Ga Toch Weg, Man!

De laatste weken staan de Amerikaanse media bol met verhalen over Jeremy Lin. Lin, een 23-jarige Amerikaan van Taiwanese ouders, was student aan het prestigieuze Harvard. Maar naast dat hij slim is kan hij ook goed basketballen. De 1,91 meter lange guard wist dan ook een contract bij Golden State Warriors te bemachtigen. Een echte doorbraak bleef echter uit. In december van het afgelopen jaar maakte Lin de overstap naar de New York Knicks. De Knicks waren op zoek naar versterking in de breedte en besloten Lin een bescheiden contract aan te bieden. Door afwezigheid van een aantal basisspelers moest Lin begin deze maand, noodgedwongen, voor het eerst in de basis. Vanaf dat moment wonnen de Knicks wedstrijd na wedstrijd. Zo overklaste Lin Kobe Bryant in het duel met Los Angeles Lakers, en ook onze eigen Minnesota Timberwolves gingen onderuit tegen Lin en de Knicks. Lin’s droomverhaal leidde tot een krankzinnige "Lin-sanity" hype zoals dat alleen in Amerika kan. Basketbalsterren als LeBron James, Kobe Bryant en Kevin Durant staan momenteel in de schaduw van Jeremy Lin. Shirtjes met het nummer 17 en de naam van Lin zijn niet aan te slepen bij Madison Square Garden, het onderkomen van New York Knicks. Gisteravond kwam er een voorlopig eind aan het sprookje: na zeven keer winst op rij verloren de Knicks weer eens een keer. Een droomverhaal voor Lin maar het blijkt maar weer: Soms heb je wat geluk nodig in het leven.

Marissa en Leonie hebben maandag vrij in verband met President’s Day. Dit is een feestdag in de VS die oorspronkelijk was bedoeld om de verjaardag van de 1e president, George Washington op 22 februari, te vieren. Tegenwoordig is deze dag, die nu altijd op de 3e maandag van februari valt, ter ere van alle Presidenten van de VS. Ik vroeg me natuurlijk af hoe het kan dat alle scholen vrijaf zijn op President’s Day en dat wij gewoon aan het werk moeten. Het blijkt zo te zijn dat bedrijven kunnen kiezen om hun medewerkers vrij te geven op Martin Luther King Day (3e maandag van januari) òf op President’s Day (3e maandag van februari). Medtronic heeft er voor gekozen om ons vrij te geven op MLK Day. Weten jullie dat ook weer.

Marissa had gisteren een tennistoernooi in Lakeville. Dat ligt niet naast de deur: zo’n 40 mijl ofwel een klein uur rijden. Het toernooi vond plaats bij een LifeTime Fitness. Een soort HealthCity maar dan groter: het was een gigantisch fitness complex met alleen voor de tennissers al 12 banen. De eerste wedstrijd was om 5 uur, de tweede om 9 uur. Nadat Marissa de 1e wedstrijd had verloren kwam ze ook in de 2e wedstrijd op achterstand. George (Marissa’s vriendje) was ook mee en merkte terloops op "If I give her advice she starts yelling at me". "I am not surprised George..." was mijn response "...she got that from her mother". Dat had ik niet moeten zeggen. Volgens Leonie heeft Marissa dat toch echt van mij. Leonie wist me fijntjes te herinneren aan mijn "ON verhaal". In mijn jeugd – ik schat dat ik een jaar of 14 was – moesten we een keer bij ON in Almelo voetballen. Ik kan me niet meer alle details herinneren maar weet wel dat ik die dag stopper stond en dat we achter stonden. Het liep dus niet zoals het moest en dat kwam de stemming niet ten goede. Langs de kant stond een onbekende man de wedstrijd geïnteresseerd te volgen waarbij hij zelfs zo nu en dan notities maakte. Tijdens een dood spelmoment, terwijl ik stond te wachten op de bal voor een doelschop die ik zou gaan nemen, sprak de man me aan om advies te geven. In de veronderstelling dat hij supporter van ON was zat ik daar al helemaal niet op te wachten. "Ga toch weg, man" was mijn reactie. Achteraf werd ons verteld dat het een scout van FC Twente was. Dat was het einde van mijn carrière...

