een éénvoudige manier om community sense te stimuleren. Zo had ik in Arnhem met mijn team een aantal rituelen opgebouwd. Eén daarvan was het sturen van een ansichtkaart tijdens een business trip. Ik keurde business trips alleen goed als ze me beloofden een ansichtkaart te sturen vanaf de plaats van bestemming. De afspraak was simpel - Vergeet je een kaart te sturen dan kun je de volgende business trip op je buik schrijven :) Simpel maar effectief. Een ander ritueel was rondom kruidenbitter. Ik had altijd een fles Ruurlose kruidenbitter en een klein borrelglaasje in mijn kantoor staan. Eén keer in de zoveel tijd, als we als team wat te vieren hadden, kwam de fles op de tafel en ging het glaasje van hand tot hand. Een simpele geste die altijd erg werd gewaardeerd. Hier moest ik aan denken toen mijn goede vriend Dave mijn ritueel in zijn blog beschreef. Nu is het opvallend dat ik de traditie van de ansichtkaarten hier wel heb doorgezet, maar dat met de kruidenbitter niet. Dat laatste komt enerzijds omdat ik hier geen Ruurlose kruidenbitter kan kopen. Maar belangrijker dan dat is het feit dat het nuttigen van alcohol op het werk hier ten strengste verboden wordt. Het was in Arnhem ook geen gemeengoed maar daar kneep men een oogje dicht. Ik ben bang dat dat hier met alle potentiële liability issues niet aan de orde is. Toen een aantal medewerkers uit mijn club deze week na een aantal lange werkdagen iets afgerond hadden heb ik ze aangeboden om op mijn kosten een Dutch "Heineken" biertje te kopen. Dat aanbod was misschien al wel op het randje.

De iPad is razend populair en de verkoopcijfers overtreffen alle verwachtingen. Binnen een jaar heeft het nieuwe gadget van Apple een niet meer weg te denken plaats veroverd in de manier waarop bedrijven werken. Zo ook binnen Medtronic. Medtronic was één van de eerste bedrijven die een nuttige toepassing voor de iPad vond. Toen de iPad in de VS werd gelanceerd op 3 april 2010 regelde onze CIO Michael Hedges er meteen tien die hij naar Duitsland liet versturen waar een paar dagen later een beurs zou beginnen. Op de beurs was de stand van Medtronic een grote hit - vooral vanwege de iPad die op dat moment in Europa nog niet op de markt was. Inmiddels heeft Medtronic 4500 iPads gekocht voor zijn verkoop organisatie. Het is namelijk uitermate geschikt voor het tonen van product informatie en video beelden aan onze klanten. Ook binnen Medtronic zie je steeds meer medewerkers die hun oude notebook hebben ingeruild voor een iPad. Ook bij mij begint het al te kriebelen - wie weet wat Sinterklaas brengt dit jaar :)

Recentelijk is er in de VS een onderzoek gedaan naar de top tien van auto's waarin je het snelst een boete krijgt. Ofwel, welke auto heeft de meeste bonnen op zijn naam staan? Opvallend genoeg wordt de lijst gedomineerd door import-modellen. Toyota, Volkswagen en Honda, ze staan er allemaal bij. Maar met kop en schouders steekt Mercedes er boven uit. Het merk bezit drie plaatsen in de top tien. Op nummer één staat de Mercedes SL-klasse. Rijders in een Mercedes SL hebben een vier keer zo grote kans om een boete te krijgen dan gemiddeld. Ik ben natuurlijk verre van blij met dit bericht want dit drijft de verzekeringspremie gegarandeerd naar grote hoogte. De vraag die echter onbeantwoord bleef in het onderzoek is waarom de SL op één staat. Gemiddeld genomen heeft de auto namelijk maar twee berijders: de grijze 50-plusser die voldoende heeft verdiend om een SL aan te schaffen, dan wel zijn 30 jaar jongere vriendin. Het ligt voor de hand dat de vriendin de meeste bonnen binnenhaalt maar wie ben ik om daarover te oordelen :)

Afgelopen donderdag waren we uitgenodigd voor een feestje. Het Maple Grove Crimson 2010 Girls Tennis (met Marissa) had een Tennis Banquet georganiseerd ter afsluiting van het seizoen. Tijdens de avond werden alle tennisspeelsters bedankt voor hun inzet. De meiden hadden zich op hun mooist gekleed in ‘gala’ jurkjes en lieten zich van hun beste kant zien, van "Erg gewaagd" (de meesten) tot "Degelijk netjes" (enkelen). De coaches hielden een speech en er werden rewards uitgereikt aan de meest veelbelovende speelsters, de speelsters die de meeste progressie hadden laten zien en de meest bevlogen speelsters. Daarnaast bedankten de speelsters op hun beurt de coaches en natuurlijk de ouders voor hun tomeloze inzet en ondersteuning. Wat tijdens zo’n avond weer opvalt is dat er erg veel waarde wordt gehecht aan sport en prestatie, en dat het sporten wordt gezien als een belangrijke factor voor je persoonlijke ontwikkeling. Het leert je omgaan met winnen en verliezen, het verwerken van tegenslagen en de verantwoordelijkheid van het spelen in een team. Ervaringen die in je studie en werkzame leven ook goed van pas komen. Nu is het best leuk om verschillen in beleving tussen Amerikanen en Nederlanders een aantal keren mee te maken. Maar als je bij elke feestavond, rapport uitreiking of concert vergelijkbare verhalen moet aanhoren verliest het aan geloofwaardigheid. Daar zijn we toch te nuchter voor.

