Bakker Jaarsma

Zoals vermeld zaten we vorige week een aantal dagen in Des Moines, Iowa. Niet een plaats waar erg veel te beleven valt maar altijd goed om er even uit te zijn. Nadat we op vrijdag naar de State Capitol en Chocolaterie Stam waren geweest, zijn we op zaterdag naar Pella gereden. Pella is van oorsprong een kleine Nederlandse kolonie zo’n 50 km ten westen van Des Moines. Het is in 1847 ontstaan toen 800 Nederlandse immigranten zich hier settelden onder leiding van dominee Henry P. Scholte. Scholte en zijn volgelingen waren Nederland ontvlucht op zoek naar religieuze vrijheid die ze blijkbaar in Nederland niet vonden in die tijd. Volgens dit bericht zou men in Pelle nog Pella Dutch spreken maar dat zijn we niet tegengekomen. Toch was het opvallend hoeveel er te zien was dat aan de Nederlandse heritage herinnert. Zoals een Historical Village, een openlucht museum met een Werkplaats, Winkel, Smederij en Bakker, en een (door een Nederlands bedrijf gebouwde) Molen met de naam "Vermeer Mill". Een kunstmatig kanaaltje dat langs het Molengracht Plaza loopt, met hotel Royal Amsterdam en een heus klokkenspel. Al rijdend door de Main Street zie je winkels met namen als Van Gorp Insurances, Kuyper's Music en Jaarsma Bakery. In de VS staat Pella vooral bekend vanwege Pella Windows, die ook in ons huis zitten. Toen we zaterdag door Pella reden werden net de tulpenbollen in de grond gedaan voor het Tulip Festival op 2-3-4 mei 2013. Als het even meezit zijn we dan ook van de partij. Wie weet wordt één van de dames wel uitverkozen tot Tulip Queen.

Op zaterdagavond zijn we naar The Sleepy Hollow Haunted Scream Park geweest voor onze jaarlijkse ontmoetingen met vampiers, zombies en andere halve zolen. Met attracties als The Castle of Blood, Chaos en Nightmare Estates werden we weer de stuipen op het lijf gejaagd. Het mooie is altijd dat de dames willen dat ik voorop ga in de strijd. Vooral omdat ze anders bang zijn dat ik ze van achteren aan het schrikken maak. Maar als je voorop loopt ben je vaak wel de eerste die geconfronteerd wordt met allerlei gruwelijkheden. Spookachtig, bloedstollend, luguber, verderf en verdoemenis, voor de echte durfals dus... Een vorm van zelfkastijding zonder dat het zeer doet. Gelukkig maar.

Op de terugweg van Des Moines naar huis was het goed te merken dat Iowa een landbouw staat is. Uitgestrekte velden zover je kunt kijken met voornamelijk maïs. Tenminste, dat denken we want het meeste maïs was er inmiddels af. Deze "rural areas" deden me terugdenken aan boer Koekoek. De man zat vol ideeën, de één nog opmerkelijker dan de ander: "Voorzitter, ik stel voor dat we de landbouwgrond'n met 'n halve meter verhoog'n, dan hoev'n de boer'n niet zover te bukk'n". Wat zou Koekoek hier in Iowa veel aanhangers hebben gehad. Hij zou er zeker als winnaar uit de bus gekomen zijn. Nu strijden Romney en Obama om de gunst van de kiezer in Iowa. Het is één van de zogenaamde "Battleground States" waar het nog niet uitgemaakt is wie er gaat winnen.

Dan dit verhaal: Voor $150 kun je hier een navy seal spelen en Osama Bin Laden neerschieten in zijn compound. Tenminste in een simulatie. Het bedrijf Sealed Mindset Firearms Studio van voormalig navy seal Larry Yatch en zijn vrouw Anne biedt het avontuur sinds augustus één à twee keer per week aan. Larry en Anne verzorgen al een aantal jaren trainingen voor zelfverdediging op basis van speciale gevechtstechnieken en ondersteund door vuurwapens. Maar de markt daarvoor beperkt zich tot een selecte groep geïnteresseerden. Om de business meer Schwung te geven kwam Anne op het idee om deze Bin Laden simulatie aan te gaan bieden. Tijdens de simulatie gaan 6 mannen verkleed als navy seal met een semi-automatisch geweer geladen met 5 verf kogels en beschermd door 25 kilo zware kogelvrije Kevlar vesten, op zoek naar Osama Bin Laden. Voor avonturiers biedt de mengeling van angst, adrenaline en de geur van buskruit voldoende uitdaging in deze intensieve drie uur durende act. Met als resultaat een foto met het slachtoffer. Geen wonder dat schietpartijen op straat hier aan de orde van de dag zijn.

