Goukie Bakt Ze Bruin

Een Gezond en Voorspoedig 2011 gewenst
namens Els, Marissa, Leonie en myself.

We willen iedereen hartelijk bedanken voor de wenskaarten, electronische post en kerstkado's die in de maand december in Maple Grove zijn aangekomen. Terwijl jullie het nieuwe jaar al hebben ingeknald met naar verwachting veel vuurwerk, champagne en oliebollen, hebben wij nog een aantal uren te gaan voordat 2011 begint. Het was een mooi jaar waarin we weer van alles hebben beleefd. Zelfs vandaag nog: Els en ik hebben voor het eerst oliebollen gemaakt. Op het internet hadden we een recept gevonden waarmee we naar de supermarkt konden om de ingredienten te halen. Dat viel echter nog niet mee want Koopmans Oliebollenmix hebben ze hier niet in de supermarkt. Het was dus even zoeken naar de juiste flour (bloem), yeast (gist), oil (olie) en raisins (rozijnen). Nadat we de ingredienten gemixed hadden kon het gisten beginnen. Het duurde niet lang of het beslag steeg ruim boven de kom uit. Aansluitend met de hele handel naar de garage om met een druppel aan de neus boven de frituurpan de bollen bruin te bakken. Volgens Els is dit mannenwerk en het is me nu duidelijk waarom: het stelt geen ene r**t voor. Na een klein uur stonden de schalen gevuld met oliebollen op het eiland in de keuken. Voor een eerste keer kon het resultaat er best mee door. Wat extra suiker en Goukie is er niets bij :-)

Op Kerstdag bleek dat Santa Claus de ruimte onder de kerstboom volledig had gevuld met kado's. Het leek er echt op alsof hij niet onder wilde doen voor Sinterklaas. Santa Claus had verschillende kado's uit Nederland meegenomen en zo te zien was hij ook naar de Outlet Mall in Albertville geweest. We kregen knuffels, broeken, vesten, pyjama's, tasjes, geurtjes en leesboeken. Santa Claus had ook de blog gelezen over mijn aversie tegen de moderne variant van Monopoly. Hij was het blijkbaar met me eens want ik kreeg een traditionele uitvoering met briefjesgeld. We hebben meteen een partijtje gespeeld en hoewel ik als tweede failliet ging voelde het als vanouds. Nostalgie ten top. Een bevestiging dat de charme van Monopoly wordt gevormd door briefjesgeld en hoofdrekenen in plaats van creditcards en electronische rekenmachine. Santa Claus had nog meer voor ons in petto: Garageband voor de Wii. Met gitaar, drums en microfoon proberen zo goed mogelijk te scoren op hits van onder andere Queen, Dire Straits en The Rolling Stones. Dat valt eerlijk gezegd niet mee. Blij dat ik een ander vak heb gekozen - als muzikant zou ik geen droog brood verdienen :-)

Nadat de kinderen vorig jaar hadden leren skiën stond dit jaar snowboarding op hun lijstje. Els had ze voor deze kerstvakantie opgegeven voor een driedaagse cursus op het Hyland Lake Park. Maandag was de eerste les. Nadat de dames zich hadden ingeschreven kregen ze passend schoeisel en een snowboard aangemeten. Ze waren niet de enige: er hadden zich ongeveer vijftig kinderen voor de cursus gemeld. Er stond dan ook een heel leger instructeurs (op het oog allemaal studenten) klaar om de kinderen de basis van het snowboarden aan te leren. Marissa en Leonie gingen in een klasje van vijf onder leiding van instructrice Sarah aan de slag. Het duurde niet lang of ze mochten proberen om gecontroleerd van de "Bunny Hill" helling af te glijden. Ondanks dat dat best voorspoedig verliep ging het natuurlijk gepaard met het nodige vallen en opstaan. Na de eerste les had Marissa dan ook een zere pols en Leonie een pijnlijk stuitje. Dat weerhield de dames er niet van om vol goede moed op dinsdag aan de tweede les te beginnen. Wel besloten we voor de zekerheid een helm aan te schaffen (niet te huur). De dames waren daar eerst niet zo voor ("Nee hoor, dat ziet er niet uit") maar uiteindelijk won het verstand van het gevoel. Zeg eens eerlijk: Zijn het geen schatjes met helm? Aan het eind van de derde les op woensdag gingen ze al met veel bravour van de "Big Foot" helling af. "You did a great job" aldus Sarah. Weer een ervaring rijker.

Bizons zijn hot! Uit dit artikel blijkt dat er de laatste tijd veel interesse is in de majestueuze beesten door de grote vraag naar gezond vlees. Die grote vraag heeft geleid tot een exponentiële stijging van de prijs tot $7 per pond tegen iets meer dan $5 afgelopen jaar. Boeren hebben echter grote moeite om hun kudde snel genoeg uit te breiden om te voorzien in de behoefte aan mager vlees met een laag cholesterol-gehalte. Bizons groeien namelijk langzamer dan ander levende have en het duurt drie jaar voordat een vaars kan kalven (tegen twee jaar bij een koe). Daarnaast vinden vele boeren vaarsen waardevoller voor de fokkerij dan de slachterij, waardoor er minder vlees beschikbaar komt voor de markt. De toegenomen interesse in bizons bleek ook tijdens de jaarlijkse veiling in het Custer State Park in the Black Hills of South Dakota (die wordt gehouden om de kudde in dit park op peil te houden). De prijzen die daar geboden werden lagen minimaal een factor twee hoger als afgelopen jaar. Toch zal het meer dan vijf jaar duren voordat vraag en aanbod beter in evenwicht zullen zijn. Ondanks de grote vraag blijft bizon vlees echter een niche markt. In totaal werden er vorig jaar in Noord Amerika 92.000 bizons verwerkt, wat neerkomt op minder dan één dag van de totale vleesbehoefte in de VS. Da's inderdaad niet veel.

