op zaterdagavond altijd beredruk. Dat was geen wonder want Broer was een prima patatbakker: hij bakte ze altijd lekker bruin, leverde ruime porties en zijn patat smaakte uitstekend. Toen ik afgelopen zondag op de Minnesota State Fair liep moest ik aan Broer denken. Er stonden namelijk verschillende 
kramen van Fresh French Fries en die hadden het onvoorstelbaar druk. Voor 10 uur 's morgens kwamen we langs de eerste kraam en toen stond er al een hele lange rij. Waarschijnlijk voor een portie patat op de nuchtere maag. Dat lijkt vreemd maar vergeleken met wat ze hier anders tijdens breakfast naar binnen werken valt het nog wel mee. In de loop van de middag ging ik zelf een patatje halen. Ik sloot aan in de rij met ongeveer 8 man voor me. Links en rechts van mij nog minimaal 6 rijen. Toen ik aan de beurt was kon ik kiezen uit porties van 16, 32, 48 en 64 ounce. Dat laatste was een echte family-size: 1.8 (kg) patat geleverd in een kleine emmer. Met drie hongerige dames in de buurt ging ik voor de 32 ounce. Terwijl ik om me heen keek vlogen de emmers met patat over de balie, het was niet aan te slepen. Wat zou Broer zich hier hebben kunnen uitleven, een waar patat paradijs.
Op de Minnesota State Fair draait het om food: héél véél, maar dan ook héééél véééél food. Als het even kan op een stokkie want daar staat de fair bekend om. Dat vele eten vond gretig aftrek, vooral door de mensen die het op het oog echt nodig hadden. Gezond als wij zijn bleven we natuurlijk niet achter. Een kleine bloemlezing: Leonie begon 's morgens met Cheese Curds, kleine blokjes kaas uit de frituur. Aansluitend gingen Els en Marissa voor de Chocolate Covered Fruit-on-a-stick. Ze dachten het aangename met het gezonde te combineren maar ik kreeg er 
koude rillingen van. Ik had mijn zinnen gezet op een "Footlong Hot Dog" waar je mee doodgegooid werd. In kleine lettertjes stond er bij "About a". Ofwel ongeveer een foot long. Dat vond ik niet kunnen: ik maakte de jongen die me hielp duidelijk dat ik minimaal een footlong verwachtte. Gelukkig werd ik niet teleurgesteld: de hot dog was langer dan mijn schoen. Het smaakte echter niet als een hot dog, het was meer een lange knakworst. Vervolgens was het tijd voor de French Fries als boven gemeld. Marissa nam als tussendoortje 
een Fried Pickle (een gefrituurde augurk). Aan het eind van de dag hadden de dames nog ruimte over voor een Texas Tater Twister. In gewoon Nederlands: een gekrulde aardappel uit de frituur, al dan niet met een knakworst, op een stokkie. Heerlijk! De dag werd afgesloten met een toetje: een emmer warme Chocolate Chip Cookies van Sweet Martha. Zoete Martha is een echte favoriet op de State Fair. Niet te filmen hoeveel emmers vol met cookies er hier over de toonbank gingen. Achteraf begrijp ik wel waarom: Martha's koekies zijn verrukkelijk!
