De eerste volle week

De eerste echte week zit erop en het is goed verlopen. Ik stel voor dat jullie allemaal hier komen want het is hier beter vertoeven dan in Nederland als ik de berichten mag geloven. Na 12 jaar weer een echte winter en de ziekenhuizen zitten vol met botbreuken. Dat is hier wel anders want het is ieder jaar hetzelfde met minimaal 5 maanden ijspret. Hockey (of ijshockey) is hier een grote sport, veel kinderen krijgen dat met de paplepel ingegoten en zijn dan ook een 'donder' op de schaats. Ik denk dat ik er niet onderuit kan om hier de komende tijd schaatslessen te nemen (dat kan hier overal) - het is echt onderdeel van het leven hier.

Op maandag zijn we naar het Enrollment Center geweest van het Osseo (279) schooldistrict. Dat is het schooldistrict waar onze neighborhood onder valt. We moesten natuurlijk eerst weer allerlei formulieren invullen. Gelukkig hoefden ze geen gedetailleerde verklaring van de school in NL over performance (en gedrag) van de kinderen. Leonie en Marissa moesten een Engelse test doen om hun nivo in te schatten. Daarna kreeg Marissa nog een spuit voor Hepatitus B. Toen moest natuurlijk nog besloten worden in welke 'grade' de kinderen zouden komen. De 'scheidingsdatum' ligt in Nederland op 1 oktober maar hier op 1 september. En laat Leonie nu net jarig zijn op 2 september. Dat zou betekenen dat ze in 4th in plaats van 5th grade zou komen. Gelukkig was de beoordelaar goed bekend met het solide West-Europese schoolsysteem en kwam hij zelf met het voorstel om haar in de 5th grade te plaatsen op de Weaver Lake Elementary School. Marissa zit in de 7th Grade op Maple Grove Junior High. Beiden krijgen per dag 2-3 uur Engelse les in een apart klasje.

De eerste echte schooldag voor Marissa was donderdag, voor Leonie was het vrijdag. Els had ze naar school gebracht en ze kregen eerst een rondleiding. Marissa heeft een soort buddy, een meisje dat haar helpt de weg in school te vinden (want het is een hele grote school). Ze heet Page. Op de middelbare school gaat het hier iets anders dan bij ons: je zit niet steeds met dezelfde groep kinderen maar dat verandert per les. De eerste ervaringen van beiden zijn dat het er minder gedisciplineerd aan toe gaat dan in Nederland - er wordt meer gepraat, kinderen lopen, springen en dansen terwijl de teacher ze een task heeft gegeven, en bij Marissa op school mag je gewoon kauwgom kauwen onder de les. E.e.a. heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat het hier een mix van culturen is. De schoolbus (Marissa heeft nummer 253 en Leonie 242) stopt vlakbij, dus ze hoeven gelukkig maar een paar minuten te lopen. Schooltijden: Marissa van 08:10 tot 14:40, Leonie van 09:30 tot 16:00.

De kentekenplaten van onze auto's zijn gearriveerd. Ik heb nog geen eigen nummer aangevraagd, wilde eerst zeker stellen dat we in normaal in het systeem zouden komen. Ik kon ze bij de dealer ophalen. Na montage vroeg hij me of hij de auto mocht wassen. Natuurlijk had ik daar geen enkel probleem mee: na een aantal dagen op de weg in deze omgeving zien ze wit van het zout. Ook hier toch wel een opvallend verschil met Nederland: ze zijn erg service-gericht. Als je bij een bank kantoor binnenkomt staat er altijd iemand je persoonlijk op te wachten die vraagt wat je nodig hebt en je koffie, cookies en candy aanbiedt. En hier zijn de banken wel op normale tijden open: van 9am tot 8pm en op zaterdag tot minimaal 2pm. Zo hoort het.

Gisteren heeft achterbuurman Pat de vijver ontdaan van de sneeuwlaag en konden de kinderen prachtig schaatsen achter het huis. De baan bestaat uit twee delen, een voor de kinderen om gewoon baantjes te schaatsen en een hockey-field. Twee buurmannen (Pat en Dan) met hun jongens gingen daar een partijtje ijshockey spelen. Vannacht hebben we weer sneeuw gehad dus mag Pat weer aan de slag. Ik heb vandaag de stoep (sidewalk) en de oprit sneeuwvrij gemaakt. Dat was een hele klus. Het is hier verplicht om je sidewalk schoon te houden (geloof dat ze je zelfs kunnen aanklagen als je dat niet doet en iemand iets overkomt). De meeste buren hebben hier een snow-blower voor (zeg maar een motormaaier maar dan voor de sneeuw). Misschien dat ik me ook nog eens zo'n ding aanschaf, voorlopig is een beetje physical exercise niet weg. De overbuurman heeft een mannetje ingehuurd die 's morgens vroeg met een sneeuwschuif (een snow plow) voor zijn pick-up komt en op die manier de oprit schoonveegt voor zo'n $35 per keer. Als je maar betaalt is altijd te regelen.

De krultang is inmiddels aangeschaft. Een Senseo-apparaat hebben we nog niet: we willen graag de nieuwste met Capuccino optie maar ze lopen hier een generatie achter. Dus moeten we even wachten. We zijn ook een tijd bezig geweest om een Wii te bemachtigen maar dat is nog niet gelukt: overal uitverkocht na Christmas. Gelukkig is onze air-shipment op woensdag gearriveerd, bestaande uit computers en ander speelgoed voor de kinderen. Het is nog wel een beetje behelpen omdat onze meubels er nog niet zijn. Dat zal eind januari - begin februari worden. De container zal op 13 januari 2009 in New York arriveren, douane (customs) kost 10 business days en vervoeren hier naar toe gaat nog eens 5-7 dagen kosten. We zien er vol verwachting naar uit. Ondertussen zijn we al een beetje bezig om ons te orienteren op nieuwe spullen die we aan moeten schaffen. Daarom zijn we gisteren naar de Metrodome in Downtown Minneapolis geweest (zeg maar de Amsterdam Arena) waar de zogenaamde Home and Landscaping Expo werd gehouden.

Els heeft inmiddels een aantal keren voor ons gekookt maar dat valt nog niet mee. Elke keer is ze uren bezig om haar weg te vinden in de supermarkt. Ze heeft nu een kookboek gekocht met Amerikaanse ingredienten zodat ze wat gerichter door de supermarkt kan lopen.

De eerste boeking voor ons basement appartement Pond view is binnen: Opa Imming en Joyce hebben de vlucht geboekt van 28 mei tot 13 juni. Wie volgt...