So Long

Zaterdag zijn Marcel en Angelina met hun camper teruggekeerd naar St. Paul na een prachtige vakantie in het zonnige Myrtle Beach in South Carolina. Onderweg hadden ze van alles beleefd en gezien. Het was ze vooral opgevallen dat Amerikanen zich op de weg erg gedisciplineerd gedragen. Maar ook dat veel meer mogelijk is op de ruime wegen zoals de gigantische vrachtwagencombinaties. Een rondreis in een camper is dan ook een aanrader voor iedereen. Op zondag, nadat we de Minnesota Vikings hun 2e wedstrijd van het seizoen hadden zien winnen, zijn we naar "Dave and Busters" geweest. Hier kun je naast goed eten ook een hele tijd zoet zijn met gamen. Met tientallen spelen als Rad van Fortuin, Virtueel Jagen, Grijpautomaten, Muntschuif-machines, en Basketbal Gooien. Waarbij je bij elk spel tickets kunt winnen die je aan het eind van de avond kunt inruilen voor een knuffel, bal of andere prima prut. Wat een feest - de kermis is er niets bij.

Maandag stond een bezoek aan St. Paul op het programma. Nadat we het State Capitol en de Cathedral hadden bekeken, zijn we voor onze lunch naar "Amsterdam Bar and Hall" geweest. Dit is een nieuw restaurant dat nu ruim een maand open is. Met op het menu typische Nederlandse zaken als Amsterdam Frites, Bitterballin Crouquet, Broodje Herring (in season), Appelgebak, Grolsch Beer, en Kopstootje (Bols Genever). Heel bijzonder en we waren dan ook erg nieuwsgierig hoe ons dat zou smaken. We werden bediend door een server die al snel doorhad dat we geen native Americans waren. Hijzelf kwam van oorsprong uit Zuid-Afrika en was één keer in Amsterdam geweest. Ik bestelde een Broodje Hamburger, Broodje Crouquet en een Amsterdam Frites (belgian style french fries with chopped onions) with Peanut Satay. Dat lijkt heel veel maar de broodjes waren van het formaat mini bolletjes. Toen de zaak opgediend werd zag het er best geinig uit. De friet leek meer op een patatje oorlog, de satésaus was pindakaas met sambal, en de kroket bestond uit twee platgeslagen eigen- gemaakte bitterballen gevuld met gehakt. In Nederland zou je vreemd opkijken wanneer je zoiets voorgeschoteld zou krijgen maar geen Amerikaan die daar wakker van ligt. Weten zij veel. Zoals vrijwel geen enkele Nederlander weet hoe Chinees eten er in China uitziet. Het smaakte allemaal best en ook het Appelgebak kon er prima mee door (niet zo goed als die van Els maar je moet wel van heel goede huize komen als je die wil evenaren). We gaan er zeker vaker naar toe.

Nadat we op maandag nog naar ons favoriete Famous Dave's waren geweest voor een overheerlijke Rack Spareribs hebben we Marcel en Angelina dinsdag naar het vliegveld teruggebracht. Inmiddels zitten ze na een mooie trip weer gezond en wel in Nederland. Het was het laatste bezoek uit Nederland voor dit kalenderjaar. Terugkijkend vinden we het altijd erg leuk als familie of vrienden op bezoek komen om een beeld te krijgen van waar we terecht zijn gekomen ("De koudste plek in Amerika op Alaska na") en onze American way of living. Toch heeft zoiets ook weer een moeilijk moment: de dag van afscheid nemen. Afscheid nemen hier is natuurlijk heel anders dan afscheid nemen van koffievisite. Bij dat laatste geef je elkaar een hug, trek je de jas aan, stap je in de auto en zwaai je de visite uit tot ze de bocht om zijn. Een ritueel dat zich in minder dan 10 minuten afspeelt. Daarbij komt dat zelfs als je elkaar in Nederland maanden niet ziet, je altijd de mogelijkheid hebt om de auto te pakken en bij wijze van spreken binnen een uur bij iemand op de stoep te staan. Hier ligt dat wel even anders: Afscheid nemen is hier een ritueel van een dag. Die dag begint met het inpakken van de koffers, wachten tot het tijd is (vaak rond 3 uur 's middags), met z'n allen naar het vliegveld, via de incheckbalie naar de douane, afscheid nemen en zwaaien tot de visitors achter de douane verdwijnen. Daarna val je toch in een zwart gat: de stilte en rust thuis, weer met z'n vieren aan tafel, terug naar het dagelijkse ritme. We hebben altijd even tijd nodig om de draad weer op te pakken. Niettemin zouden we Nederlands bezoek voor geen goud willen missen. Maar eerst is het onze beurt: Nog slechts zeven weken en dan zetten wij zelf weer voet op Nederlandse bodem. Bestel maar vast een patatje speciaal met curry, en een bamibal!

Dinsdag werd de nieuwe overdekte dome van de MapleBrook Soccer Association (MBSA), de voetbalclub waar Leonie speelt, in gebruik genomen. Tot nu toe speelden de diverse teams van de MBSA in de winter op verschillende locaties in de omgeving. Met de nieuwe dome, een grote opblaashal, komt er een droom uit voor de club. "Kost wat maar he'j ok wat" zal ik maar zeggen. MBSA is niet de enige club die er speelt - de club was niet in staat om de kosten alleen te dragen. Daarom trainen en spelen ook de American football teams en de LaCrosse teams van de Maple Grove Senior Highschool in de dome. Dindagavond van 8 tot 9 uur was het Leonie's eerste training in de dome. Ik moet zeggen dat het een schitterende hal geworden is. Het enige minpunt is de regenboog aan gekleurde lijnen op het veld. Vijf lijnenstelsels in totaal: Voetbal heel veld, voetbal halve veld, LaCrosse jongens, LaCrosse meisjes en American Football. Vijf kleuren is heel erg verwarrend. Helemaal omdat de American football lijnen wit zijn en de soccer lijnen geel (heel veld). Voor iemand die 35 jaar op een veld met één stel witte lijnen heeft gespeeld is dat heel erg lastig. Gelukkig hoef ik er niet op te spelen.

