Politiek en Geld

Zaterdagavond hadden de dames een filmavond georganiseerd. Op het programma stond de film New in Town. De film draait om Lucy Hill, een vrijgezelle high-potential executive die werkt op het hoofdkantoor van een big corporation in Miami. Lucy wordt gevraagd om te verhuizen naar een afgelegen plaatsje in Minnesota om de aldaar gevestigde productie faciliteit te herstructureren. Van het mondaine, zonnige, snelle, kantoorleven in Miami naar het dorpse, ijskoude, kneuterige, fabrieksleven in New Ulm, Minnesota. Een aardige film waarin de Minnesota cliché's natuurlijk sterk worden aangedikt. Net zoals iedereen in Nederland altijd op klompen loopt, tulpen op de tafel heeft staan en kaas op brood heeft. Over kaas gesproken, om de avond aan te kleden waren we 's middags naar de Byerly's geweest. Dit is een supermarktketen met prachtige winkels, hoge kwaliteit producten en superieure klantenservice. In hun advertenties spreken ze van een sensational customer experience - dat lijkt overdreven maar zo ervaar ik het wel. Je betaalt er goed voor maar dan heb je ook wat. We hadden kaasjes met de aansprekende namen Mountain Gorgonzola, Brie Le Chatelain, Beemster Vlaskaas, en Smoked Cheddar Cheese, meegenomen. Verder een variëteit aan olijven van de olijvenbar, vers klaargemaakte sushi hapjes, een stokbrood en niet te vergeten een Pinot Noire wijn uit de Willamette Valley in Oregon. De wijn was helaas niet al te best: volgens het etiket was de Romance in the Glass maar het leek meer op kop-pijn-wijn. Dat mocht de pret niet drukken, het was een gezellig avondje.

Ik word steeds enthousiaster voor het American football, in het bijzonder voor de Minnesota Vikings. I am full in the game. Dat hangt natuurlijk samen met het feit dat de Vikings het goed doen. Maar het is ook best een leuke sport om naar te kijken. Daarbij heb ik veel bewondering gekregen voor Brett Favre - wat die man laat zien is erg bijzonder met passes to 90 (m). Om mijn enthousiasme te tonen heb ik een Vikings tenue aangeschaft: een echt Brett Favre Jersey, een T-shirt en een Tailgate Pant. De schoudervulling leek me niet nodig alhoewel de dames daar anders over dachten. Ik kan nu fatsoenlijk voor de dag komen op de wedstrijddag. Daarbij komt het goed uit dat paars de hoofdkleur van de Vikings is - dat is een kleur waar ik wel wat mee heb. Terwijl ik aan het surfen was om te zien welke merchandise er nog meer beschikbaar was kwam ik ook de Pub Sofa en Big Daddy Recliner tegen. We hebben al een paarse bank maar de Pub Sofa is voor de echte Viking fan zal ik maar zeggen. Die zet je natuurlijk niet in de living room maar in de basement hebben we nog voldoende ruimte... Afgelopen zondag gingen de Vikings thuis tegen de Baltimore Ravens weer met de winst strijken, hoewel het tot het eind bloedstollend spannend was: 33-31. We staan op 6 gespeeld, 6 gewonnen. Superbowl, here we come!


Marissa zit op de Maple Grove Junior High School in de 8th grade. Ik had haar gevraagd om een verhaaltje in het Engels te schrijven over hoe haar gemiddelde schooldag er uit ziet, en om de belangrijkste verschillen met de middelbare school in Nederland te omschrijven. Bijgaand vinden jullie haar relaas (door er op te klikken wordt het vergroot).

Zoals jullie kunnen zien redt ze zich al prima met het Engels. We zijn deze week naar de Teacher Conferences geweest (zeg maar de 10-minuten gesprekken) en hebben met haar Math, Science, English en Health teachers gesproken. Die waren allemaal erg tevreden over Marissa's progressie wat ook blijkt uit het feit dat ze allemaal A's heeft gehaald. Een resultaat om trots op te zijn.

Geld speelt een hele grote, zo niet bepalende rol in de Amerikaans politiek. Als je hier in de politiek succesvol wilt zijn moet je een goed gevulde kas hebben. Of je moet zorgen dat je vrienden hebt die daar voor zorgen. Het kost namelijk kapitalen om een goede verkiezingscampagne te voeren. Andersom geldt het ook: als je als zakenman veel geld bezit ben je een erg interessant doelwit voor politici en is men gaarne bereid om je een dienst te bewijzen. Deze week las ik twee berichten in de krant die de rol van geld in de politiek onderstreepten. Zo kwam vice-president Joe Biden naar Minneapolis voor een exclusief diner met een selecte groep sponsoren. Het diner vond plaats in het optrekje van Robert Pohlad, de CEO van PepsiAmericas. Pohlad had 30 gasten uitgenodigd die, om met de vice-president van gedachten te wisselen, maar liefst $250,000 bij elkaar brachten voor de Democratic National Committee. Een ander bericht ging over het lobbycircuit dat in Washington is ontstaan als onderdeel van de hervorming van de gezondheidszorg. Om de hervormingsplannen in hun voordeel te laten aanpassen hebben lobbyisten voor verzekeraars, industrieën en andere belanghebbenden volgens schatting in totaal al $263,567,663 uitgegeven. En het eind is nog lang niet in zicht. Er zijn meer dan 3,000 mensen geregistreerd als lobbyist voor de gezondheidszorg; bijna zes lobbyisten voor elk lid van het Congress. Daar past maar één woord bij: vriendjespolitiek.