Volgens dit bericht worden huiseigenaren dit jaar mogelijk geconfronteerd met miljoenen aan schade als gevolg van ongekende vorming van ijsdammen op de daken. Net als ijshockey en ijsvissen hoort de vorming van ijsdammen op daken bij Minnesota. Het grote verschil dit jaar is echter dat de isolerende kracht van het dikke pak sneeuw op daken een keten van reacties veroorzaakt. Door de warmte die zolders uitstralen smelt de onderlaag van de sneeuw op de daken. Het smeltwater loopt via het dak naar beneden tot de dakrand waar het bevriest. Op deze manier vormt zich een ijsdam die het smeltende sneeuw blokkeert. Dat resulteert in plassen water op de daken die langzaam omhoog kruipen onder de shingles wat uiteindelijk leidt tot rottende plafonds, doordrenkte muren en andere ellende voor de nietsvermoedende bewoners. Op zich is dit een jaarlijks weerkerend verschijnsel in Minnesota maar volgens huisinspectiebedrijven is het dit jaar aanzienlijk verergerd door de vele sneeuw. State Farm, de grootste verzekeraar in Minnesota, heeft tot nu toe al meer dan 350 claims ontvangen, maar denkt dat dit aantal het topje van de ijsberg is. Bovenop de gigantische schade die de 104 tornado's in de zomer hebben aangericht dreigt het jaar 2010 dan ook uit te lopen op een rampjaar voor de verzekeraars in Minnesota. Hadden ze zich maar beter moeten verzekeren :-)

Deze vrije week heb ik een aantal dagen besteed aan het op de iMac bewerken van videomateriaal dat ik het afgelopen jaar heb geschoten met mijn Sony HDR-CX520 camera. Daarbij maak ik gebruik van handige tools zoals iMovie, iPhoto, iTunes, en iDVD. Toch kost zoiets vele uren: ruw videomateriaal kopiëren naar de computer en decoderen, fragmenten kiezen, clips aanmaken en wegschrijven, slideshow samenstellen, muziek selecteren, DVD menu creëren, en het resultaat controleren. In juli had ik al een begin gemaakt met het videomateriaal van onze vakantie naar Hawaii maar daar was ik nog niet klaar mee. Daarnaast moest ik het videomateriaal van onze trip naar Chicago nog verwerken en had ik nog meer op de stapel liggen zoals een soccer game van Leonie, een basketbal wedstrijd van Marissa, de 2010 Twin Cities Marathon, de 2010 Maple Grove Parade en onze boot tripjes op Lake Minnetonka. Ik ben goed opgeschoten maar heb nog minimaal één lange dag nodig om het af te maken. Vakanties zijn altijd te kort...

De laatste tijd zijn me weer een aantal opmerkelijke verschillen tussen de VS en Nederland opgevallen. Zo komen in de VS best veel achternamen als voornaam voor (of andersom). Zo ken ik Shannon Nelson maar ook Nelson Soken, Nancy Sherman en Sherman Eagles, Eric Scott en Scott Hanson, Giga Whitney en Whitney Houston, en Bill John en John Elliott. In Nederland ken ik alleen Prins Hendrik en Hendrik Prins. Wie kent er andere Nederlandse voorbeelden? Dan paprika chips. Ik blijf het onbegrijpelijk vinden dat hier geen paprika chips te koop is. Wel hebben we pas geleden bij de Beyerly's een zak Mesquite Bar-B-Que Rippled Potato Chips van het merk Old Dutch (hoe kan het ook anders) gekocht die op paprika chips lijkt. Met de nadruk op lijkt want het is toch weer "net nie". Wat te zeggen van de service-mindedness. Zo krijg je hier bij elke afspraak die je maakt een dag van te voren een telefoontje om je aan de afspraak te helpen herinneren. Het maakt niet uit of je nu naar de tandarts, specialist, of garage gaat. Ook dinsdag kreeg ik een voicemail van Amanda van de Audi dealer. Dit keer niet ter herinnering aan een afspraak maar om me te vertellen dat ik de auto's nu 2 jaar heb, dat ze wilde weten hoe het gaat, en dat ik voor vragen altijd bij haar terecht kan. Amehoela. Natuurlijk belde Amanda niet zomaar. Ik weet zelf ook wel dat ik de auto's twee jaar heb. Ook weet ze al hoe het gaat want ik ben er zes weken geleden nog geweest voor een grote beurt. De reden van het telefoontje was dat Amanda gewoon een mooie year-end deal met me wilde afsluiten. Op TV, in de krant en op internet word je er namelijk mee doodgegooid. Maar dit keer laat ik het aan me voorbijgaan, helemaal nadat Amanda me niet recht-toe-recht-aan vertelde waar ze op uit was. Service-calls kunnen ook averechts werken :-)

De Minnesota Vikings blijven dit seizoen geschiedenis schrijven. Zoals ik al eerder heb gemeld zijn ze uitgeschakeld voor de playoffs. Niettemin, er waren nog twee wedstrijden voor de reguliere competitie te spelen. Afgelopen zondag stond de uitwedstrijd tegen de Philadelphia Eagles op het programma. De sneeuwstorm in het oosten van de VS gooide echter roet in het eten. De NFL (zeg maar de KNVB van het American football) besloot om de wedstrijd uit te stellen tot dinsdag. Dat was uniek: het was voor het eerst in 62 jaar dat een football game op dinsdag werd gespeeld. Zelfs in Nederland werd er melding gemaakt van deze unieke situatie, zie hier onder het kopje National Football League. Hierbij moet ik wel aantekenen dat er van het verhaal niets klopt: De wedstrijd was helemaal niet eerder afgelast, en het Vikingsstadion staat in Minneapolis. Zo zie je maar weer dat je van journalisten ook niet alles kunt geloven. Voor wat betreft de wedstrijd, vooraf wezen alle pijlen op een nederlaag voor de Vikings: er stond immers niets meer op het spel, tevens was de scherpte eraf omdat ze zich door het uitstel vier dagen hadden lopen te vervelen in Philadelphia, was Brett Favre ook nog eens geblesseerd, en waren de Philadelphia Eagles in vorm. Echter, na een stroef begin werd het onder leiding van onze rookie quarterback Joe Webb een klinkende 14-24 overwinning. Een prima resultaat gezien de omstandigheden.

Tot slot, gisteren was het goed dooi met een temperatuur van +5 (deg C). Het was regenachtig en er is de nodige sneeuw weggesmolten. Maar nu de vorst weer is ingetreden is het op vele stukken erg glad door bevroren smeltwater. Ach ja, waarom zullen we het beter hebben dan jullie...

Nog een prettig weekend en tot volgende week.

