The Demo Derby

Voor de supporters van het Nederlands Elftal verliep de afgelopen twee weken natuurlijk dramatisch. De commentaren hier op ESPN (de zender die alle EK2012 wedstrijden uitzendt en goed bekeken wordt) over de uitschakeling van The Dutch waren niet van de lucht. "What went wrong?" vroeg Bob Ley in de studio aan zijn analisten. Oud-voetballer Steve McManaman was duidelijk: "The Dutch underperformed dramatically. For the world class players they got, it was a Iifeless lethargic performance. Not to talk about the defense problems." Alexi Lalas meldde: "It's just unbelievable. The Dutch had 37 goals in the qualifier, were the runner up at the World Cup two years ago, have huge individual qualities, but apparently a lack of cohesiveness and no confidence. The post-mortem starts today." Hier en hier nog wat vernietigende verhalen over de Dutch performance. Volgens mij begint het al bij de elftalfoto. Die gasten op de onderste rij horen door hun knieën te gaan, de keeper hoort in het onderste rijtje, en hij hoort een bal vast te houden. Daar gaat het dus al mis. Toen ik vervolgens hier las dat Van der Wiel vond dat zijn kwaliteiten niet waren benut zakte mijn broek helemaal af. Gregory van der Wiel, de speler waarover ik sinds de winterstop alleen maar lees dat hij naar het buitenland wil, en daarbij nogal wat noten op zijn zang lijkt te hebben, die dit toernooi op geen enkele manier de hooggespannen verwachtingen waar kon maken, zowel verdedigend en als opkomende back een ruime onvoldoende scoorde in all drie poule-wedstrijden, die gozer durft te beweren dat hij niet goed benut werd. Ofwel, het ligt aan al die anderen behalve aan hemzelf. Dat gedrag was typisch voor spelers in het Nederlands Elftal tijdens dit toernooi: ze zijn tè overtuigd van zichzelf. Er zijn voetballers die een moord zouden plegen als ze hun land mochten vertegenwoordigen op zo’n fantastisch toernooi als een Europees Kampioenschap. Maar onze selectie, niets daarvan. Nou, vanuit de rest van de wereld kan ik je zeggen dat ze zich mooi te kijk hebben gezet voor de hele voetbalwereld. Stelletje sukkels.

Donderdag konden we ons geluk niet op. De spelers van het Nederlands Elftal zaten al hoog en droog op hun vakantie-adres aan de sangria; de Oranje camping was schoongeveegd en de tenten waren al overgevlogen naar Londen voor de komende Olympische Spelen; de Oranje fans die hun vakantie hadden opgeofferd hadden er al bijna weer een volle werkweek opzitten; en in heel Nederland was het normale leven weer teruggekeerd, de enige Oranje die er nog te vinden was was Koningin Beatrix. Op die dag stond bij ons de doos op de stoep. De doos vol met Euro 2012 Oranje spullen: shirt, broek en sokken voor Leonie en mij, een Oranje pet, en een Euro2012 bal. Wat wil je nog meer. Wel een beetje laat natuurlijk. Maar niet getreurd, Berghuis en Berghuis gaan er nog veel plezier aan beleven. Morgen doet zich de eerste gelegenheid al voor. Ik ben uitgenodigd door de Nederlandse consul in Minnesota voor een besloten lunch cruise op Lake Minnetonka aan boord van de "Queen of Excelsior". Het is een netwerk event in het kader van de opening van de tentoonstelling "Rembrandt in America" in het Minneapolis Institute of Arts. De lunch heeft als keynote speaker Fay Hartog Levin, de 2009-2011 VS Ambassadeur in Nederland, en is informeel. Een prima gelegenheid dus om in mijn Oranje tenue te gaan...

