Schone Handen

Een thriller. Zo kun je de wedstrijd tussen de Minnesota Vikings en de Green Bay Packers van afgelopen zondag wel noemen. In de laatste wedstrijd van de reguliere competitie stond er heel veel op het spel: De Minnesota Vikings moesten winnen om zich te plaatsen voor de playoffs. De Green Bay Packers hadden zich al geplaatst voor de playoffs maar zouden bij winst een bye krijgen in de eerste ronde van de playoffs. Alsof dat niet voldoende druk op de ketel zette tussen deze aartsrivalen, speelde er ook nog de poging van Adrian Peterson, onze fenomenale running back, om het all-time rushing record te verbeteren. Dat record stond sinds 1984 op naam van Eric Dickerson met 2105 yards. Voor Peterson stond de teller bij aanvang van de wedstrijd op 1898 yards, en hij kwam dus nog 208 yards tekort. Na een prima eerste helft kwamen we met 20-10 voor. Toch was dat niet voldoende want vier minuten voor het einde van de wedstrijd kwamen de Packers weer langszij: 34-34. Met balbezit voor de Vikings. Na een aantal mooie drives kwamen we binnen field goal afstand met nog 3 (s) op de klok. Een zuivere trap van onze kicker Walsh bracht de eindstand op de borden: 37-34. Hier een samenvatting. Helaas kwam Peterson uiteindelijk 9 yards tekort voor het record. Acht meter. Zo jammer. Desondanks zijn we met de overwinning wel door naar de playoffs. Daarin beginnen we morgenavond tegen... de Green Bay Packers. Opnieuw tegen de aartsrivaal dus, maar nu uit in Green Bay, WI. De wedstrijd was deze week het gesprek van de dag. De psychologische oorlog is tot een climax gestegen. Zo liet een bar in Green Bay een bord maken van 9 yards lang met de melding: "Hey Adrian, this is what 9 yards look like". Zoiets werkt als een rode lap op een stier. Ondanks dat de Packers favoriet zijn hebben de Vikings de messen heel scherp geslepen. We gaan het meemaken. Go Vikings!

Voor het geval jullie het niet opgevallen is: NOS-coryfee Mart Smeets (you either love him or you hate him) schrijft wekelijks een column voor Nu.nl. De afgelopen keer stond de nestor van de Nederlandse sportjournalistiek uitgebreid stil bij onze eigen Minnesota Timberwolves. Zie hier. Mart was nogal lovend over het getoonde spel, de vreugde die het team uitstraalt en de chemie in de ploeg. Volgens hem stemmen NBA-fans over de hele wereld graag af op de Timberwolves. Da's altijd leuk om te lezen. Om voornoemde redenen stem ik zelf ook regelmatig af op de Timberwolves. Toch moet het gezegd dat het vertoonde spel erg wisselend is. Twee dagen geleden moest het team aantreden tegen de Utah Jazz in Salt Lake City waar ze heel slecht voor de dag kwamen en met 106-84 zwaar de boot ingingen. Nog geen dag later waren de sterke Denver Nuggets de tegenstander en wonnen de Wolves na een schitterende wedstrijd met 101-97. De wisselvalligheid wordt deels verklaard door de golf van blessures waaronder het team de afgelopen maand heeft geleden. Maar met de kwaliteiten van spelers als Ricky Rubio, Kevin Love, Andrei Kirilenko en Nikola Pekovic mag een plaats in de playoffs dit seizoen geen enkel probleem zijn. We gaan het zien.