Zondag was de jaarlijkse ledenvergadering van de voetbalclub MBSA. Aansluitend was er een bijeenkomst voor de nieuw ingedeelde teams en ook een bijeenkomst voor iedereen die interesse heeft in het fluiten (scheidsrechter) of vlaggen (assistent scheidsrechter). Marissa heeft daar wel oren naar. De belangrijkste reden: scheidsrechters krijgen hier een redelijke vergoeding en het is dus een makkelijke manier om geld te verdienen. Een aantal simpele feitjes: Een scheidsrechter verdient tussen $20-24 per uur. Al vanaf je 12e mag je meedoen. Je moet een tweedaagse cursus doen en een aantal testen afleggen. Men probeert je altijd twee wedstrijden achter elkaar te geven en op een toenooi-dag kan het wel oplopen tot vijf of zes. Daarmee lopen de verdiensten snel op. Last but not least: Je moet een bankrekening openen. De inschrijving start op 1 januari. Marissa heeft dus nog even tijd om te beslissen.

Gisteren waren we uitgenodigd voor het jaarlijkse banquet van de tennisters van de Maple Grove Senior Highschool. Dit banquet werd gehouden in de Median Golf & Country Club, zoals de naam suggereert een mooie locatie. Marissa speelde het afgelopen jaar in het Junior Varsity team en was tevens Captain van dit team van twaalf meiden. Dat betekent dat je een belangrijke rol speelt in het regelen van allerlei zaken rond trainingen en wedstrijden. Daarnaast had ze prima op de baan gepresenteerd wat bleek toen ze werd vereerd met de "Best Record Award" voor de speler met de meeste overwinningen. Het seizoen is nu voorbij maar inmiddels is ze begonnen met een tenniscursus van 6 weken, drie keer per week (tot het eind van het jaar). Niet naast de deur - minstens 45 minuten rijden - maar dat mag de pret niet drukken. We moeten maar snel zorgen dat ze haar rijbewijs krijgt. Nog drie maanden en dan kan het lessen beginnen.

Ik heb al eens eerder geschreven dat ik elke morgen op weg naar mijn werk de autoradio op Kevin en Cheryl afstem. Die verzorgen van 5 tot 9 uur de LiteFM Morning Show. Ofwel "Easy Listening" voor op de vroege ochtend. Maar nu is er nogal wat gebeurd de laatste tijd. Zo heeft Cheryl's vriend Bart besloten om na 15 jaar bij haar weg te gaan. Da's natuurlijk minder leuk maar niet getreurd zou ik denken: Cheryl heeft een grote schare aanbidders onder de luisteraars waar vast wel een leuke vent voor haar bijzit. Echt problematisch werd het pas toen Kevin aankondigde ermee te stoppen. Hij is inmiddels naar Idaho verhuisd om dichter bij zijn vader te kunnen wonen. Daarmee zit Cheryl 's morgens alleen achter de microfoon en eerlijk gezegd valt me dat niet mee. Met het verlies van Kevin heeft het programma een groot deel van zijn glans verloren. Geen boeiende gesprekken meer over de dingen van alledag. Weg ook met de typische verschillen van inzicht en humor tussen man en vrouw. Om maar niet te spreken van de variaties in stemgeluid. Cheryl moet maar snel met een nieuwe vent aanpappen anders ben ik bang dat ze veel luisteraars gaat verliezen.

Verwarring alom deze week na het bericht dat Kim Kardashian wil scheiden van Kris Humphries. Het sprookjeshuwelijk tussen de realityster en de NBA basketballer heeft daarmee slechts 72 dagen stand gehouden. Nog geen drie weken geleden hebben miljoenen kijkers zich verlekkerd aan de peperdure bruiloft, die op 20 augustus werd vastgelegd door entertainmentzender E!. Maar nu komt er dus al een einde aan het sprookje. Inmiddels is de geruchtenmachine in volle gang. Volgens sommige ingewijden is het huwelijk gestrand omdat Kris wilde dat Kim naar Minnesota zou verhuizen. Als dat zo is kan ik Kim geen ongelijk geven :-) Daarentegen citeerden verschillende Amerikaanse sites anonieme bronnen die Kim Kardashian afschilderden als een aan media-aandacht verslaafde, geldbeluste dame. Het huwelijk (en de scheiding) zouden niet meer dan een publiciteitsstunt zijn geweest om grof geld in het laatje te brengen. Daar kijk ik niet raar van op. Natuurlijk spreekt Kim, die inmiddels naar Australië is gevlucht, die geruchten tegen: "Ik ben getrouwd uit liefde, ik kan het niet geloven dat ik dat moet verdedigen", schrijft ze. Tsja, wat moet ik daar nu op zeggen...is ze dom of is ze dom? De dames in huize Berghuis mogen wat mij betreft elke zondagavond de realityshow over de Kardashians blijven kijken. Ik was er al klaar mee. Nu dus helemaal.

Deze week werd de 7 miljardste mens op deze aarde geboren. Toen ik werd geboren was ik de 3.347.146.659e levende mens op aarde. Wat ben jij? Een prettig weekend en tot volgende week.