Sloerig-in-de-Rakkert

De laatste weken zijn historisch te noemen en wij zijn er bij. Zo blijft het sneeuwen. Volgens de National Weather Service (het KNMI van de VS) is er in de maand december tot nu toe een record hoeveelheid sneeuw gevallen met 33.4 inch (ofwel 85 cm). Dit is gemeten op het vliegveld van Minneapolis - St. Paul maar de hoeveelheid in Maple Grove zal vergelijkbaar zijn. Nadat we de vorige weken al verschillende keren hadden lopen schuiven was het deze week weer drie keer raak. Ook vanmorgen lag er weer een laag van 15 (cm). Gelukkig kregen we hulp: Leonie was al vroeg uit de veren om het goede voorbeeld te geven en Marissa volgde snel daarna. Inmiddels is alles weer mooi schoon dus we kunnen er weer even tegen. JE vroeg zich in zijn laatste comment af hoe het hier met de wegen en de treinen gaat. Over het laatste kan ik kort zijn: treinen spelen hier een minimale rol van betekenis. Volgens mij zijn er dan ook maar weinig mensen die zich druk maken om het feit of ze wel of niet rijden. Er is wel veel aandacht voor de wegen. Omdat sneeuw hier de normaalste zaak van de wereld is, is alles en iedereen er goed op voorbereid. Zo zijn gemeentes ruim voorzien van middelen om wegen snel sneeuwvrij te maken. Daarnaast rijden er hier in de winter vele pickups met een sneeuwschuif rond die worden ingehuurd om de wegen schoon te houden. Dat verloopt allemaal erg efficiënt zodat zelfs na zware sneeuwval de wegen vrij snel weer goed begaanbaar zijn. Daarnaast is de bevolking hier gewend om onder snowy condities te rijden en rijdt een groot deel rond in een all-wheel-drive.

Toch is het hier dit jaar net als in Nederland ook wel een bijzonder jaar. Vooral in downtown Minneapolis en St. Paul kunnen ze de grote hoeveelheden niet meer kwijt en zijn ze bezig om de sneeuw met vrachtwagens naar plekken buiten het centrum te vervoeren. Dat kost natuurlijk veel geld en het geplande budget voor sneeuwruimen is al ruimschoots overschreden. Ook zijn ongelukken hier aan de orde van de dag - veelal omdat bestuurders te veel vertrouwen op hun stuurmanskwaliteiten. Zo reed er vandaag op de autosnelweg drie auto's voor me een pickup die naar de rechterbaan ging. Daarbij schampte de bestuurster (had je kunnen verwachten☺) de sneeuwrand en raakte in een slip. Gelukkig kreeg ze, na een maneuvre van links naar rechts en weer naar links, de auto weer onder controle en reden de achtervolgers op gepaste afstand. De schade bleef dan ook beperkt tot grote schrik bij de bestuurster die met haar handen in de lucht de auto tot stilstand bracht. Een mooie ervaring rijker.

Bij het sneeuwschuiven gaat er ook wel eens wat mis: zo brandde in het plaatsje Prior Lake de sneeuwtruck van de gemeente volledig uit. Ook een manier om de weg sneeuwvrij te krijgen :)

Naast de truck van de gemeente waren er de afgelopen week een aantal woningbranden te betreuren, zie onder andere hier en hier. Door de vele sneeuw is het voor de brandweer soms erg lastig om bij de brandhaard te komen. Eénmaal op de plaats van bestemming wil het nogal eens gebeuren dat men kostbare tijd verliest omdat de brandkraan ondergesneeuwd is. Ook de brandkraan aan het begin van onze straat is nauwelijks meer te herkennen. Daarom deden de gemeentes met de oproep "Adopt a fire hydrant" een dringend beroep op de bewoners om niet alleen de drive-way en side-walk sneeuwvrij te houden maar ook de brandkraan. Toen ik die oproep las bedacht ik me pas dat de brandkranen in de winter blijkbaar nog wel functioneren. Ze zijn daarvoor wel speciaal aangepast zoals in dit artikel staat beschreven. Het was zeker interessant om te lezen dat onze brandkranen van het type "dry-barrel hydrant" zijn wat betekent dat als je er één ondersteboven rijdt dat die niet gaat spuiten zoals je dat in films altijd ziet. Handig om te weten.

Ook historisch is het feit dat de Minnesota Vikings afgelopen maandag voor het eerst na exact 29 jaar weer een thuiswedstrijd in de open lucht speelden. De wedstrijd tegen de Chicago Bears werd gespeeld in het TCF Bank Stadium van het Gophers football team van de University of Minnesota. Ondanks de gigantische inspanning om het stadion op tijd gereed te maken voor deze wedstrijd en de aanwezigheid van een trouwe schare supporters die kou en sneeuw trotseerden om hun ploeg aan te moedigen, werden we totaal afgedroogd met 14-40. Met nog twee wedstrijden te spelen behoort dit seizoen nu al tot de vijf slechtste seizoenen van de Vikings ooit. Toch was er ook een positieve noot te melden in relatie tot de Vikings. Deze week publiceerde CNN de 50 beste games van het jaar. Na de ijshockeyfinale Canada - USA (3-2 na verlenging) bij de Olympische Winterspelen, de football wedstrijd Alabama - Auburn (28-27), en de voetbalwedstrijd USA - Algerije (1-0) op het WK, staat de wedstrijd New Orleans Saints - Minnesota Vikings (31-28 na verlenging) op de 4e plaats. Ondanks ons verlies was dit een historische wedstrijd die de Saints uiteindelijk de Superbowl opleverde.

Op dinsdag werden we verrast door het bericht dat onze grote baas, CEO Bill Hawkins, zijn vertrek aankondigde per 30 april 2011, het einde van ons fiscale jaar. Hawkins heeft slechts drie jaar leiding gegeven aan Medtronic. De aankondiging was niet alleen een verrassing voor de medewerkers maar ook beursanalisten noemden het "verbazingwekkend en onverwacht". De kranten meldden dat de jaren dat Hawkins aan het roer stond best wel turbulent zijn geweest. In de afgelopen jaren stagneerde de verkoop van Medtronic's "big moneymakers" - implanteerbare hartdefibrillatoren en implantaten voor wervelkolomchirurgie - en er is nog geen zicht op de introductie van vergelijkbaar succesvolle producten. Verder ondervindt Medtronic de nodige concurrentie van rivalen Boston Scientific en St. Jude Medical. Ook dragen de hervorming van de gezondheidszorg, meer stringente regelgeving en een zwakke economie niet bij aan een rooskleurig vooruitzicht volgens de kranten. Volgens de Medtronic woordvoerder zal Hawkins' opvolger buiten Medtronic worden gezocht. Maak je dus geen zorgen - ik zal het niet worden :)