Op Oudejaarsdag had ik 's morgens om 8 uur een afspraak bij de Audi dealer voor een controle van de remmen van de Audi Q5. Sinds een week of zes piepten die remmen. We hadden het een tijd aangezien in de hoop dat het vanzelf over zou gaan maar dat gebeurde dus niet. Nadat ik de auto aan de serviceman had afgeleverd nam ik plaats in de lounge en kon het wachten begonnen. Terwijl ik met mijn iPad het internet afstruinde lag de monteur in zijn luie stoel mijn remmen te controleren. Na een klein uur kwam de serviceman bij me terug met een positief bericht: De remmen piepten nog steeds maar er was niets aan de hand. De remschijven zagen er prima uit en we konden er gerust mee rijden. Wel gaf hij het advies om agressiever te remmen, dat zou helpen om het piepen tegen te gaan. Zo nu en dan bij 80 (km/u) even het anker uitgooien en het wordt vanzelf minder. Inmiddels heb ik de dames al verschillende malen met de neus tegen de voorruit gehad maar helaas is het piepen niet minder geworden. Toch was mijn gratis bezoek aan de dealer niet voor niets: De auto was weer picobello gewassen. Alleen al daarom zou je elke week naar de dealer rijden...

Jullie maar denken dat het drogen van de handen na toiletbezoek met behulp van een heteluchtdroger hygiënischer zou zijn dan met papieren wegwerpdoekjes. Nou, vergeet het maar. Het probleem met de heteluchtdrogers is dat ze te veel tijd in beslag nemen. De meeste mensen drogen hun handen dan ook maar voor een deel, en vegen ze dan af op hun vieze spijkerbroek of openen de deur met de nog natte handen. Of nog erger, er zijn zelfs mensen die hun handen helemaal niet wassen als ze merken dat er alleen een tijdrovende heteluchtdroger is. Deze bevindingen van de Mayo Clinic komen op een belangrijk moment: Het begin van het griepseizoen, naar verwachting één van de slechtste van de afgelopen jaren. Eén van de beste manieren om verspreiding van het griepvirus te voorkomen is om goed je handen wassen, volgens het "Center for Disease Control and Prevention". Dit center beveelt aan dat je je handen ongeveer 20 (s) wast, lang genoeg om de "Happy Birthday" song twee keer te zingen. Na het wassen goed afdrogen en klaar is Kees. Hoewel. Aangezien slechts twee op de drie volwassenen hun handen wassen na het gebruik van het toilet (Huh?) adviseert men ook om de deur van het toilet te openen met een papieren doekje, die je vervolgens over je schouder in de prullenbak gooit. Zoals je ziet, toiletteren is tot een hele kunst verheven...

Het debacle van de Fiscal Cliff mag dan op het laatst afgewend zijn, donkere wolken hangen nog steeds boven de politiek in Washington DC. Hoewel er een akkoord is gesloten over belastingtarieven voor de hogere inkomens en op nog een aantal punten, is er onvrede over zowel de gang van zaken als het bereikte resultaat. Daarnaast zijn een aantal belangrijke pijnpunten naar de toekomst doorgeschoven. De discussie is dan ook verre van over. De voorstellen die Republikeinen en Democraten aandragen blijven mijlenver uit elkaar liggen. Zelfs binnen de partijen heerst er grote verdeeldheid. Met als gevolg dat politiek leiders niet in staat zijn om besluitvaardig te opereren. Dat belooft dus niet veel goeds voor de komende maanden. Het volk denkt er inmiddels het zijne van, en ik ook. Helemaal nadat ik dit verhaal las. Daarin worden details van de nu gesloten deal beschreven. Zo is er een pakket aan belastingvoordelen van 75.3 miljard dollar goedgekeurd. Daarbij gaat het om voordelen voor windmolenparken, race tracks, banken, film en televisie programma's, en rum uit Puerto Rico. Zonder twijfel allemaal voordeeltjes bedoeld voor bedrijven die de verkiezingskas van de partijen dik hebben gespekt. Het ultieme bewijs dat er iets goed fout zit in het politieke bedrijf in dit land. Zelfs John McCain noemde de toevoeging van dit soort voordelen een voorbeeld van het "schandelijke gedrag" dat het cynisme onder het publiek over het Congress voedt. So ist maar net. Schone handen lijken schaars in Washington.

