Vliegen per Pond

Donderdag 15 april 2010 was de deadline om de VS belastingaangifte voor 2009 op te sturen. Er zijn hier twee aangiftes: US Tax en Minnesota State Tax. In 2009 heb ik het gehele jaar in de VS gewerkt en ook was ons hoofdverblijf in de VS waarmee we in de VS belastingplichtig zijn voor ons (wereld)inkomen. We hebben in Nederland echter ook nog een aantal bezittingen zoals bankrekeningen, lijfrenteverzekeringen en aandelen. Dat maakte de aangifte er niet eenvoudiger op. Gelukkig bereidde Deloitte het allemaal voor zodat ik het niet zelf hoefde uit te pluizen. Maar omdat ik uiteindelijk verantwoordelijk ben voor een juiste aangifte moest ik het werk van Deloitte wel controleren. Dat viel eerlijk gezegd niet mee. Laat niemand tegen mij ooit nog eens klagen over het ingewikkelde Nederlandse aangifteformulier. Het is een verademing vergeleken met de US tax forms. Hoe kan je iets dat in de basis simpel is zo complex maken. Ik ben de afgelopen dagen verscheidene uren bezig geweest om de aangifte van Deloitte te controleren. Het Income Tax formulier zelf bestaat uit slechts 2 pages maar met alle bijlages is mijn US Tax aangifte uiteindelijk 43 pages en de Minnesota versie 42 pages. De te downloaden handleiding van 174 pages helpt wel om wat meer inzicht te krijgen. Maar desondanks blijft het een puzzel. Gelukkig ziet het er naar uit dat we nog wat terug krijgen - dat heb ik wel verdiend ook…

Maandag was de dag waar veel baseball fans in Minnesota meer dan 25 jaar op hadden gewacht: het nieuwe Target Field stadium van de Minnesota Twins werd geopend. De Minnesota Twins speelden tot nu toe in de Metrodome. Dit stadion uit 1982, met een dak van teflon-gecoat fiberglas en een veld van superturf (kunstgras), leek wel op een grote tennishal. Toendertijd was bewust gekozen voor een overdekt stadion in verband met de lange winters in Minnesota. Veel fans hadden echter een haat-liefde verhouding met dit stadion want baseball dien je in de open lucht te spelen. Iedereen had dan ook maandagmiddag vrij genomen voor de Grand Opening van het Target Field. Met een stralend blauwe lucht, een kort geschoren grasmat, een volle bak met 38.000 fans en de Boston Red Sox als tegenstander konden de Twins zich geen mooiere opening voorstellen. Na een 5-2 overwinning kon de dag helemaal niet meer stuk. Opvallend was vooral dat de wedstrijd op een doordeweeks middag werd gespeeld. Dat kan ik me in Nederland niet voorstellen: een belangrijke voetbalwedstrijd die op een doordeweekse middag wordt gespeeld. Wat betreft de Metrodome: De Minnesota Vikings spelen er hun wedstrijden nog maar die zijn ook al druk bezig met plannen voor een nieuw football stadion. Het zal dan ook vast niet lang meer duren voordat de Medtrodome neergehaald wordt zoals dat afgelopen week gebeurde met het stadion van de Dallas Cowboys, zie hier en hier.

Op 12 mei 1995 zijn we in het Dorset Mansion House in Borne getrouwd. De ceremonie werd geleid door de heer Grooten, in die tijd ambtenaar van de burgerlijke stand in Borne. Nadat het officiële gedeelte was afgehandeld begon hij zijn toespraak waarin hij de nodige persoonlijke gegevens van ons had verwerkt. Tijdens die toespraak sprak hij ons op een bepaald moment echter aan met Erik en Esther. Als ons iets helder is bijgebleven van die ceremonie dan is het wel dié verspreking van de ambtenaar. Waarom vertel ik dit nu? Bij sommige restaurants hier wordt je naam gevraagd, bijvoorbeeld als je moet wachten totdat er een tafel vrijkomt, zodat ze je kunnen oproepen als het zover is. Het is me het afgelopen jaar al een keer of vijf overkomen dat wanneer ik mijn naam zeg dat ze niet Harry maar Eric noteren. Zeker in een rumoerige omgeving wil het nog wel eens misgaan. Nu ik er zo over nadenk kan dat geen toeval zijn. Misschien hebben mijn ouders me gewoon de verkeerde naam gegeven en had ik Erik moeten heten. Toch is de verwarring ook weer niet zo verwonderlijk, Dirty Harry en Erik Engerd liggen wel erg dicht bij elkaar...