Verder in het nieuws deze week: "Man crosst door tuin George W. Bush". Na zijn presidentschap is George Bush met zijn vrouw Laura gaan wonen aan de Daria Drive in de beveiligde wijk Preston Hollow in Dallas. Deze week werden ze opgeschrikt toen een historische Plymouth Barracuda muscle car in hun tuin tot stilstand kwam. Uiteindelijk bleek het niet om een aanslag of een gek te gaan maar om een ongeluk. De bestuurder wilde de auto aan een vriend laten zien maar op weg daar naar toe bleef het gaspedaal vast zitten met alle gevolgen van dien. Woensdag las ik op CNN een bijdrage over een nieuwe website: Awkward Family Photos. Ofwel "Best of the "worst" holiday family pictures". Foto's waarvan iedereen er wel één kent en waarvan je denkt: hoe hebben ze die kunnen maken. Wat te denken van deze met onderschrift: "Jerry decided to pitch the tent a little early". L.O.L. (even de foto opklikken voor het beste resultaat)

Toen ik woensdag opstond kwam er voor het eerst in twee jaar maar één uitspraak in me op: "Sloerig-in-de-Rakkert". Twents voor lamlendig. Gelukkig was ik in mijn tijd in de VS nog geen enkele dag ziek geweest maar eens moest het er van komen. Tot vier uur 's middags heb ik me goed kunnen houden op het werk maar daarna was het welletjes. Na een rillerige rit naar huis lag ik snel onder de dekens. Ook donderdag was het nog niet veel beter en ben ik in bed gebleven. Inmiddels begin ik uit het dal te kruipen en heb ik tenminste de kleren weer aan. We hebben vakantie tot maandag 3 januari dus ruim tijd om uit te vieren. Morgen moet ik sowieso weer van de partij zijn want dan het is Kerstdag en dan legt Santa Claus van alles onder de kerstboom. Tenminste, dat hebben ze me verteld. Zoiets mag ik natuurlijk niet missen. Toen deze Santa vanmiddag nog op pad moest om de ruimte onder de kerstboom te vullen waren er nog vele andere Santa's onderweg met dezelfde kerstgedachte: last-minute in de warenhuizen aan het dwalen zonder duidelijk beeld van wat ze dit jaar konden kopen. Happy Holiday shopping :)

Vanuit een besneeuwd Maple Grove wensen we jullie allemaal Héééle Prettige Kerstdagen. Tot volgende week.

Elk Nadeel Heeft Zijn Voordeel

Vorige week had ik al gemeld dat er volgens de weersvoorspellingen een blizzard (sneeuwstorm) op komst was. Daar was niets aan gelogen. In de loop van vrijdagavond begon het te sneeuwen en dat is doorgegaan tot laat op de zaterdagmiddag. Toen ik zaterdagmorgen opstond was Pieter-Jan al heel druk in de weer om de driveway en sidewalk vrij te maken van minstens 20 (cm) sneeuw. Hij heeft nog nooit zoveel sneeuw geschoven als in de laatste week en deed dat als de beste. Links, rechts en tegenover ons waren de buurmannen bezig met hun snowblower. De overbuurman bood ons zelfs aan om zijn blower te gebruiken maar een beetje fysieke arbeid is goed voor ons. Het bleef echter sneeuwen en ook de harde wind zorgde ervoor dat het eigenlijk dweilen met de kraan open was. Aan het eind van de zaterdag lag er opnieuw een foot (30 (cm)). Van alle kanten werd er gewaarschuwd om toch vooral maar niet de weg op te gaan. Maar we zijn niet voor een kleintje vervaard en daarom gingen we voor onze lunch naar Panera. Onderweg leek het wel Antarctica, het ontbrak alleen nog aan Eskimo's, iglo's en poolhonden. Toen we om half twee bij Panera arriveerden waren ze gelukkig open maar in verband met het winterweer zouden ze om drie uur sluiten. Toen we na een heerlijke lunch vlak voor sluitingstijd weg wilden boden ze ons drie grote zakken vol met bakery sweets aan. Helemaal gratis. Blijkbaar konden ze die niet langer bewaren. Dat gulle aanbod konden we natuurlijk niet afslaan Of om met Johan Cruijff te spreken: elk nadeel heeft zijn voordeel.

In de loop van de zaterdag werd het ook duidelijk dat de meeste vluchten op het internationale vliegveld van Minneapolis - St. Paul waren gecancelled. Volgens de weerman stond deze storm qua hoeveelheid sneeuw op de vijfde plaats ooit. De laatste keer dat er zoveel sneeuw is gevallen was in 1991. De weerman meldde ook dat er vele berichtjes binnenkwamen van mensen die zich afvroegen of ze zondag wel naar de kerk moesten gaan. Zijn advies: "Please stay at home - God and I understand why you do not show up there". Zelfs de wedstrijd van de Minnesota Vikings tegen de New York Giants werd een dag uitgesteld naar maandag. De vlucht van de Giants was uitgeweken naar Kansas City, maar men wilde ook geen risico nemen met het dak van de Metrodome. Dat was een verstandig besluit want toen we zondagmorgen het nieuws aanzetten bleek dat het dak van de Metrodome onder het gewicht van de sneeuw was bezweken en ingestort. Wereldnieuws want zelfs het Jeugdjournaal in Nederland besteedde er aandacht aan. Ik kreeg op maandag verschillende emails om me te vertellen dat die Amerikaanse dakdekkers een stelletje prutsers zijn: "Het eerste de beste sneeuwbuitje en de handel stort in". Nou vrienden, alsof die Nederlanders zoveel beter zijn in het dakdekken. Laat ik het volgende even in herinnering roepen: zie hier en hier. Over prutsers gesproken.