Al vanaf mijn jonge jaren ben ik een liefhebber van de kermis. De botsauto's waren daarbij altijd mijn favoriet: lekker stoer rondrijden met één hand op het stuur en maar zo hard mogelijk beuken. De kermis in Westerhaar werd altijd begin juni gehouden, gedurende drie dagen (donderdag, vrijdag en zaterdag). Daar begon ik al maanden van te voren voor te sparen. Bij het begin van de kermis was het dan altijd de vraag hoeveel muntjes ik moest kopen voor de botsauto’s. Zo herinner ik me nog dat je er in een bepaald jaar 4 voor 5 gulden kreeg, en 32 voor 25 gulden. Dat laatste was een grote uitgave maar over drie dagen gezien wel de beste deal. Daarbij was het natuurlijk de kunst om de 32 muntjes er niet meteen doorheen te jagen maar de discipline op te brengen om ze te spreiden over de drie dagen. Wat natuurlijk niet lukte zodat het meer spaargeld ging kosten.... Hier moest ik aan terugdenken toen we afgelopen zaterdagavond over de Hennepin County Fair liepen. De Fair duurde vier dagen en werd bij wijze van spreken in onze achtertuin georganiseerd, een mijl van ons huis. Het was een combinatie van kermis, bedrijven-expo, een feesttent met Main Stage, een Old West cowboy-act, kleinvee voor de kids, en Fireworks aan het eind van elke dag. De hoofdact op zaterdagavond bleek een zogenaamde Demo Derby te zijn. We hadden geen idee wat het was tot het spektakel begon. Toen bleek dat Demo Derby staat voor Demolition Derby. Ofwel botsautootje spelen maar dan met echte auto's. Op een rechthoekige baan omgeven door een zand-rand streden rijders in afgeserveerde auto’s tegen elkaar door elkaar te rammen net zo lang tot er één overbleef of de jury ingreep. Met mijn liefde voor botsauto’s begon mijn hart natuurlijk heel snel te kloppen. Ik stond daarin blijkbaar niet alleen: ik schat dat er zo’n duizend man op dit spektakel was afgekomen. Heel veel lawaait, regelmatig een vlam in de pijp, hier en daar een opgeblazen motor, en aan het eind een heleboel schroot. Om jullie een beetje mee te laten genieten heb ik met mijn iPhone een filmpje gemaakt:



Het kan die cowboys niet gek genoeg gaan.

Ooit van Pease gehoord? Pease is een gehucht een uur rijden ten noorden van ons. Zaterdag zijn we daar naar toe gereden. Dat kwam zo: Rond het middaguur zaten Marissa en Leonie nog mooi in de pyjama. Ik had ze verteld dat Els en ik op pad zouden gaan om koffie te drinken en aansluitend iets bijzonders te gaan bekijken. Dat maakte ze natuurlijk erg nieuwsgierig; ze wilden wel mee maar dan moest ik eerst zeggen wàt we gingen bekijken. Maar je raadt het al: ik gaf de bestemming natuurlijk niet prijs. Toch was hun interesse gewekt want binnen een kwartier zaten ze achterin de auto. De bestemming was dus Pease. Pease is een gehucht dat in 1894 is gesticht door Nederlanders. Als symbool van de Nederlandse oorsprong staat er midden in het dorp een windmolen in een parkje dat vernoemd is naar Dick Baas, één van de stichters. Ik wilde dat allemaal natuurlijk een keer in levende lijve zien. Maar het moet gezegd: het viel me niet mee. Pease bestaat uit een 8 straten met zo’n vijftig huizen en ruim 200 inwoners. Maar het zag er allemaal erg treurig en armoedig uit. Achter het parkje stond een hal van de coöperatie die waarschijnlijk de grootste werkgever in Pease is. Ik ging niet alleen voor de molen maar had stiekempjes gehoopt er ook nog wat Oranje’s te ontwaren. Maar dat bleek ijdele hoop.

Mart Smeets is groot liefhebber van honkbal. Hij is ook zo'n beetje de enige die er voor zorgt dat er in Nederland zo nu en dan honkbal op TV te bewonderen is. Mart wijdde deze week zijn column aan "The Perfect Game”. Honkbal is het enige spelletje waar iemand een perfecte wedstrijd kan spelen. In het kort komt het er op neer dat een werper een "Perfect Game" gooit als niemand van de tegenpartij op de honken komt. Dat valt niet mee en is in de meer dan honderd jaar dat er Major League Baseball wordt gespeeld slechts 22 keer voorgekomen. De laatste keer afgelopen week door Matt Cain, een werper van de San Francisco Giants. "Lekker belangrijk..." zal je denken "...wat interesseert mij dat honkbal nou." Dat zou ik tot drie jaar geleden ook gedacht hebben. Maar inmiddels weet ik beter: ik ben het spelletje veel meer gaan waarderen want het kan heel erg boeiend zijn. Zelfs zo dat ik wel eens drie uur naar een honkbalwedstrijd op TV kijk. Geen haar op mijn hoofd die dat vier jaar terug had gedacht. Zo zie je maar dat je nooit oud genoeg bent om te leren.

Als je de CEO van een groot bedrijf bent dan kun je nog eens gek doen. Zo kwam deze week Larry Ellison, de CEO van Oracle, prominent in het nieuws. De gouverneur van Hawaii bevestigde namelijk dat Ellingson het eiland Lana'i voor 98% heeft gekocht. Het eiland is 360 vierkante kilometer groot en bestaat uit twee luxe resorts, twee golfbanen, en twee clubhuizen. Daarmee steekt Ellingson andere CEOs zoals Richard Branson, de baas van Virgin, de loef af. Zo is Lana'I het 6e grootste eiland van Hawaii, en meer dan 1000 keer groter dan het privé-eiland dat Branson bezit op de Britse Maagdeneilanden. Met zoveel ruimte zal het hem aan niets ontbreken. Zo zal Ellingson vast overwegen om een hangar bij zijn huis te laten plaatsen om zijn vliegtuig te stallen, net als deze mensen. Amerikanen blijven een bijzonder volkje.

