Bennie Jolink

Nadat Els en de kinderen twee weken geleden naar de kapper waren geweest was het afgelopen zaterdag mijn beurt. Ik werd geholpen door Katie. Ze vroeg me hoe ik mijn haar geknipt wilde hebben. Tja, dan moet je haar proberen uit te leggen dat je het niet te kort wil, de oren vrij, van achteren wat opgeschoren, bakkebaarden weg, etcetera. Dat valt natuurlijk niet mee. Daarna vroeg ze me of 1.5 inch lengte goed was. "Hoe moet ìk dat nou weten", dacht ik in eerste instantie. Vervolgens kwam ik tot de conclusie dat ik haar maar gewoon haar gang moest laten gaan. Dat deed ze dan ook. Eerst haalde ze er het nodige af met de tondeuse, daarna kreeg ik een wasbeurt en vervolgens maakte ze het verder af met de schaar. Het moet gezegd: 2 inch was een betere maat geweest maar het kan er mee door. Ik heb er niemand over gehoord op mijn werk (durven ze vast niet). Bij het afrekenen had ik Katie een ruime fooi gegeven (volgens de etiquette 10-15%). Daarna kreeg ik een visitekaartje van haar (vandaar dat ik haar naam nog weet). Ik weet niet helemaal wat daar de bedoeling van is maar neem aan dat het zakelijk bedoeld was.

Nadat we Marissa een tijdje geleden een klarinet hadden gegeven wilde Leonie ook graag weer trompet spelen. Die muzikaliteit moet van Els haar kant komen (alhoewel ik dat wel eens betwijfel nadat de piano 4 jaar droog had gestaan in de woonkamer). Dus wij afgelopen weekend naar Schmitt Music (raad eens waar zijn opa vandaan komt…). Ze hebben daar een lease-constructie: je betaalt je instrument in 24 maanden af en dan mag je het houden. Besluit je in de tussentijd om te stoppen dan is dat kostenloos, besluit je om over te stappen op een ander instrument dan neem je het geld mee. Erg goed geregeld dus. We kregen vervolgens een mooie nieuwe trompet mee. Omdat muzieklessen op school pas in de 6th grade beginnen moet Leonie nog wel een aantal maanden wachten voordat ze les krijgt.

Ik heb hier nogal eens gesproken over het feit dat de banken achter lopen omdat er nog veel wordt gedaan met cheques. Dat is ook zo. Aan de andere kant, onze nieuwe huisbankier Wells Fargo is bij het telebankieren verder dan de ABN Amro. Zo heb ik via de website namelijk de mogelijkheid om mijn totale uitgavenpatroon in een oogopslag te bekijken: ze laten per maand de inkomsten zien, de uitgaven gedetaillerd naar categorie (zoals Auto, Entertainment, Groceries, Household, Office Supplies, Restaurants en Utilities), het gemiddelde over de afgelopen maanden, etcetera. Dat is erg handig omdat je je beter bewust bent waar je geld allemaal naar toe gaat. Het zal vast niet lang duren of ABN Amro zal dat ook aanbieden, alhoewel in de huidige malaise in de bankwereld de IT investeringen vast op een lager pitje zijn gezit.

Vandaag hoorde ik dat er in de maand februari 650,000 mensen werkloos zjn geworden in Amerika, waarmee het totaal op 12,5 miljoen is gekomen. Dat is ruim 8 procent van de beroepsbevolking. Vorige week meldde ik al dat Medtronic het ook wat moeilijker heeft. De bezuinigingen die president Obama deze week heeft aangekondigd op de Health Care uitgaven hebben daarbij niet geholpen: de aandelenkoers is inmiddels onder $25 gedaald, een verlies van ruim 25% in een week. Gelukkig is ook de concurrentie net zo hard onderuit gegaan, gedeelde smart is halve smart zeg ik dan maar. Toch is het misschien interessant om te horen dat het afgelopen kwartaal 157,000 patienten geholpen zijn met een product van onze hart-divisie. Als we alle divisies samen nemen dan wordt elke 5 (s) ergens op de wereld het leven van een patient verbeterd met een Medtronic product. Dat zijn best wel sprekende cijfers.

Wat me nog steeds intrigeert is het gevoel van Amerikanen dat ze altijd productief moeten zijn. Dat begint al 's morgens: je ziet hier veel mensen in de auto rijden terwijl ze koffie aan het drinken zijn. Ook telefoneren is een veel geziene bezigheid in de auto. Volgens mij lullen ze over van alles en nog wat maar ik kan me niet voorstellen dat het allemaal relevant is. Wat helemaal opvalt is dat ze tijdens de fitness de krant proberen te lezen of televisie aan het kijken zijn. Het is net of er geen tijd te verliezen is. Laat ik jullie geruststellen: ondanks dit alles zijn de Amerikanen echt niet productiever dan Nederlanders. In de wetenschappelijke literatuur blijkt gewoon dat wij het beter doen, waarbij het niet helpt dat wij veel meer vakantie genieten.

Deze week speelt het gemis aan een eigen mobiele telefoon weer op. Ik heb een nieuwe smart phone gekregen van Medtronic met een locaal US nummer. Els kon daarmee gebruik maken van mijn BlackBerry die ik via Medtronic Arnhem had en die nog steeds werkte. Helaas hebben ze dit abonnement per 01-Mar-2009 stopgezet. Daarmee heeft Els geen werkende mobiel meer en dat is niet handig. Dus moet ik deze week toch zien hoe ik dat kan oplossen. Zoals jullie je misschien nog kunnen herinneren kan ik geen prive-abonnement op onze naam krijgen vanwege een gemis aan credit history (of ik moet eerst $400-500 inleggen).

Tot slot nieuws uit Nederland: ik las dat zanger Bennie Jolink dinsdag betrokken is geweest bij een auto-ongeluk, waarbij een 47-jarige vrouw gewond raakte. Het ongeval had plaats op de N316, de provinciale weg van Doetinchem naar Hengelo, vlakbij de woonplaats van Jolink. Een ooggetuige zag hoe Jolink met zijn zwarte Porsche Cayenne gas gaf, de weg overstak en daarbij tegen een Peugeot 307 aanreed. Toen ik dit las moest ik terug denken aan vorig jaar zomer. Ik reed tussen Keyenborg en Zelhem en had er goed de vaart in (110 op een 80 km/u weg) toen er een Cayenne achter me zat te drukken. Nadat we de rondweg Zelhem hadden gehad en richting Ruurlo reden haalde de Cayenne mij in. Het bleek onze vriend Bennie te zijn. Die kon ik natuurlijk niet laten gaan. Ik gaf dan ook gas bij om hem bij te benen maar dat viel niet mee. Hij rijdt zoals 'ie zingt: Oerend Hard. Nadat we de Veldhoek waren gepasseerd ging het gas er pas echt op. Zelfs in de bocht op de rondweg Ruurlo trapte hij de Cayenne zo op z'n staart dat je het gevoel kreeg dat die auto elk moment van achter uit kon breken. Wat een mafkees - en ik dus ook - maar ik had het voor geen cent willen missen.

Tot slot nog een foto van Leonie en Marissa in het bubbelbad.