Koko Petalo

Jullie hebben vast wel eens van Koko Petalo gehoord. Koko Petalo was vooral bekend als Nederlands belangenbehartiger van zigeuners en had de bijnaam "zigeunerkoning". Petalo en zijn gezin woonden in een knoeperd van een Tabbert caravan voortgetrokken door een ronkende Mercedes. Hoe kan het ook anders. Begin jaren tachtig kochten mijn ouders ook een Tabbert caravan. Een tandemmaster wel te verstaan. Voor die tijd een prachtig ding maar door zijn lengte was de link met Koko Petalo snel gelegd. Helemaal omdat mijn vader naar zijn caravan verwees als "mijn woonwagen". Manardus Berghuis als de Koko Petalo van Westerhaar en omstreken. Hier moest ik deze week aan denken toen ik een foto van Marcel en Angelina kreeg van de camper op hun standplaats in Mirtle Beach, South Carolina. Een joekel van een camper alsof het Koko Petalo zelf betrof. Ons Marcel is blijkbaar niet ver van de boom gevallen. Maar nu ik er zo over nadenk is hij niet de enige - met mijn Mercedes pas ik ook in het plaatje. Zigeunerbloed is ons blijkbaar géén van allen vreemd...

Kennen jullie de uitdrukking "Met de voeten in de modder"? Ikzelf kwam er voor het eerst mee in aanraking toen ik in 1993 bij Signaal in Hengelo aan het werk ging. Rikus Eising, één van de toenmalige directeuren en nu decaan van de faculteit Construerende Technische Wetenschappen aan de Universiteit Twente, vertelde me dat ik na mijn academische scholing eerst maar eens een jaar in de testafdeling aan de slag moest. "Met de voeten in de modder" om zo snel mogelijk inzicht te krijgen in het functioneren van Signaal systemen. Een wijs advies waar ik hem altijd dankbaar voor ben gebleven. Door de jaren heen heb ik dat advies zelf regelmatig aan nieuwe medewerkers gegeven. Ook nu bezig ik de term "With the feet in the mud" nog regelmatig. Daar blijft het niet bij: Vandaag heb ik zelf weer eens een dag ouderwets met de voeten in de modder gestaan. Een deel van mijn team is druk bezig om een nieuw product te testen. Dat leek me een mooie kans om zelf weer eens een dag mee te draaien. Met een (electrische) hart simulator en een oscilloscoop in de weer om te testen dat het product voldoet aan de eisen. Dat verliep voorspoedig - alle testen hadden een succesvolle uitkomst. Volgens de planning zal het team de testen op 8 december afronden. Ik heb ze uitgedaagd om voor 5 december te gaan. Zodat Sinterklaas ze wat moois in de schoen kan stoppen. We zullen zien.

Over Signaal gesproken: Gisteren ben ik met Wil Brown, een goede vriend die ik heb leren kennen toen hij een jaar naar Hengelo kwam als onderdeel van een samenwerking met het toenmalige United Defense in Minneapolis, weer eens naar de Minnesota Wild geweest. De Minnesota Wild is het ijshockeyteam van Minneapolis - St. Paul. Ze spelen in de National Hockey League, de ijshockeycompetitie die een aantal weken geleden weer van start is gegaan. De Wild doen het redelijk en moesten gisteravond spelen tegen de Mighty Ducks uit Anaheim, CA. Helaas bracht ik ook hier geen geluk: de Wild verloren met 2-3. Terwijl wij bij de Wild zaten werd in St. Louis de 6e wedstrijd van de World Series Baseball tussen de Texas Rangers en de St. Louis Cardinals gespeeld. De Rangers leidden met 3-2 in de World Series en hadden een goede kans om de World Series te winnen. De 6e wedstrijd werd echter een onwaarschijnlijke thriller waarin de Cardinals er uiteindelijk in de laatste inning alsnog in slaagden om er een beslissende 7e wedstrijd uit te slepen. Met het winnen van het WK lijkt ook in Nederland de honkbalkoorts om zich heen te grijpen. Zo vond ik een leuk filmpje over één van Nederland's topwerpers, en las ik een column van Mart Smeets over 'the first ceremonial pitch'. Zoiets als het nemen van een strafschop in voetballen: op de training schiet je er honderd achter elkaar in, in de wedstrijd gaat de bal huizenhoog over. Een raar fenomeen.

Maandag kreeg ik bijgaande foto doorgestuurd van een medewerker in mijn groep. Hij was het afgelopen weekend met zijn 10-jarige zoontje naar een 2-daagse Youth Deer Hunts Class geweest. Ofwel, hoe je zo jong mogelijk leert knallen. Minimum leeftijd 10 jaar. Vergunning (voor 10- en 11-jarigen) niet vereist - omdat ook bij het jagen de vergrijzing toeslaat moet de jeugd gestimuleerd worden en daar past een vergunning niet bij. Onder begeleiding van een volwassene - dat dan nog wel weer. Nadat vader en zoon wat veiligheidsregels hadden geleerd had zoonlief drie keer met een shotgun op een target geschoten. Dat verliep goed en daarmee was hij klaar voor het echte werk. Vader en zoon nestelden zich samen op een verhoogd platformpje in de boom ("tree stand"). Ze zaten aan de bosrand en hadden zicht op een pad dat aan de andere kant begrensd werd door een maïsveld. Toen kon het wachten beginnen. Eén, twee, drie uur ging voorbij zonder dat er wat gebeurde. Het begon al aardig te schemeren toen er opeens een hert opdook. Op een meter of 30 bedacht de 10-jarige zich niet. Met één harde knal werd het dier afgeschoten. Voor een totaal van 11 points en 201 pounds. Vraag me niet wat dat betekent maar aan de foto te zien was het geen kleine jongen. Dat voor een 10-jarige die zijn 4e shotgun schot ooit lostte. Vader natuurlijk beretrots. Minnesota heeft er weer een jonge schutter bij. Heel apart...

