Heck, Where Is The Redneck?

Zaterdag waren Els en ik 17 jaar getrouwd. Een hele mijlpaal. Toen we 17 jaar geleden in het huwelijk traden was ons huis aan De Toekan in Almelo net opgeleverd. Binnen hadden we de zaak al aardig op de rit maar aan de tuin was nog niets gedaan. Gelukkig was de bestrating er al wel ingelegd door de mannen van Bonne Niks zodat we tenminste fatsoenlijk vanuit ons huis in de trouwauto konden stappen. Dat moest ook wel want voor deze speciale dag had ik een bijzondere auto geregeld: een echte Mercedes SL500. Voor één dag gehuurd bij Snellers in Deurningen. Natuurlijk wilde ik zelf achter het stuur – je zit immers niet iedere dag in zo’n auto. Toch, zoals te verwachten, bood de trouwdag niet veel gelegenheid om met mijn favoriete auto te toeren. Dat was afgelopen zaterdag wel even anders. Het was een schitterende dag en Els en ik zijn dan ook een mooi eind wezen rijden. Dit keer in onze eigen Sport Leicht. Puur genieten.

Tijdens de rit gingen de gedachten natuurlijk even terug naar 17 jaar geleden. Een fotoshoot bij een oud boerderijtje in Almelo waarbij ik Els verraste op een huwelijksreis naar Hawaii. De ceremonie die plaatshad in het Dorset Mansion House (het oude gemeentehuis) in Borne waarbij de ambtenaar van de burgerlijke stand ons op een bepaald moment aansprak met Erik en Esther. Aansluitend naar het mooi gelegen Hof van Eden in het Volkspark in Enschede voor de overige festiviteiten: Koffie met taart, diner en avondfeest. ‘s Nachts bij thuiskomst een groot spandoek voor de ramen met “XXX”. De volgende dag vroeg uit de veren om samen met alle nieuwe buurmannen een schutting te plaatsen. 's Middags in rap tempo naar Holten alwaar we met het 6e elftal kampioen zouden worden. Veel tijd om te feesten was er echter niet want de koffer moest worden gepakt voor de honeymoon die zondag zou beginnen vanaf Schiphol. Na een schitterende tijd op vier van de zeven Hawaii eilanden verliep de terugreis verre van voorspoedig. Het cabinepersoneel van de KLM had namelijk besloten om voor het eerst in 35 jaar (!) te staken waardoor wij vast kwamen te zitten op het vliegveld van... Minneapolis - St. Paul. What a bummer. Acht uur wachten alvorens er een vliegtuig kwam dat ons terugbracht naar Amsterdam. Als je zo'n terugreis in goede harmonie overleeft kan een huwelijk niet meer stuk.

Om zowel onze trouwdag als Moederdag te vieren had ik de dames op zaterdagavond mee uit eten genomen naar Manny's Steakhouse. Manny's is één van de betere, zo niet het beste steakhouse in town en dat moesten we een keer meemaken. Grote lappen mals vlees voor nog grotere lappen geld. "Kost een koe maar dan krijg je ook een koe" zal ik maar zeggen. Desondanks hing men er met de benen naar buiten. Als je het groot wilt laten hangen en graag gezien wilt worden dan ben je bij Manny's aan het goede adres. Els en Leonie gingen voor een Baseball steak, Marissa ging voor een Porterhouse steak, en ik koos de Filet Mignon. In één woord: Héééérlijk! Meer vlees dan goed voor je is; op één avond verwerken wat je normaal gesproken in een week eet. De dames besloten dan ook om een aardig deel mee naar huis te nemen. Dat kwam goed uit want we moesten wel ruimte houden voor het dessert. Vanwege onze wedding anniversary kwam dat voor rekening van de Chef. In tegenstelling tot het vlees was het dessert niet mals: een lekkere chocoladetaart voorzien van een (on)gezonde portie slagroom. Al met al een zeer geslaagde avond die zeker voor herhaling vatbaar is. Maar nu eerst een maand op water en brood.

Ondanks dat de hypotheekrente hier op een historisch laag nivo staat is de interesse voor het kopen van een huis tanende. Of het nu de huizencrisis of de slechte economie is, steeds meer mensen zien af van het bezit van een eigen huis. Het percentage huiseigenaren in Minnesota stond vorig jaar op 71%, en was daarmee gedaald tot het laagste nivo in de laatste 20 jaar. Daarentegen is het aanbod van betaalbare huurwoningen al jaren aan de magere kant, wat wordt veroorzaakt door een almaar stijgende vraag. Ondanks de bouw van duizenden nieuwe huurwoningen in het Metro gebied blijft het aanbod achter bij de vraag. Dat is goed voor de huisjesmelkers: de gemiddelde huurprijs was met $935 ruim 2% hoger dan het jaar daarvoor. Toch zal ook hier wel weer een eind aan komen. Wat ons huis betreft, dat heeft sinds de aankoop de nodige waarde verloren. Net als alles om ons heen. Vervelend natuurlijk maar daar kan je maar beter niet te lang over nadenken. Er zijn ergere dingen...