Ik kreeg een aantal vragen over mijn kies en hoe dat was afgelopen. Nou, nog niet. Na het weekend met Nederland – Denemarken was de ergste strijd gestreden maar de kies bleef zeuren. Ik had de hoop dat het vanzelf zou overgaan zodat ik geen beroep zou hoeven doen op de medische mallemolen. Maar helaas. Afgelopen dinsdag besloot ik toch maar om de tandarts te consulteren. Toen ik telefonisch uitlegde wat er aan de hand was meldde de assistente dat het op een ontsteking aan het wortelkanaal leek en dat ik daarvoor naar een special clinic moest. Mijn eerste reactie was: Ik had het voorspeld, here we go again. Woensdagmorgen om negen uur kon ik terecht bij de special clinic. Een aantal kaakchirurgen bij elkaar in een goed geoutilleerd medisch centrum in Maple Grove. Het eerste wat ik in handen geduwd kreeg was een pak papier met een verzoek om het door te nemen en waar nodig in te vullen. Met bovenop een overzicht van de verwachte kosten voor "Root Canal Treatment": $1236 om precies te zijn. Aansluitend werd ik door de assistente meegenomen naar de vrouwelijke tandarts die me zou verlossen van de ontsteking. Dat verliep heel voorspoedig. Terwijl ik met mijn mond wagenwijd open in de stoel lag waren de tandarts en haar assistente over van alles en nog wat aan het keuvelen: wat ze in de week van de "4th of July" zouden doen, de kinderen, studie, werk, de buren, klusjes in huis. Erg boeiend allemaal. Gelukkig werd ik na een uur losgelaten en lijkt het erop dat de behandeling geholpen heeft. De kies is nog steeds gevoelig maar de tandarts heeft me beloofd dat dat over een aantal dagen over is. We zullen zien.

Met enige regelmaat bezoek ik de autoblog. Er staat altijd wel een leuk filmpje of foto's op in relatie tot auto's. Zo keek ik donderdagavond ook weer even toen ik deze kop las: "Jeep prijst de Grand Cherokee SRT: €149.990". Nou, da's nie kinderachtig. Voor die prijs koop je een rijtjeswoning in Oude Pekela volgens het bericht. Het leek me ook wel erg veel en dus even naar de Amerikaanse site Cars gesurfd om te kijken wat dit type auto hier mag kosten. Tot mijn grote verbazing was de prijs hier voor exact hetzelfde type een kleine $70.000. Met de huidige koers komt dat overeen met €55.000. Nu wordt er in Nederland relatief veel tax geheven, maar €149.990 toont aan dat de importeur in Nederland een voor hem hele mooie prijs voor deze wagen heeft verzonnen. Je moet een hele grote hekel hebben aan Oude Pekela als je het geld liever aan deze auto besteedt...

Volgens dit bericht kreeg het alarmnummer 911 op 10 juni een paar keer telefoon. "This is your President Barack Obama speaking" sprak de beller. "I want to speak to Tim Tebow". Tim Tebow is de populaire quarterback van de New York Jets. In Nederlandse termen vertaald komt het erop neer dat iemand 112 belt in naam van Koningin Beatrix en door verbonden wil worden met Wesley Sneijder. Toen ze bij 911 niet mee wilden werken belde de man de lokale politie met hetzelfde verzoek. Het duurde niet lang of het spoor leidde naar de 28-jarige Jason Slater, een vrijgezelle man die nog bij zijn moeder inwoont. Toen de politie hem wilde arresteren had hij zich verstopt onder een aantal kussens in de klerenkast van zijn moeder. Slater was niet blij en schreeuwde tijdens zijn arrestatie de nodige krachttermen naar de politie. Daarop werd de aanklacht tegen hem alleen maar zwaarder. Het is niet duidelijk wat de man voorhad met zijn actie. Maar dat het niet getuigt van leepheid mag duidelijk zijn.

Dan nu het weer. Dat is de laatste week een beetje van slag. Warme vochtige dagen wisselen zich af met donder, bliksem en veel regen. Heel veel regen. Het ging zelfs zo hard dat in het noorden van Minnesota, in de buurt van Duluth aan Lake Superior, de noodtoestand werd afgeroepen. In sommige straten stond het water een foot (30 cm) hoog waardoor hele stukken asfalt waren weggespoeld. De schade is significant. Het lijkt hier dit weekend mooi te worden dus dat komt goed uit.

Tot slot viel de afgelopen dagen op sportgebied niet veel positiefs te melden. De Portugezen naar de halve finale, de Duitsers idem dito, en de Miami Heat eisten de NBA titel op. Ooit zullen er wel weer betere tijden aanbreken. Prettig weekend en tot volgende week.