In Nederland werd met spanning uitgekeken naar de toespraak van Geert Wilders in New York City op 9/11 en hoe dat mogelijk van invloed zou kunnen zijn op de kabinetsformatie. Ik was vooral benieuwd hoe de nieuwszenders en -websites in de VS de speech van Geert Wilders zouden ontvangen. Echter, tot mijn grote verbazing was er vrijwel geen verwijzing naar de bijdrage van vriend Wilders te ontdekken. Het enige wat ik kon vinden waren wat bijzinnetjes zoals bijvoorbeeld hier: "Anti-Islam Dutch politician Geert Wilders, who advocates banning the Quran and taxing Muslim women who wear head scarves, planned to address the crowd in person.". Wel stond de voorgenomen Koran verbranding door een dominee uit Florida prominent op de voorpagina's. Maar het ging vooral over het feit dat dit jaar's herdenking van de slachtoffers van 9/11 werd overschaduwd door de discussie over de mogelijke bouw van een moskee bij Ground Zero. Heel veel familieleden van de slachtoffers vonden dat niet gepast. Zij waren van mening dat de demonstraties tegen de moskee niet vermengd hadden moeten worden met de herdenking op 9/11. Daarin geef ik ze gelijk, de demonstraties hadden op elk ander moment kunnen plaatsvinden. Dat neemt niet weg dat ik het wel eens ben met met de strekking van de demonstraties: Godsdienstvrijheid is een groot goed en moet gewaarborgd worden maar de bouw van de moskee op het terrein bij Ground Zero getuigt niet van respect voor alles wat er gebeurd is. Bouw de moskee een paar mijl verderop en alle kou is uit de lucht.Zaterdag kregen we bezoek van de Brown family (Wil, Cindy, Lucas en Annika). In 1996 hebben we Wil en Cindy leren kennen toen Wil in het kader van een uitwisseling een jaar bij mijn toenmalige werkgever Signaal in Hengelo kwam werken. Nadat we bij ons thuis hadden bijgepraat zijn we met z'n allen naar Lake Minnetonka gereden voor een tochtje met één van de speedboten van de bootclub. Wil is zelf aan het rondkijken naar een boot en dit was voor hem en de rest van de family een mooie gelegenheid om proef te draaien. Het was met 25 (deg C) schitterend vaarweer.
Na een aantal uren op het water met een tussenstop bij de Caribou was de Brown family eensgezind: Boating is a lot of fun. 's Avonds zijn we met z'n allen naar ons favoriete Italiaanse restaurant Buca di Beppo geweest. Met Ceasar Salat en Fried Calamari als appetizer, Spaghetti Chicken Carbonara en Pizza Mozzarella als entrée, en een glas rode wijn was het weer ouderwets lekker. Op haar vraag hadden de dames de serveerster verteld dat we mijn verjaardag vierden. Drie dagen te vroeg maar à la. Ik werd dan ook getrakteerd op een "Happy Birthday" door het bedienend personeel en een lekker Brownie dessert onder kaarslicht. Voor mij teveel van het goede maar bij de dames gaat zoiets er altijd in. Om 9 uur was het na een leuke dag tijd om afscheid te nemen van de Brown family.
Zondagmorgen las Els in de krant dat er downtown Minneapolis een waar Oktoberfest werd gevierd. Met originelle Bratwurst, Bier und Musik, echt iets voor mij. De kinderen hadden andere bezigheden en zijn sowieso niet zo in voor dit soort gein. Els en ik besloten er even naar toe te rijden. Het was stralend weer en als Vice-Weltmeister kon ons niets overkomen :-) Toch was het
me achteraf duidelijk waarom het feest al zo vroeg in September gehouden werd: het leek bij lange na niet op een Oktoberfest. De bratwurst was veel te klein en aangebrand, er was geen lange tafel te ontdekken, slechts hier en daar liep een verdwaalde Duitser in Lederhose, en de band (trompet, waldhoorn en accordeon) speelde alles behalve het verwachte repertoire. Op een paar polka's na dan. Toen tijdens het jodelen de hond van de mensen naast ons begon te janken vond ik het welletjes en zijn we in onze Duitse auto weer naar huis gereden. Een ervaring rijker. De komende vier weekenden staat mijn favoriete Duitse restaurant "Gasthof zur Gemütlichkeit" in het teken van de Oktoberfeste. Daar zullen ze beter begrijpen wat dat inhoudt.
