Afgelopen zaterdag was Marissa jarig. Ze is 13 jaar geworden. Om 7 uur stonden we volgens traditie aan het bed het Lang-zal-ze-leven te zingen. Ze heeft een rechtuit tang gekregen (zoiets als een krultang maar dan om de krullen er uit te halen), een cadeaubon voor een bikini, een leesboek, body lotions, shower gels, en vele verjaardagskaarten. Op zaterdagavond zijn we uit eten geweest naar El Rodeo, een Mexicaans restaurant in Maple Grove, en aansluitend naar de bioscoop. Zondag zijn we voor de gein naar downtown Minneapolis gereden waar we Marissa's Bakery hebben opgezocht, een bakkerij gerund door een Mexicaanse familie. Daar hadden ze allerlei exotische broodjes maar ook het gewone assortiment zoals lekkere appelflappen. Ik heb een puddingbroodje gegeten, heerlijk.Hockey (ofwel ijshockey) is een grote sport in 
Noord-Amerika, zowel in Canada als in de VS. Dat de hockeyfinales van mannen en vrouwen tussen de aartsrivalen Canada en de VS ging was voor deze landen dan ook een absoluut hoogtepunt van de Olympische Winterspelen. Vergelijkbaar met een finale op het WK voetbal tussen Nederland en Duitsland. De finale bij de mannen op zondag was met 27.6 miljoen kijkers zelfs de best bekeken hockeywedstrijd van de laatste dertig jaar. Het was voor de VS dan ook erg zuur dat Canada in beide finales met de eer ging strijken. Ik heb het laatste deel van de mannen finale gezien en ik moet zeggen dat het erg spannend was. Voor wie het niet gezien heeft: Canada leidde met 2-1 tot de VS 24 seconden voor het einde van de reguliere speeltijd gelijk maakte. In de overtime (verlenging) scoorde Canada de verlossende Golden Goal en verzekerde zich daarmee van het goud. Dat vond men hier niet fijn. "This is a big deal for us" zei Janelle, mijn secretaresse, tegen mij. A dream comes true voor de Canadezen. Het is ze van harte gegund.
Onze trip naar Hawaii van 22 maart tot 3 april is inmiddels in detail gepland. We zullen drie van de acht eilanden bezoeken, in de volgorde Oahu (met hoofdstad Honolulu), The Big Island of Hawaii en Maui voor respectievelijk 5, 3 en 4 dagen. Op 29 maart gaan we 's morgens op de koffie bij Earl Bakken, de oprichter van Medtronic. Nadat Earl met pensioen is gegaan is hij op The Big Island of Hawaii gaan wonen waar hij een naar verluid mooi stekkie heeft dat uitkijkt over de Kiholo Bay. Earl is een bekende persoonlijkheid op Hawaii, is betrokken bij vele initiatieven en heeft een hoofdrol gespeeld in de 
totstandkoming van het North Hawaii Community Hospital op The Big Island. Dat schijnt niet zomaar een ziekenhuis te zijn: The vision was that of "not just another hospital" but to be the most healing hospital in the world. We gaan het zien want er is voor Els en mij ook een bezoek aan het ziekenhuis geregeld. Inmiddels is het aftellen begonnen. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we afgelopen zaterdag, na de zware aardbeving in Chili, de Tsunami waarschuwing voor Hawaii met meer dan gemiddelde belangstelling hebben gevolgd. Met de huidige moderne communicatiemiddelen konden we het hele gebeuren tot in detail volgen op CNN. Gelukkig bleef de schade tot een minimum beperkt. Voor de echte surfer was het zelfs een waar feest. Aloha!