Zoals dit verhaal. Aimee Copeland is een vrolijke 24-jarige studente Psychologie aan de University of West Georgia. Op 1 mei gaat ze met een paar vrienden naar de Little Tallapoosa River, ongeveer 50 mijl ten westen van Atlanta. Door een ongelukje ontstaat er een snijwond in haar linker kuit die uiteindelijk in het ziekenhuis met 22 hechtingen wordt gedicht. Daarbij weet ze nog niet dat ze met de Aeromonas Hydrophila geïnfecteerd is geraakt, een vlees-etende bacterie. Op zich is dat niet bijzonder want deze bacterie komt best veel voor. De meeste mensen raken echter met deze bacterie besmet via het slikken, wat leidt tot diarree. Bij Aimee Copeland drong de bacterie via de snijwond echter door in de diepere weefsels waar de bacterie veel meer schade aan kan richten. Als gevolg van de infectie bleef Aimee pijn houden na haar ongeval. Op 4 mei gaat ze met een vriend naar een clinic waar ze wordt gediagnotiseerd met necrotiserende fasciitis. Ze wordt met spoed overgevlogen naar Augusta voor een operatie maar krijgt meteen na de operatie een hartstilstand. Die overleeft ze wonder boven wonder, maar in een aantal volgende operaties wordt haar been en een deel van haar buik weggenomen. Daarnaast zal ze haar vingers verliezen maar hebben artsen nog wel hoop om het leven in haar handpalmen te herstellen. Ook heeft ze schade aan haar longen opgelopen waardoor ze inmiddels zuurstofrijke lucht toegediend krijgt. Hoezo erg... Het begint met een snijwond en 72 uur later is je kwaliteit van leven tot een minimum gedaald. Onvoorstelbaar. Over ergere dingen gesproken...

Een horror story in Brooklyn Park, de plaats ten oosten van ons. Even nadat een moeder haar kind om kwart over zes ‘s morgens op het kinderdagverblijf van DeLois Brown heeft afgeleverd, ziet ze een man op een BMX-stijl fiets rijden. Nadat ze hem met haar auto is gepasseerd ziet ze hem teruggaan in de richting van het kinderdagverblijf. Omdat ze de zaak niet helemaal vertrouwt belt ze het dagverblijf. Terwijl de moeder met eigenaresse Brown in gesprek is, hoort ze Brown zeggen "Stop" waarna de telefoon in het midden van het gesprek wordt opgehangen. Als de moeder minuten later het huis binnengaat vindt ze daar drie slachtoffers: DeLois Brown, 59, haar vader, James Bolden Sr, 83 en haar moeder Clover Bolden, 81. Alle drie gedood met meerdere schoten in het hoofd. Gelukkig had de dader alle aanwezige kinderen met rust gelaten. De moordpartij was groot nieuws en zorgde voor veel onrust in Brooklyn Park. De politie stond in eerste instantie voor een groot raadsel. Maar beetje bij beetje sloot het net zich rondom de verdachte en na vier weken werd Eddie Matthew Mosley ingerekend. Mosley, een man uit St. Louis, was de dag voor de moord met zijn vriend in een pickup afgereisd naar Brooklyn Park. Hij had zich voorgenomen een 15-jarig nichtje te vermoorden die hem beschuldigd had van verkrachting. Dat nichtje werd 's morgens voor schooltijd altijd afgezet bij het kinderdagverblijf maar dat was al een tijd niet meer het geval. Toen Mosley het nichtje niet kon vinden besloot hij de eigenaresse en haar ouders dood te schieten. Wat een drama. Toch een mooi staaltje speurwerk van de politie, tot grote geruststelling van de buurtbewoners.

Huh, what a BS! Dat was mijn eerste reactie toen ik dit artikel las en de bijbehorende foto bekeek. Het verhaal beschrijft een nieuwe trend in het opbouwen en onderhouden van relaties: in plaats van met je relaties te gaan lunchen nodig je ze gezellig uit voor een workout. De foto laat niets aan de verbeelding over: in plaats van in je driedelig kostuum aan tafel voor de lunch ga je je lekker samen in het zweet werken bij het spinnen. Natuurlijk houd je je pak daarbij aan – je moet er toch niet aan denken dat je zoiets in een sporttenue doet. Ik moet de eerste nog tegenkomen die ooit iemand in driedelig kostuum op de spinningfiets heeft gezien. Of het moet een bruidegom-in-spé zijn geweest die als onderdeel van zijn vrijgezellenfeest met een dronken kop op de spinningfiets is geklommen. Je haalt het toch niet in je hoofd om met je relaties in formele kledij te gaan spinnen. Alleen al de foto maakt het verhaal ongeloofwaardig.