Deze week een interessante vraag op de CNN website: Waarom zijn computer stemmen vaak vrouwelijk? Eén antwoord zou een biologische achtergrond hebben: mensen vinden de stem van een vrouw over het algemeen vriendelijker. Zo schijnt het een stuk eenvoudiger te zijn om een vrouwelijke stem te vinden die iedereen prettig vind, dan een mannelijke. Die voorkeur zou zich zelfs al ontwikkelen in de moederschoot. Ook telefoon-operators en navigatie-stemmen zijn veelal van het vrouwelijke geslacht. Ik geef ook de voorkeur aan een vrouw onder de motorkap. Dat is tenminste één vrouw die me niet tegenspreekt...

De Vikings scoren buiten het veld meer dan in het veld. Zo werd Vikings cornerback Chris Cook in de nacht van vrijdag op zaterdag gearresteerd op verdenking van een poging tot aanranding. Zijn vriendin zou contact hebben gehad met een ex-vriendje en dat kon vriend Cook blijkbaar niet waarderen. Na een aantal dagen werd hij op borgtocht vrijgelaten. Waarbij hij de wedstrijd van afgelopen zondag natuurlijk aan zich voorbij moest laten gaan (27-33 verlies tegen de Green Bay Packers). De Vikings zijn als vanzelfsprekend niet blij met deze negatieve publiciteit. Ook de NFL (zeg maar de KNVB van de National Football League) kon het akkefietje niet erg waarderen. Toen zijn advocaat op zondag werd gevraagd hoe Cook zich voelde was het antwoord: "Chris baalt er verschrikkelijk van dat hij de wedstrijd aan zich voorbij moet laten gaan." Om zich meteen te verbeteren en te melden dat Cook niet blij was en dat het hele voorval hem erg speet. Geen wonder: als de club je tot nader orde op non-actief stelt en je salaris inhoudt, en ook de NFL je mogelijk een boete gaat opleggen vanwege het overtreden van de regels voor goed gedrag, dan word je daar niet blij van. Ik zou zeggen: Eigen schuld, dikke bult. Dat had hij zich allemaal eerder moeten bedenken.

Oktober is hier in de VS de maand van de griepprik. Iedereen wordt geadviseerd om een griepprik te halen. Is het niet om jezelf te behoeden voor een griepaanval, dan is het wel om je geliefde familieleden te beschermen tegen een besmetting. Overal wordt de griepprik aangeboden, van huisarts tot drogist. Zelfs in de supermarkt zit er een nurse aan een tafeltje de hele dag te wachten op haar klanten en kun je ter plekke onder het toeziend oog van het winkelende publiek ingeënt worden. En ook bij de "Eerste Hulp" bij Medtronic is het deze weken een drukte van belang. Nu blijkt uit onderzoek dat de griepprik veel minder effectief is dan altijd gedacht. Slechts 59% van de mensen die zijn gevaccineerd zijn beschermd tegen het griepvirus, en niet 70-90% zoals altijd werd aangenomen. Zie bijvoorbeeld hier en hier. Artsen hopen echter dat dit nieuws de mensen er niet van weerhoudt om een griepprik te halen. Volgens onderzoeker Osterholm: "This is more like these vaccines are an iPhone 1.0. We need an iPhone 10.0. But until it's available you don't throw the 1.0 away." Deze uitspraak overtuigt Els des te meer om geen griepprik te halen. Ze heeft immers ook geen iPhone...

Morgen komen Marcel en Angelina weer terug. Ze hebben er in 12 dagen bijna 3000 mijl (= 5000 km) op zitten. Geen Koko die ze dat nadoet. Ze zullen op de terugweg even langs gaan bij "Holland's Family Farm". Om wat echte Nederlandse kaas te scoren bij Rolf en Marieke. Heerlijk! Marcel en Angelina blijven hier nog tot dinsdagavond en vliegen daarna terug naar Nederland. Natuurlijk gaan we zondag FC Twente - PSV bekijken. Ik gok op 3-1...

Een prettig weekend en tot volgende week.

Dood en Verderf

Deze week was er een veelvoud aan opvallende nieuwsberichten. Zoals dat over de zwarte coltruien die Apple-baas Steve Jobs altijd droeg. Na zijn overlijden ontstond er een run op de truien die Jobs naar verluid kocht bij Knitcraft Corp., een bedrijf in Winona, Minnesota. Door de grote vraag liep de levertijd bij het bedrijf op tot bijna twee maanden. Er wordt echter meer en meer getwijfeld aan het feit dat Jobs' truien uit Minnesota komen. Knitcraft Corp. zou dat alleen maar gezegd hebben om de verkopen te stimuleren. De twijfel wordt vooral gevoed door vrijgegeven passages uit een op 24 oktober te verschijnen biografie van Jobs waarin gemeld zou worden dat hij de coltrui bij een Japanse ontwerper kocht. Maandag kwam het Knitcraft Corp. met een persbericht waarin ze ontkenden ooit geclaimd te hebben dat Steve Jobs een klant was. Volgens het bedrijf was de media schuldig aan het verdraaien van feiten. "We, like everyone, have seen on the Internet for years (since 2006) that he wore our product. But we don't know who said it." Dat zal allemaal wel. Het heeft echter wel erg land geduurd voordat het bedrjf met een reactie kwam. De foutieve berichtgeving kwam ze natuurlijk wel erg goed uit...

Dan het verhaal van de Thompson's. Terry Thompson runde met zijn vrouw een privé dierentuin in Zanesville, Ohio. Een dierentuin met 56 exotische dieren op een oppervlakte van 30 (ha). De zaak ging echter niet van een leien dakje. De Thomson's zouden hun dieren verwaarlozen, een grote belastingschuld hebben opgebouwd, en in onvrede leven met de buren. Sinds 2004 waren er dan ook meer dan 30 aanklachten tegen de Thompson's ingediend. Het afgelopen jaar had Terry Thompson in de gevangenis doorgebracht in verband met verboden wapenbezit. Dat alles moet hem teveel geworden zijn. Hij besloot dan ook zelfmoord te plegen. Maar niet nadat hij zijn exotische verzameling had losgelaten: 18 tijgers, 17 leeuwen, 6 zwarte beren, 3 grizzly beren, 4 apen, 3 poema's, 3 luipaards, en 2 wolven. Daarmee kregen de dieren alle ruimte maar het was voor de buren wel even schrikken. Omdat de sheriff en zijn mannen in Zanesville geen verdovingsgeweer dragen, en het donker begon te worden, zagen ze zich genoodzaakt om de dieren af te schieten. Niet zo fraai natuurlijk maar wat moet je… Zoals te verwachten viel is de discussie omtrent het houden van exotische dieren inmiddels in volle gang.