Een tijdje geleden was er een nationale inzamelingsactie in Nederland voor Haïti waar ruim 80 miljoen EURO werd ingezameld. Een paar dagen later las ik op nu.nl dat een vergelijkbare actie in de VS 40 miljoen EURO had opgebracht. De suggestie die hier van uit zou kunnen gaan is dat de VS minder aandacht zou hebben voor dit soort catastrofes. Niets is echter minder waar. Ik heb de indruk dat in de VS minstens zo veel wordt gedaan aan community support and good citizenship dan in Nederland. Laat ik twee voorbeelden geven om dit te onderschrijven. Ten eerste, Medtronic alleen heeft 2.5 miljoen dollar gedoneerd aan de ramp in Haïti. Dat is gebeurd in de vorm van geld, voedsel, medische hulpmiddelen, medewerkers die op kosten van Medtronic ter plaatse vrijwilligerswerk verrichten, enzovoort. Ten tweede, deze week werden de resultaten bekend van de Medtronic Minnesota FoodShare Campaign. Deze campagne is bedoeld om mensen te steunen die op of onder de armoedegrens leven. In 2009 had bijna 14 procent van de huishoudens in Minnesota niet genoeg geld om voedsel te kopen. Alleen al binnen Medtronic is maar liefst $486.000 voor deze campagne ingezameld. Dit zijn slechts twee van de vele voorbeelden die bewijzen dat er hier veel aandacht is voor ondersteuning van de gemeenschap en dat men erg genereus is. Waarvan akte.
Afgelopen woensdag speelde het Nederlands Elftal vriendschappelijk tegen de Verenigde Staten.
Ik heb het niet live gezien maar volgens de berichten op internet hebben we een aardige wedstrijd gespeeld en verdiend met 2-1 gewonnen. Het was opvallend dat er slechts één collega tegen me is begonnen over deze wedstrijd. Dat is niet omdat de anderen slecht tegen hun verlies kunnen; ze hebben er gewoon geen weet van. Voetbal speelt hier geen enkele rol van betekenis en in de media wordt er geen aandacht aan besteed. De komst van Blaise N'Kufo naar de Seattle Sounders zal daar helaas niets aan veranderen. Voor een voetbalfan als ik is dat niet zo mooi. Ik hoop dat het WK in Zuid-Afrika een betere coverage krijgt anders ga ik niet veel live meemaken van het toernooi.
Over sport gesproken, het is wel bekend dat sport hier big business is. Zo hebben de meeste NFL teams (teams uit de hoogste divisie van het American football) een private eigenaar wiens doel het is om zoveel mogelijk geld te verdienen via TV rechten, merchandise en entreegelden. De teams zijn dan ook niet gebonden aan de stad waar ze spelen. Het is zelfs meerdere keren voorgekomen dat een eigenaar, vaak op basis van financiële motieven, besloot om zijn team te verplaatsen naar een andere stad. Dat kun je je in Nederland toch niet voorstellen: Ajax die gaat spelen in Amersfoort, of SC Heerenveen die zich laat verlokken tot Apeldoorn. Zelfs het idee om FC Twente en Heracles in één stadion in de buurt van Borne te laten spelen werd een aantal jaren geleden meteen naar de prullenmand verwezen. Onbespreekbaar. Ook een voetbalploeg als Chelsea, in privébezit van de Rus Abramovich, zie ik niet zo maar uit London verdwijnen. Hier kan het gewoon - heel apart.
Bovenstaande vormt de achtergrond voor de missie van miljardair Ed Roski. Roski, inmiddels 71, is bestuursvoorzitter van Majestic Realty Co., een makelaardij in onroerend goed die 7 miljoen vierkante meter voornamelijk industriëel onroerend goed bezit. Al 13 jaar lang probeert Roski een NFL team naar Los Angeles te lokken. Los Angeles heeft namelijk geen NFL team meer nadat zowel de Raiders als de Rams de stad verlieten in 1995. Het belangrijkste lokmiddel om een team-eigenaar over te halen zijn team te verplaatsen is natuurlijk een aantrekkelijk stadion. Roski heeft dan ook jarenlang geprobeerd om toestemming te krijgen voor de bouw van een multifunctioneel stadion van $800 miljoen in LA. Dat is heel lang tegengehouden maar nu is de kogel toch door de kerk: Gouverneur Arnold Schwarzenegger himself heeft een wet getekend die alle bezwaren tegen de bouw van het stadion nietig verklaard. Ongehoord volgens de tegenstanders. Maar Schwarzenegger kon wel een meevaller gebruiken want de staat Californië staat er met een begrotingstekort van $20 miljard heel slecht voor. De meevaller zit 'm vooral in werkgelegenheid: het stadion brengt 6700 vaste en 12000 tijdelijke banen met zich mee. Het zal je niet verbazen dat Roski meer dan $100.000 heeft gedoneerd aan de campagnekas van Schwarzenegger. Voor wat hoort wat, nietwaar. Nu deze horde genomen is kan Roski zich richten op het lokken van een NFL team eigenaar. Het zal mij een zorg zijn wie hij overhaalt zolang het maar niet de Minnesota Vikings is.