Entrepreneur Mike Zoff heeft een nieuw gat in de markt ontdekt. Zoff begon in january met het bedrijf "Affordable Coffins and Artery" dat zich richt op het produceren en verkopen van betaalbare doodskisten. Eenvoudige alternatieven van hout waarmee tegelijkertijd het milieu wordt gespaard. Maar Zoff heeft recentelijk ontdekt dat Halloween de perfecte tijd is om zijn bedrijf een extra boost te geven. Door Halloween heeft de vraag zich namelijk verplaatst naar kisten die men bovengronds kan gebruiken. Dat komt goed uit want daarmee komt hij ook af van de voorraad kisten die hij produceerde toen hij begon, en minder handig was. De eenvoudigste versies doet hij van de hand voor $100. Vooral de kist met een wat smallere onderkant, de zogenaamde Dracula kist, is populair rond deze tijd. Niet alleen om de buren mee af te schrikken in een outdoor display. Zo bestelde een vrouw een zwart gebeitste Dracula kist om te gebruiken als salontafel. Dat lijkt me nog eens luguber. Ben je aan het thee drinken en voordat je het weet komt de deksel in beweging. Dan maar geen tafel...

Maandag werd het laatste debat tussen Romney en Obama gehouden. Het onderwerp: Buitenlandse aangelegenheden. Een belangrijk onderwerp voor één van de machtigste mannen van de wereld, de gemiddelde Amerikaan ligt er niet echt wakker van. Dat leidde er toe dat beide kandidaten zich niet echt aan het script hielden. De moderator begon elke segment steevast met een vraag over buitenlandse aangelegenheden. De crisis in Europa, de toestand in Syrië, Iran's nucleaire ambitie, de relatie met Israël, de rol van China, ga zo maar door. Maar elke keer draaiden de kandidaten weer met een mooie boog naar binnenlandse zaken: werkgelegenheid, de economie, het begrotingstekort, en Obamacare. "In order for us to be strong and a leader in the world, we need to get our economy going..." waarna ze weer over binnenlandse aangelegenheden spraken. Ook dit keer was er geen uitgesproken winnaar, hoewel volgens de polls Obama op punten met de winst ging strijken. Nog 10 dagen en de 45e President of the Unites States of America is bekend.

Jullie raden nooit wie dit jaar de grote hit wordt tijdens Halloween? Pino uit Sesamstraat. Hier "Big Bird" genoemd. Het begon in het eerste debat tussen Romney en Obama. Dat debat werd georganiseerd en uitgezonden door PBS (Public Broadcasting Service). Zeg maar de NPS van de VS. PBS is ook de omroep die Sesame Street uitzendt. Op een bepaald moment ging het tijdens het debat over kostenbesparingen door de overheid. Romney vertelde dat hij de subsidie voor het publieke TV kanaal PBS zou afschaffen, ondanks zijn grote liefde voor Big Bird. Een uitspraak die vervolgens breed werd uitgemeten in de media. Obama's campagneteam gebruikte de uitspraak zelfs voor een satirische TV commercial waarin werd gemeld dat Romney zich wel druk maakt om Big Bird uit Sesame Street maar de witte boord criminelen op Wall Street ongemoeid wil laten. Sindsdien vliegen de kostuums van Pino de winkels uit. Op dit moment zijn ze zelfs nergens meer te verkrijgen. Best wel bijzonder.

De race om het presidentschap is erg close en dat is een reflectie van de verdeeldheid die er op dit moment heerst in de VS. Maar wat we zien op landelijk nivo, datzelfde zien we ook op lokaal nivo. Op CNN las ik dit verhaal over de strijd om de gunst van de kiezer in het 6e district van Minnesota. De strijd gaat tussen de conservatieve Republikeinse kandidaat Michelle Bachmann en de liberale Democratische kandidaat Jim Graves. Bachmann, gepokt en gemazeld in het politieke circuit met 6 jaar als Senator, heeft nog even meegedaan in de race om de Republikeinse nominatie voor het presidentschap maar moest daarin haar meerdere erkennen in Mitt Romney. Graves daarentegen is een groentje in het politieke arena. Hij heeft zijn sporen verdiend als hotelmagnaat, en is een mooi voorbeeld van de American Dream: met hard werken en een portie geluk heeft hij zich opgewerkt van onderwijzer tot succesvol zakenman. Volgens de polls zou het ook in het 6e district van Minnesota een "very close race" worden. Wat mij echter vooral opviel was de melding dat Graves in elke publieke bijeenkomst wordt gestalked door Tracker Mike. Mike is een student die door Bachmann is ingehuurd om Graves continu op video vast te leggen in de hoop dat hij een verkeerde uitspraak doet. Als je zover gaat in de politieke strijd dan vind ik dat je het niet verdient. Boe voor Bachmann.