Het is bekend dat de VS een melting pot van culturen en nationaliteiten is. Toch vormde de blanke bevolking tot nu toe de overhand. Maar dat is aan het veranderen. In de afgelopen 12 maanden werden er in de VS met 50.4% meer gekleurde dan blanke kinderen geboren. Waarbij vooral de Latijns-Amerikaanse gemeenschap voor dit unieke feit verantwoordelijk is. De laatste schattingen zijn een weerspiegeling van een immigratie-golf die veertig jaar geleden begon. De gestage demografische verandering die de VS doormaakt is vooral een gevolg van het ouder worden van de blanke bevolking. Blanken zijn veruit de oudste groep met een gemiddelde leeftijd van 42 jaar. Daarmee zijn hun vruchtbare jaren voorbij. Daarentegen is de gemiddelde leeftijd voor Latijns-Amerikaanse afstammelingen 28 jaar, en zijn de zwarte en Aziatische bevolking gemiddeld rond hun 30e. Je kunt dus stellen dat de Redneck aan het verjaren is en op termijn bedreigd wordt met uitsterven. Het gaat er nog van komen dat de Redneck als beschermd ras wordt beschouwd. Wie had dat ooit gedacht.

Als ik dit verhaal moet geloven mag het wel een beetje minder daar aan de overkant. Jullie leven op te grote voet. In het Living Planet Report 2012 staat Nederland op de 9e plaats van landen die de aarde het meest uitleven. Nederlanders hebben ruim zes keer zoveel grond nodig als in het land aanwezig is. Jullie stoten vooral veel CO2 uit omdat jullie erg veel energie verbruiken. Dat komt omdat Nederlanders relatief veel reizen met de auto en het vliegtuig, en ook huizen zijn lang niet altijd goed geïsoleerd. Ook eten jullie veel vlees en zuivel, waar veel grond voor nodig is. Het mag dus wat minder zou ik zeggen...

Toen ik ging studeren kreeg je van de minister van Onderwijs en Wetenschappen een basisbeurs ter ondersteuning van het levensonderhoud. Daarnaast kon je een renteloze lening krijgen en als dat nog niet genoeg was kon je een aanvraag doen voor een rentedragende lening (met een lage rente). Dat was toen de schatkist nog redelijk gevuld was. De renteloze lening werd in de loop der jaren echter steeds verder afgebouwd tot er op het laatst alleen nog een rentedragende lening was (met een gestaag gestegen rente-percentage). Mijn schuld lag ergens tussen de 10-15 duizend gulden die ik na voltooiing van de studie in een aantal jaren heb afgelost. “Not a big deal” zou ik zeggen. Dat ligt wel even anders voor Kelsey Griffith. Griffith, een studente aan de Ohio Northern University, zal zondag afstuderen. Maar niet gratis: ze heeft een studieschuld van $120.000 opgebouwd. Om die schuld af te betalen heeft ze twee baantjes en zal ze binnenkort weer bij haar ouders intrekken. Haar moeder Marlene, die mede garant staat voor de leningen, heeft inmiddels een levensverzekering op haar dochter afgesloten. “Mocht haar wat overkomen – God behoede het – dan ben ik tenminste gedekt” volgens moeder Marlene. Zowel moeder en dochter zijn kwaad op de medewerkers van de University: “Ze halen studenten over om hun droom te verwezenlijken. Maar als afgestudeerde ga ik straks $900 per maand schuld aflossen. Niemand die me dat heeft verteld.” Ik zeg: Hoe dom kun je zijn. Als je dit soort simpele math niet beheerst verdien je wat mij betreft geen diploma, zelfs niet in Marketing...

Volgende week landen de Berghuis en Zomers family op O’Hare International Airport in Chicago. Ze verblijven van dinsdag tot vrijdag in “The Windy City” aan het immense Lake Michigan. Jullie kunnen je voorstellen dat er in Chicago, de 3e grootste stad van de VS op New York en Los Angeles na, nogal wat te beleven valt. Denk alleen maar eens aan de direct aan de Siciliaanse maffia verbonden gangs die de straten onveilig maken. Zelfs Al Capone werd onder die omstandigheden niet ouder dan 48 jaar en dat wil wat zeggen. Maar er valt nog veel meer te beleven. Zo staat er zondag en maandag een Summit van de NAVO gepland met nogal wat hoog bezoek: In totaal 60 wereldleiders waaronder President Obama, Angela Merkel en onze eigen Mark Rutte. Met als klap op de vuurpijl het bezoek van de de Berghuis en Zomers family die de boel onveilig gaan maken. Ze zijn daarin niet alleen. Wat te zeggen van deze bestuurder. Over de boel onveilig maken gesproken...

De spelers van FC Twente moeten zich diep schamen voor hun prestaties in het veld van de afgelopen twee maanden. Kwalificeren voor de Europa League via de Fair Play. Dat noem ik FC Twente onwaardig. Wat zal Joop Munsterman zich groen en geel hebben geërgerd. Gelukkig is de lijdensweg voorbij. Daamee begint de spanning voor het Eurpees Kampioenschap Voetbal 2012 te stijgen. Mijn oranje pet uit 2010 is door de zon aardig verkleurd dus ik ben al naarstig op zoek naar een nieuwe. Morgen nog de finale van de Champions League en daarna kan iedereen zich gaan focusseren op de voorbereiding. Mijn verwachtingen zijn niet al te hoog, dan kan het alleen maar meevallen. We gaan het zien. Een prettig weekend en tot volgende week.