Eén van de tennissters heette Hannah Schutte. Door de Amerikanen uitgesproken als "Hannah Sju-tie". Ik vertelde Els dat zij vast een Nederlandse voorouder moest hebben. Toen we aan het eind van de avond bezig waren om afscheid te nemen hoorde ik twee mannen praten met een duidelijk on-Amerikaans accent. De ene man bleek van Duitse afkomst maar de andere man was inderdaad Nederlands. Het was echter niet vader Schutte, maar Eric Hofman, vader van een andere tennisspeelster. Hofman komt van oorsprong uit Rotterdam en heeft als prof bij Sparta gespeeld - in de tijd dat René van der Gijp er ook nog speelde. In 1992 is hij naar California verhuisd om als voetbaltrainer aan de slag te gaan. De Hofman family woont sinds 2005 in Plymouth, zo'n 3 mijl bij ons vandaan. Hij geeft hier nog steeds voetbaltraining, aan de Highschool, bij de Plymouth Soccer Association (PSA) en ook organiseert hij Soccer Clinics. Het was natuurlijk erg leuk om de familie Hofman te ontmoeten en we gaan zeker een keer bij zijn training kijken.

Afgelopen zondagavond moesten de Minnesota Vikings voor hun 6e wedstrijd aantreden tegen de Green Bay Packers uit buurstaat Wisconsin. In Nederlandse termen: FC Twente tegen Heracles, of SC Heerenveen tegen FC Groningen. De Packers zijn het voormalige team van onze quarterback Brett Favre (ofwel Johan Cruyff die van Ajax naar Feyenoord gaat). De hele week ging het over niets anders. Helaas gingen we de boot in: drie interceptions van Favre en twee scheidsrechterlijke dwalingen waren teveel van het goede en zorgden voor een 24-28 verlies. Favre verliet het veld met een zware enkel blessure en het is nog maar de vraag of hij zondag kan spelen. Het zit ook niet mee. Verder deze week: Octopus Paul is overleden. Veel te laat natuurlijk, hij had voor de WK al in de soep gemoeten. Dinsdag is het Election Day 2010. President Obama en zijn Democraten staan er niet best voor en daarom is hij afgelopen week door het gehele land getrokken in een poging om het tij te keren. Zaterdag was hij in Minneapolis voor een kort bezoek. Dinsdag zullen we zien of het allemaal geholpen heeft. Maar eerst nog zorgen dat ik zondag ongeschonden uit de strijd kom met Halloween!

Prettig weekend en tot volgende week!

Pudding en Vla

Afgelopen zaterdag zijn we weer eens wezen shoppen in the Mall-Of-America (MOA). Dit is de grootste mall in de VS met in het centrum een pretpark waarover ik al eerder heb geschreven, zie hier. Als we een aantal maanden niet naar de MOA geweest zijn beginnen de dames ontwenningsverschijnselen te krijgen met alle gevolgen van dien. Het was dan ook hoog tijd om weer een keer langs te gaan. We waren rond 11 uur op de plaats van bestemming. Deze zaterdag was er van alles georganiseerd om maar zo veel mogelijk publiek naar de MOA te lokken. Zo had er zich een hele lange rij met voornamelijk vrouwen gevormd om hun zojuist gekochte boek van de bekende zanger/acteur/schrijver Rick Springfield door hem gesigneerd te krijgen. Dat niet alleen: ze wilden ook nog eens met hem op de foto en verscheidene dames lonkten naar een knuffel. Gezien de diversiteit aan vrouwen had ik echt met Springfield te doen. Blij dat ik niet zo goed kan schrijven. Een eindje verderop kwamen we langs de Vikings Locker Room. Dit is de officiële fanshop van de Minnesota Vikings. Deze dag waren er twee cheerleaders aanwezig die hun swimsuit kalender liepen aan te prijzen. Als je een kalender aanschafte werd je als klap op de vuurpijl door de dames in een sandwich genomen voor een mooie foto. Menig kerel liet zich dat geen twee keer zeggen en het liep dan ook storm. Maar het toetje deze middag was wel een optreden van de boys band Big Time Rush. We spraken een moeder die al sinds 8 uur 's morgens met haar teens stond te wachten om vooral maar niets te missen van dit festijn. Ook Leonie was hier niet weg te branden. Aansluitend zaten de boys op het podium om hun CD te signeren. Honderden teens hadden natuurlijk zo'n CD aangeschaft bij de Best Buy (zeg maar Media Markt). Goede handel dus. Tussen al dit geweld hadden de dames nog tijd om allerlei zaken voor zichzelf te kopen. Met een kofferbak gevuld met tassen gingen we rond 7 uur 's avonds huiswaarts. Zal mij benieuwen wanneer de dames weer de kriebels krijgen :)