Door de problemen met het dak moest de wedstrijd van de Minnesota Vikings tegen de New York Giants worden verplaatst. Na overleg op hoog nivo werd besloten om de wedstrijd te verplaatsen naar het Ford Field football stadium in Detroit, Michigan, op 1100 (km) hier vandaan. Voor de Vikings fans natuurlijk niet zo handig. Om het stadion te vullen werden er in Detroit gratis tickets uitgedeeld. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Uiteindelijk werd de wedstrijd toch nog door meer dan 45.000 toeschouwers bekeken. Onze quarterback Brett Favre was in de vorige wedstrijd geblesseerd uitgevallen en was niet voldoende hersteld om aan te treden. Dat was groot nieuws omdat hij sinds 27 september 1992 (!) geen reguliere competitiewedstrijd meer had gemist. Een ongeëvenaarde reeks van 297 wedstrijden op rij. De hoop was dat hij dit seizoen de 300 zou kunnen volmaken maar dat is nu dus voorbij. Na het gat in het dak, de verplaatsing naar Detroit, en het ontbreken van Favre, werd er ook nog eens verloren met 21-3 waardoor we zijn uitgeschakeld voor een plaats in de playoffs. Een zware domper. Na het verlies van Oranje in de WK-finale kan dit er ook nog wel bij. Inmiddels is de discussie rondom de bouw van een nieuw football stadium in Minneapolis weer in alle hevigheid losgebarsten. Hopelijk is de politiek nu wakker geschud en valt er nu snel een besluit voordat eigenaar Zygi Wilf zich laat overhalen om het team naar Los Angeles te verhuizen. Elk nadeel heb zijn voordeel.



De vlucht van Saskia en Pieter-Jan naar Chicago (ze vlogen via Chicago met een overstap in Dublin naar Brussel) op zondag was ook gecancelled. In de loop van zondag kregen ze te horen dat ze waren overgeboekt naar dezelfde vlucht op maandag. Dat kwam goed uit want we waren nog niet naar mijn favoriete restaurant Famous Daves geweest. Door het uitstel van een dag konden we daar alsnog op zondagavond naar toe. Ook hier: Elk nadeel heeft zijn voordeel. Het diner was weer ouderwets goed. Ik hou niet zo van eten met de vingers maar de spare-ribs van Famous Dave laten je geen keus. De serveerster liep rond met een T-shirt: "Be aware the fingers you lick are your own". Daar had ze inderdaad een punt: je valt bijna in de verleiding om een ander zijn vingers er bij af te likken. Errug lekker :)

Na de storm op zaterdag hadden we op zondag stralend weer met volop zon aan een helder blauwe lucht. Schitterend weer zolang je achter glas bleef. Buiten was het namelijk "Brutal". De Canadezen hadden weer een hele gure wind voor ons in petto met een gevoelstemperatuur van -25 deg C. Zo ga je je weer realiseren dat glas een fantastiche uitvinding is. Els stelde voor om op zondagmiddag een kerstboom op te halen. Ze heeft me al drie maanden aan de kop gezeurd dat ze onze kerstboom bovenop de auto naar huis wilde vervoeren. Dat is namelijk wat heel veel Amerikanen zonder pickup doen. Ik had het er niet zo op want dat leidt alleen maar tot krassen op de auto. Maar toen ook Saskia de druk begon op te voeren en Els steunde, zag ik geen andere mogelijkheid dan maar toe te geven. Bij de kerstbomenkraam aangekomen waren we er al snel uit want het was veel te guur om lang bij de bomen stil te staan. Ze waren ook nog eens allemaal bevroren dus hoe de takken zouden vallen in de woonkamer was sowieso niet te voorspellen. De verkoper verpakte de boom in een netje en bond de boom netjes met twee touwtjes op de auto. Ik heb de dames nog voorgesteld om de boom drie weken op het dak van de auto te laten liggen en dan bij de vuilstort af te leveren. Dat leek mij wel handig want dan heb je dat gedoe met het opzetten niet, maar de dames waren hier niet voor te porren. Uiteindelijk was de schade aan de auto minimaal want de Audi Q7 heeft gelukkig een panorama dak. Binnen tien minuten waren we thuis. Een ervaring en een stel tevreden dames rijker - wat wil je nog meer.

De kerstboom staat inmiddels in volle glorie opgetuigd in de woonkamer. Ook zijn er twee huisdieren bijgekomen. Zo heeft Els donderdag een White Elephant Party gehad met haar fitnessgroep. Bij een White Elephant Party moet iedereen een kado meenemen dat voldoet aan twee criteria: de kado's moeten goedkoop en lachwekkend zijn. Ofwel van de categorie "Prima Prut". Els kwam na een gezellige ochtend thuis met het hoofd van een eland, door ons gedoopt tot "Herman de eland". Herman kan ook nog een kerstliedje zingen. Wat een feest. Verder zagen we afgelopen week bij The Woods een leuk rendier staan die inmiddels als "Rudolph The Rendeer" bij onze voordeur staat. We zijn al volop in kerstsfeer!

Deze week lazen we het verhaal van Paul Dickison uit St. Paul in de krant. De 52-jarige Dickison heeft een nogal opvallende missie: afgelopen weekend zou hij het 15.000e McDonald's restaurant bezoeken. Hij heeft bijna de helft van zijn leven gespendeerd aan deze uit de hand gelopen hobby. Het idee ontstond op een dag in 1984 toen hij besloot het aantal McDonald's dat hij had bezocht in zijn leven te gaan tellen. Hij kwam toen tot een totaal van 118. Dit aantal verraste hem en hij nam zich voor om te zien hoeveel meer hij er zou kunnen bezoeken. Nu 26 jaar, 50 VS staten en 40 landen verder zit hij dus op het onvoorstelbare aantal van 15.000. Volgens Dickinson is het een soort excuus om de wereld te zien. Maar blijkbaar heeft hij ook niets anders te doen anders lukt je het volgens mij niet om gemiddeld 1½ McDonald's restaurant per dag te bezoeken. Ik heb wel eens gedacht om bij te gaan houden hoeveel Caribou Coffee shops we hadden bezocht. Er zijn er nu 469 waarvan we er zo'n 30 hebben gehad. Maar toen ik het verhaal van Dickison las was ik snel genezen van die gedachte.