Deze week stond er in de lokale krant een leuk verhaal over het bejaarde echtpaar Marlow en Frances Cowan, respectievelijk 91 en 85 jaar. Het begon toen Marlow naar de Mayo Clinic moest
voor een controle. Terwijl ze zaten te wachten zagen ze in het atrium een piano staan met een bordje erbij waarop bezoekers werden uitgenodigd om een deuntje te spelen. Omdat de Cowans regelmatig optreden in ziekenhuizen, bejaardencentra en scholen, voelden ze geen enkele schroom en namen plaats achter de piano. Terwijl ze bezig waren pakte een mevrouw haar camera en plaatste de video uiteindelijk op Youtube. Dat werd zo'n hit dat de Cowan's vele telefoontjes van onbekende mensen kregen die zeiden dat ze het stel op Youtube hadden gezien. De Cowan's hadden echter nog nooit van Youtube gehoord. Toen ze werd verteld dat er al 6 miljoen mensen naar hun optreden hadden gekeken antwoordde Marlow: "Wow! People must not have much to do". Inmiddels is het stel ook al in de TV show "Good Morning America" geweest. Marlow: "They flew us out to New York. Imagine: Traveling that far just to play the piano". Schitterend, het lijkt wel Twentse nuchterheid. Het Youtube filmpje is hier te zien. Let vooral op die ouwe snoeper - wat een lol.
We gaan weer de goeie kant op: we hebben de gehele week een strak blauwe lucht gehad en de gemiddelde temperatuur overdag was in de high 30's, dat wil zeggen een paar graden boven het vriespunt. De sneeuw smelt dan ook gestaag. De oranje paaltjes die de kant van de weg en het voetpad moeten aangeven komen weer boven de sneeuw uit, het gras komt langzaam tevoorschijn, en de vogels beginnen weer te fluiten. Dat is ook het moment waarop je de mensen weer buiten ziet. Zie ik ze 's morgens in de auto nog met de muts op, in het weekend bij een paar graden boven nul lopen de echte bikkels alweer in de korte broek. Mij nog niet gezien.
Prettig weekend en tot volgende week.
Noord-Amerika, zowel in Canada als in de VS. Dat de hockeyfinales van mannen en vrouwen tussen de aartsrivalen Canada en de VS ging was voor deze landen dan ook een absoluut hoogtepunt van de Olympische Winterspelen. Vergelijkbaar met een finale op het WK voetbal tussen Nederland en Duitsland. De finale bij de mannen op zondag was met 27.6 miljoen kijkers zelfs de best bekeken hockeywedstrijd van de laatste dertig jaar. Het was voor de VS dan ook erg zuur dat Canada in beide finales met de eer ging strijken. Ik heb het laatste deel van de mannen finale gezien en ik moet zeggen dat het erg spannend was. Voor wie het niet gezien heeft: Canada leidde met 2-1 tot de VS 24 seconden voor het einde van de reguliere speeltijd gelijk maakte. In de overtime (verlenging) scoorde Canada de verlossende Golden Goal en verzekerde zich daarmee van het goud. Dat vond men hier niet fijn. "This is a big deal for us" zei Janelle, mijn secretaresse, tegen mij. A dream comes true voor de Canadezen. Het is ze van harte gegund.
