Blotebillengezicht

Ik wil nog even terugkomen op het landskampioenschap van FC Twente. Dàt was nou zo'n moment waarop ik graag even terug had willen zijn in Tukkerland. Het zat er helaas niet in maar daarom niet getreurd. In vol ornaat met shirts en sjaaltjes zijn we zondag na de wedstrijd naar bar-restaurant Old Chicago gegaan om het kampioenschap 7000 km verderop te vieren. In tegenstelling tot in de kleedkamer bij NAC hebben ze bij Old Chicago wel Grolsch bier. Waarvan akte. Als ik de geleerden mag geloven smaakt dat beter dan dat Amerikaanse slootwater zoals Budweiser. We hadden natuurlijk de nodige bekijks want er was geen Amerikaan die begreep waar dit over ging. Zelfs de naam Blaise N'Kufo did not ring a bell, terwijl hij volgend jaar hier in de VS, in Seattle, WA, gaat spelen. Het bewijst maar weer hoe betrekkelijk alles is. Voor die gasten uit Amsterdam was er deze week toch nog een prijs, een troostprijs dat wel. Wij zijn de ware kampioen!

Het leven gaat inmiddels verder, en hoe. Gisteren de sterkste tijdelijke daling in de geschiedenis van de New York Stock Exchange. Binnen 16 minuten daalde de Dow Jones index 1000 punten, een verlies van $1250 miljard in marktwaarde. Gelukkig veerde de index vrijwel meteen daana weer op om te eindigen met een uiteindelijk verlies van 350 punten. Het gerucht ging al snel dat een dikke vinger het probleem had veroorzaakt: In plaats van een order te plaatsen in Millions had een handelaar een order in Billions geplaatst. De B zit vlak bij de M op het toetsenbord dus één dikke vinger kan de was doen… Dat gerucht werd vandaag tegengesproken - de financiële systemen zouden slim genoeg zijn om dat te voorkomen. Andere verklaringen die de ronde doen zijn een software bug of een computer hack. Ik houd het op de eerste - we zijn erg afhankelijk van software maar er wordt nogal wat rotzooi geproduceerd. Over rotzooi produceren gesproken, daar weet BP over mee te praten. Sinds de ontploffing op 20 april op een boorplatform zo'n 80 km uit de kust van Louisiana is er al 6.4 miljoen gallons aan ruwe olie de zee ingestroomd. De olie blijkt uit drie gaten te spuiten. Hier zou een dikke vinger erg van pas komen maar helaas hebben ze de man met de dikke vinger op Wall Straat niet kunnen traceren :-) Men is nu bezig om een koepel over de drie lekken te plaatsen waarmee ze de olie kunnen opvangen. Laten we hopen dat dat lukt want anders is de milieuramp helemaal niet te overzien.

Vorige week las ik een recensie van het boek "Meeting the neighbours" van Peter Lovenheim in de krant. Lovenheim woont in een ruime woning in een exclusieve buitenwijk van Rochester, NY. Zijn buren zijn artsen en leidinggevenden. Dat is het enige wat hij weet want de mensen in zijn wijk zijn erg op zichzelf. Wanneer een vrouw uit de buurt, Rena Wills, wordt vermoord door haar man ontwikkelt Lovenheim een schuldgevoel. Wie wist dat Renan Wills zo'n slecht huwelijk had? Wie kende haar überhaupt? En als ze vrienden in de buurt had gehad, zou ze daar naar toe hebben kunnen vluchten en de aanval hebben overleefd? Hierop besluit Lovenheim om zijn buren beter te leren kennen en kiest daarbij voor een onorthodoxe aanpak: slaappartijtjes. Lovenheim schrijft: "Ik dacht terug aan mijn kindertijd en het inzicht dat slaappartijtjes me gaven in het reilen en zeilen van een gezin." Lovenheim komt tot de conclusie dat vele buren erkennen dat gemeenschapszin ontbreekt: "Niemand wil worden lastiggevallen. We zijn geen buren in de letterlijke betekenis van het woord. We staan los van elkaar." Lovenheim merkt ook op dat gemeenschapsruimte is gemigreerd van wijken - die vaak niet meer beschikken over een park of andere centrale ontmoetingsplaatsen - naar boekwinkels, coffeeshops, country clubs en het internet. Uiteindelijk blijkt dat Lovenheim's missie - het bij elkaar brengen van mensen - maar voor een deel slaagt; niet iedereen in de buurt is namelijk gecharmeerd van zijn aanpak.

Bij het lezen van dit verhaal moest ik natuurlijk denken aan onze buurt. Ook wij leven in een ruim opgezette buitenwijk waarin er niet veel interactie is tussen buren. Niet anders dan een praatje hier en een praatje daar. Hondenbezitters weten meestal wel de naam van elkaars hond, maar niet de naam van elkaar. En of mijn overburen een gelukkig huwelijk hebben - geen flauw idee. Maar ik moest vooral denken aan Eddy Zoëy. Geboren in het bruisende Almelo kwam Eddy na de nodige omzwervingen in Hilversum terecht. Eén van zijn leukste TV programma's was "Nu we er toch zijn". In dit programma test Eddy met zijn cameraploeg de gastvrijheid van een gemeente door bij mensen thuis aan te bellen voor een hapje, een drankje of een slaapplek. Nadat ze op deze manier anderhalve dag door een gemeente trekken komen ze tot een eindoordeel: Goud (erg gastvrij), Zilver (kan er me door), Zwart (helemaal niet gastvrij). Els en ik vonden dit een erg leuk programma, vooral om te zien hoe verschillend mensen reageren op zo'n verzoek. We hebben ons altijd voorgenomen om Eddy onderdak te verschaffen mocht hij aanbellen. Met het boek "Meeting the Neighbours" in gedachten zou ik Eddy misschien gewoon moeten uitnodigen om de gastvrijheid in Maple Grove te testen. Ik weet echter niet of dat Goud gaat worden.