Nog één keer aandacht voor de zaak Lance Armstrong. De reacties op het USADA rapport over Armstrong en zijn dopingpraktijken blijven de gemoederen bezig houden. Zo langzamerhand heeft iedereen er wel iets over gezegd. Vele van die reacties "make sense". Maar toen ik dit verhaal van Mark Cavendish las was ik op zijn minst verbaasd: “In mijn ogen is wielrennen de schoonste sport ter wereld”. Nou ja, als ik de feiten mag geloven zou ik denken dat Cavendish geen gelijk heeft. Verder lijkt hij weinig te begrijpen van het feit dat het wielrennen zo onder vuur ligt. Nou, ook dat lijkt me helemaal niet zo moeilijk te begrijpen. Ik denk dat Cavendish maar beter zijn benen kan laten spreken.

De plaats Edina ligt aan de zuidkant van Minneapolis. Het is een leuke plaats met een aantal mooie meren zoals Lake Calhoun en Lake Harriet waar veel rondom heen gefietst, geskate en hard gelopen wordt. Om het fietsen en wandelen verder te stimuleren heeft men een federale subsidie ontvangen van $28 miljoen. Een deel van het geld heeft men gebruikt om volgens Europees model twee fietsbanen op de rijweg aan te brengen met onderbroken strepen. Daamee is Edina na Minneapolis de tweede plaats met een dergelijk experiment. Echter, dat geld had men beter in de zak kunnen houden want alle Amerikanen zijn volledig in de war. Erger, men heeft er totaal geen begrip voor. "Absurd, belachelijk, vreemd, verwarrend en gevaarlijk" zijn de reacties van automobilisten. Men denkt namelijk dat er twee banen voor fietsers zijn en één baan voor auto's. Sommige weigeren zelfs over het fietsbaan te rijden, zelfs als daar geen fietsers zijn. Met als gevolg dat er gevaarlijke situaties tussen auto's ontstaan. Fietsen in Amerika – levensgevaarlijk. Niet voor niets staat mijn fiets al bijna vier jaar in de garage stof te happen...

De voetbalwedstrijd tussen twee highschool teams kwam groots in het nieuws deze week. Reden: De wedstrijd eindigde in een grote vechtpartij. Er stond best wel wat op het spel in de wedstrijd tussen Prairie Seeds Academy en Totino Grace want de winnaar zou doorgaan naar de strijd om het State Championship. De wedstrijd werd gespeeld op het kunstgrasveld van de Maple Grove Senior Highschool (Marissa's school). Op een bepaald moment sloeg de vlam in de pan en werden er de nodige klappen en trappen uitgedeeld door verschillende spelers van beide kanten. Gedrag zoals je dat over het algemeen ziet op beelden uit Zuid-Amerika. Nu dus ook in Maple Grove. Niet de gewenste manier waarop je als highschool in het nieuws wilt komen. Na onderzoek van de politie en voetbalbond werd Prairie Seeds Academy gediskwalificeerd. Niet vanwege de vechtpartij, maar omdat ze een speler hadden opgesteld die niet tijdig was aangemeld. Een vreemde manier om deze zaak op te lossen want nu laten ze de schuldigen ongemoeid. Raar maar waar.

Elk weekend kijk ik even op de website van mijn voetbalclub V.V. Voorwaarts om te kijken hoe ze het gedaan hebben. Zo ook afgelopen week. In verband met de bekercompetitie was het 1e elftal vrij. Mijn oog viel echter op een ander bericht: "Goedbezochte ledenvergadering met verrassing voor Jan Schuurs". Op de jaarlijkse ledenvergadering was Jan Schuurs onderscheiden met de titel "Lid van Verdienste". Als iemand dat verdient is het Jan wel. Hij was (en blijkbaar is nog) altijd op het voetbalveld te vinden. Leider, trainer, grensrechter, scheidsrechter, je kunt het zo gek niet opnoemen of Jan heeft het wel gedaan. Men doet nooit vergeefs een beroep op hem. Dat zijn de vrijwilligers waar een club op drijft. Vanuit Maple Grove mijn hartelijke felicitaties aan Jan met deze welverdiende onderscheiding. In hetzelfde bericht staat vermeld dat ik ook 40 jaar lid ben van de club maar dat men me niet kon huldigen omdat ik in Amerika woon. Als ze me dat nu even van te voren hadden gemeld hadden we vast wat kunnen regelen… Gelukkig zal ik mijn aandenken op een later tijdstip ontvangen. Het zal mij benieuwen wie het komt afleveren.

Aanstaande dinsdag komt Johan Roelofs een dag op bezoek. Zowel Els als ik kennen Johan (van oorsprong uit Vriezenveen) al sinds onze middelbare schooltijd toen we naar het Christelijk Lyceum in Almelo gingen. Johan is met een zwager op een 8-daagse business trip naar Los Angeles en Chicago. Omdat hij toch in de buurt was komt hij dinsdag voor een dag over vanuit Chicago om te kijken waar wij terecht zijn gekomen. Erg gezellig!

Een prettig weekend en tot volgende week.