Sinds we hier zijn komen wonen wordt er al gediscussiëerd over de bouw van een nieuw Vikings stadion (zie hier en hier). Het contract van de Vikings met het huidige onderkomen, de Metrodome, loopt ten einde en men was naarstig op zoek naar modernisering. Dat klinkt allemaal leuk maar in deze economisch zware tijden is natuurlijk de eerste vraag: Wie gaat dat betalen? De druk werd opgevoerd met het feit dat er in Los Angeles een mooi nieuw stadion wordt gebouwd waarvoor men nog op zoek is naar een NFL team. Maar nu lijkt dan toch eindelijk de kogel door de kerk: Er is een voorlopig accoord voor de bouw van een nieuw stadion in Minneapolis. Kosten: $975 miljoen. Als volgt te verdelen: $150 miljoen voor de stad Minneapolis, $398 miljoen voor de staat Minnesota, en $427 miljoen voor de eigenaren van de Vikings. Daarnaast gaat de stad $180 miljoen bijdragen in de operationele kosten voor de komende 30 jaar. Het nieuwe stadion zal vlak naast het oude gebouwd worden. Eerder was er nog sprake van dat het nieuwe stadion naast de Basilica van St. Mary zou verrijzen. Stel je voor: Aan de ene kant de zondagsrust respecterende kerkgangers, aan de andere kant de luidruchtige tailgating party van de Vikings supporters met bier, barbecue en dance music. Gelukkig voor de pastoor is dat dus nu van de baan.

Wat lees ik nu weer: Nederland opnieuw in een recessie. Met als belangrijkste oorzaak een verdere daling in consumptie door huishoudens. Ofwel jullie besteden te weinig. Nog even zuunig als altijd. Weinig zin om de centen uit te geven. Kijke, kijke en nie kope. In plaats van de economie te stimuleren gaan we ons lopen afvragen of we het allemaal wel nodig hebben. Dat helpt natuurlijk nie echt. Doe net als in de VS: Schaf zo veel mogelijk credit cards aan en zorg dat je maximaal uitgeeft. Niet te moeilijk over doen, je leeft immers maar één keer. En als je in de problemen komt ga je gewoon samen in therapie...

Tot slot een bijdrage van Els: Een paar weken geleden had Harry op zijn werk een vrijwilligersbeurs. Allerlei instanties en organisaties die op zoek zijn naar vrijwilligers konden zich daar presenteren. Harry nam mij mee om te kijken of er wellicht iets interessants voor mij aanwezig zou zijn. Ik ben op dit moment wel vrijwilligerswerk aan het doen op de school van Leonie, maar dat is erg onregelmatig en de taken die je moet verrichten zijn soms erg saai. Zo kwam ik dus bij Medtronic in contact met medewerkers van het Courage Center, dat is een revalidatiecentrum in Minneapolis op een half uur rijden bij ons vandaan. Nadat ik had verteld over mijn achtergrond, sociaal verpleegkundige en wijkverpleegkundige, werd men gelijk enthousiast en werd er gezegd dat ze een mooie vrijwilligerspositie voor mij beschikbaar hadden. Het centrum zocht namelijk mensen voor het Healthcare Home Volunteer Team. Ter ondersteuning van het Thuiszorgteam ga je mensen thuis bezoeken en helpen om hun sociale leven weer op de rit te krijgen na een (intensieve) revalidatie in het cenrum zelf. Tevens assisteer je de client met telemedicine (skype) contact met de medische staf in het revalidatiecentrum, zodat een duur bezoek aan de kliniek zelf kan worden bespaard en de client toch onder controle blijft. De bedoeling is dat de client dit uiteindelijk zelf kan en dat de vrijwilliger overbodig wordt. Het klonk allemaal erg aantrekkelijk en na een verplichte informatieavond en een "sollicitatiegesprek", ben ik afgelopen dinsdag begonnen aan een training. Ik moet 6 dinsdagochtenden naar het Courage Centrum en krijg daar een training samen met 7 andere dames. Daarna krijg je een client toegewezen die je gemiddeld een keer in de week gaat bezoeken. De eerste indruk is erg leuk, het ligt natuurlijk in mijn vakgebied en het revalidatiecentrum pakt het heel serieus en professioneel aan. Meer info kun je hier vinden.

Een prettig weekend en tot volgende week.