Drie weken geleden schreef ik al dat de Minnesota Vikings plannen hebben voor de bouw van een nieuw football stadium. Sinds 1982 spelen ze hun wedstrijden in de Medtrodome, de grote opblaashal in downtown Minneapolis. Dit stadium voldoet echter niet meer aan de eisen van deze tijd. De eigenaren van de Vikings, de van oorsprong Duitse familie Wilf, willen vooral meer luxe suites. Een voorstel tot renovatie van het oude stadium voor bijna $300 miljoen hebben ze inmiddels twee keer afgewezen. Ze hebben hun zin gezet op een totaal nieuw stadium met 65.000 zitplaatsen, een schuifdak en een prijskaartje van $870 miljoen. Da's nie niks en de vraag is dan ook "Wie gaat dat betalen?". De Wilf's hebben een sterke onderhandelingspositie want de Minnesota Vikings zijn één van de meest succesvolle football franchises uit de geschiedenis. Om de zaak rond te krijgen vragen ze een publieke bijdrage van $42 miljoen per jaar gedurende de komende 30 jaar. De voorstanders zijn daar snel klaar mee: niet lullen, voor ons favoriete team moeten we dat gewoon over hebben. De tegenstanders zien dat toch anders. Hun argument: de Vikings spelen elk jaar slechts 8 thuiswedstrijden; omgerekend betekent het dus dat er elke wedstrijd per stoel $64 aan belastinggeld wordt neergeteld, en dat gedurende de komende 30 jaar. Zo bezien zit ik ook in het Nee kamp. Het mag best wat kosten maar dit loopt de spuigaten uit. Toen één van mijn collega's me vroeg hoe zo'n discussie in Nederland zou verlopen moest ik terugdenken aan het Gelredome in Arnhem. Ook daarover is in de jaren 2002-2006 heel veel gesteggel geweest want de tekorten van het stadion drukten zwaar op de Arnhemse begroting. Al met al heeft dat zo'n €25 miljoen gekost in 4 jaar tijd, omgerekend €13 per stoel per wedstrijd van Vitesse. Dat lijkt een schijntje maar als ik moet kiezen tussen €13 bij Vitesse en $64 bij de Vikings dan is de keus snel gemaakt.

De kracht van een social networking site als Facebook is afgelopen week maar weer eens aangetoond. Wat is er aan de hand? Pampers, eigendom van Procter & Gamble, heeft vier weken geleden de nieuwe Pampers Cruisers luier officiëel gelanceerd. Deze nieuwe luier maakt gebruik van Dry Max technology, waarmee de luiers de dunste en droogste op de markt zijn. In magazines en blogs zijn veel moeders vol lof over deze vernieuwde luier. Daarentegen beweren andere moeders op een Facebook-pagina dat de luiers bij hun baby's rode billetjes, blaren en brandwonden veroorzaakt hebben. Tot nu toe hebben zich meer dan 2500 mensen in de conversatie gemengd. Op basis van deze klachten heeft de Consumer Product Safety Commission een onderzoek ingesteld naar de Dry Max technologie. De reactie van Pampers: "Onze gedachten gaan uit naar baby en moeder. We nemen deze zaak zeer serieus." Maar het weerspreekt de claims. Volgens het bedrijf werden in zes jaar tijd meer dan 300.000 luiers getest bij baby's. Dat zijn wel heel veel billetjes. "Nader onderzoek heeft geen bewijs opgeleverd dat de chemische brandwonden veroorzaakt worden door Pampers met Dry Max." Terwijl het dus nog maar de vraag is of de luier de oorzaak is van de billen-ellende, zal Pampers ondertussen niet blij zijn met deze negatieve publiciteit op Facebook. Bij de combinatie van Facebook en blote billen moest ik vreemd genoeg denken aan blotebillengezicht. Een woord dat in het woordenboek omschreven staat als ‘een vlezig gezicht’. Nu weet ik niet wat ik me daar weer bij voor moet stellen maar toen ik op Google zocht naar blotebillengezicht kwam spontaan bijgaande foto naar boven. Op basis van de definitie in het woordenboek lijkt me dit inderdaad een blotebillengezicht :-)

Ik las dat onze demissionair premier Jan Peter Balkenende een aantal weken geleden een bezoek heeft gebracht aan Zuid-Korea. Het bezoek stond in het teken van de economie en de promotie van het Nederlandse bedrijfsleven. Tevens nam Balkenende een eredoctoraat in de sociologische wetenschappen in ontvangst aan de Yonsei University in Seoul. Zo'n eredoctoraat is natuurlijk altijd mooi meegenomen. Maar toen ik bijgaande foto zag moest ik meteen denken aan Bassie en Adriaan. Dat lijkt oneerbiedig van mij maar wees eens eerlijk: met die baret en in dat gevechtstenue is het toch net een clownsduo?

Tot volgende week.