Alsof dit nog niet genoeg was werd er donderdag ook nog een dolle hond omgebracht. Althans volgens Ronald Reagan, die Muammar Kadaffi ooit omschreef als "The mad dog of the Middle East". Daarmee kwam er een einde aan ruim 40 jaar autoritair schrikbewind. Het Libische volk is eindelijk bevrijd. Of het olierijke land hiermee in rustiger vaarwater terecht gaat komen valt nog maar te bezien want zo'n machtsvacuüm is niet altijd goed voor de stabiliteit. Zeker niet als je bedenkt dat Gadaffi's elite bodyguards voornamelijk uit vrouwen bestond. Zonder leider gaat dat natuurlijk gedoe geven. Maar er is hoop: ik zou er niet gek van staan te kijken als Kadaffi's goede vriend Silvio Berlusconi zich gaat opwerpen als de nieuwe Libische leider. Italië blij en bodyguards blij. Wat wil je nog meer...

Terwijl de wereld in brand stond reden Marcel en Angelina onbekommerd in hun camper door het altijd vredige binnenland van de VS. Op maandag had Els ze naar St. Paul gebracht alwaar ze hun camper (ofwel RV van Recreational Vehicle) konden ophalen. Een joekel van een ding waar bijna de hele familie in mee had gekund. Rond het middaguur begonnen ze aan hun 1400-mijl lange trip via Chicago, Indianapolis, Cincinatti en Knoxville naar Mirtle Beach, South Carolina. Daar zullen ze een week verblijven om vervolgens op vrijdag of zaterdag weer terug te keren in Minnesota. Waar dan wel eens sneeuw zou kunnen liggen want de temperatuur daalt snel de laatste week. We'll see.

Over Indianapolis gesproken, wat te zeggen van de zware crash op zondag tijdens de IndyCar Series' Las Vegas Indy 300 op het Las Vegas Motor Speedway circuit. In totaal waren er maar liefst vijftien raceauto's bij de crash betrokken. Het zwaarst getroffen was de auto van Dan Wheldon, die een heel eind door de lucht vloog voordat hij in de hekken terecht kwam. Wheldon, de gelukkige winnaar van de Indianapolis 500 dit jaar, werd met spoed naar het ziekenhuis vervoerd maar zou het ongeval niet overleven. Het was het eerste dodelijke ongeval sinds 2006 in deze klasse van de auto-racerij. Verschillende filmpjes op internet laten de ongelofelijke ravage zien die na de crash ontstond op de 2.5 km lange ovaal. Zie bijvoorbeeld hier. Risico van het vak zal ik maar zeggen.

Vorig weekend, voordat Marcel en Angelina op pad gingen, hebben we nog verschillende dingen gedaan. Hoogtepunt was wel ons bezoek op zaterdagavond aan Valleyscare. Een pretpark dat in de maand oktober voor Halloween wordt omgebouwd tot een spookstad. Met scary attracties zoals The Mangler Asylum, omschreven als: "Open the doors if you dare to the Mangler Asylum and you will unseal years of torture and pain. Inside this shocking institute, Dr. Mangler conducted dreadful experiments on the local unfortunates. Now, a collection of living fears and phobias are waiting to wreck havoc on innocent souls." Hééééél errug scary. Helemaal omdat het zich in het donker afspeelt en de spookfiguren vaak uit het niets tevoorschijn komen. Gillen en koude rillingen. Brrrr. Desondanks was het beredruk. Hier meer voor liefhebbers. Beredruk was het dit weekend ook elke keer als we naar een Starbucks gingen. Heel bijzonder. Gezelligheid mag wat kosten...

Verder prominent in het nieuws deze week de discussie over een nieuwe stadion voor de Minnesota Vikings. Minnesota governor Dayton wil spijkers met koppen slaan in een speciale sessie van de senaat eind november van dit jaar. Dat moet wel want "The pressure is on…". Het contract van de Minnesota Vikings met het Metrodome stadium loopt dit jaar af. De eigenaren van het team hebben al aangegeven dat ze niet verder willen met de verouderde Metrodome. Ze hebben hun zinnen gezet op een nieuw stadion van $1.1 miljard in Arden Hills. Dat vereist wel een bijdrage van $300 miljoen van de State of Minnesota en $300 miljoen van Ramsey County, waarin Arden Hills ligt. Maar daar zit 'm nou net de kneep: als we dat al willen betalen, hoe gaan we dat betalen. Uiteindelijk komt het geld natuurlijk uit opbrengsten van (verhoogde) belastingen. Niet iedereen vindt dat een goed plan. Toch moet er snel wat gebeuren want in Los Angeles is men bezig om een stadion te bouwen dat nog geen vaste bespeler heeft. Het kan dus zo maar zijn dat de Minnesota Vikings naar Californië worden verplaatst. Vervelende bijkomstigheid is dat de Vikings heel slecht aan het seizoen begonnen zijn: 1 keer winst, 5 keer verlies. Heel veel mensen liggen er dan ook even niet zo wakker van als ze nu zouden verkassen. Ik gok er op dat de politiek er tijdig uitkomt anders is de ellende voor mij niet te overzien: wat moet ik in de winter op zondag zonder Vikings...

