van een big corporation in Miami. Lucy wordt gevraagd om te verhuizen naar een afgelegen plaatsje in Minnesota om de aldaar gevestigde productie faciliteit te herstructureren. Van het mondaine, zonnige, snelle, kantoorleven in Miami naar het dorpse, ijskoude, kneuterige, fabrieksleven in New Ulm, Minnesota. Een aardige film waarin de Minnesota cliché's natuurlijk sterk worden aangedikt. Net zoals iedereen in Nederland altijd op klompen loopt, tulpen op de tafel heeft staan en kaas op brood heeft. Over kaas gesproken, om de avond aan te kleden waren we 's middags naar de Byerly's geweest. Dit is een supermarktketen met prachtige winkels, hoge kwaliteit producten en superieure klantenservice. In hun advertenties spreken ze van een sensational customer experience - dat lijkt 
overdreven maar zo ervaar ik het wel. Je betaalt er goed voor maar dan heb je ook wat. We hadden kaasjes met de aansprekende namen Mountain Gorgonzola, Brie Le Chatelain, Beemster Vlaskaas, en Smoked Cheddar Cheese, meegenomen. Verder een variëteit aan olijven van de olijvenbar, vers klaargemaakte sushi hapjes, een stokbrood en niet te vergeten een Pinot Noire wijn uit de Willamette Valley in Oregon. De wijn was helaas niet al te best: volgens het etiket was de Romance in the Glass maar het leek meer op kop-pijn-wijn. Dat mocht de pret niet drukken, het was een gezellig avondje.Ik word steeds enthousiaster voor het American football, in het bijzonder voor de Minnesota
Vikings. I am full in the game. Dat hangt natuurlijk samen met het feit dat de Vikings het goed doen. Maar het is ook best een leuke sport om naar te kijken. Daarbij heb ik veel bewondering gekregen voor Brett Favre - wat die man laat zien is erg bijzonder met passes to 90 (m). Om mijn enthousiasme te tonen heb ik een Vikings tenue aangeschaft: een echt Brett Favre Jersey, een T-shirt en een Tailgate Pant. De schoudervulling leek me niet nodig alhoewel de dames daar anders over dachten. Ik kan nu fatsoenlijk voor de dag komen op de wedstrijddag. Daarbij komt het goed uit dat paars de hoofdkleur van de Vikings is - dat is een kleur waar ik wel wat mee heb. Terwijl ik aan het surfen was om te zien welke merchandise er nog meer beschikbaar was kwam ik ook de Pub Sofa en Big Daddy Recliner tegen. We hebben al een paarse bank maar de Pub Sofa is voor de echte Viking fan zal ik maar zeggen. Die zet je natuurlijk niet in de living room maar in de basement hebben we nog voldoende ruimte... Afgelopen zondag 
gingen de Vikings thuis tegen de Baltimore Ravens weer met de winst strijken, hoewel het tot het eind bloedstollend spannend was: 33-31. We staan op 6 gespeeld, 6 gewonnen. Superbowl, here we come!
Marissa zit op de Maple Grove Junior High School in de 8th grade. Ik had
haar gevraagd om een verhaaltje in het Engels te schrijven over hoe haar gemiddelde schooldag er uit ziet, en om de belangrijkste verschillen met de middelbare school in Nederland te omschrijven. Bijgaand vinden jullie haar relaas (door er op te klikken wordt het vergroot).Zoals jullie kunnen zien redt ze zich al prima met het Engels. We zijn deze week naar de Teacher Conferences geweest (zeg maar de 10-minuten gesprekken) en hebben met haar Math, Science, English en Health teachers gesproken. Die waren allemaal erg tevreden over Marissa's progressie wat ook blijkt uit het feit dat ze allemaal A's heeft gehaald. Een resultaat om trots op te zijn.
Geld speelt een hele grote, zo niet bepalende rol in de Amerikaans politiek. Als je hier in de politiek succesvol wilt zijn moet je een goed gevulde kas hebben. Of je moet zorgen dat je vrienden hebt die daar voor zorgen. Het kost namelijk kapitalen om een goede verkiezingscampagne te voeren. Andersom geldt het ook: als je als zakenman veel geld bezit ben je een erg interessant doelwit voor politici en is men gaarne bereid om je een dienst te bewijzen. Deze week las ik twee
berichten in de krant die de rol van geld in de politiek onderstreepten. Zo kwam vice-president Joe Biden naar Minneapolis voor een exclusief diner met een selecte groep sponsoren. Het diner vond plaats in het optrekje van Robert Pohlad, de CEO van PepsiAmericas. Pohlad had 30 gasten uitgenodigd die, om met de vice-president van gedachten te wisselen, maar liefst $250,000 bij elkaar brachten voor de Democratic National Committee. Een ander bericht ging over het lobbycircuit dat in Washington is ontstaan als onderdeel van de hervorming van de gezondheidszorg. Om de hervormingsplannen in hun voordeel te laten aanpassen hebben lobbyisten voor verzekeraars, industrieën en andere belanghebbenden volgens schatting in totaal al $263,567,663 uitgegeven. En het eind is nog lang niet in zicht. Er zijn meer dan 3,000 mensen geregistreerd als lobbyist voor de gezondheidszorg; bijna zes lobbyisten voor elk lid van het Congress. Daar past maar één woord bij: vriendjespolitiek.Ik heb een nieuwe camcorder aangeschaft. Mijn Sony DCR-TRV30E uit het jaar 2001 is me altijd uitstekend van dienst geweest maar begon het laatste jaar steeds meer kuren te vertonen. Ik was al een tijdje op zoek naar een vervanger maar er is zoveel moois op de markt dat het lastig was om een definitieve keuze te maken. Na wat research had ik de lijst teruggebracht tot twee: de Sony HDR-CX520V en de Panasonic HDC-TM300, beide met een flash memory. De Panasonic komt in testen als beste uit de bus, op korte afstand gevolgd door de Sony. Echter, nergens in de buurt kon ik de Panasonic bekijken. Daarnaast heb ik altijd een lichte voorkeur voor Sony camcorders gehad. Daarom heb ik uiteindelijk weer voor Sony gekozen. Ik heb dit weekend al wat beelden opgenomen, in Apple's iMovie geïmporteerd en bekeken. Dat zag er veelbelovend uit. Misschien dat ik in de toekomst wat korte clips ga uploaden van onze ervaringen hier. Wat betreft mijn oude camera, Best Buy heeft een online tool waarmee je kunt bepalen wat de inruilprijs is. De NTSC versie (NTSC is een VS formaat) zou maar liefst $21 opleveren, mijn PAL versie (PAL is een Europees formaat) was blijkbaar geen cent waard. Ik geen cent, zij geen camera :-)
Volgens de berichten is ons oude huis in Ruurlo onder voorbehoud verkocht. Eigenlijk net te vroeg,
we hadden er mooi kunnen bivakkeren gedurende de twee weken die we in december in Nederland zijn. Nu hebben we maar weer een huisje gehuurd op Buitenverblijf 't Sikkeler in Ruurlo. Daar hebben we vorig jaar rond Kerst ook een week gezeten, nadat de container al verscheept was en wij pas een week later naar de VS vertrokken. 't Sikkeler was ons toen prima bevallen en de kinderen wilden graag in de buurt van de Reurlse vriendinnen zitten. Ik kom op donderdag 24 december aan, Els, Marissa en Leonie een aantal dagen eerder, en we gaan samen weer naar de VS op woensdag 30 december.Halloween komt snel dichterbij. Volgende week meer over dat festijn.
No comments:
Post a Comment