Groot in het nieuws deze week was het plan van een luchtvaartmaatschappij om een vergoeding te gaan vragen voor hand bagage. Spirit Airlines in Florida kondigde dinsdag aan dat het tussen $20 en $45 gaat vragen voor hand bagage die niet onder de stoel past. Zelfs de politiek is er bovenop gesprongen en wil een wet introduceren die dit soort praktijken verbiedt. Maar dit lijkt me een logische volgende stap in de zoektocht van vliegtuigmaatschappijen naar extra inkomstenbronnen of bezuinigingen. Het is ons de laatste jaren al een paar keer overkomen dat we $15 moesten betalen voor een koffer die we in lieten checken. Ook wilde men ons de laatste keer laten betalen voor het feit dat Els' koffer 2 (lbs) boven het maximum van 50 (lbs) zat, terwijl die van mij even daarvoor op 42 (lbs) was blijven steken en dus nog 8 (lbs) over had. Door wat over te pakken was de dame achter de balie tevredengesteld. Terwijl er vervolgens in het vliegtuig iemand achter ons zat die schoon aan de haak minstens twee keer mijn gewicht van 157 (lbs) woog. Ik kan begrijpen dat men naar redelijkheid moet betalen - immers hoe meer gewicht je meeneemt hoe meer het kost om je de lucht in te krijgen. Maar voer dat dan verder door: vraag gewoon een prijs per pond (of (lbs)) die de lucht in moet. Daarmee word je voordat je instapt met al je bagage op een weegschaal gezet en de prijs van je ticket wordt op dat moment vastgesteld. Net als bij de groenteboer. Ik garandeer dat het probleem van overgewicht in de VS binnen een aantal jaren is verholpen...

Vandaag ben ik naar een ziekenhuis in St. Paul geweest om een dag mee te lopen in het Electro Physiology Lab (EP Lab). In een EP Lab wordt het electrisch geleidingssysteem van het hart van een patiënt onderzocht, ook wel EP Studies genoemd. Daarnaast vinden er AF Ablaties, en implantaties van IPG (pacemaker), ICD en CRT devices plaats. Om dat allemaal te ondersteunen staat er centraal in het lab een systeem dat realtime röntgenbeelden produceert. Daarnaast veel andere randapparatuur. Het was een drukke dag en dat kwam goed uit want daar was ik voor gekomen. In totaal werden er 7 procedures uitgevoerd, drie IPG implantaties, één ICD implantatie, één AF Ablatie, één ICD vervanging (de oude ICD moest vervangen worden in verband met een lege batterij), één draad vervanging (de oude draad was gebroken waardoor er een nieuwe draad nodig was), en een EP Study. Een hele lange dag, van 8 uur 's morgens tot 7 uur 's avonds. Met veel wachten: het duurt namelijk even voordat de patiënt zover is dat de cardioloog kan beginnen, en om na de procedure alles weer te hechten en af te koppelen. Maar ook met veel bloed en de lucht van verbrand vlees. Een geïmplanteerd device zit vaak in de buurt van het sleutelbeen onder de huid. Om het daar te krijgen moet je ruimte creëren en dat betekent snijden en branden (ofwel electrocautery). Als ik mag kiezen heb ik toch liever de geur van een stukje vlees op de barbecue...

Het wordt nu wel heel benauwd voor FC Twente. Ik neem aan dat Feyenoord en Heracles ons dit weekend gaan matsen want wie wil er nu dat Ajax kampioen wordt... We zullen zien. Prettig weekend.