Zondag waren er 50.000 mensen bijeengekomen in Washington voor een eerbetoon bij het nieuwe Martin-Luther-King monument. Dit is het eerste monument op de National Mall waarmee een zwarte leider wordt geëerd. In augustus werd het monument al geopend maar toen kon de inwijding niet plaatsvinden vanwege orkaan Irene. Naast President Obama, Stevie Wonder en Aretha Franklin waren ook King's dochter Bernice en zoon MLK III onder de aanwezigen. Martin Luther King was een Amerikaanse baptistische dominee, politiek leider en één van de meest prominente leden van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Hij is natuurlijk bekend van zijn legendarische toespraak "I have a dream" op 28 augustus 1963. Een jaar later kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede. Zijn charismatische uitstraling leverden hem veel roem op maar hij had ook vijanden. MLK werd op 39-jarige leeftijd doodgeschoten op het balkon van een motel in Memphis. Voor velen is Martin Luther King een symbool voor de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten gebleven. De 3e maandag in januari is in de VS de MLK day, een nationale feestdag, gewijd aan MLK en zijn gedachtegoed.

De 54-jarige Lon Feia woont in een huis op een bebost landgoed van 20 (ha) zo'n 50 (km) ten oosten van ons net over de grens met Wisconsin. Begin juli had Feia lokvoedsel, in vet gedoopte donuts en bagels, voor beren op zijn landgoed verspreid. In de tweede helft van augustus registreerden twee camera's die hij had opgehangen de beelden van een grote zwarte beer. Het was niet zo maar een beer: het bleek om een gigant van 2.15 (m) en 300 (kg) te gaan. Een hele jongen die ook nog eens erg slim was. Het kostte Feia dan ook heel veel moeite om de beer in het vizier te krijgen. Toch lukte dat na meer dan een maand. Het was zelfs op de laatste dag van het jachtseizoen (op beren) dat Leia zijn kans schoon zag. Ze moesten de beer met 4 man uit het bos trekken. Nader onderzoek van de DNR (zeg maar Staatsbosbeheer) toont aan dat het één van de grootste zwarte beren is ooit gevangen in Wisconsin. Met zo'n knuffelbeer kun je thuiskomen...

We hebben weer een paar dagen vrij. Prettig weekend en tot volgende week.

Holy Smoke

Gisteren hebben we Marcel en Angelina van het vliegveld gehaald. Na een voorspoedige vlucht waren ze in Minneapolis geland. Els, Marissa en Leonie stonden ze daar op te wachten. Ik was vijf minuten te laat omdat ze iets eerder geland waren dan verwacht. De piloot had blijkbaar teveel gas gegeven… Dat mocht de pret niet drukken. Bij hun aankomst bij ons thuis werden ze verwelkomd door Spooky. Spooky is de geest die altijd door onze basement waadt tijdens de Halloween periode.
De eerste nacht had Angelina niet al te goed geslapen. Dat kwam natuurlijk door de jetlag (de eerste paar dagen zorgt die er voor dat je midden in de nacht wakker wordt) maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ook Spooky en de doodskop die onder haar kussen lag er aan bij gedragen hebben.

Vandaag hebben we Maple Grove en omgeving verkend. We zijn begonnen bij supermarkt Target. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Voor Nederlandse begrippen een gigantische supermarkt, maar dat komt vooral doordat ze naast food heel veel non-food artikelen verkopen zoals electronica, kleding en speelgoed. Aansluitend natuurlijk naar de Starbucks voor een goede koffie en een muffin of pumpkin bread. 's Middags zijn we naar downtown Minneapolis geweest om het netwerk van skyways te bekijken. Vervolgens hebben we over de brug over de Mississippi gewandeld. Daar ontdekten we inkervingen op de brugleuning zoals "FC Twente - Arjo". Geen idee hoe die daar gekomen zijn… Els heeft inmiddels de bloempot ook weer opgezocht. Holy smoke wat wordt er door broertje en schoonzusje wat afgepaft. Ik heb in twee dagen meer sigarettenrook gezien dan in jaren ervoor...

Wat Marcel en Angelina hier vooral opvalt is het respect voor de politie in vergelijking met Nederland. Daar valt absoluut iets voor te zeggen. Voor een deel heeft dat te maken met opvoeding, en normen en waarden. Maar voor een deel ook met hoe de politie hier optreedt. Een simpel voorbeeld is snelheidscontroles. In Nederland zet de agent zijn radarwagen aan de kant van de weg, je rijdt er (te snel) langs, wordt ongemerkt geflitst, en drie weken later krijg je een acceptgiro thuis met het verzoek of je de boete op tijd wilt betalen. Je ziet de hele agent niet, en wind je drie weken later alleen maar op over zoveel onrecht. In de VS zet de sheriff zijn auto aan de kant, pakt zijn laserpistool waar hij snelheid mee kan meten, en wacht tot iemand met te hoge snelheid langsrijdt. Als de sheriff je gesnapt heeft, start hij zijn auto, zet de zwaailampen aan, en zet de achtervolging in. Even later heeft ie je in de kraag gevat en sta je met knikkende knieën met de handen gespreid op de achterklep. Dat maakt pas indruk. Op die manier laat je het wel uit je hoofd om de volgende keer weer te snel te rijden. Een simpel voorbeeld waar de Amerikaanse benadering veel meer respect afdwingt.