Het lijkt er dan eindelijk van te komen: Volgens dit bericht lijken de Amerikanen af te stappen van het "Bigger is Better" mantra dat hier jaren heeft overheerst. Grote ruimtes, McMansions, Jumbo hypotheken, het Amerikaanse huis - en alles wat ermee verbonden is - groeide super-sized tijdens de hausse op de huizenmarkt. Big was goed. Bigger was beter. Biggest was de beste van allemaal. Maar nu niet meer. "Bigger" draagt minder cachet en meer bagage. Een groot huis, ooit een statussymbool, symboliseert nu risico's en hoge kosten. Mensen waren gewend om maximaal huis voor hun geld te kopen. Nu vragen ze zich af: "Zelfs als ik het zou kunnen betalen, is dit wat ik wil?" De gemiddelde grootte van nieuwe eengezinswoningen in 2009 is dan ook gedaald tot gemiddeld 2438 square foot, ongeveer 100 square foot kleiner dan in 2007. Er is een verschuiving van "Wat zal indruk maken op mijn buren?" naar "Wat heb ik echt nodig?". De recessie is uiteraard een belangrijke factor in deze. Zo is "Going Green" deels een economische beslissing - het kost immers minder om kleinere huizen te verwarmen en te koelen. Maar zelfs degenen die nog steeds super-sized woningen kunnen veroorloven gaan kleiner. De trend is in de richting van de waardering van kwaliteit boven volume. Voor wat betreft meubelen daarentegen leven Amerikanen nog steeds groot. Toen huizen groter werden moest alles worden opgeschaald. Over-sized meubelen, ontworpen om de grote ruimtes op te vullen, is nu de norm. Ook het feit dat Amerikanen zelf steeds steviger worden roept om groter meubilair. Zo was een generatie geleden een tweepersoonsbed de standaard maat. Dat is niet langer het geval. "De meerderheid van de bedden die wij verkopen zijn nu Queensize" zegt verkoper Underwood. "En Kingsize wordt steeds populairder." Zelfs een bord, vroeger 9 inch, is nu 12 inch, volgens experts één van de redenen voor de epidemie van overgewicht. Toch zien sommigen een brede down-sizing aan de horizon. Terwijl babyboomers zich nog steeds aangetrokken voelen tot grote traditionele meubelen, verkiezen hun kinderen klein- schaligheid. Nu nog hopen dat de kinderen zelf downsizen.

Er wordt altijd wat lacherig gedaan over de lange ‘o’ van Almeloooo, Hengeloooo, Ruurloooo en coooola. Maar het is niet voor niets dat we naar Minnesota zijn verhuisd. Het state accent van de Minnesotans heeft ook een zogenaamde ‘long vowel’. In plaats van het uitspreken van het woordje ‘know’ met een w sound achter de o sound, wordt de o langer aangehouden, dus knoooo, en Minnesooota en Fargooo. Het zou verwijzen naar de taalaccenten die de Noren en Zweden hebben ingevoerd. Daarnaast hebben ze hier ook een vertaling voor het Twentse ‘joa, joa’, namelijk ‘ya’ , het is niet helemaal een ‘yes’, maar komt er dicht bij: ‘ya, but...’

Insiders weten dat ik erg van vanillevla houd. Heerlijk. Ik denk dat mijn voorliefde voor vanillevla is ontstaan in mijn jeugd - toen vla nog in echte flessen zat. In die tijd heb ik namelijk een aantal jaren vakantiewerk gedaan als melkboer bij de Ormet in Almelo. Met zo'n melkkar door de wijken Schelfhorst en Sluitersveld om verse melkprodukten aan de vrouw te brengen. Een mooie job - hard werken maar ook veel vrijheid. Het is dan ook niet vreemd dat mijn aandacht deze week werd getrokken door een bericht over pudding. Nu weet ik ook wel dat er een groot verschil is tussen pudding en vla. Maar als ik pudding lees denk ik aan vla. De titel van het bericht luidde "Sylvester Stallone sued over body-building-friendly pudding". Wat wil het geval? Stallone is het gezicht achter een pudding voor body builders. Dit "high protein, low carbohydrate" product wordt in de VS op de markt gebracht onder de naam "Sylvester Stallone Low Carb Pudding". Naar nu schijnt is het recept voor de pudding niet van Stallone zelf afkomstig maar van een zekere William Brescia. Die heeft Stallone dan ook aangeklaagd. Stallone, met 67 niet de jongste meer, is zich natuurlijk van geen kwaad bewust en ontkent. Dat neemt niet weg dat hij de pudding wel erg lekker lijkt te vinden, zoals bijgaande foto bewijst. Doe mij maar vanillevla van de Ormet, dat lijkt me een stuk gezonder :)

Vandaag las ik het volgende bericht: 'Zes geïnteresseerden in overname Hema'. 't Is niet waar: Onze eigen Hema, waar Els nog altijd mijn pyama's haalt, staat te koop. Voordat je het weet gaat het over in buitenlandse handen en heet het geen Hema meer maar El HEMA. Verkopen ze geen rookworst meer maar Halal worst. Ik weet niet of jullie het weten maar in de aankomsthal op Schiphol hebben ze een HEMA Food Kiosk. Elke keer als ik op Schiphol land is dit de eerste plaats waar ik aanleg, zelfs als de vlucht om 11 uur 's morgens arriveert. Ik vind alles goed als ze maar van de rookworst afblijven.