Ik heb een nieuwe camcorder aangeschaft. Mijn Sony DCR-TRV30E uit het jaar 2001 is me altijd uitstekend van dienst geweest maar begon het laatste jaar steeds meer kuren te vertonen. Ik was al een tijdje op zoek naar een vervanger maar er is zoveel moois op de markt dat het lastig was om een definitieve keuze te maken. Na wat research had ik de lijst teruggebracht tot twee: de Sony HDR-CX520V en de Panasonic HDC-TM300, beide met een flash memory. De Panasonic komt in testen als beste uit de bus, op korte afstand gevolgd door de Sony. Echter, nergens in de buurt kon ik de Panasonic bekijken. Daarnaast heb ik altijd een lichte voorkeur voor Sony camcorders gehad. Daarom heb ik uiteindelijk weer voor Sony gekozen. Ik heb dit weekend al wat beelden opgenomen, in Apple's iMovie geïmporteerd en bekeken. Dat zag er veelbelovend uit. Misschien dat ik in de toekomst wat korte clips ga uploaden van onze ervaringen hier. Wat betreft mijn oude camera, Best Buy heeft een online tool waarmee je kunt bepalen wat de inruilprijs is. De NTSC versie (NTSC is een VS formaat) zou maar liefst $21 opleveren, mijn PAL versie (PAL is een Europees formaat) was blijkbaar geen cent waard. Ik geen cent, zij geen camera :-)

Volgens de berichten is ons oude huis in Ruurlo onder voorbehoud verkocht. Eigenlijk net te vroeg, we hadden er mooi kunnen bivakkeren gedurende de twee weken die we in december in Nederland zijn. Nu hebben we maar weer een huisje gehuurd op Buitenverblijf 't Sikkeler in Ruurlo. Daar hebben we vorig jaar rond Kerst ook een week gezeten, nadat de container al verscheept was en wij pas een week later naar de VS vertrokken. 't Sikkeler was ons toen prima bevallen en de kinderen wilden graag in de buurt van de Reurlse vriendinnen zitten. Ik kom op donderdag 24 december aan, Els, Marissa en Leonie een aantal dagen eerder, en we gaan samen weer naar de VS op woensdag 30 december.

Halloween komt snel dichterbij. Volgende week meer over dat festijn.

Fokje Modder

Ik heb al een tijdje niet meer geschreven over het weer. Daar was ook geen directe aanleiding toe want het was fantastisch. Zelfs de maand September was erg goed. Echter, zo goed als September eindigde zo slecht is Oktober begonnen. Het lijkt wel of we rechtstreeks van Summer naar Winter zijn gegaan en de Fall hebben overgeslagen. Regen, wind en kou, zelfs de eerste sneeuwbuien zijn een feit. Volgens de locale Ton ten Hove is het veel te koud, het is in de Forties terwijl het in de Sixties had moeten zijn. In gewoon Nederlands: het is 10°C te koud voor de tijd van het jaar. 's Nachts vriest het alweer zo'n vijf graden. Over Global Warming gesproken - we merken er helemaal niets van. Mensen die zich zorgen maken over Global Warming zouden in Minnesota snel genezen zijn. Inmiddels is de airconditioning uitgeschakeld, de verwarming weer een paar streepjes hoger gezet en slapen we weer onder een extra deken. Ook hebben we de fireplace in de living al weer aangehad. Gelukkig was het afgelopen weekend best wel redelijk. Toen bleek maar eens weer waarom de Fall eigenlijk de mooiste periode van het jaar is: door de prachtige kleuren is de natuur dan op zijn best.

Over de honkballers van de Minnesota Twins kunnen we kort zijn: ze zijn in de kwartfinale gestrand. De New York Yankees waren zoals verwacht een maatje te groot. Het werd 3-0 in de best-of-five en de Yankees gaan verder in de strijd om de World Series.

Vorige week vrijdag waren Marissa en Leonie vrij van school in verband met een studiedag voor de teachers. De dames hadden besloten om te gaan shoppen want dat hadden ze al een tijd lang niet meer gedaan. Ik heb de indruk dat ze elke week op pad zijn - maar dat ligt vast aan mij. Toen ik 's avonds om half zeven na een dag noeste arbeid belde om te vragen wat we zouden gaan eten waren ze nog niet klaar: Leonie was nog bezig om schoenen te passen. Voor de gein heb ik de dames naderhand gevraagd naar welke winkels ze waren geweest. Hier komt de lijst - hou je vast want er komt geen eind aan: Nordstrom Rack (kleding en schoenen), Best Buy (electronica), Potbelly (sandwiches), Aéropostale (kleding), Borders (boeken), DSW Shoes (schoenen), Dollar Tree (alles voor één €), Michaels (knutselen), Bed Bath & Beyond (warenhuis), Payless Shows (schoenen), Famous Footwear (schoenen), Chipotle (Mexicaan). Kortom, de kast is gevuld maar de portemonnaie is leeg. Geen wonder dat ik zo hard moet werken :-)