Met een langdurige budgetcrisis in het vooruitzicht heeft de lokale krant Star Tribune haar lezers gevraagd wat ze bereid zouden zijn om op te offeren. Dat gaf een heel divers beeld. Zo waren er best veel mensen die bereid zijn om meer belasting te betalen zolang het ten goede zou komen aan de minderbedeelden. Anderen waren dat zeker niet van plan: ik weiger iets op te geven want ik heb immers deze rotzooi niet gecreëerd. Laat hen die verantwoordelijk zijn de lasten maar dragen… Verschillende mensen reageerden dat Amerika maar moest stoppen met oorlog voeren in de rest van de wereld en zich zou moeten richten op de interne problemen. Maar het meest opvallend vond ik een voorstel van een broeder in een ziekenhuis. Hij gelooft dat er per jaar honderden miljarden dollars bespaard kunnen worden op de uitgaven van de gezondheidszorg door mensen eenvoudigweg een "Advanced Health Care Directive" te laten tekenen. Zo'n verklaring voorkomt dat zorgverleners onnodig veel en dure middelen toepassen als duidelijk is dat er geen hoop meer is op een zinvol herstel. Een heel zinvol voorstel.

Op dinsdag begon een achtdaags bezoek van Koning Harald en Koningin Sonja van Noorwegen aan Minnesota.
Er heerst een sterke band tussen Noorwegen en Minnesota want maar liefst 868.000 inwoners van Minnesota hebben Noorse roots. Dat is bijna 17% van de totale bevolking van Minnesota. Alleen de populatie Minnesotans met Duitse roots is groter. In de VS is Minnesota zelfs de staat met de meeste Noorse afstammelingen. Er is natuurlijk van alles georganiseerd om het bezoek van Koning Harald en Koningin Sonja succesvol te laten verlopen. Een soort achtdaagse koninginnedag maar dan op z'n Amerikaans. Ik hoop dat het Koningspaar dat kan volhouden...

Deze week natuurlijk veel aandacht voor de groeiende storm van protesten in de VS door een beweging die bekend staat als "Occupy Wall Street". Deze beweging is gericht tegen de macht van grote bedrijven en banken. Vandaag werden er demonstraties gevoerd in vele grote Amerikaanse steden als New York, Seattle, Chicago, Denver en San Diego. Ook in Minneapolis kwamen wij vandaag honderden demonstranten tegen. De sfeer bij de demonstraties schijnt steeds grimmiger te worden, vooral omdat demonstranten geen gehoor geven aan bevelen van de politie om pleinen en parken te verlaten. We zullen zien hoe dit verder gaat.

Dit keer een korte bijdrage in verband me het bezoek van Marcel en Angelina. Als afsluiter nog een mooie inspirerende rede van Steve Jobs uit 2005. Een prettig weekend en tot volgende week.

Het Is Volbracht

Marissa en ik hebben het er goed vanaf gebracht op de 5k. Afgelopen zaterdag moesten we bewijzen dat de training van de afgelopen maanden zijn vruchten had afgeworpen. Het door Medtronic gesponsorde Twin Cities Marathon event - met op zaterdag een 5k en een 10k, en op zondag een 10 mijl en een marathon - was prima georganiseerd. Het parcours van de 5k liep in de buurt van de State Capitol in St. Paul, langs de St Paul Cathedral, en up en down over de Summit Avenue. Een heuvelachtige maar schitterende omgeving waarbij perfecte weersomstandigheden het geheel nog eens extra cachet gaf. Bij de inschrijving hadden we een chip gekregen die we aan onze schoen konden bevestigen zodat onze tijd exact geregistreerd kon worden. Na een korte warming up begaven we ons naar de start vlak bij de State Capitol waar om precies 9:00 het startschot klonk. Door de drukte duurde het bijna 40 (s) voordat Marissa en ik over Start gingen. Door het grote aantal deelnemers en de verschillen in snelheid was het de eerste 500 (m) lastig manoeuvreren maar daarna kwamen we in een mooi ritme. Onder luide toejuichingen van het publiek, waaronder Leonie en Els, was het prima te doen. Uiteindelijk finishten we 242e (ik) en 260e (Marissa) van de in totaal 1809 deelnemers.

Volgens de informatie liep ik de 5k in 25:25. De opgegeven gemiddelde kilometertijd voor mij was echter 4:59. Dat laatste strookt niet met 5k in 25:25 wat een gemiddelde van 5:05 per kilometer zou betekenen. Simpele rekensom zou je denken. Ik neem aan dat de 25:25 klopt, waarmee ik mijn oorspronkelijke doel van 25 (min) net niet gehaald heb. Toch was de eindtijd voor mij boven verwachting goed. Ik had mijn doel van 25 (min) eigenlijk al uit het hoofd gezet op basis van de trainingstijden die aangaven dat mijn tijd rond de 27 (min) zou liggen. Achteraf had ik mijn goal van 25 (min) zeker kunnen halen, helemaal gezien de langzame eerste 500 (m). Volgende keer beter zal ik maar zeggen. Overigens, Marissa liep de 5k in 25:46, zie hier. Geinig is dat je via bovenstaande links zelfs een finisher video kunt zien.

Nog wel aardig om te vermelden dat we voor de race een gezin (vader, moeder, dochter, dochter, zoontje) hadden gezien (en gehoord) dat Nederlands sprak. Tijdens de race zag ik de oudste dochter en zoontje voor me lopen. Toen ik ze inhaalde vroeg ik "Gaat ie goed?" waarbij ze me natuurlijk erg verbaasd aankeken. "Ik ben ook Nederlands" riep ik ze nog toe. Aan het eind heb ik het jochie nog even een High Five gegeven maar daarna ben ik ze uit het oog verloren. Over toeval gesproken.