Met het kapotte dak op de Metrodome moesten de Vikings naarstig op zoek naar een stadion om hun laatste thuiswedstrijd van het seizoen, a.s. maandagavond tegen de Chicago Bears, te kunnen spelen. Na een dag wikken en wegen viel de keuze op het TCF Bank Stadium. Dit is het football stadium van de Minnesota Gophers, het team van de University of Minnesota. Voor de supporters is dat handig maar er zijn wel een aantal beperkingen: Ten eerste, er kunnen 54.000 toeschouwers in terwijl er 64.000 jaarkaarthouders zijn. Men heeft dan ook gekozen voor het principe Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Ten tweede, in dit stadium wordt geen alcohol geschonken. Er zit dus niets anders op om zelf iets mee te smokkelen. Ten derde, dit stadion is in de openlucht en wordt normaal niet gebruikt in de winter. Het stadion was dan ook bedekt met een dikke laag sneeuw. Om het stadion gereed te maken is er met man en macht gewerkt aan het sneeuwruimen. Om zeker te zijn dat het ging lukken werd de sneeuwruimers $10 per uur geboden. Na twee dagen noeste arbeid werd het sein "Sneeuw meester" gegeven. Toch is niet iedereen gelukkig met de keus. Vooral de spelers maken zich zorgen want het kunstgrasveld is keihard (niet verwarmbaar). En wat te zeggen van de temperatuur die rond de -10 (deg C) zal liggen. Mij niet gezien, zelfs al kreeg ik een six-pack Jägermeister mee....

Tot slot, de geruchtenstroom over de release van een nieuwe iPad in April 2011 begint steeds sterker te worden. De tweede generatie iPads zal worden voorzien van twee camera's. Ook zou het ontwerp platter zijn, het totaal lichter worden en voorzien zijn van een display met hogere resolutie. Ik ben blij dat Sint nog geen iPad voor mij had meegenomen want eigenlijk zit ik te wachten op de camera-versie. Nu maar hopen dat de geruchten waar blijken te zijn.

Prettig weekend.

Blauwe Vingers

In de nacht van zaterdag op zondag is Sint hier langs geweest. Hij had de boots en Uggs gevuld met chocoladeletters, en ook nog een hele bootlading cadeaus en surprises voor onze schouw neergezet. De gehele zondag mochten we er alleen naar kijken en dat viel ons erg zwaar. Na lang wachten werden we om 7 uur beloond - het tijdstip waarop onze pakjesavond begon. Nadat we Sint eerst uit volle maag hadden toegezongen ging het los. De Sint was weer erg creatief geweest in het verzinnen van allerlei cadeautjes. Zo op het oog kwamen de cadeaus allemaal van Dollar Tree, een shop hier in Maple Grove waar de meeste artikelen slechts $1 kosten. Ofwel de Sint heeft nog nooit zo'n goedkope verjaardag gehad. Zo kreeg ik een flesje haarverf omdat Sint "het nu wel een keer zat was om naar mijn grijze haar te moeten kijken". Ook kreeg ik een rode huisbroek. De Sint vond namelijk dat ik wel erg fanatiek elke week in het paars-geel van de Minnesota Vikings aan de buis gekluisterd zat. Maar Sint wilde ook dat ik over een aantal maanden als FC Twente weer kampioen wordt in vol ornaat mijn oude cluppie zou toejuichen. Daarna kreeg ik een bord met "Reserved Parking - Vikings Fans Only" die ik mooi op mijn parkeerplaats in de garage kan ophangen. Tot slot kreeg ik nog een aantal golfclubs, te gebruiken bij de Wii zodat ik mijn golf skills kan verbeteren. Hoe ouder de man wordt hoe meer ik verbaasd sta hoeveel hij van iedereen weet. Toch, toen ik mijn chocoladeletter met een H op de verpakking wilde aanbreken bleek er een M in het doosje te zitten. De Sint is blijkbaar ook niet foutloos.

In de nacht van vrijdag op zaterdag is er zo'n 25 (cm) sneeuw gevallen. Saskia beloofde dat Pieter-Jan op zaterdagmorgen om zes uur op zou staan om met de sneeuwschuif aan de slag te gaan. Toen ik 's morgens om acht uur ging keuren was Pieter-Jan echter in geen velden of wegen te bespeuren. De sneeuw lag nog onaangeroerd op de oprit en er was nog geen meter weggespit. Blijkbaar lag hij nog in zijn bed te knorren en had Saskia hem niet wakker kunnen porren. Volgens Sint kon dit niet en voor Saskia had hij dan ook een wakker-maker-toeter in het verschiet. Een paar dagen later toen Saskia het gordijn 's morgens open deed riep ze voor de gein: "Pieter-Jan, er ligt sneeuw". Zonder te kijken schoot hij in de kleren, en met gezwinde spoed raasde hij naar de garage om de sneeuwschuif ter hand te nemen. Maar Saskia had hem mooi te grazen - er viel niets te schuiven want het was "oude" sneeuw. L.O.L. Gelukkig krijgt Pieter-Jan nog een kans. Komende nacht voorspellen ze een nieuwe lading sneeuw van meer dan 30 (cm). Het zou zelfs kunnen zijn dat de sneeuwstorm (blizzard) de ergste is sinds 1991. Op zondag verwacht men een ijzig koude wind zodat de gevoelstemperatuur tussen -20 F en -35 F zal liggen, ofwel -35 deg C. Ben ik blij dat we een haard hebben :)

In mijn jeugdjaren heb ik heel veel Monopoly gespeeld. Ik kan de straten nu nog dromen: Dorpsstraat, Steenstraat, Barteljorisstraat, Neude, Appie-Kerkhof, Hele Lange Poten, Hofplein en Kalverstraat. Het geld kwam in gekleurde briefjes zoals paarse van 10.000 en rode van 50.000. Als je over start kwam kreeg je 20.000. De Kalverstraat was altijd erg gewild maar niet goedkoop: Aankoopprijs 40.000, een hotel erop kostte 100.000 maar als een medespeler er op kwam leverde dat wel een mooie 200.000 op. Ook favoriet voor mij waren de lichblauwe, paarse en donkergele straten uit Arnhem, Haarlem en Utrecht. En niet te vergeten de Kans kaartjes: Een vergissing van de bank in uw voordeel - 20.000. Een leerzaam spel omdat je met geld leerde omgaan, spelenderwijs leerde onderhandelen en blauwe vingers kreeg van het tellen. De Sint had dit jaar een moderne variant van Monopoly voor ons in petto. Met Times Square NY, Mall of America MN en de Golden Gate Bridge CA in plaats van Kalverstraat, Velperplein en Lange Poten. Met een flinke inflatie: $4.000.000 voor Times Square in plaats van Dfl 40.000 voor de Kalverstraat. Met een bankpas waarop je saldo wordt bijgehouden in plaats van briefjesgeld. Alsof dat nog niet genoeg is: een electronische rekenmachine. Heel erg fout van de Sint. Zelfs spelenderwijs leren de kinderen geen hoofdrekenen meer. En wat te zeggen van de blauwe vingers. Monopoly is niet meer wat het was. Sommige dingen waren vroeger toch écht beter!