Dan nog een bijdrage van Els onder het kopje "En dan nog even dit": In Spanje wordt het 1e Nationale Siësta Kampioenschap gehouden. Spanjaarden doen een dutje gedurende 20 minuten midden in een winkelcentrum. Els weet nog wel een kandidaat om mee te doen. Els blijft de leukste thuis :(

President Barack Obama is op verkiezingstoernee voor de Election Day 2010 op 2 november 2010. Morgen is hij op bezoek in Minneapolis. Ik heb een cursus bij Medtronic dus zal hij zich dit keer zonder mij moeten redden. Tot volgende week.

Drie op een Rij

Bij de aanleg van de tuin in Ruurlo hadden we een buizenstelsel neergelegd voor beregening van het gazon en de perken. In het tuinhuis hadden we een pomp die het grondwater uit de put naar boven pompte. Op een zestal punten in de tuin zaten afsluitventielen waarop ik een slang met sproeier kon aansluiten. De beregening ging echter niet automatisch - ik was in warme zomerperiodes dan ook menig avond bezig om slangen en sproeiers door de tuin te verplaatsen. Hier zijn de meeste tuinen voorzien van een automatische irrigatie-installatie om het gazon groen te houden. Onze installatie heeft negen zones en staat om de dag een aantal uren (20 minuten per zone) water uit de kraan te trekken. Vanwege de strenge winters moet de installatie hier voor de winter afgesloten worden. Dat noemen ze "Winterization". Daarbij moet al het water uit het stelsel gepompt worden om problemen als gevolg van bevriezing te voorkomen. Zaterdag kwam Dan langs om ons daarbij te helpen. Hij had een grote compressor op een aanhanger staan die er voor zorgde dat het laatste restje water uit de installatie werd geblazen. Dan kwam eigenlijk een week te vroeg want het is de hele week nog schitterend weer geweest. Gelukkig heeft de zon al aardig aan kracht ingeboet zodat we niet meer hoeven te vrezen voor een geel gazon.

Zoals verwacht zijn de honkballers van de Minnesota Twins verslagen door die dekselse New York Yankees. Met een overduidelijke 1-6 werden de Twins zaterdag van het veld geveegd. Daarmee gaan de Yankees door naar de American League Championship Series waarin ze spelen tegen de Texas Rangers. De winnaar gaat door naar de World Series, het officieuze wereldkampioenschap voor honkbalteams. Maandagavond moesten de footballers van de Minnesota Vikings aantreden tegen de New York Jets, ook al in New York. De hele week waren de Vikings prominent in het nieuws geweest. Ten eerste hadden ze wide receiver Randy Moss overgenomen van de New England Patriots. Moss is een oud-speler van de Vikings en is hier erg controversiëel. Op het veld is het een uitstekende speler maar hij is niet van onbesproken gedrag. Ook Brett Favre was volop in het nieuws omdat hij beschuldigd werd van sexting en het achterlaten van ongepaste voicemails aan het adres van Jenn Sterger, de Gameday host van de New York Jets, gedurende het seizoen 2008. Opvallend daarbij was de timing van de beschuldiging (een paar dagen voor de wedstrijd tegen de Jets) en het feit dat de beschuldiging niet van Sterger zelf afkwam. Hoe dan ook, dit alles droeg niet bij aan een goede voorbereiding voor de wedstrijd tegen de Jets. De eerste twee quarters speelde de Vikings offense als een draak. Alles wat mis kon gaan ging mis. De Vikings defense hield het team echter in de race. In het 3e en 4e kwart zag de Vikings offense er als herboren uit. Een aantal schitterende passes van Brett Favre bracht ons terug in de wedstrijd tot 20-22. Met balbezit en nog slechts twee minuten te gaan zag het er naar uit dat we de punten mee konden nemen naar Minnesota. Echter, een interceptie op een pass van Favre gooide roet in het eten. Eindstand: 20-29. Brett Favre blesseerde zich ook nog eens aan zijn elleboog. Zondag is het Gameday 5 waarin de Vikings thuis tegen de Dallas Cowboys aantreden.

Afgelopen weekend ontving ik een email van neef Eric Kuilder uit Australië. Het bevatte een link waarin straatzangers uit alle delen van de wereld het lied "Stand by Me" zingen waarbij video en audio met elkaar zijn gemixed. Het resultaat is schitterend en jullie moeten het absoluut zien. Dus turn up the speaker volume and click here. Het idee komt van Playing for Change, een beweging die opgericht is "to inspire, connect, and bring peace to the world through music. The idea for this project arose from a common belief that music has the power to break down boundaries and overcome distances between people." Een nobel streven. De band is op dit moment op tournee en doet op maandag 8 november Minneapolis aan. Helaas, helaas zit ik dan in Dallas voor een customer visit.

