Het Is Volbracht

Marissa en ik hebben het er goed vanaf gebracht op de 5k. Afgelopen zaterdag moesten we bewijzen dat de training van de afgelopen maanden zijn vruchten had afgeworpen. Het door Medtronic gesponsorde Twin Cities Marathon event - met op zaterdag een 5k en een 10k, en op zondag een 10 mijl en een marathon - was prima georganiseerd. Het parcours van de 5k liep in de buurt van de State Capitol in St. Paul, langs de St Paul Cathedral, en up en down over de Summit Avenue. Een heuvelachtige maar schitterende omgeving waarbij perfecte weersomstandigheden het geheel nog eens extra cachet gaf. Bij de inschrijving hadden we een chip gekregen die we aan onze schoen konden bevestigen zodat onze tijd exact geregistreerd kon worden. Na een korte warming up begaven we ons naar de start vlak bij de State Capitol waar om precies 9:00 het startschot klonk. Door de drukte duurde het bijna 40 (s) voordat Marissa en ik over Start gingen. Door het grote aantal deelnemers en de verschillen in snelheid was het de eerste 500 (m) lastig manoeuvreren maar daarna kwamen we in een mooi ritme. Onder luide toejuichingen van het publiek, waaronder Leonie en Els, was het prima te doen. Uiteindelijk finishten we 242e (ik) en 260e (Marissa) van de in totaal 1809 deelnemers.

Volgens de informatie liep ik de 5k in 25:25. De opgegeven gemiddelde kilometertijd voor mij was echter 4:59. Dat laatste strookt niet met 5k in 25:25 wat een gemiddelde van 5:05 per kilometer zou betekenen. Simpele rekensom zou je denken. Ik neem aan dat de 25:25 klopt, waarmee ik mijn oorspronkelijke doel van 25 (min) net niet gehaald heb. Toch was de eindtijd voor mij boven verwachting goed. Ik had mijn doel van 25 (min) eigenlijk al uit het hoofd gezet op basis van de trainingstijden die aangaven dat mijn tijd rond de 27 (min) zou liggen. Achteraf had ik mijn goal van 25 (min) zeker kunnen halen, helemaal gezien de langzame eerste 500 (m). Volgende keer beter zal ik maar zeggen. Overigens, Marissa liep de 5k in 25:46, zie hier. Geinig is dat je via bovenstaande links zelfs een finisher video kunt zien.

Nog wel aardig om te vermelden dat we voor de race een gezin (vader, moeder, dochter, dochter, zoontje) hadden gezien (en gehoord) dat Nederlands sprak. Tijdens de race zag ik de oudste dochter en zoontje voor me lopen. Toen ik ze inhaalde vroeg ik "Gaat ie goed?" waarbij ze me natuurlijk erg verbaasd aankeken. "Ik ben ook Nederlands" riep ik ze nog toe. Aan het eind heb ik het jochie nog even een High Five gegeven maar daarna ben ik ze uit het oog verloren. Over toeval gesproken.

Woensdag stond heel Amerika stil bij het overlijden van Steve Jobs. Jobs was de oprichter en redder van Apple, maar bovenal de leider van een ontwerpteam dat de toon heeft gezet in de wereld van consumenten produkten. Waar zouden we zijn zonder iPod, iPhone, iTunes, iLife en iMac, om nog maar niet te spreken van een iPad. Zeldzaam mooie design produkten die de manier waarop we werken en communiceren, revolutionair hebben veranderd. Natuurlijk was Jobs omringd door vele mensen die hem hielpen dit allemaal te ontwikkelen, maar hij was de visionair die dit allemaal richting gaf. Vooral zijn benadering was uniek: "For Jobs, how a product looked, felt and responded trumped raw technical specifications." Als iedereen dat nou zou doen zou de wereld er een stuk simpeler uitzien. Interessant in dat opzicht is het verschil dat ik nu zie tussen de Audi's en de Mercedes. De Audi's hebben een overzichtelijk opgezette cockpit waarin alle functies ergonomisch zijn gerangschikt, en heel intuïtief in gebruik. Met z'n vele knoppen waarvan je maar moet uitvinden wat ze doen kan de Mercedes daar absoluut niet aan tippen. Ach ja, soms moet je je behelpen...