Onze trip naar Hawaii van 22 maart tot 3 april is inmiddels in detail gepland. We zullen drie van de acht eilanden bezoeken, in de volgorde Oahu (met hoofdstad Honolulu), The Big Island of Hawaii en Maui voor respectievelijk 5, 3 en 4 dagen. Op 29 maart gaan we 's morgens op de koffie bij Earl Bakken, de oprichter van Medtronic. Nadat Earl met pensioen is gegaan is hij op The Big Island of Hawaii gaan wonen waar hij een naar verluid mooi stekkie heeft dat uitkijkt over de Kiholo Bay. Earl is een bekende persoonlijkheid op Hawaii, is betrokken bij vele initiatieven en heeft een hoofdrol gespeeld in de 
totstandkoming van het North Hawaii Community Hospital op The Big Island. Dat schijnt niet zomaar een ziekenhuis te zijn: The vision was that of "not just another hospital" but to be the most healing hospital in the world. We gaan het zien want er is voor Els en mij ook een bezoek aan het ziekenhuis geregeld. Inmiddels is het aftellen begonnen. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we afgelopen zaterdag, na de zware aardbeving in Chili, de Tsunami waarschuwing voor Hawaii met meer dan gemiddelde belangstelling hebben gevolgd. Met de huidige moderne communicatiemiddelen konden we het hele gebeuren tot in detail volgen op CNN. Gelukkig bleef de schade tot een minimum beperkt. Voor de echte surfer was het zelfs een waar feest. Aloha!Een tijdje geleden was er een nationale inzamelingsactie in Nederland voor Haïti waar ruim 80 miljoen EURO werd ingezameld. Een paar dagen later las ik op nu.nl dat een vergelijkbare actie in de VS 40 miljoen EURO had opgebracht. De suggestie die hier van uit zou kunnen gaan is dat de VS minder aandacht zou hebben voor dit soort catastrofes. Niets is echter minder waar. Ik heb de indruk dat in de VS minstens zo veel wordt gedaan aan community support and good citizenship dan in Nederland. Laat ik twee voorbeelden geven om dit te onderschrijven. Ten eerste, Medtronic alleen heeft 2.5 miljoen dollar gedoneerd aan de ramp in Haïti. Dat is gebeurd in de vorm van geld, voedsel, medische hulpmiddelen, medewerkers die op kosten van Medtronic ter plaatse vrijwilligerswerk verrichten, enzovoort. Ten tweede, deze week werden de resultaten bekend van de Medtronic Minnesota FoodShare Campaign. Deze campagne is bedoeld om mensen te steunen die op of onder de armoedegrens leven. In 2009 had bijna 14 procent van de huishoudens in Minnesota niet genoeg geld om voedsel te kopen. Alleen al binnen Medtronic is maar liefst $486.000 voor deze campagne ingezameld. Dit zijn slechts twee van de vele voorbeelden die bewijzen dat er hier veel aandacht is voor ondersteuning van de gemeenschap en dat men erg genereus is. Waarvan akte.
Afgelopen woensdag speelde het Nederlands Elftal vriendschappelijk tegen de Verenigde Staten.
Ik heb het niet live gezien maar volgens de berichten op internet hebben we een aardige wedstrijd gespeeld en verdiend met 2-1 gewonnen. Het was opvallend dat er slechts één collega tegen me is begonnen over deze wedstrijd. Dat is niet omdat de anderen slecht tegen hun verlies kunnen; ze hebben er gewoon geen weet van. Voetbal speelt hier geen enkele rol van betekenis en in de media wordt er geen aandacht aan besteed. De komst van Blaise N'Kufo naar de Seattle Sounders zal daar helaas niets aan veranderen. Voor een voetbalfan als ik is dat niet zo mooi. Ik hoop dat het WK in Zuid-Afrika een betere coverage krijgt anders ga ik niet veel live meemaken van het toernooi. Over sport gesproken, het is wel bekend dat sport hier big business is. Zo hebben de meeste NFL teams (teams uit de hoogste divisie van het American football) een private eigenaar wiens doel het is om zoveel mogelijk geld te verdienen via TV rechten, merchandise en entreegelden. De teams zijn dan ook niet gebonden aan de stad waar ze spelen. Het is zelfs meerdere keren voorgekomen dat een eigenaar, vaak op basis van financiële motieven, besloot om zijn team te verplaatsen naar een andere stad. Dat kun je je in Nederland toch niet voorstellen: Ajax die gaat spelen in Amersfoort, of SC Heerenveen die zich laat verlokken tot Apeldoorn. Zelfs het idee om FC Twente en Heracles in één stadion in de buurt van Borne te laten spelen werd een aantal jaren geleden meteen naar de prullenmand verwezen. Onbespreekbaar. Ook een voetbalploeg als Chelsea, in privébezit van de Rus Abramovich, zie ik niet zo maar uit London verdwijnen. Hier kan het gewoon - heel apart.