Els heeft deze week een chirurgische ingreep aan haar voorhoofd ondergaan. Sinds we hier wonen had ze een irritant eczeemplekje op haar voorhoofd wat maar niet wegging. Voor de zekerheid was ze naar de huisarts gegaan. Die deed een biopt met als uitslag kwaadaardig maar gelukkig de meest onschuldige vorm van huidkanker. Wel werd ze doorverwezen naar een dermatoloog in een huidkliniek waar je ook plastische chirurgie kunt ondergaan. Afgelopen dinsdag heeft de dermatoloog, Jeffrey genaamd, het plekje grondig uitgeschraapt en weggesneden, en vervolgens het gat gehecht in de lijn van de rimpels (je zou het niet geloven maar Els heeft blijkbaar rimpels). In tegenstelling tot plastisch chirurg Dr Schumacher was Jeffrey van het type houthakker met een donkere baard en een buikje. Maar wel heel attent: 's avonds laat belde hij nog op om te horen hoe het ging. De rest van de week zat Els met een gigantisch dik verband op haar voorhoofd, mocht ze geen zwaar werk doen, en kon ze een week haar haar niet wassen omdat de wond niet nat mocht worden. Volgende week dinsdag gaan de hechtingen eruit. Als het resultaat mooi is, gaat ze misschien toch nog een keer terug voor de rimpels en de botox...

Jullie weten allemaal wel wat een pacemaker is. Het is een implanteerbaar apparaatje dat met electrische pulsjes probeert de hartslag te herstellen bij mensen met een te laag hartritme. Een ICD, dat staat voor Implantable Cardiac Defibrillator, is minder bekend. Die geeft het hart een opdoffer als het stil gaat staan of met hoge frequency gaat fibrilleren (waardoor het geen bloed meer rondpompt). Een ICD (zo groot als een stopwatch) is eigenlijk een implanteerbare versie van een AED. Dat zijn van die reanimatie apparaten die je tegenwoordig overal ziet hangen. ICDs zijn niet goedkoop, in de VS kosten ze $30,000, maar zolang het je leven redt mag het wat kosten.

Nu, deze week stond er wel een heel ongewoon bericht in de krant: Medtronic-made defibrillator stops bullet and saves life. Dokters in Florida maakten melding van een 61-jarige drager van een Medtronic ICD die verwikkeld was geraakt in een schietpartij. Er werd een kogel op hem afgevuurd die door de ICD werd 'opgevangen'. Daarmee beschermde de ICD het slachtoffer onbedoeld tegen zwaardere verwondingen. De man werd na het incident naar de emergency room vervoerd waar hij vrijwel zonder klachten werd binnengebracht. Wel bleek dat de ICD niet meer functioneerde. Nadat de patiënt een nieuwe ICD had gekregen mocht hij de volgende dag weer naar huis. Naast levensreddend bij een hartstilstand beschermt een ICD je dus ook tijdens een vuurgevecht. We zouden er best nog wat meer geld voor mogen vragen :-)

De auto business blijft me verbazen. Deze week waren beide Audi's toe aan een service-beurt, de Q7 voor de 35.000 mijl, de A6 voor de 45.000 mijl beurt. De A6 kon ik vrijdag om 7:10am brengen. Het zou anderhalf uur duren dus had ik besloten om er op te wachten. Nadat ik de auto de garage had binnengereden werd hij eerst aan de buitenkant grondig geïnspecteerd op schade. Daarna gingen ze er mee aan de slag. Terwijl ik zat te wachten ben ik eens nagegaan hoeveel personeel er rondliep. Om precies te zijn: 1 general manager, 1 sales director, 8 sales managers, 1 service and parts director, 3 service managers, 1 parts manager, 6-8 monteurs, 1 receptioniste, en 2 loopjongens. De A6 kwam fluitend door de service-beurt heen en werd na de werkzaamheden netjes gewassen afgeleverd. Toen ik de rekening kreeg stond er een nul onder de streep. Wat bleek? Audi leverde tot en met het modeljaar 2006 zogenaamde No Charge Scheduled Maintenance Service op de auto's. Ofwel, gratis service beurten tot 4 jaar of 50.000 mijl. Je vraagt je werkelijk af of ze nog winst maken met die lage verkoopprijzen, al dat personeel én gratis service-beurten. Heel apart...

Om mijn Engels in sociale, niet-werk gerelateerde situaties verder te verbeteren heb ik een cursus Advanced English bij Berlitz gevolgd en inmiddels succesvol afgerond. Op woensdag kreeg ik het bijbehorende certificaat toegestuurd. In de Comments sectie stond het volgende geschreven: Harry has a strong command of the English language. He has a pronunciation issue with words containing "th". For example, the word "mother" will be pronounced "modder". He expresses himself well and can place humorous statements in his conversation. He needed some help in handling social expressions in English. He is motivated.

