Schrijven als Therapie

Tsja, wat moet ik zeggen. Wat een dramatisch begin van de week. Zondagmorgen om zes uur was ik opgestaan. Ik had me voorgenomen om nog wat werk te doen maar zat met de gedachten in de Arena. De wedstrijd zou hier lokale tijd om half acht beginnen. Via ESPN3 kon ik het op de iMac rechtstreeks bekijken in een prima beeldkwaliteit. Het commentaar was echter in het Engels. Ik had me dan ook bedacht dat ik mooi naar NOS Langs de Lijn zou kunnen luisteren. Maar dat bleek een tegenvaller: het radioverslag liep ruim een minuut achter ten opzichte van de beelden. Daar was ik snel klaar mee; dan maar behelpen met de Engelse commentator. Helaas verliep de wedstrijd niet zoals gehoopt. We waren slechts 90 minuten goed voetbal verwijderd van een unieke prestatie. Als dat dan niet lukt kun je flink chagrijnig zijn. Het meest vervelende daarbij is wel dat je hier helemaal alleen staat in je lijden. Geen Amerikaan die er enige notie van heeft wat er in Nederland aan de hand is. Zo wist een collega me op dinsdag te melden dat een keeper in Italië een kampioensschaal had laten vallen…

Om het verlies te verwerken ben ik daarom dit stukje maar gaan schrijven. Schrijven als therapie. Want ondanks een prachtig seizoen blijven we toch met een kater zitten. Het beste elftal van de eredivisie dat het op de laatste dag in een rechtstreeks duel laat afweten. Driekwart van Nederland had ons graag zien winnen maar dat gebeurde niet. Ajax was deze dag gewoon beter en op de overwinning valt niets af te dingen. Maar toch. Geen idee waarom we niet in de wedstrijd zaten. Zeker de eerste helft was het vertoonde spel van Twente zijde erg mat. Simpel uitverdedigen was er niet bij, veel balverlies van onder andere Douglas en Rosales. Ook de aanval bracht het deze middag niet. Ruiz speelde ver onder zijn nivo en De Jong liet het helemaal afweten. Daarmee gaat de hoofdprijs naar Ajax. Aaargghh. Na de wedstrijd heb ik alle interviews op www.eredivisie.nl beluisterd. Alsof dat de uitslag nog zou kunnen veranderen. Ook moest ik aan Sander van Raymond denken - gelukkig nog iemand blij in de familie. Toch had het voor mij erger kunnen aflopen. Afgelopen week heb ik namelijk even overwogen om voor de "Match of the Year" terug naar Nederland te vliegen. Wat ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb zeg - dat zou helemaal een afknapper zijn geweest. Ik las hier net nog dat er in Amsterdam na de huldiging relletjes zijn uitgebroken en de nodige gewonden zijn gevallen. Het zou ook eens niet. Dan de Twente supporters - die staan ondanks het verlies met duizenden langs de kant van de weg om onze helden aan te moedigen. Morgen (dat was dus maandag) nog een huldiging bij de Grolsch Veste en dan op naar volgend seizoen - een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Schrijven werkt best wel als therapie…

Ik had het allemaal wat naar de achtergrond verdreven totdat ik op woensdag las dat Theo Janssen in gesprek was met Ajax. Dat was wel het laatste wat ik had verwacht. Heulen met de "vijand". Ik vind het niet helemaal kies maar het toont maar weer eens aan dat men daar in de professionele voetballerij niet om maalt. Ook las ik een column getiteld "Ajax en Janssen: alleen maar winnaars". Het zal wel. Ik denk er het mijne van.

Het hoge water in de Mississippi blijft de gemoederen bezig houden in dit land, zie hier en hier. Trad eerst bij ons in het Noorden alles buiten zijn oevers, inmiddels is al dat water afgezakt naar het Zuiden en zorgt het om en nabij New Orleans voor de nodige problemen. Om de schade voor de stad te beperken heeft men sluizen in een dam opengezet waardoor er een groot achterland van 1.2 miljoen hectare onder water kan lopen. Voor de 25.000 inwoners van dat gebied een minder prettige ervaring. Het zal hun natuurlijk een zorg zijn dat New Orleans gespaard blijft. Maar ja, als de overheid beslist heb je geen andere keus dan je te schikken in je lot. Eén boer was blijkbaar niet van plan om natte voeten te krijgen en heeft een dijk om zijn huis laten bouwen. Zo kan het ook.