Woensdag stond heel Amerika stil bij het overlijden van Steve Jobs. Jobs was de oprichter en redder van Apple, maar bovenal de leider van een ontwerpteam dat de toon heeft gezet in de wereld van consumenten produkten. Waar zouden we zijn zonder iPod, iPhone, iTunes, iLife en iMac, om nog maar niet te spreken van een iPad. Zeldzaam mooie design produkten die de manier waarop we werken en communiceren, revolutionair hebben veranderd. Natuurlijk was Jobs omringd door vele mensen die hem hielpen dit allemaal te ontwikkelen, maar hij was de visionair die dit allemaal richting gaf. Vooral zijn benadering was uniek: "For Jobs, how a product looked, felt and responded trumped raw technical specifications." Als iedereen dat nou zou doen zou de wereld er een stuk simpeler uitzien. Interessant in dat opzicht is het verschil dat ik nu zie tussen de Audi's en de Mercedes. De Audi's hebben een overzichtelijk opgezette cockpit waarin alle functies ergonomisch zijn gerangschikt, en heel intuïtief in gebruik. Met z'n vele knoppen waarvan je maar moet uitvinden wat ze doen kan de Mercedes daar absoluut niet aan tippen. Ach ja, soms moet je je behelpen...

Vandaag las ik het volgende bericht: "NS komt met plaszak in wc-loze Sprinter". Eerst denk je aan een grap maar dat blijkt het achteraf toch niet te zijn. Wat is het geval? De nieuwe Sprinter heeft geen toilet want elk toilet kost maar liefst 4 zitplaatsen en das nie niks. Na veel kritiek kwam de NS met een simpele oplossing: We reiken plaszakken uit. Da's namelijk veel goedkoper dan de 90 miljoen die het kost om alle Sprinters aan te passen. Volgens de NS zijn de plaszakken zelfs onderdeel van een breder plan. Jaja. Ik heb het bericht met stijgende verbazing gelezen maar kennelijk was ik niet de enige. Inmiddels zijn de eerste reacties van Tweede Kamerleden binnen. Er gaat natuurlijk op hoog nivo over gedebatteerd worden. Wat zal de Tweede Kamer blij zijn dat er na het gedoe over Griekenland eindelijk weer iets wezenlijks op de agenda staat. Mijn advies: Gebruik alle miljoenen die nu in de bodemloze Griekse put verdwijnen voor het creëren van een put in de Sprinters.

Afgelopen week stond dit artikel op internet. Het gaat over Karen Sandler, een voormalig medewerker bij de juridische afdeling van het "Software Freedom Law Center". Sandler werd in 2006 gediagnotiseerd met een serieus hartprobleem wat de implantatie van een hart defibrillator (ICD) noodzakelijk maakte. Voordat ze daar toestemming voor gaf wilde ze echter eerst de software in de te implanteren ICD aan een inspectie onderwerpen. Die software is echter proprietary, ofwel in bezit van de ICD fabrikanten, en geen van de fabrikanten die ze benaderde was bereid de software code vrij te geven. Ondanks haar dilemma besloot Sandler in 2008 om toch een ICD te laten implanteren. Maar het dilemma liet Sanders niet los. Zij is van mening dat als je hart afhankelijk is van een ICD, dat je als patiënt mag eisen dat de code onafhankelijk kan worden gecontroleerd door een professionele instantie. Tot nu toe is haar claim echter ongegrond verklaard door de Supreme Court. Ik denk dat dat terecht is. Ten eerste is de software in ICD's erg gespecialiseerd en is ook het hardware platform uniek, waardoor het erg onwaarschijnlijk is dat een patiënt iets zinvols kan doen met kennis van de software. Ten tweede, onafhankelijke instanties als FDA, TüV en KEMA zijn verantwoordelijk voor de evaluatie van risico's in implanteerbare apparaatjes, en voor het monitoren van de veiligheid en doeltreffendheid (safety and efficacy) van de apparaatjes die op de markt zijn. Natuurlijk begrijp ik het dilemma. Maar men moet vertrouwen hebben in het feit dat geen enkele fabrikant belang heeft bij problemen met hun software op de markt en zodoende alles in het werk stelt om een veilig product te ontwikkelen. Net zoals ik er op vertrouw dat de autofabrikant alles (in het redelijke) heeft gedaan om veilige software voor mijn auto te produceren. Desondanks moeten we ons allemaal realiseren dat niets en niemand foutloos is. Auto's niet, implanteerbare apparaatjes niet, en zelfs ik niet :-)

Het is oktober en dat is te merken ook: de dagen worden snel korter. Desondanks was het de hele week fantastisch weer. Vanaf zondag hebben we elke dag minstens 80 (deg F) (= 26 (deg C)) gehaald. Woensdag scoorden we zelfs een record met 88 (deg F) (= 31 (deg C)). De weergoden hebben vast gezien dat ik nu een auto bezit waar het dak van open kan. De weblog is dit keer dan ook kort want ik ben drie avonden een mooi eindje wezen toeren. Niet dat ik dat persé wilde maar ik moest wel omdat ik maar één passagier kan meenemen: Op zondag met Leonie, woensdag met Marissa en vrijdag met Els. Heel erg vervelend allemaal :-) Nu zitten we na een paar mijl rijden al in het glooiende buitengebied waar het op dit moment schitterend is door de mooie herfstkleuren. Echt genieten zoals jullie aan bijgaande foto kunnen zien! Inmiddels heb ik de handleiding van de auto gescand en zo ongeveer alle functies ontdekt. Zo zit er een massage-functie in de stoelen, speelt de player ook DVDs, zit er een ventilatiesysteem in de hoofdsteunen, en heb ik de garage-deur-opener geactiveerd. Natuurlijk geeft zo'n auto ook wel bekijks. Zo sprak de bediende bij de McDrive van McDonald's: "Wooooow - Nice ride". Inderdaad!

Donderdag komen Marcel en Angelina op bezoek om sfeer te proeven. Erg gezellig natuurlijk. Angelina meldde dat ze graag een keer Halloween wilde meemaken. Daar kunnen wij voor zorgen en daarom hebben we voor het komende weekend een scary uitje op het programma staan. Hier alvast een voorproefje. Een prettig weekend en hopelijk tot volgende week (als ik het nog na kan vertellen).