Het was dan ook erg toevallig dat ik vandaag dit bericht las: Fokje Modder gekozen tot schaamnaam 2009 Luisteraars op 3FM hebben Fokje Modder gekozen tot de schaamnaam van 2009. Ze vinden het de meest vreemde naam voor iemand die echt zo heet. De luisteraars werden de afgelopen weken opgeroepen zogeheten schaamnamen in te sturen. Voorwaarde was dat de namen echt bestaan. In totaal werden vierduizend namen ingezonden. Andere namen waren onder andere Constant Lam, Jos Tibant, Coos Busters en Connie Plassen. De uiteindelijke winnaar Fokje Modder is een waardige opvolger van Stanley Messie, de winnaar van vorig jaar.
Je moet er toch niet aan denken dat Fokje zich in de VS moet introduceren: "Hello, my name is Fok-Je-Modder" Dan kan ze het voor de rest wel schudden...

Tot slot, Dirk Scheringa mag hopen dat hij de DSB bank kan redden, AZ gaat het dit weekend zeker niet redden. Tot volgende week.

America's Best Job

Ik moet me eerst even verantwoorden voor mijn daden. Dat zit namelijk zo. Elke week post ik een nieuw bijdrage op mijn blog. Voodat ik dat doe laat ik het altijd controleren door Els - op leesbaarheid, typefouten maar ook of het door de beugel kan. Els vormt dus de ballotage-commissie en elke posting draagt haar goedkeuring. Zo ook de laatste waarop ik een foto van de Cheerleaders van de Minnesota Vikings had toegevoegd. Niks mis mee dacht ik zo en Els vond het ook prima. Dat die foto er op stond was een toevalligheid. Voor mijn verhaaltje was ik namelijk op zoek naar de wedstrijduitslagen van de Vikings. Toen ik naar hun website ging zag ik de foto van de Cheerleaders staan en ik dacht dat dat wel leuk in het verhaaltje paste. Zo gezegd zo gedaan. Maar daar kreeg ik een afwijzende reactie op, notabene van Marissa. Zij vond het niet kunnen en stelde voor om de foto te verwijderen. Ik had de posting toen al gepubliceerd en daarom heb ik het zo gelaten. Maar het is dus blijkbaar niet voldoende als het Els' goedkeuring draagt. Misschien moet ik alle vrouwen in huis maar lid maken van de ballotage-commissie…

Afgelopen zaterdag kregen we bezoek van Wil en Cindy Brown en hun kinderen Lucas en Annika. Wil en Cindy kennen we nog vanuit mijn tijd bij Signaal, het huidige Thales, in Hengelo. In 1997 zijn Wil en Cindy in het kader van een uitwisselingsprogramma tussen Signaal en United Defense (tegenwoordig BAE) een jaar in Hengelo geweest. De Brown family woont in Stillwater, MN, een uur rijden naar het oosten, op de grens met de staat Wisconsin. Wil werkt nog altijd bij BAE. Het bevalt hem daar goed maar ze gaan door een moeilijke periode. Recent heeft BAE 350 van de 1100 medewerkers ontslagen. Oorzaak: het defensiebudget van de VS gaat op aan de oorlogen in Irak en Afghanistan waardoor er weinig beschikbaar is voor nieuwe ontwikkelingsprogramma's. De Brown family is een leuk stel en het was dan ook erg gezellig. Ter afsluiting van het bezoek zijn we naar een pannekoekenrestaurant geweest. Daar hadden we voor gekozen omdat poffertjes het Nederlandse lievelingsgerecht van Wil en Cindy is. Maar helaas hadden ze bij het restaurant geen poffertjes. We hebben nu bedacht dat Cindy en Els volgend jaar op de State Fair Poffertjes-on-a-stick aan de man gaan brengen. Dat moet een ongelofelijke topper worden. Ik ga mijn Mercedes SL alvast bestellen...

Op sportief gebied was er van alles te beleven in de Twin Cities deze week. Zo werd zondag de jaarlijkse Twins Cities Marathon gelopen met Medtronic als hoofdsponsor. In totaal gingen er 8429 lopers over de finish, de snelste in 2:12:09, de laatste in iets meer dan 6 uur. Medtronic selecteert voor dit evenement altijd een groep van 25 zogenaamde Global Heroes. Dit zijn lange afstandslopers die lijden aan een chronische ziekte zoals een hartritmestoornis, diabetes of een neurologische aandoening, en daarvoor behandeld zijn met een medical device zoals een pacemaker of insuline pomp. Ondanks hun chronische ziekte beoefenen deze mensen nog steeds hun sport en dienen ze als inspiratiebron voor anderen. Dit jaar kwamen de Global Heroes uit landen als Italië, Spanje, Duitsland, Engeland, Japan, Nieuw Zeeland, Rusland, Canada en de VS.

Op maandag was er de American football wedstrijd waar al maanden naar uitgekeken werd: de Minnesota Vikings tegen de Green Bay Packers. Ofwel Brett Favre tegen zijn oude club. In het land zaten 21.8 miljoen mensen gekluisterd aan de buis. De Metrodome was met bijna 65.000 man tot de nok toe gevuld. Een schitterende ambiance voor een mooie wedstrijd en dat werd het dan ook met Favre als uitblinker. Zijn gouden passes leidden tot 3 touch downs en uiteindelijk een 30-23 overwinning voor de Vikings. Daarmee zijn ze na 4 wedstrijden nog steeds ongeslagen. Ik heb aan het begin van het seizoen voorspeld dat de Vikings dit seizoen de Superbowl gaan winnen. Ik zag mijn collega's toen denken: He's Dutch and doesn't know anything about football. Dat is ook zo maar voorlopig zijn we wel op de goede weg.