Ik las hier een interessant verhaal over het Math en Science onderwijs in de VS. Zeg maar Wis-, Natuur- en Scheikunde. Vergelijkende studies tonen aan dat de VS hierin achterloopt bij andere landen in de wereld. De verwachtingen die andere landen stellen aan hun studenten liggen beduidend hoger dan die in de VS. Studenten in de VS scoren dan ook tussen "Gemiddeld" en "Erg slecht" in vergelijking tot de rest van de wereld. Er zijn een aantal redenen zoals de aangeboden lesstof, de kwaliteit van de leerkrachten en het feit dat ouders de huidige situatie accepteren. Ook is er een probleem met de motivatie: Er zijn maar weinig kinderen in de wereld die Math en Science echt leuk vinden. Het is moeilijk en kinderen worden er niet echt enthousiast van. Maar eigenlijk is dat niet relevant - op school leer je die dingen die belangrijk zijn voor je verdere toekomst. Dat heb je als kind niet altijd door en daarbij kan je als ouder een extra zetje geven. Maar die motivatie ontbreekt hier nogal eens. Zo vindt men sport belangrijker. Een ander probleem dat de VS heeft is de grote ongelijkheid tussen scholen. Het maakt een groot verschil in welke staat je woont, in welk schooldistrict, welke school in dat district, en zelfs in welke klas van een school. Dat betekent dat er geen standaard opleidingsnivo is zoals we dat in Nederland kennen. Gelukkig is er hoop. Het vereist de nodige veranderingen in het onderwijs, maar vooral een andere houding tegenover Math en Science. Ik denk niet dat ik dat nog ga meemaken....

Vorige week werd onthuld dat Omar Ishrak de nieuwe CEO van Medtronic wordt. Ishrak komt van GE Healthcare en heeft daar een erg goed track record opgebouwd. Volgens ingewijden heeft de beruchte Jack Welch een hoge dunk van Ishrak, dat moet dus goed komen. Ishrak is geboren in Bangladesh, heeft gestudeerd in Engeland, en heeft in zijn carrière over de gehele wereld gewerkt. Met dit global perspective denk ik dat hij een prima keus is, zeker gezien het feit dat ons groei-potentiëel in emerging markets als India en China ligt. Volgens de berichten is Ishrak een beter onderhandelaar dan ik. Zijn basis salaris is 1.35 miljoen dollar. Daarboven kreeg hij een tekengeld van $650.000, en ook nog eens $50.000 ter compensatie van de kosten voor de advocaten die zijn contract hebben uit-onderhandeld met Medtronic. Dat had minder gekund...

Iedereen heeft vast gelezen (zie hier) dat er hier de afgelopen weken een discussie heeft gewoed om het schuldenplafond te verhogen. Net als in de EU heeft men hier regels vastgesteld voor de schuld van het land. Zo moet elk land in de EU ervoor zorgen dat het jaarlijkse begrotingstekort niet meer dan 3% bedraagt, en de totale schuld niet meer dan 60% van het Bruto Nationale Produkt. Dat dat in de afgelopen jaren bij lange na niet is gelukt doet niet onder voor het nut van zulke regels. Hier heeft men vastgesteld dat de totale staatschuld niet meer dan 14.290 miljard dollar mag bedragen. Maar helaas was dat plafond deze week bereikt. Een schuld van 14.290.000.000.000 dollar. Da's veul, heul veul (by the way, er kan een nul teveel staan maar ik kijk niet op een nulletje meer of minder bij zulke bedragen). Gelukkig is er weer hoop: Congreslid Bill Huizenga uit het plaatsje Zeeland in Michigan pleit voor Nederlandse zuinigheid om de zaak weer onder controle te krijgen, zie hier. Ik denk niet dat ik dat nog ga meemaken....

Het was de week van de mannen. Zo liet Donald Trump weten dat hij zich toch niet verkiesbaar stelt voor de race om het Amerikaanse presidentschap in 2012. Ik had het voorspeld, de lafaard durft de gok niet aan. Natuurlijk liet Trump weten dat hij een grote kans gemaakt zou hebben en zeer waarschijnlijk alle tegenkandidaten achter zich zou hebben gelaten. Laat hem in die waan. Wat te zeggen van Arnold Schwarzenegger? Begin dit jaar gestopt als Gouverneur van California. Afgelopen week prominent in het nieuws omdat hij en zijn vrouw na 25 jaar hadden besloten om uit elkaar te gaan. Maar deze week kwam de aap uit de mouw: Arnold had jarenlang met de huishoudster lopen rollebollen en zelfs een buitenechtelijk kind bij haar verwekt. Alsof dat nog niet genoeg was werd IMF president Dominique Strauss-Kahn gearresteerd omdat hij er van wordt verdacht dat hij zijn handen niet thuis had kunnen houden. Ik moet zeggen dat ik bij dat laatste verhaal nog steeds een vermoeden heb dat er opzet in het spel is. Het zou zo maar eens een streek van zijn Franse politieke vrienden kunnen zijn. We zullen afwachten wat er echt waar is van de beschuldiging. De laatste man die hier prominent in het nieuws was, was Harmon Killebrew. Killebrew was één van de grootste honkballers die ooit bij de Minnesota Twins heeft gespeeld. Vanwege zijn grote verdiensten voor de Twins staat er een standbeeld van hem voor het Target Field, het vorig jaar geopende stadion van de Twins. Killebrew was ongeneeslijk ziek en overleed op 17 mei 2011. RIP.

Het is weer weekend. Prettige dagen en tot volgende week.