Tussen het eten door was er nog meer te beleven op de State Fair. Zo hebben we 's morgens het Birth Center bezocht, een hal waarin allerlei boerderijdieren werden geshowd zoals schapen,
lammetjes, varkens, biggetjes, kippen, kuikens en konijnen. Aansluitend zijn we in de Space Tower geweest van waaruit je een mooi uitzicht hebt over Minneapolis - St. Paul en omgeving. Els had haar zinnen gezet op de Western Show waarin naast cowboys ook Zorro een voorstelling weggaf. Ondertussen liep ik langs een stand waar kluizen geshowd werden. De grootste kluis bevatte voldoende ruimte om 110 guns te stallen. Een beetje jager heeft dat natuurlijk wel nodig. En terwijl iedereen nog in de korte broek liep werd er al weer geadverteerd voor kerstbomen - daar kun je natuurlijk niet vroeg genoeg mee beginnen. 's Middags vonden de dames het tijd voor de kermis. De kermis op de fair staat vol met rides (bewegende attracties) maar er is daarnaast een wereld aan (gok)spelletjes. In 
vergelijking met Nederland is daar heel veel animo voor, met veelal levensgrote knuffels als prijs. Leonie wilde graag een olifant maar het geluk zat ons dit keer niet mee. Aan het eind van de dag zijn we nog langs de gepimpte pickups gelopen. Els heeft al verschillende keren aangegeven wel in te zijn voor een pickup. De kinderen vinden dat echter maar niks. Om aan haar onvervulde wens tegemoet te komen hebben we met z'n vieren in een Ford F250 Platinum pickup plaatsgenomen. Dat viel niet eens tegen. Misschien moeten we toch overwegen om een pickup met sneeuwschuif aan te schaffen. Dan hoef ik bij -25 (deg C) tenminste de oprit niet meer zelf schoon te vegen :-)
Over eten gesproken, ik kwam een berichje tegen over het kampioenschap kippenvleugeltjes eten. Dat je niet dik hoeft te zijn om toch veel naar binnen te werken wordt maar weer eens bewezen door de winnaar: maar liefst 181 vleugeltjes in 12 minuten. Beelden vind je hier. Geweldadig. Hoewel de winnaar niet had geleden onder dit eetgedrag gold dat zeker niet voor de meeste van
haar robuuste tegenstanders. Verder zag ik op CNN een bijdrage over vijf van de meest luxueuze huizen die in de VS te koop staan. Altijd leuk om te zien hoe mensen die van gekkigheid niet meer weten wat ze met hun geld moeten doen, een bijzonder huis laten bouwen en het smaakvol inrichten. Het blijkt maar weer dat over smaak niet valt te twisten. Tot slot voor de geïnteresseerden een verhaal over de werkelijke productiekosten van een aantal smartphones. Die kosten liggen in de range $150-$200. Als je kijkt naar de functionaliteit die daar voor geboden wordt is dat alleszins redelijk te noemen. De productiekosten voor een pacemaker liggen hoger, maar als je leven er van afhangt mag het wat meer kosten :-)Dinsdag slaakte Els een zucht van verlichting: Marissa en Leonie mochten eindelijk weer naar school na een vakantie van maar liefst 13 weken. Ze waren na al die tijd zelfs vergeten hoe een pen er uit ziet. De schoolbus die ze elke morgen naar de Maple Grove Junior High school brengt stopt om één minuut over half acht op de hoek van de straat. Leonie liet zich van haar beste kant zien en stond al om half zeven naast haar bed. Inmiddels zitten de eerste dagen er op en is de draad van voor de vakantie opgepakt. Marissa heeft dit jaar Spaans (hier wordt naast Engels Spaans aangeboden in plaats van Duits en Frans) en is elke avond druk bezig om de eerste woordjes te leren. Leonie mocht haar eerste week als 7th grader rustig beginnen en was gevrijwaard van huiswerk. Wel is ze druk bezig geweest om haar lesmateriaal netjes te structureren in een ringband. Dat gaat vast goedkomen dit jaar.
Donderdagavond was de grand opening van het American football seizoen met de wedstrijd New Orleans Saints tegen onze eigen Minnesota Vikings. De opening van het football saison is een major event in de
VS. Zelfs op nu.nl werd er melding van gemaakt, zie hier. Het ging zover dat de scholen in New Orleans eerder uitgingen om toch maar niets te missen van dit spektakel. Afgelopen jaar versloegen de Saints de Vikings in de halve finale en wonnen vervolgens de Superbowl. De Vikings hadden dus wat recht te zetten. Brett Favre was terug en onze hoop was op hem gevestigd. Halverweg (na twee quarters) stonden we voor met 7-9 maar die voorsprong konden we uiteindelijk niet vasthouden. De New Orleans Saints wonnen met 14-9. Favre was zeker nog niet in goede doen. Volgens de experts was het verlies van de Vikings vooral toe te schrijven aan een gebrek aan trainingsuren van de offense, voor een groot deel veroorzaakt doordat Favre het trainingskamp aan zich voorbij had laten gaan. Toch blijf ik optimistisch en hoop dat we het jaar mogen afsluiten met een Superbowl.Prettig weekend en tot volgende week.
No comments:
Post a Comment