Ook ik merkte deze week meteen de consequenties van de Fiscal Cliff deal. Zo was in 2011 en 2012 de premie voor de Sociale Zekerheid Belasting (Social Security Tax) gereduceerd van 6.2% tot 4.2%, een voordeel van 2.0%. Dit voordeel is afgeschaft waardoor we nu weer de volle 6.2% betalen. Ook gaat de ziektekostenpremie (Medicare Tax) voor de hogere inkomens omhoog van 1.45% naar 2.35%. Totaal een verhoging van de loonheffing met 2.9%. Hoef ik niets voor te doen. Gelukkig heeft Bruin niets te klagen :-)

Foutje bedankt. Daar moest ik aan denken toen ik gisteren de website van de StarTribune (de lokale krant) opende. Prominent op de voorpagina stond het bericht dat bij graafwerkzaamheden in downtown Minneapolis een hoofdwaterleiding was geraakt waardoor verschillende straten zwaar onder water kwamen te staan. Pas na ruim een uur kon de pijp afgesloten worden maar toen was er al meer dan 50 miljoen liter water weggelopen. De gevolgen waren dan ook enorm: De waterleiding had een doorsnee van 3 foot (90 cm) en voorzag het zuidelijke deel van de stad van water. Geen water voor vele aangesloten bedrijven, restaurants en woningen. De bedrijven stuurden hun medewerkers dan ook vroegtijdig naar huis, de restaurants gingen op slot en brandkranen werden ingezet als noodvoorziening voor woningen zodat men tenminste de handen weer kon wassen. Ondertussen kon men ook beginnen met het schoonmaken van de straten. Met een temperatuur ver onder nul viel dat schoonmaken niet mee en ook vandaag was het gebied nog afgesloten voor het publiek. De schoonmaakkosten zullen worden verhaald op de onderaannemer die het lek heeft veroorzaakt. Da's minder natuurlijk.

Nu een bijdrage van Marissa over haar trip naar Mexico: I want to start off by letting you know that I certainly did try to write this piece in Dutch this time, but once I couldn't even get the first sentence to sound right, I figured we would both be much better off if I just wrote it in English. I apologize. Anyways, let's talk about my trip to San Luis Potosi (SLP), Mexico. What an adventure. After a seven-hour-long trip — which, by the way, was a whole happening in itself — I arrived at the tiny airport of SLP around midnight on Dec 22nd. Waiting for me were Jorge and his dad who would host me for the week in their family's home. It was dark outside, so I didn't see much of the setting on the ride to the house. The next morning, however, we were up early to walk to the bakery for some Mexican bread. Yes, you read that right: walk. I guess that isn't a big deal for you people living in The Netherlands, being able to just walk/bike to the store (voor één pak melk) and all. But here in the United States, I can barely go to the park by myself, or I have to ask my mom to drive me there. Moving on, for the next three days we visited downtown SLP, historical sites, beautiful churches, and extended Lopez family members for Christmas. On Wednesday we got into the car and drove to Mexico City (also known as nearly the biggest city in the world), which was about a three-and-a-half hour drive away. After spending the night in a hotel in the middle of the City, we went to see the main cathedral and government building. Interesting was the fact that the city had provided an open ice-skating rink on the plaza in front of these two buildings. This might not sound so weird until you realize that we're talking about Mexico, and you take into consideration its climate. It looked quite strange. The cathedral, on the other hand, was absolutely gorgeous; it had a huge organ, and some walls were covered with real gold. Around 1 pm that same day, we drove a little farther up north to the pyramids. There were two pyramids, both built by the Aztecs, which we could climb on top of. The bigger one is called El Sol (the sun), and the smaller one is named La Luna (the moon). It was great being able to see these massive structures from up close. The picture is taken from the top of La Luna, looking towards El Sol. I was supposed to leave on Saturday morning, but for some reason, my flight was cancelled. Fortunately, we were able to reserve a new flight for the next day, and everything worked out just fine. I even got an extra day to eat some more tacos :-) When I safely arrived back to Minneapolis-St. Paul on Sunday afternoon, I received a message from Jorge's dad telling me that "I did it", as in, I survived my first trip by myself without any complications. Yes, I did it, and I would do it again in a heartbeat.

Tot slot een filmpje van ons bezoek aan Kèboj Land.
Note: Het filmpje draait niet altijd op mobile devices in verband met copyright beperkingen op de muziek.



Een prettig weekend en tot volgende week.