Dinsdag was ik jarig. Om 7 uur stond de crew aan mijn bed het "Lang zal ie leven" te zingen. Els had me de afgelopen weken een aantal keren om een verlanglijstje gevraagd. Ik had daar heel diep over nagedacht maar het viel me niet mee om met wat zinnigs te komen. Gelukkig hadden de dames zelf wat verzonnen. Zoals een "Foot and Body Roller Massager for a natural way to relax your feet and body". Een soort telraam die je over je rug kunt rollen of waar je je voeten overheen kunt
rollen. Ik moest er meteen aan geloven want de meiden wilden dat natuurlijk even uit proberen. Dat ging zo goed dat ze nu elke avond een uur aan de bak mogen :-) Verder kreeg ik een aantal DVDs en als klap op de vuurpijl een giftcard voor een bodymassage op de avond van mijn verjaardag. Gedurende de dag kreeg ik verschillende telefoontjes, voicemails, text messages, mailtjes en kaarten, waarvoor hartelijk dank. Zelfs de receptioniste van de Audi dealer liet een voicemail achter waarin ze vertelde dat ze aan me had gedacht en me feliciteerde met mijn verjaardag. Het is toch zo'n lieve meid. Zou echter mooi zijn als ik wist wie ze was want ik heb haar nog nooit gesproken...
's Avonds om kwart voor acht werd ik verwacht bij Envy Massage voor een introductie massage. De sessie begon om acht uur maar eerst moest ik natuurlijk weer een aantal formulieren invullen.
Nog voordat er één spier gekneed was mocht ik aangeven of de massage bedoeld was om te relaxen, de circulatie te verbeteren, de houding te veranderen of stress te verlichten, of er zacht, hard of diep gekneed moest worden, en of ik er over dacht om wekelijks of maandelijks te komen. Ik vertelde dat ik over dat laatste zou nadenken als ze goed hun best zouden doen. Het tweede formulier was om vast te stellen of ik aan min of meer enge ziektes leed. Toen dat alles afgehandeld was mocht ik op de massagetafel gaan liggen. Met gedempt licht en ontspannende muziek op de achtergrond werd ik vervolgens door een lieftallige masseuse behandeld. Althans, dat dacht ik. Ze nam me stevig onder handen en liet me bijna jodelen. Ze had het over verschillende knopen die ze weg moest zien te werken. Ik vertelde haar dat ik me van geen knoop bewust was en dat ik er derhalve ook geen last van kon hebben. Na een uur was het voorbij met de pret. Nu maar hopen dat de dames me volgende week weer jarig maken...