De honkballers van de Minnesota Twins waren ook de gehele week prominent in het nieuws. Ik moet eerst even wat uitleggen over de honkbalcompetitie. De Twins spelen in de Major League Baseball (MLB), 's werelds beste professionele honkbalcompetitie. De MLB bestaat eigenlijk uit 2 leagues, de American League en de National League. Die zijn op hun beurt weer onderverdeeld in 3 divisies, East, Central en West. De competitie begint op de eerste zondag in april en eindigt op de eerste zondag in oktober waarbij elk team in totaal 162 (!) wedstrijden speelt. De zes divisiewinnaars en de twee beste nummers twee gaan vervolgens naar de play-offs. De twee beste teams van de play-offs spelen uiteindelijk de World Series, waarin in een best-of-seven wordt uitgemaakt wie er landskampioen wordt.

Nu, de Minnesota Twins speelden dit weekend de laatste wedstrijden van hun reguliere competitie in de Central Division van de American League. Lange tijd stonden de Twins tweede in deze competitie, net achter de Detroit Tigers. Echter op de laatste speeldag kwamen ze op gelijke hoogte met de Tigers. Hierdoor was er een beslissingswedstrijd nodig om de definitieve divisiekampioen vast te stellen. Deze beslissingswedstrijd werd op dinsdag in de Metrodome gespeeld. Na de reguliere speeltijd was het 5-5 waardoor een tie-break de beslissing moest brengen. De Twins trokken aan het langste eind en wonnen met 6-5. De Metrodome stond opnieuw op zijn kop.

Inmiddels zijn de play-offs begonnen. Daarin spelen de Twins tegen de New York Yankees in een best-of-five series. De Yankees zijn dit jaar de gedoodverfde favoriet om de World Series te winnen. Dat zijn ze ook wel aan hun stand verplicht: aan het begin van dit seizoen hebben de clubeigenaren, de familie Steinbrenner, namelijk een half miljard dollar uitgetrokken voor nieuwe aankopen. EEN HALF MILJARD DOLLAR. Daarbij valt het aankoopbeleid van Real Madrid in het niet. Dat geld geen rol speelt blijkt ook uit het nieuwe stadion waarin de Yankees spelen. Dit Yankee Stadium, gelegen in de New Yorkse wijk The Bronx, is in april van dit jaar geopend en heeft maar liefst 1.5 miljard dollar gekost. Met de huidige koers iets meer dan een miljard euro. Waar lullen we eigenlijk over…

President Obama heeft deze week aan den lijve ondervonden dat winst en verlies erg dicht bij elkaar liggen. Afgelopen vrijdag vloog hij voor een bezoek van 4 uur over de plas naar Kopenhagen om de kandidatuur van Chicago voor de Olympische Spelen van 2016 kracht bij te zetten. Het mocht niet baten. Jullie hebben vast gehoord dat Chicago, vooraf als favoriet bestempeld, er van de 4 kandidaat steden het eerst uit lag. Een bittere pil voor Obama. Er gingen natuurlijk stemmen op dat hij dit risico niet had moeten nemen. Tegenstanders verwijtten hem dat het een beschamende nederlaag was en dat hij de verkeerde prioriteiten zou kiezen: He needs to focus on serious topics like healthcare reform, Iraq and Afghanistan wars, economy and climate change. De mededeling van vanmorgen dat hij de Nobelprijs voor de Vrede had gewonnen kon dan ook niet op een beter moment komen. Volkomen onverwacht maar een geweldige opsteker. Wie weet helpt het om zijn tanende populariteit een positieve swing te geven.

Vandaag kreeg ik een email van één van mijn managers. Hij meldde me dat hij nu echt zeker weet dat hij de leukste job heeft. Als bewijs stuurde hij me deze link. Uit een studie blijkt dat Systems Engineers de beste job in America hebben. Laat ik nu Director Systems Engineering bij Medtronic CRDM zijn. Wat moet ik nog meer zeggen? Een betere promotie voor het werk kan ik niet wensen. Enige nadeel: Long hours are common, project deadlines can be fierce. Maar ja, je kunt nu éénmaal niet alles hebben :-)

Tot volgende week.

Potatoe, potatoe, potatoe

Er zijn verschillende manieren om je vakantie of vrije tijd door te komen. Zo is er de wandelvakantie langs het Pieterpad, een pelgrimstocht naar Santiago de Compostella of een reis met de Trans-Siberië Express van Moskou naar Vladivostok, om er maar een paar te noemen. Je kunt er ook voor kiezen om de Route 66 te rijden, de bijna 4000 km lange historische autoweg van Chicago naar Los Angeles die ook wel bekend staat als The Main Street of America. Sommigen stellen zich tot doel om alle 50 staten van de VS te bezoeken. Er zijn er die dat in een maand willen doen, anderen trekken er vijf jaar voor uit, weer anderen maken het een lifetime goal. Toen we tijdens de vakantie in een souvenir winkel aan het rondneuzen waren zagen we een rack met magneetjes van elke staat, en een bijbehorend magneet bord. We besloten dan ook om die staten waar we al geweest zijn te kopen. In totaal hebben we nu 13 staten gescoord: Arizona, California, Florida, Hawaii, Massachusetts, Maryland, Michigan, Minnesota, Nevada, New Jersey, New York, South Dakota, Wisconsin. We hanteren de volgende regel: Een staat is in als er door minimaal één family member voet aan de grond is gezet. We hoeven er dus niet met z'n vieren geweest te zijn en een overstap op een vliegveld telt ook mee. Dat maakt het wat makkelijker anders komen we nooit aan 50. Dat gaat ons sowieso niet lukken - maar het is wel leuk om het bij te houden.