Vandaag las ik het volgende bericht: "NS komt met plaszak in wc-loze Sprinter". Eerst denk je aan een grap maar dat blijkt het achteraf toch niet te zijn. Wat is het geval? De nieuwe Sprinter heeft geen toilet want elk toilet kost maar liefst 4 zitplaatsen en das nie niks. Na veel kritiek kwam de NS met een simpele oplossing: We reiken plaszakken uit. Da's namelijk veel goedkoper dan de 90 miljoen die het kost om alle Sprinters aan te passen. Volgens de NS zijn de plaszakken zelfs onderdeel van een breder plan. Jaja. Ik heb het bericht met stijgende verbazing gelezen maar kennelijk was ik niet de enige. Inmiddels zijn de eerste reacties van Tweede Kamerleden binnen. Er gaat natuurlijk op hoog nivo over gedebatteerd worden. Wat zal de Tweede Kamer blij zijn dat er na het gedoe over Griekenland eindelijk weer iets wezenlijks op de agenda staat. Mijn advies: Gebruik alle miljoenen die nu in de bodemloze Griekse put verdwijnen voor het creëren van een put in de Sprinters.

Afgelopen week stond dit artikel op internet. Het gaat over Karen Sandler, een voormalig medewerker bij de juridische afdeling van het "Software Freedom Law Center". Sandler werd in 2006 gediagnotiseerd met een serieus hartprobleem wat de implantatie van een hart defibrillator (ICD) noodzakelijk maakte. Voordat ze daar toestemming voor gaf wilde ze echter eerst de software in de te implanteren ICD aan een inspectie onderwerpen. Die software is echter proprietary, ofwel in bezit van de ICD fabrikanten, en geen van de fabrikanten die ze benaderde was bereid de software code vrij te geven. Ondanks haar dilemma besloot Sandler in 2008 om toch een ICD te laten implanteren. Maar het dilemma liet Sanders niet los. Zij is van mening dat als je hart afhankelijk is van een ICD, dat je als patiënt mag eisen dat de code onafhankelijk kan worden gecontroleerd door een professionele instantie. Tot nu toe is haar claim echter ongegrond verklaard door de Supreme Court. Ik denk dat dat terecht is. Ten eerste is de software in ICD's erg gespecialiseerd en is ook het hardware platform uniek, waardoor het erg onwaarschijnlijk is dat een patiënt iets zinvols kan doen met kennis van de software. Ten tweede, onafhankelijke instanties als FDA, TüV en KEMA zijn verantwoordelijk voor de evaluatie van risico's in implanteerbare apparaatjes, en voor het monitoren van de veiligheid en doeltreffendheid (safety and efficacy) van de apparaatjes die op de markt zijn. Natuurlijk begrijp ik het dilemma. Maar men moet vertrouwen hebben in het feit dat geen enkele fabrikant belang heeft bij problemen met hun software op de markt en zodoende alles in het werk stelt om een veilig product te ontwikkelen. Net zoals ik er op vertrouw dat de autofabrikant alles (in het redelijke) heeft gedaan om veilige software voor mijn auto te produceren. Desondanks moeten we ons allemaal realiseren dat niets en niemand foutloos is. Auto's niet, implanteerbare apparaatjes niet, en zelfs ik niet :-)

Het is oktober en dat is te merken ook: de dagen worden snel korter. Desondanks was het de hele week fantastisch weer. Vanaf zondag hebben we elke dag minstens 80 (deg F) (= 26 (deg C)) gehaald. Woensdag scoorden we zelfs een record met 88 (deg F) (= 31 (deg C)). De weergoden hebben vast gezien dat ik nu een auto bezit waar het dak van open kan. De weblog is dit keer dan ook kort want ik ben drie avonden een mooi eindje wezen toeren. Niet dat ik dat persé wilde maar ik moest wel omdat ik maar één passagier kan meenemen: Op zondag met Leonie, woensdag met Marissa en vrijdag met Els. Heel erg vervelend allemaal :-) Nu zitten we na een paar mijl rijden al in het glooiende buitengebied waar het op dit moment schitterend is door de mooie herfstkleuren. Echt genieten zoals jullie aan bijgaande foto kunnen zien! Inmiddels heb ik de handleiding van de auto gescand en zo ongeveer alle functies ontdekt. Zo zit er een massage-functie in de stoelen, speelt de player ook DVDs, zit er een ventilatiesysteem in de hoofdsteunen, en heb ik de garage-deur-opener geactiveerd. Natuurlijk geeft zo'n auto ook wel bekijks. Zo sprak de bediende bij de McDrive van McDonald's: "Wooooow - Nice ride". Inderdaad!

Donderdag komen Marcel en Angelina op bezoek om sfeer te proeven. Erg gezellig natuurlijk. Angelina meldde dat ze graag een keer Halloween wilde meemaken. Daar kunnen wij voor zorgen en daarom hebben we voor het komende weekend een scary uitje op het programma staan. Hier alvast een voorproefje. Een prettig weekend en hopelijk tot volgende week (als ik het nog na kan vertellen).