De missie van bedrijven als Medtronic, Boston Scientific en St. Jude is om patiënten een verhoogd "Quality of Life" te geven. Maar uiteindelijk is het ook gewoon business. Dat bleek vandaag maar weer uit het verhaal van Blaire Kiland, een verkoper van St. Jude. Wat is er aan de hand? Kiland werkte bij Medtronic in North Dakota en was daarbij erg succesvol. Hij werd door Boston Scientific benaderd om de sales regio Noord California te gaan runnen. Om Kiland te overtuigen een langdurig contract te tekenen legde Boston Scientific daarbij naar verluidt een valse verklaring af. Ze zouden zich niet bewust zijn van "any upcoming product problems or recalls" die van invloed zou kunnen zijn op de "$18-$25 million strong and stable revenue in Northern California ". Maar het bedrijf werd vervolgens onderzocht door het Ministerie van Justitie voor zijn vermeende opzettelijke verzwijging van problemen met implanteerbare defibrillatoren door haar dochteronderneming Guidant Corp. In april bekende Guidant schuld en stemde in om meer dan $296 miljoen te betalen om deze zaak af te wikkelen. In een poging om de schade te beperken en zijn carrière voort te zetten stapte verkoper Kiland vervolgens over naar St. Jude. St. Jude en Kiland klagen nu Boston Scientific aan omdat zij de wetgeving in Californië heeft overtreden bij het weglokken van Kiland bij zijn voormalige werkgever Medtronic. Boston Scientific daarentegen klaagt Kiland aan omdat hij het concurrentiebeding zou hebben overtreden toen hij ontslag nam en bij St. Jude aan het werk ging. De rechter zal uiteindelijk uitspraak moeten doen. Het beste kun je dit soort gedoe echter voorkomen. Maar als je als verkoper binnen een korte tijd voor drie concurrerende bedrijven aan de slag gaat dan vraag je er om.

Woensdag heeft iedereen natuurlijk gezien hoe de mijnwerkers in Chili werden gered uit hun benarde positie onder de grond. Wat een geweldige operatie, prima voorbereid en uiteindelijk met vlag en wimpel geslaagd. Ander opvallend nieuws was dat van een stel in Michigan wiens derde kind werd geboren op 10-10-10. Nu is dat op zich niet zo bijzonder ware het niet dat de twee andere kinderen waren geboren op 08-08-08 en 09-09-09. Wel is het zo dat de moeder op 04-11-10 was uitgeteld maar dat het kind door complicaties eerder was gehaald. Het is dus minder toevallig dan het op het eerste gezicht lijkt. Toch, drie keer is scheepsrecht en apart blijft het wel. Op CNN las ik deze week dat Minneapolis op plaats zeven staat op de lijst van "America's smartest cities". Ruim 37% van de inwoners heeft een college degree of hoger. Ook las ik dat Biomedial Engineer bovenaan de lijst van booming jobs in de VS staat, met een verwachte toename van 72% in vraag tussen 2008 en 2018. Hopelijk gaan veel van die engineers bij Medtronic aan de slag want goede mensen kunnen we altijd gebruiken.

Ik wil nog een keer terugkomen op het verhaal in de krant van de Drive-In restaurants. Volgens dat verhaal zouden er nog maar weinig zijn overgebleven in de VS. Maar dat blijkt nu toch echt lulkoek te zijn. De 1e die we zagen was de jubilerende Minnetonka Drive-In. De 2e die we aandeden was de Drive-In in Taylors Falls. De 3e die we nu hebben aangedaan is gelegen in St. Louis Park aan Highway 7 richting Minneapolis. Dit drive-in restaurant is in de jaren-50 stijl, heeft parkeerplaatsen voor trucks, compact cars, motoren, fietsen en skateboards, heeft vuurkorven rondom waar je smore’s kunt maken en is zo bekend dat

zelfs beroemdheden als Elvis Presley en Marilyn Monroe er even aanleggen voor een hamburger. Daarnaast zijn er vijf Sonic Drive-In locaties en nog een aantal Checker’s Drive-In restaurants. Zo blijkt maar weer dat je die mooie verhalen in de krant niet altijd moet geloven.

Het is weer weekend. Morgenvroeg gaan we voor breakfast naar Old Country Buffet. Leonie had dat nog altijd tegoed voor haar verjaardag. Daar zullen vast weer heel veel mensen zitten met borden vol scrambled eggs, bacon en ketchup. Om koude rillingen van te krijgen. Misschien moet ik de pet voor de ogen en de wasknijper op de neus zetten. Tot volgende week.

Duivelse Jan-Kees

De Indian Summer zet nog steeds door. De afgelopen twee weken is het weer werkelijk fantastisch geweest. Met overdag temperaturen tussen 18-25 (deg C) en een stralend blauwe lucht. Door de heldere hemel koelt het 's nachts wel goed af. Van zaterdag op zondag hadden we dan ook de eerste nachtvorst van dit jaar. Maar dat mocht de pret niet drukken. "Spectacular weather this entire week" kopte de weersrubriek in de krant. Zo ook zondag, de dag waarop de jaarlijkse Medtronic Twin Cities Marathon 2010 werd gelopen. De start van deze marathon is downtown Minneapolis, en na 26.2 mijl eindigt de marathon bij de State Capitol in St. Paul. Medtronic is hoofdsponsor van dit evenement en is dan ook erg actief betrokken bij de race en allerlei activiteiten er omheen. Greg en Nelson, twee jongens uit mijn club, deden mee met de marathon en daarom besloten Els en ik om even te gaan kijken. We hadden ons genesteld aan de schitterende Summit Avenue, op zo'n 7 (km) van de finish. De Summit Avenue staat erg bekend omdat het een laan is met veel historische villa's en gebouwen. In twee uur zagen we duizenden lopers aan ons voorbij komen. De één zag er nog fris als een hoentje uit, de ander liep met pap in de kuiten snakkend naar adem maar vooral naar de finish. Mijn gedachten gingen even terug naar 1996 toen ik zelf de halve marathon van Enschede heb gelopen. Da's ook een heel eind, maar toch "net nie". Een volle marathon staat dan ook nog altijd op mijn lijstje. Als de rechterknie mee wil werken gaat het er vast nog een keer van komen. Leeftijd speelt gelukkig geen rol als ik kijk naar wat er zondag zoal langskwam. Het goede weer zondag maakte dat zowel Greg als Nelson (net als vele anderen) een nieuw persoonlijk record liepen, respectievelijk 3:26:50 en 3:10:48. Een mooi resultaat.