Het is ons deze zomer erg opgevallen hoe populair Harley-Davidson motoren in de VS zijn. Harley-Davidson is de enige nog overgebleven grote Amerikaanse fabrikant van motorfietsen. Het bedrijf komt van oorsprong uit Milwaukee, Wisconsin, de staat ten oosten van Minnesota. Harley's staan bekend om het unieke potatoe-potatoe-potatoe geluid. Vroeger werd het merk vooral geassociëerd met de Hell's Angels, tegenwoordig is dat bijzaak. Volgens niet-fans schieten Harley-Davidsons vermogen tekort, laten de prestaties te wensen over en is de wendbaarheid matig. Dat deert de liefhebber blijkbaar niet. Harley rijden lijkt met niets te vergelijken. Het is geen machine om mee te gaan scheuren en plat door de bocht te gaan - een Harley is om te genieten. Er is dan ook een echte lifestyle cult omheen gecreëerd, het Harley familiegevoel. Je ziet Harley rijders veelal in groepen - als ware het een sociale gebeurtenis. Motorrijden als zodanig spreekt me minder aan maar ik vind het machtig om te zien (en te horen).

De American footballers van de Minnesota Vikings zijn goed op dreef. Jullie kunnen je vast nog wel herinneren dat de Vikings quarterback Brett Favre hebben gecontracteerd voor twee jaar voor een salaris van 12 miljoen dollar per jaar. Tot nu toe heeft zich dat uitbetaald: Drie gespeeld, drie gewonnen. De eerste wedstrijd uit tegen de Cleveland Browns met 34-20, de tweede uit tegen de Detroit Lions met 27-13 en afgelopen zondag thuis tegen de San Francisco 49ers met 27-24. Maandagavond staat de kraker tegen de Green Bay Packers op het programma. Dit is een speciale wedstrijd omdat de Green Bay Packers uit buurstaat Wisconsin komen - en dus vormen ze de aartsrivaal. Maar het is vooral bijzonder omdat Brett Favre 16 jaar bij de Packers heeft gespeeld en nu aan de andere kant loopt te gooien. Spektakel van de bovenste plank dus met een uitverkocht stadion. Entreekaartjes doen meer dan $1000 op de zwarte markt. Ik heb delen van de eerste wedstrijden op TV gezien en vind het best een leuk schouwspel. Er gebeurt van alles op het moment dat er gespeeld wordt en het gaat er niet kinderachtig aan toe. Ook maandag ben ik natuurlijk weer van de partij. Zelfs in de pauzes zit ik op het puntje van mij stoel - wat wil je ook als de cheerleaders het veld betreden. Dàt alleen al is het aankijken meer dan waard. Daar kan het voetbal in Nederland nog veel van leren...

Donderdag brak er grote paniek uit in de tent. Dat zat zo. Leonie had op woensdag haar tweemaandelijkse bezoek aan de orthodontist. Ze was er voor controle van haar bovenbeugel maar kreeg tevens een onderbeugel. Dat is natuurlijk geen pretje. Vooral de eerste dagen doet dat pijn (op zijn Twents gezegd een zere bek; excusez-le-mot maar ik kon het niet laten). Leonie had in de nacht van woensdag op donderdag dan ook niet veel geslapen. Daarom besloot ze om donderdag thuis te blijven. Terwijl Leonie thuis was ging Els 's morgens naar de fitness. Ze stond nog geen vijf minuten op de loopband of haar mobiel ging af, Leonie aan de lijn: 'IK BEN EEN HAMSTER KWIJT, IK BEN EEN HAMSTER KWIJT' was het enige dat ze kon uitbrengen. Els kon haar niet tot bedaren brengen en moest als-de-brandweer naar huis. Thuisgekomen had Leonie inmiddels alle roosters van de luchtverwarming met kranten afgedekt omdat ze bang was dat de hamster er in zou verdwijnen. Maar gelukkig, voordat Els haar jas uit had gedaan was de hamster weer terecht: ze was onder het dressoir gekropen. Misschien moet ik de roosters toch wat verder openzetten :-)