Vier jaar geleden was er in de VS een wedloop gaande tussen verschillende grote steden om wie het eerst een draadloos internet netwerk beschikbaar zou hebben voor al haar inwoners. Bedrijven als EarthLink waren druk bezig om multi-miljoen dollar kostende netwerken aan te leggen voor snelle, goedkope internet service. In de meeste steden zoals Chicago, Philadelphia en San Francisco zijn de plannen nu in de koelkast gezet vanwege de economische situatie. Minneapolis daarentegen heeft een volledig dekkend Wi-Fi netwerk van 150 vierkante kilometer gerealiseerd tegen een vergoeding van slechts $15 per maand. In tegenstelling tot vele andere steden die met EarthLink in zee gingen, sloot Minneapolis een contract af met het locale bedrijf US Internet of Minnetonka. Nu, na vier jaar, is US Internet's Wi-Fi network winstgevend. Eén van de belangrijkste reden hiervoor is een contract met de stad Minneapolis dat 10 jaar lang $12.5 miljoen per jaar afdraagt. Dat contract is echter een probleem aan het worden. Slechts twee-derde van de gemeentelijke afdelingen maakt gebruik van de wireless service terwijl alle afdelingen ervoor worden belast. In economische zware tijden zijn deze afdelingen niet langer bereid om deze bijdrage op te hoesten. Echter, ondanks het feit dat de gemeente niet het maximale uit zijn bijdrage haalt, is de internet service een groot succes. Het voorziet in een groeiende behoefte bij de inwoners en wordt als één van de beste netwerken beschouwd qua snelheid en bereikbaarheid. Het netwerk heeft ook een aantal andere grote voordelen: het verbind 35 electronisch borden die informatie geven aan automobilisten, en 30 veiligheidscamera's. Aan het eind van het jaar gaat men er 50 parkeermeters op aansluiten. Techniek staat voor niks!

Een aantal weken geleden zag ik dit artikel. Het ging over Crystal Cathedral, de megakerk in Californië met meer dan 10.000 leden en de plaats van waaruit het programma Hour of Power wordt uitgezonden. Jullie zullen dat vast kennen want het is ook in Nederland vele jaren op TV geweest. Voor deze kerk is nu het faillissement aangevraagd vanwege een schuld van meer dan $43 miljoen. Bestaande uit een hypotheek van $36 miljoen en een schuld van $7.5 miljoen bij honderden toeleverancies voor geleverde diensten zoals het gebruik van levende have in de Kerststal. De kerk is in het midden van de jaren '50 gesticht door dominee Robert H. Schuller Sr. Vele jaren ging het de kerk voor de wind en op zijn top keken er wekelijks 1.3 miljoen mensen uit 156 landen naar het programma. De economische recessie en de verminderde inkomsten via donaties zijn de kerk echter te veel geworden. Ondanks een massa-ontslag, de vermindering van het aantal stations dat Hour of Power uitzond en de verkoop van onroerend goed, zag men geen andere mogelijkheid dan het faillissement aan te vragen. Het bestuur heeft hoop dat men toch in afgeslankte vorm door kan gaan maar dat zal de toekomst moeten uitwijzen.

Tot slot voor de liefhebber alvast een tip voor het jaar 2011: De 10 beste aandelen. Vooral uit de wereld van de olie, chemicals en meststoffen. Met onze eigen Koninklijke Shell bij de toppers. Als je denkt dat je vermogen op deze manier te langzaam groeit is er een snellere manier om rijk te worden: gewoon gaan honkballen. Daarvoor hoef je alleen maar hard te slaan en zuiver te gooien. Dat levert al gauw een aantal miljoenen per jaar op. Met uitschieters tot $100 miljoen en meer, maar dan moet je wel accepteren dat je een jaar of acht bij dezelfde club zit. Je kunt het minder treffen :)

Een prettig weekend en tot volgende week.

Het Plezante Leven

Zaterdagavond zijn we naar de basketbalwedstrijd Minnesota Timberwolves tegen de Golden State Warriors geweest. De Timberwolves spelen in de Western Conference van de NBA. Het team blaast altijd zijn partijtje mee maar is zeker niet top - ook nu weer hangen ze in de onderste regionen van de competitie. Wel speelden ze afgelopen woensdag een sterke wedstrijd tegen de San Antonio Spurs, de leider in de Western Conference. Echter, ondanks een voorsprong van 21 punten gingen de Timberwolves uiteindelijk toch nog met 109-113 ten onder. Wij hadden voor de wedstrijd tegen de Warriors tickets voor de tweede ring. Goed betaalbaar maar je zit wel hoog in het stadion. Voordeel is dat je het geheel prima kunt overzien. Nadeel is dat veel van wat de cheerleaders te bieden hebben aan je voorbij gaat :) De wedstrijd ging gelijk op tot aan het einde van de derde periode waarin de Warriors duidelijk afstand namen. Pieter Jan meende dat de Timberwolves in die fase moe waren - blij om te horen dat hij zoveel vertrouwen heeft in ons team. Ik hield het er op dat het team gewoon niet goed genoeg is. Met een eindstand van 94-104 namen de Warriors de punten mee naar huis. Achteraf las ik dat onze coach Kurt Rambis teleurgesteld was in het team. Hij stelde dat er meer in had gezeten als het team meer inzet had getoond. Misschien had Pieter Jan dus toch gelijk. Ik heb ook alleen verstand van voetballen….