Over het werk gesproken, de afgelopen weken ben ik erg druk geweest met de voorbereidingen voor een organisatiewijziging. Ik ben gevraagd om leiding te gaan geven aan een organsatie waarin alle Systems Engineering groepen worden samengebracht. Daarmee verdubbeld het aantal mensen dat onder mijn verantwoordelijkheid valt. Ofwel nog meer werk "an de bott'n" :) Tegelijkertijd ben ik gepromoveerd van Engineering Director naar Senior Engineering Director - kennelijk vond mijn (nieuwe) baas dat ik zo langzamerhand een senior leeftijd had bereikt. Alle gekheid op een stokje, het is een mooie promotie. Blijkbaar zijn ze me hier nog niet zat. De officiële aankondiging in de organisatie was afgelopen dinsdag, gisteren heb ik de eerste meeting met mijn nieuwe club gehad. Dat verliep goed (al zeg ik het zelf). In de ogen van velen had dit al veel eerder moeten gebeuren en er was dan ook veel support voor de organisatiewijziging. Da's nooit weg.

De economie mag dan weer langzaam aantrekken volgens de officiële berichten maar er zijn gebieden die daar nog niets van merken. Zo las ik van de week in de krant "Las Vegas suffering like never before". De hoofdstad van het gokken gaat gebukt onder zwaar weer en zit in zijn diepste crisis sinds de 1940s, de periode waarin de stad zich ontpopte tot gokstad. Velen zijn hoopvol gestemd dat de gokwinsten weer in een opgaande lijn gaan komen. Experts verwachten echter dat dat niet voldoende zal zijn om de stad uit het economische dal te trekken. Naast het gokken was ook de huizenbouw een belangrijke pijler onder de groei van Las Vegas. Maar de huizenmarkt ligt er al tijden volledig op zijn gat en het ziet er niet naar uit dat die gaat aantrekken. De staat Nevada staat al bijna vier jaar bovenaan de lijst van meeste door de bank ingevorderde huizen. Dit alles heeft geleid tot een werkloosheid van 14.7% vs 3.8% tien jaar geleden. Dezelfde dag las ik "A 'silent crisis' in farm country" over de moeilijke omstandigheden waarin de agrarische industrie zich bevindt. In het afgelopen jaar zijn 3670 brieven verstuurd om boeren te waarschuwen dat ze achterlopen bij het aflossen van hun leningen. Op een totaal aantal van 80.000 boerderijen lijkt dat niet veel maar sinds 1980 is het niet meer zo hoog geweest. Het contrast met wat wij hier om ons heen zien is bizar. Toen we vanavond naar PF Chang wilden voor diner was de wachttijd 1 uur en 20 minuten. Parkeerplaatsen stonden afgeladen vol met auto's en bij vrijwel elk restaurant hing men met de benen naar buiten. Hoezo crisis? Wat mij betreft mogen de boeren de prijzen met 10% verhogen - dat kan bruin best wel trekken.

Deze week was er in de media veel aandacht voor Tyler Clementi, een 18-jarige eerstejaars student aan de Rutgers University in New Jersey. Clementi bewoonde samen met Dharun Ravi een kamer op de campus van de universiteit. Op 19 september had Clementi aan Ravi gevraagd of hij voor die avond de kamer tot middernacht tot zijn beschikking kon hebben. Ravi ging daarmee akkoord en ging die avond zelf aan het werk in de kamer van een vriendin, Molly Wei. Toen Ravi zijn webcam opstartte zag hij dat Clementi lag te rollebollen met een andere jongen. Twee dagen later herhaalde de geschiedenis zich. Toen echter was Ravi zo vriendelijk om de video live het internet op te sturen. Nadat Clementi daarvan op de hoogte was gebracht pleegde hij een dag later zelfmoord door van de George Washington brug af te springen. Zowel Ravi en Wei zijn aangehouden vanwege het illegaal filmen en daarmee het schenden van de privacy van het slachtoffer. Als Ravi en Wei de gevolgen van hun actie hadden kunnen voorzien hadden ze dit natuurlijk nooit gedaan. Maar je mag van twee university studenten verwachten dat ze hun verstand gebruiken - dit gaat toch echt alle grenzen te buiten.

Zondagmiddag moest Leonie voetballen in Big Lake, een klein plattelandsdorp op zo'n drie kwartier ten noord-westen van ons. Het was even zoeken maar uiteindelijk vonden we het voetbalveld. Het lag bij een middle school verscholen tussen de maïsvelden. Het deed me terugdenken aan die goede oude tijd toen ik zelf nog voetbalde in plaatsen als Enter, Daarle en Bruchterveld op velden die ook landelijk gelegen waren. De wedstrijd zelf was een eitje voor de dames en ze wonnen met 0-7. Gelukkig maar anders waren we het hele eind voor niks gekomen. Tijdens de wedstrijd hoorde ik twee vaders aan de kant praten over de toto voor die middag. Natuurlijk ging het niet over de voetbal toto, maar de American football toto. In de maanden september tot en met januari draait alles om football in dit land. De vaders hadden een geanimeerd gesprek over (waarschijnlijk) het Roda JC en NAC van de American football competitie. Als je zoiets aanhoort merk je weer hoe weinig je na twee jaar eigenlijk nog maar weet van de (sport)cultuur in dit onmetelijke land.