Over hamsters gesproken. Els is weer aan het studeren geslagen. Een aantal maanden geleden heeft ze zich ingeschreven bij een Community College. Ze is begonnen om in eerste instantie haar Engels op te frissen. Els heeft net als ik 6 jaar Engels gehad op het VWO aan het toenmalige Christelijk Lyceum in Almelo maar er daarna niet veel meer mee gedaan. Een opfriscursus is niet weg dus. Daarna wil ze dat vervolgen met een nog nader te bepalen studie om niet in te dutten als huisvrouw (dat zijn haar eigen woorden). Voor de cursus Engels had ze een opdracht gekregen om een verhaal te schrijven over een hoogtepunt in haar leven. Daar hoefde ze niet lang over te denken: Bert en Ernie. Zo hadden we de hamsters genoemd die we in 1995 ter gelegenheid van ons huwelijk hadden gekregen. Naar Bert en Ernie van Sesamstraat, een ander favoriet duo van mij. Hamster Bert bleek achteraf echter geen Bert maar Bertha en toen hadden we het gedonder in de glazen. Els haar hele verhaal is te lezen door op de screen print links te klikken. Haar Engelse begeleidster vond het een prachtig verhaal - de moeite waard om te delen met anderen.

Boer Koekoek logica

Minnesota staat bekend als Land of 10.000 Lakes. Het is dan ook heel normaal om hier een eigen boot te hebben. Wij hebben ook nagedacht over de aanschaf van een boot. Terwijl ik me aan het oriënteren was op het internet werd ik op een ander idee gebracht: lid worden van de Excel Boat Club. Dat werkt als volgt: Je wordt lid voor een vaarseizoen dat loopt van begin mei tot eind september. Afhankelijk van je lidmaatschap mag je tot 10 of tot 25 keer een halve dag varen gedurende dat seizoen. Als je wilt varen maak je een reservering waarbij je zelf het type boot kiest en aangeeft welke water toys (rubberbanden, waterski's, …) je mee wilt. De club heeft in totaal 22 boten (11 verschillende types) in beheer waarmee je zelf vaart. Groot voordeel: je wordt volledig in de watten gelegd. De geresereerde boot ligt klaar als je komt en je levert 'm aan het eind van de vaart weer af. Geen gedoe met schoonhouden van de boot, aftanken, liggeld, verzekering, winterstalling, enzovoort. Verder kun je 11 verschillende types boten uitproberen. Nadeel is dat je beperkt bent tot de twee locaties waar de Excel Boat Club zijn boten heeft, Lake Minnetonka en The St. Croix River. Nadat we wat rond hadden gevraagd en zeer goede feedback hadden ontvangen over eigenaar Tom en zijn crew hebben we besloten om het een seizoen te proberen. Dus alvast een tip voor wie volgend jaar op bezoek komt: vergeet niet je zwemkleding mee te nemen want we gaan gegarandeerd een dagje varen.

Van boten naar auto's. Ingewijden weten dat de Mercedes SL mijn droomauto is en dat die al sinds mijn jeugd hoog op mijn verlanglijstje staat. In Nederland zijn die normaal gesproken niet te betalen tenzij je vrijgezel blijft of een andere creatieve oplossing verzint. Dat laatste heb ik in het verleden wel eens gepoogd. Zo heb ik geprobeerd Els uit te leggen dat we ons geld beter in een auto kunnen steken dan in een huis. Immers, in een auto kun je wonen terwijl je in een huis niet kunt rijden. Boer Koekoek logica waar Els helaas niet aan wilde. Wel vond ze het prima dat we in een (gehuurde) Mercedes SL zouden rijden op onze trouwdag maar veel meer zat er tot nu toe niet in. Met de prijzen van auto's in de VS komt mijn droom een stuk dichterbij. Ik heb dat wat verder uitgezocht en kwam opnieuw tot de conclusie dat autoliefhebbers in Nederland schandalig worden uitgezogen.

Voorbeeld: Voor een nieuwe Mercedes SL600 V12 517pk betaal je in Nederland, Duitsland en de VS achtereenvolgens €215.000, €150.000 en €111.000 (omgerekend). In Nederland is de auto dus een factor twee duurder dan in de VS. Je leest vaak dat dat komt door de BTW en BPM van 19% en 45%, respectievelijk. Maar dat is geen sluitende verklaring: Volgens de NL prijstabel is de netto cataloguswaarde €125.000, inclusief BTW wordt dat €149.000 en met BPM €215.000. De netto cataloguswaarde in de VS is daarentegen €104.000 (omgerekend).

Dus gecorrigeerd voor BTW en BPM is de prijs van een in Duitsland geproduceerde auto in Nederland nog steeds 20% duurder dan in de VS. De vraag is hoe dat kan. Ik heb op internet gezocht naar een verklaring maar heb die tot nu toe niet kunnen vinden. Als iemand het weet hoor ik het graag. Ondertussen vind ik het wel mooi zo: Vraag niet hoe het kan maar profiteer er van. Een nieuwe Mercedes SL kost nog steeds erg veel geld, maar een SL550 uit 2008 gaat hier weg voor $75.000 (= €55.000). Kortom, nog even doorsparen, Els overtuigen en een droom wordt werkelijkheid!

