Siberië Express van Moskou naar Vladivostok, om er maar een paar te noemen. Je kunt er ook voor kiezen om de Route 66 te rijden, de bijna 4000 km lange historische autoweg van Chicago naar Los Angeles die ook wel bekend staat als The Main Street of America. Sommigen stellen zich tot doel om alle 50 staten van de VS te bezoeken. Er zijn er die dat in een maand willen doen, anderen trekken er vijf jaar voor uit, weer anderen maken het een lifetime goal. Toen we tijdens de vakantie in een souvenir winkel aan het rondneuzen waren zagen we een rack met magneetjes van elke staat, en een bijbehorend magneet 
bord. We besloten dan ook om die staten waar we al geweest zijn te kopen. In totaal hebben we nu 13 staten gescoord: Arizona, California, Florida, Hawaii, Massachusetts, Maryland, Michigan, Minnesota, Nevada, New Jersey, New York, South Dakota, Wisconsin. We hanteren de volgende regel: Een staat is in als er door minimaal één family member voet aan de grond is gezet. We hoeven er dus niet met z'n vieren geweest te zijn en een overstap op een vliegveld telt ook mee. Dat maakt het wat makkelijker anders komen we nooit aan 50. Dat gaat ons sowieso niet lukken - maar het is wel leuk om het bij te houden.
Het is ons deze zomer erg opgevallen hoe populair Harley-Davidson motoren in de VS zijn. Harley-Davidson is de enige nog overgebleven grote Amerikaanse fabrikant van motorfietsen. Het bedrijf komt van oorsprong uit Milwaukee, Wisconsin, de staat ten oosten van Minnesota. Harley's staan bekend om het unieke potatoe-potatoe-potatoe geluid. Vroeger werd het merk vooral geassociëerd met de Hell's Angels, tegenwoordig is dat bijzaak. Volgens niet-fans schieten Harley-Davidsons vermogen tekort, laten de prestaties te wensen over en is de wendbaarheid matig. Dat deert de liefhebber blijkbaar niet. Harley rijden lijkt met niets te vergelijken. Het is geen machine om mee te gaan scheuren en plat door de bocht te gaan - een Harley is om te genieten. Er is dan ook een echte lifestyle cult omheen gecreëerd, het Harley familiegevoel. Je ziet Harley rijders veelal in groepen - als ware het een sociale gebeurtenis. Motorrijden als zodanig spreekt me minder aan maar ik vind het machtig om te zien (en te horen).De American footballers van de Minnesota Vikings zijn goed op dreef. Jullie kunnen je
vast nog wel herinneren dat de Vikings quarterback Brett Favre hebben gecontracteerd voor twee jaar voor een salaris van 12 miljoen dollar per jaar. Tot nu toe heeft zich dat uitbetaald: Drie gespeeld, drie gewonnen. De eerste wedstrijd uit tegen de Cleveland Browns met 34-20, de tweede uit tegen de Detroit Lions met 27-13 en afgelopen zondag thuis tegen de San Francisco 49ers met 27-24. Maandagavond staat de kraker tegen de Green Bay Packers op het programma. Dit is een speciale wedstrijd omdat de Green Bay Packers uit buurstaat Wisconsin komen - en dus vormen ze de aartsrivaal. Maar het is vooral bijzonder omdat 
Brett Favre 16 jaar bij de Packers heeft gespeeld en nu aan de andere kant loopt te gooien. Spektakel van de bovenste plank dus met een uitverkocht stadion. Entreekaartjes doen meer dan $1000 op de zwarte markt. Ik heb delen van de eerste wedstrijden op TV gezien en vind het best een leuk schouwspel. Er gebeurt van alles op het moment dat er gespeeld wordt en het gaat er niet kinderachtig aan toe. Ook maandag ben ik natuurlijk weer van de partij. Zelfs in de pauzes zit ik op het puntje van mij stoel - wat wil je ook als de cheerleaders het veld betreden. Dàt alleen al is het aankijken meer dan waard. Daar kan het voetbal in Nederland nog veel van leren...Donderdag brak er grote paniek uit in de tent. Dat zat zo. Leonie had op woensdag haar tweemaandelijkse bezoek aan de orthodontist. Ze was er voor controle van haar bovenbeugel maar kreeg tevens een onderbeugel. Dat is natuurlijk geen pretje. Vooral de eerste dagen doet dat pijn (op zijn Twents gezegd een zere bek; excusez-le-mot maar ik kon het niet laten). Leonie had in de nacht van woensdag op donderdag dan ook niet veel geslapen. Daarom besloot ze om donderdag thuis te blijven. Terwijl Leonie thuis was
ging Els 's morgens naar de fitness. Ze stond nog geen vijf minuten op de loopband of haar mobiel ging af, Leonie aan de lijn: 'IK BEN EEN HAMSTER KWIJT, IK BEN EEN HAMSTER KWIJT' was het enige dat ze kon uitbrengen. Els kon haar niet tot bedaren brengen en moest als-de-brandweer naar huis. Thuisgekomen had Leonie inmiddels alle roosters van de luchtverwarming met kranten afgedekt omdat ze bang was dat de hamster er in zou verdwijnen. Maar gelukkig, voordat Els haar jas uit had gedaan was de hamster weer terecht: ze was onder het dressoir gekropen. Misschien moet ik de roosters toch wat verder openzetten :-)Over hamsters gesproken. Els is weer aan het studeren geslagen. Een aantal maanden geleden heeft ze zich ingeschreven bij een Community College. Ze is begonnen om in eerste instantie haar Engels op te frissen. Els heeft net als ik 6 jaar Engels gehad
op het VWO aan het toenmalige Christelijk Lyceum in Almelo maar er daarna niet veel meer mee gedaan. Een opfriscursus is niet weg dus. Daarna wil ze dat vervolgen met een nog nader te bepalen studie om niet in te dutten als huisvrouw (dat zijn haar eigen woorden). Voor de cursus Engels had ze een opdracht gekregen om een verhaal te schrijven over een hoogtepunt in haar leven. Daar hoefde ze niet lang over te denken: Bert en Ernie. Zo hadden we de hamsters genoemd die we in 1995 ter gelegenheid van ons huwelijk hadden gekregen. Naar Bert en Ernie van Sesamstraat, een ander favoriet duo van mij. Hamster Bert bleek achteraf echter geen Bert maar Bertha en toen hadden we het gedonder in de glazen. Els haar hele verhaal is te lezen door op de screen print links te klikken. Haar Engelse begeleidster vond het een prachtig verhaal - de moeite waard om te delen met anderen.
No comments:
Post a Comment