Woensdag gingen de play-offs van de American League Division Series (zeg maar de kwartfinale van de baseball competitie) van start. Net als vorig jaar treffen de Minnesota Twins daarin de New York Yankees. Het gaat om de best-of-five. De Twins speelden de eerste twee wedstrijden thuis in het Target Field stadium in Minneapolis. Ondanks de hoog gespannen verwachtingen en het homefield advantage gingen ze zowel op woensdag (4-6) als op donderdag (2-5) onderuit. De Yankees zijn een echte Angstgegner voor de Twins. De volgende twee wedstrijden vinden zaterdag en zondag in New York City plaats. Het ziet er echter niet naar uit dat we de volgende ronde gaan halen. Die duivelse Yankees zijn domweg een maatje te groot. Het is best wel opvallend dat ik beide dagen drie uur aan de buis gekluisterd zat om de wedstrijd te volgen. Tot twee jaar geleden zou ik iedereen die dat zou doen voor gek verklaren. In Nederland had ik simpelweg helemaal niks met baseball maar hier is mijn interesse voor het spelletje 200% gestegen. Voor een deel hangt dat natuurlijk samen met het feit dat de Twins goed presteren. Maar door je gewoon wat te verdiepen in de sport en regelmatig te kijken heb ik ervaren dat het erg boeiend kan zijn. Overigens, een collega vertelde me dat het woord Yankees eigenlijk een verbastering is van het Nederlandse Jan-Kees. Op het internet kon ik daar geen bewijs van vinden. Wel dat het mogelijk van Janke (kleine jan) en Jan Kaas (scheldnaam voor de Nederlanders) afkomstig is maar ook dat staat niet 100% vast, zie hier. 't Is maar dat je het weet.

Morgen komt de serviceman op bezoek om de sproei installatie in de tuin af te sluiten en winterklaar te maken. Aansluitend gaan we nog een middagje varen op Lake Minnetonka. Het belooft weer stralend weer te worden dus dat garandeert een verbrandde kop :) Zondag sluiten we het voetbalseizoen voor Leonie af met een thuiswedstrijd. Een prettig weekend en tot volgende week.

De Eerste Keer

Marissa is deze maanden druk met tennissen. Elke dag gaat ze om kwart voor drie vanuit haar school met de schoolbus naar de Maple Grove Senior Highschool om te trainen dan wel een wedstrijd tegen een andere Highschool te spelen. Naar de uitwedstrijden wordt ook altijd gebruik gemaakt van de schoolbus. Goed geregeld dus, Els hoeft haar alleen maar tussen vijf en zes uur op te halen bij de Highschool. Volgende week is het seizoen alweer afgelopen en daarom werd er deze week nog een Pasta Party georganiseerd door de coach. Op de vraag bij wie dat in huis gehouden kon worden zei Marissa dat dat wel bij haar in huis kon (ja toch mam?). En natuurlijk kon dat bij ons in huis. Woensdag na de training kwamen 12 meiden met pastas, salades, desserts, wegwerpbekers en –bordjes naar de 74th Avenue. Het eten werd uitgestald op het eiland en iedereen liet zich alles lekker smaken. Els had een lasagne schotel gemaakt en vond het natuurlijk heel gezellig al die meiden in huis. Ook coach Brenda en assistent coachen Jim en Todd waren aanwezig. Hoewel het heerlijk weer was en je prima buiten kon zitten, bleef iedereen toch op z'n Amerikaans binnen. Leonie en ik waren het huis uitgevlucht naar de sportschool. Toen we om half acht weer thuis kwamen waren de meeste meiden opgehaald en was de rust weergekeerd in huis.

Deze week hadden we wat je noemt een echte Indian Summer. Dat betekent dat de bladeren aan de bomen zijn verkleurd en het zonnig en helder weer is met temperaturen boven de 21 (deg C). Normaal gesproken valt deze periode van half oktober tot half november, maar omdat het voorjaar dit jaar ook twee weken eerder inviel dan gewoonlijk, begint het kleuren van de bomen nu ook twee weken eerder. Er zijn verschillende theorieën over de herkomst van de term Indian Summer. Ze verwijzen allemaal op de één of andere manier naar de Indianen, maar zeker is dat de uitdrukking al meer dan twee eeuwen wordt gebruikt. Een week geleden was het echter niet zulk mooi weer. We hebben uitzonderlijk veel regen gehad voor de tijd van het jaar en dat heeft in het zuiden van Minnesota en rondom de Mississippi tot grote overstromingen geleid. Hele dorpen zijn overstroomd en mensen zijn uit hun huizen verdreven. Floodwarnings werden en worden uitgegeven en autowegen afgesloten vanwege de hoge waterstand. Volgens de statistieken is dit de natste September maand ooit gemeten, er viel gemiddeld 6.46 inches regen. Het water in de vijver achter ons huis staat ook hoog, maar we hebben gelukkig nog geen last van overstromingen.