Deze week stond er op de website van CNN een artikel getiteld Waar verdien je het dikste salaris? Daar werd een overzicht gegeven van het gemiddelde (mediaan) jaarsalaris per staat in de VS in het jaar 2008. Bovenaan stond de staat Maryland met een gemiddeld jaarsalaris van $70.545, onderaan de staat Mississippi met $37.790. Minnesota stond 12e van de 50 met een gemiddelde va $57.288. De hoogste salarissen vind je in het Noord-Oosten (rondom New York) terwijl het minst verdiend wordt in het Zuiden van de VS. Denk nu niet meteen dat je dus het beste in het Noord-Oosten kunt wonen. De inkomsten zijn er relatief hoog maar daarentegen de kosten van levensonderhoud ook. Het gaat uiteindelijk om koopkracht - wat heb je netto te besteden na aftrek van alle kosten. Als je daar naar kijkt ziet het plaatje er anders uit en behoort Minnesota bij de top 5. We zitten dus zo gek nog niet.

Wat me vooral opviel in het artikel is dat de staat Alaska op de 4e plaats stond, nog voor Hawaii. Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar als ik aan Alaska denk zie ik Eskimo's voor me: dik ingepakt, pegels aan de snor, staand op de slee, voortgetrokken door keeshonden, jagend over de eeuwig-bevroren toendra; en na de jacht zittend in de iglo, rondom het vuur, de pan gevuld met vis of zeehondenvlees. Dat is wat ik van meester Van Gorkum op de toenmalige Prins Mauritsschool in Westerhaar heb geleerd. Tenminste, dat is wat ik me herinner. De realiteit is blijkbaar anders: Alaska is zeer rijk aan grondstoffen. Goud, steenkool en aardolie hebben de in oppervlakte grootste staat van de VS rijk gemaakt. Het is dus niet zo vreemd dat Alaska hoog op de lijst staat van gemiddelde jaarsalarissen. Maar wat mij betreft weegt dat niet op tegen de vrieskou. Ik hou niet zo van pegels aan de snor, dan maar wat minder pegels in de portemonnaie.

President Obama doet er alles aan om zijn message omtrent hervorming van de gezondheidszorg onder de aandacht te brengen. Afgelopen zondag was hij niet van de buis af te branden: hij was te zien op ABC, CBS, NBC, CNN en Latino Univision. Daarmee werd hij de eerste VS president in de geschiedenis die in één dag verscheen op vijf TV channels. Gelukkig hoefde hij daarvoor niet van studio naar studio te racen: alle talk show hosts en hun crew waren op vrijdagmiddag naar het Witte Huis gekomen voor de opnames. Alsof dat nog niet genoeg was was Obama op maandagavond de eerste zittende president die te gast was in de Late Show van David Letterman. Dat was erg vermakelijk. Meest opvallend bij dit alles was dat Fox News Channel, het meest bekeken news channel in de VS, volledig genegeerd werd. Fox is namelijk een uiterst conservatief rechts kanaal dat het niet zo op heeft met Obama. Tegenstanders van Obama hadden zo hun eigen gedachtes over dit media offensief: "He’s been on everything except the Food Channel", volgens Republikeins Senator Graham. De discussie over healthcare reform woekert voort.

Els heeft deze maand weer een bijeenkomst gehad van International Circle, de eerste van dit seizoen. Hier komt haar bijdrage: De International Circle is een groep vrouwen die van oorsprong niet uit Amerika komen. Meestal is men met het gezin naar Minneapolis gekomen vanwege het werk van de echtgenoot. Ongeveer 30 jaar geleden hebben een aantal vrouwen de koppen bij elkaar gestoken en deze groep in het leven geroepen. Doel van de groep is andere buitenlandse vrouwen ontmoeten, ervaringen uitwisselen als immigrant en Minneapolis en omgeving leren kennen. De eerste keer dat men samenkomt in het seizoen is er een zogenaamde Potluck Luncheon. Daarbij neemt iedereen een favoriet gerecht mee (al of niet uit het land van herkomst), dat op het keukeneiland van de gastvrouw wordt uitgestald, en waar vervolgens iedereen van mag genieten. Ik had natuurlijk de traditionele Hollandse appeltaart gebakken en meegenomen. Deze viel erg in de smaak bij de dames, ze aten de vingers er bij op. De bijeenkomsten zijn altijd erg gezellig en je leert veel vrouwen uit andere landen kennen. Het is leuk om ieders ervaring te horen met de typische gewoonten van de Minnesotans, en het is een verademing om vrouwen te zien zonder sneakers en sweatshirt......, maar modieus gekleed. De komende maanden gaan we onder andere een boottocht maken, een museum bezoeken en een historisch gebouw bezichtigen, met aansluitend altijd een lunch in een nabijgelegen restaurant. Kortom een leuk uitstapje voor deze stay-at-home mom.

Tot slot, deze week werden we er op attent gemaakt dat we als Harry en Elf te boek staan. Wim Stegink (mijn oud-collega uit Lochem) was op zoek naar ons thuis telefoonnummer en zocht onder Berghuis Maple Grove op Google. Het resultaat was bijgaand plaatje. Nader onderzoek leert dat we bij Comcast, de kabelmaatschappij, als Harry en Elf in het systeem zitten. Els was daar al van op de hoogte en zegt dat ze me dat een tijdje geleden verteld heeft. Ik heb blijkbaar een selectief geheugen want ik kan het me niet herinneren.
Nu is Els soms best wel een Elfje maar er zijn grenzen :-)
Ik heb inmiddels een verzoek tot wijziging ingediend bij Comcast.