Bovenstaande vormt de achtergrond voor de missie van miljardair Ed Roski. Roski, inmiddels 71, is bestuursvoorzitter van Majestic Realty Co., een makelaardij in onroerend goed die 7 miljoen vierkante meter voornamelijk industriëel onroerend goed bezit. Al 13 jaar lang probeert Roski een NFL team naar Los Angeles te lokken. Los Angeles heeft namelijk geen NFL team meer nadat zowel de Raiders als de Rams de stad verlieten in 1995. Het belangrijkste lokmiddel om een team-eigenaar over te halen zijn team te verplaatsen is natuurlijk een aantrekkelijk stadion. Roski heeft dan ook jarenlang geprobeerd om toestemming te krijgen voor de bouw van een multifunctioneel stadion van $800 miljoen in LA. Dat is heel lang tegengehouden maar nu is de kogel toch door de kerk: Gouverneur Arnold Schwarzenegger himself heeft een wet getekend die alle bezwaren tegen de bouw van het stadion nietig verklaard. Ongehoord volgens de tegenstanders. Maar Schwarzenegger kon wel een meevaller gebruiken want de staat Californië staat er met een begrotingstekort van $20 miljard heel slecht voor. De meevaller zit 'm vooral in werkgelegenheid: het stadion brengt 6700 vaste en 12000 tijdelijke banen met zich mee. Het zal je niet verbazen dat Roski meer dan $100.000 heeft gedoneerd aan de campagnekas van Schwarzenegger. Voor wat hoort wat, nietwaar. Nu deze horde genomen is kan Roski zich richten op het lokken van een NFL team eigenaar. Het zal mij een zorg zijn wie hij overhaalt zolang het maar niet de Minnesota Vikings is.Deze week stond er in de lokale krant een leuk verhaal over het bejaarde echtpaar Marlow en Frances Cowan, respectievelijk 91 en 85 jaar. Het begon toen Marlow naar de Mayo Clinic moest
voor een controle. Terwijl ze zaten te wachten zagen ze in het atrium een piano staan met een bordje erbij waarop bezoekers werden uitgenodigd om een deuntje te spelen. Omdat de Cowans regelmatig optreden in ziekenhuizen, bejaardencentra en scholen, voelden ze geen enkele schroom en namen plaats achter de piano. Terwijl ze bezig waren pakte een mevrouw haar camera en plaatste de video uiteindelijk op Youtube. Dat werd zo'n hit dat de Cowan's vele telefoontjes van onbekende mensen kregen die zeiden dat ze het stel op Youtube hadden gezien. De Cowan's hadden echter nog nooit van Youtube gehoord. Toen ze werd verteld dat er al 6 miljoen mensen naar hun optreden hadden gekeken antwoordde Marlow: "Wow! People must not have much to do". Inmiddels is het stel ook al in de TV show "Good Morning America" geweest. Marlow: "They flew us out to New York. Imagine: Traveling that far just to play the piano". Schitterend, het lijkt wel Twentse nuchterheid. Het Youtube filmpje is hier te zien. Let vooral op die ouwe snoeper - wat een lol.
We gaan weer de goeie kant op: we hebben de gehele week een strak blauwe lucht gehad en de gemiddelde temperatuur overdag was in de high 30's, dat wil zeggen een paar graden boven het vriespunt. De sneeuw smelt dan ook gestaag. De oranje paaltjes die de kant van de weg en het voetpad moeten aangeven komen weer boven de sneeuw uit, het gras komt langzaam tevoorschijn, en de vogels beginnen weer te fluiten. Dat is ook het moment waarop je de mensen weer buiten ziet. Zie ik ze 's morgens in de auto nog met de muts op, in het weekend bij een paar graden boven nul lopen de echte bikkels alweer in de korte broek. Mij nog niet gezien.Prettig weekend en tot volgende week.
No comments:
Post a Comment