Zaterdagavond zag ik een documentaire over samenzweringstheorieën rondom 9/11. Er is een groep mensen die grote twijfels heeft bij de officiële lezing dat Osama Bin Laden en zijn vrienden achter 9/11 zitten. Zij verdenken de Amerikaanse regering zelf van de aanslag in een poging om haar macht te vergroten en de angst onder de bevolking aan te wakkeren met als doel onvoorwaardelijke steun te krijgen voor haar eigen daden. Ik moet toegeven dat de documentaire best wel tot de nodige twijfels aanzet over de officiële lezing. Zo is volgens de conspiracy-aanhangers vlucht 93 uit de lucht geschoten; zijn de WTC-torens van afstand tot instorten gebracht, met de vliegtuiginslagen als dekmantel; en was het vliegtuig dat het Pentagon raakte geen Boeing 757 maar een kleiner toestel gevuld met springstof. Het is moeilijk te geloven dat de toenmalige Bush regering in staat zou zijn geweest om zo'n ingewikkelde operatie in scene te zetten. Aan de andere kant, de documentaire toonde aan dat er grote gaten in de officiële lezing zitten. Zo gezien zal de exacte waarheid wel nooit boven tafel komen. Zie ook hier en hier.

Met mijn Audi A6 kan ik per volle tank benzine (dat is 20 gallon ofwel 75.7 liter) rond de 500 mijl (ofwel 800 km) afleggen. Dat is ongeveer 1 op 10.5. Het eerste jaar redde ik dat bij lange na niet, toen was het gemiddeld 1 op 9.1. Maar sinds ik weet dat ik met een wat rustiger rijstijl 500 mijl per tank kan halen is dat een doel op zich geworden. Met 45 mijl heen en terug naar mijn werk is dat 11 werkdagen (ik gebruik de A6 vrijwel alleen voor woon-werk verkeer). Woensdagmorgen was het weer zover: de tank was zo goed als leeg. Bij het Holiday tankstation aangekomen waren alle pompen bezet waardoor ik moest afwijken van het standaard ritueel. Wees gewaarschuwd: Nooit doen. Toen ik het pistool in de tankopening stopte had ik het gevoel dat het wat moeizaam verliep. Nadat ik het nog twee keer had geprobeerd wilde ik het vullen starten maar dat lukte niet. Achteraf was dat mijn redding. Ik had namelijk het dieselpistool in handen, terwijl ik op de pomp superbenzine geselecteerd had. Voor de eerste keer in mijn leven zou ik deze fout begaan hebben maar ik werd gered door de bel. Achteraf realiseerde ik me dat het dieselpistool groen is en het benzinepistool zwart, iets wat in mijn herinnering in Nederland vaak andersom is. Kennelijk begin ik nu echt gebreken te vertonen.

Zondag heb ik voor de eerste keer in mijn leven een 18-holes ronde op de golfbaan afgelegd op de Pioneer Creek Golfbaan. De Minnesota Taekwondo Association had hun jaarlijkse fundraiser toernooi georganiseerd. Een collega van Wil Brown was actief betrokken in de organisatie en Wil had me uitgenodigd om in zijn team van vier mee te doen. Het was een "Best Ball" toernooi, dat wil zeggen dat alle vier de spelers steeds hun bal mogen afslaan en de best geslagen balpositie door alle vier wordt gebruikt als volgend afslagpunt totdat de bal in de hole ligt. Een mooie spelvorm, helemaal als het één van je eerste keren op de golfbaan is. Toen Wil en ik op de baan arriveerden stond het vol van de golfcarts, per twee personen één cart. Ik liet Wil weten dat ik me nu echt een oude l*l begon te voelen maar achteraf kon ik de cart erg waarderen gezien de enorme afstanden die we moesten afleggen. Het weer had niet beter gekund, met 25 (deg C) was dat gewoon fantastisch. Na ruim vier uur hadden we de 18 holes afgelegd en konden we terug naar de kantine. Over mijn prestatie kan ik kort zijn: mijn afslag is gewoon naadje, maar in de buurt van de green (vanaf 100 yards of zo) deed ik niet onder voor de anderen. Al met al een prima middag voor een donatie van $100 die ook nog eens aftrekbaar is van de belasting :)

Verder deze week: Terwijl wij aan het golfen waren pakten de Minnesota Vikings de overwinning tegen de Detroit Lions in hun derde wedstrijd van het seizoen. Ook kwam ik dit filmpje tegen op internet. Wat een idioot … LOL. Tot slot verlangde ik deze week weer even terug naar Nederland. Ik zat in een meeting en wilde graag even helder neerzetten hoe ik er over dacht: "Als puntje bij paaltje komt trekt iedereen de keutel in". Maar ja, hoe zeg je dat in het Engels? Wie het beste antwoord geeft krijgt een kadobon voor een gratis verblijf van een week in ons basement appartement "Pond View".

Vorige week zaterdag moest ik vroeg op want Marissa werd om zeven uur op school verwacht voor een tennistoernooi in Champlin. Na twee uur beldde ze op dat het toernooi was afgelast in verband met water op de baan. Dus mag ik morgen opnieuw vroeg op. Wat een lol.... Tot volgende week.