Nog voordat er één spier gekneed was mocht ik aangeven of de massage bedoeld was om te relaxen, de circulatie te verbeteren, de houding te veranderen of stress te verlichten, of er zacht, hard of diep gekneed moest worden, en of ik er over dacht om wekelijks of maandelijks te komen. Ik vertelde dat ik over dat laatste zou nadenken als ze goed hun best zouden doen. Het tweede formulier was om vast te stellen of ik aan min of meer enge ziektes leed. Toen dat alles afgehandeld was mocht ik op de massagetafel gaan liggen. Met gedempt licht en ontspannende muziek op de achtergrond werd ik vervolgens door een lieftallige masseuse behandeld. Althans, dat dacht ik. Ze nam me stevig onder handen en liet me bijna jodelen. Ze had het over verschillende knopen die ze weg moest zien te werken. Ik vertelde haar dat ik me van geen knoop bewust was en dat ik er derhalve ook geen last van kon hebben. Na een uur was het voorbij met de pret. Nu maar hopen dat de dames me volgende week weer jarig maken...Een week lang was het plaatsje Lake Crystal in rep en roer. In een woning was de 26-jarige James Nibbe doodgeschoten door een onbekende persoon die 's nachts het huis van de Nibbe's was binnengedrongen. Jennifer Nibbe, de vrouw van de vermoorde, had in grote angst 911 gebeld en verzocht om hulp. De dader had ook haar en haar zoon bedreigd maar was uiteindelijk op de vlucht
geslagen, waarschijnlijk doordat de hond des huizes aansloeg. De angst in het vredige plaatsje Lake Crystal was groot want de dader had elk ander huis kunnen binnendringen. De politie probeerde de zaak echter te sussen en gaf aan dat het volgens hun een geïsoleerd incident was. Ze hadden daar alle aanleiding toe want vanaf het begin bleek dat er een luchtje aan de zaak zat. Deze week kwam de aap uit de mouw: Jennifer Nibbe had het geheel in scène gezet en zelf haar man in koelen bloede vermoord. Een klassiek geval: De politie vond haar dagboek waaruit bleek dat ze niet gelukkig was in haar 2-jarige huwelijk en dat ze er een minnaar op nahield. Twee maanden geleden had haar man een levensverzekering afgesloten van $250.000, en ze dacht die op een slimme manier te kunnen incasseren. Maar de manier waarop ze te werk was gegaan getuigde niet van veel intellect. Een typisch geval van blond :-)
geslagen, waarschijnlijk doordat de hond des huizes aansloeg. De angst in het vredige plaatsje Lake Crystal was groot want de dader had elk ander huis kunnen binnendringen. De politie probeerde de zaak echter te sussen en gaf aan dat het volgens hun een geïsoleerd incident was. Ze hadden daar alle aanleiding toe want vanaf het begin bleek dat er een luchtje aan de zaak zat. Deze week kwam de aap uit de mouw: Jennifer Nibbe had het geheel in scène gezet en zelf haar man in koelen bloede vermoord. Een klassiek geval: De politie vond haar dagboek waaruit bleek dat ze niet gelukkig was in haar 2-jarige huwelijk en dat ze er een minnaar op nahield. Twee maanden geleden had haar man een levensverzekering afgesloten van $250.000, en ze dacht die op een slimme manier te kunnen incasseren. Maar de manier waarop ze te werk was gegaan getuigde niet van veel intellect. Een typisch geval van blond :-)Het weekend staat weer bol van de sportieve activiteiten. Marissa moet zaterdag vroeg op pad voor een tennistoernooi in Monticello. Leonie moet
rond de middag op het voetbalveld aantreden, tegenstander onbekend. Zondag spelen de Minnesota Vikings hun tweede wedstrijd thuis tegen de Miami Dolphins. Dat wordt weer drie uur gekluisterd aan de buis. Een aantal kilometers verderop gaat F.C. Twente op bezoek bij Heracles. Zonder de Almelozen onder ons te beledigen zou ik denken "kat-in-bakkie" voor Twente. En de honkballers van de Minnesota Twins spelen dit weekend elke dag thuis tegen de Oakland Athletics. De Twins doen het uitstekend. Met nog zo'n twintig wedstrijden te spelen (van de in totaal 162!) gaan ze ruim aan kop in de Central division van de American League. Nog een aantal overwinningen en ze plaatsen zich voor de play-offs (zeg maar kwartfinales).
rond de middag op het voetbalveld aantreden, tegenstander onbekend. Zondag spelen de Minnesota Vikings hun tweede wedstrijd thuis tegen de Miami Dolphins. Dat wordt weer drie uur gekluisterd aan de buis. Een aantal kilometers verderop gaat F.C. Twente op bezoek bij Heracles. Zonder de Almelozen onder ons te beledigen zou ik denken "kat-in-bakkie" voor Twente. En de honkballers van de Minnesota Twins spelen dit weekend elke dag thuis tegen de Oakland Athletics. De Twins doen het uitstekend. Met nog zo'n twintig wedstrijden te spelen (van de in totaal 162!) gaan ze ruim aan kop in de Central division van de American League. Nog een aantal overwinningen en ze plaatsen zich voor de play-offs (zeg maar kwartfinales).Prettig weekend en tot volgende week.
No comments:
Post a Comment