Saskia en Pieter Jan houden zich de gehele week met van alles en nog wat bezig. Zo had Els ze maandag meegenomen naar de sportschool. Toen Els de manager vertelde dat ze twee gasten uit Nederland op bezoek had kregen ze voor de komende twee weken een gratis visitorspas. Over service gesproken. Els heeft ze donderdag naar het Hyland Lake Park skigebied gebracht. Het was een grote dag voor Saskia: ze stond voor het eerst op de skies. Ze had zich opgegeven voor een cursus van drie lessen om de basis van het skiën onder de knie te krijgen. Pieter Jan heeft dat allemaal niet nodig: hij is een ervaren snowboarder. De eerste les ging Saskia goed af en het smaakt naar eigen zeggen naar meer. Tegen de avond gingen we naar downtown Minneapolis alwaar de Target Holidazzle Parade te bewonderen was. Een parade met mooie verlichte wagens omtrent sprookjesfiguren als Hans en Grietje, Kapitein Haak, Pinokkio en de Prinses op de Erwt. Met als slotstuk natuurlijk Santa Claus in zijn arreslee. Een leuke parade hoewel je je afvraagt waarom ze dit bij 10 graden onder nul doen. Niet te harden, helemaal niet als je rechtstreeks van je werk bent gekomen in je nette kloffie. Gelukkig had Els tickets gekocht in een verwarmde tent zodat het uiteindelijk nog wel vol te houden was. Na de parade zijn we naar Ichiban gegaan, een Japans Steak House en Sushi Bar in Minneapolis. Daar hebben we lekker rondom de bakplaat (het zogenaamde Teppanyaki) gezeten waar de kok met een verscheidenheid aan goocheltrucs en messentrekkerij alle registers opentrok om ons de lekkerste hapjes voor te schotelen. Heerlijk!

Het "Regular Firearm Deer Hunting Season" is het afgelopen weekend geëindigd. De oogst was naar schatting 171.000 deers, een stijging van 10% in vergelijking tot afgelopen jaar. Maar er worden niet alleen herten neergeschoten. Zo gaat er nogal eens wat mis: Een jongen van 16 die zichzelf in de voet knalde, een jonge vrouw wier boomstand in elkaar stortte, en een 52-jarige man die viel en zichzelf daarbij in de pols schoot. Wat te zeggen van het verhaal van Doug Gess en zijn enige zoon Jesse. Vader en zoon waren zich aan het voorbereiden voor de jacht toen Doug's geweer onverwacht afging terwijl hij het aan het laden was. De kogel doorboorde een kist in de laadbak van de pickup truck, vervolgde zijn weg door de cabinewand, dwars door de stoel om uiteindelijk Jesse, die in de auto zat te wachten op zijn vader, te raken. Toen vader Doug het gat in de rug van Jesse zag was het hem meteen duidelijk dat hij zijn zoon in de rechterlong had geraakt. Met gezinde spoed reden ze naar het ziekenhuis. Daar bleek dat de kogel door Jesse's long, diaphragma en lever was gegaan. Het had niet veel gescheeld of hij had het niet overleefd. Gelukkig wist de chirurg door tijdig ingrijpen Jesse van een gewisse dood te redden. Na drie weken was hij weer thuis om met zijn vader het Thanksgiving diner te vieren. Jagen blijft leuk...

Ondanks alle dalende statistieken is de VS nog altijd de economische wereldleider. Dit is opvallend als je de volgende ontnuchterende feiten leest: Van alle geïndustraliseerde landen staat de VS op plaats 18 als je kijkt naar het aantal studenten dat de studie afmaakt. Ze waren altijd nummer één. Het aantal buitenlandse studenten dat engineering en physical sciences studeert is groter dan het aantal Amerikaanse studenten. Het World Economic Forum plaatst de VS op de 48e plaats kijkend naar de kwaliteit van het mathematics en science onderwijs. Van alle patenten in de VS kwam 51% van buitenlandse bedrijven. Huwelijken in de VS zijn fragieler dan in de rest van de wereld. Ongeveer 40% van alle kinderen in de VS zijn buitenechtelijk. Om van de gigantische schuld maar niet te spreken. De vraag is dan ook waarom de VS nog steeds economisch leider is. Het simpele antwoord hierop lijkt "Amerikaans exceptionalisme". Ofwel in gewoon Nederlands: Innovation en Entrepreneurship. De positieve can-do mentaliteit heeft Amerika er altijd weer bovenop geholpen. We zullen zien hoe lang dat nog gaat duren met de enorme potentie van landen als China en India. De tijd zal het leren.

Steeds vaker lees je hier in de VS verhalen over "consuminderen", zie hier en hier. Een groeiend aantal Amerikanen komt tot het inzicht dat het extravagante consumentengedrag geen enkel doel dient: ze kopen niet alleen minder materialistische dingen, ze doen ook steeds meer afstand van zaken die ze al gekocht hebben. Terwijl de meeste jonge Amerikanen volgens traditie steeds meer verwerven, is die trend langzaam aan het veranderen in het van de hand doen van steeds meer spulletjes en weerstand bieden aan het doen van nieuwe aankopen. Sommigen gaan daarin zover dat ze het "The 100 Things Challenge" tot doel hebben gesteld. Dat wil zeggen, mensen die die uitdaging aangaan mogen slechts 100 dingen houden. Voor de meeste mensen betekent dat een drastisch ingrijpen in iemand's bezittingen. Als ik zie waarmee de dames vandaag weer thuiskwamen na een lange dag shoppen bij de Albertville Outlet Mall, dan ben ik bang dat deze trend volledig aan huize Berghuis voorbij zal gaan.

Na het ontslag van coach Brad Childress lijken de Minnesota Vikings zichzelf hervonden te hebben. In een leuke wedstrijd werden de Washington Redskins afgelopen zondag in eigen huis verslagen met 17-13. Nu maar hopen dat ze het positieve momentum kunnen doorzetten. Om het te vieren zijn we naar ons favoriete Italiaanse restaurant Buca di Beppo geweest. Komende zondag komt Sinterklaas volgens verwachting ook hier nog even langs voordat hij weer naar Spanje afreist. Daarna is het nog een aantal weken tot de Kerst. Dat de Kerst er aan zit te komen blijkt uit het feit dat mijn radiozender, 102.9 Lite FM met Kevin en Cheryl, als "Twin Cities Official Christmas Station" al een aantal weken kerstliedjes aan het draaien is. Zo heb ik Bing Crosby's White Christmas inmiddels alweer 27 keer langs horen komen. Wat een lol. Wel is het vrijwel zeker dat we een witte Kerst gaan krijgen. We mogen namelijk morgenvroeg de driveway en de sidewalk weer schoonvegen van een mooie laag sneeuw. Het is in de loop van vandaag gaan sneeuwen en volgens de verwachting ligt er morgenvroeg tussen de 10 en 20 (cm). Gelukkig hoef ik dit keer niet zelf te schuiven: Pieter Jan mag aan de bak :)

Prettig weekend en tot volgende week.