Friday, November 27, 2009

Een geweldige oogst!

Deze week was er weer van alles te beleven. Zo maakte Medtronic op dinsdag de resultaten van het 2e kwartaal (maanden Aug-Sep-Oct) bekend. Die zagen er goed uit ondanks de economische malaise en de druk op de healthcare kosten. De kwartaal omzet en winst bedroegen respectievelijk $3830 miljoen en $868 miljoen, een goede oogst. Ook Wall Street was blijkbaar erg tevreden want de koers steeg 7.3% naar ruim $43. Da's nooit weg. Terwijl onze CEO Bill Hawkins de resultaten bekend maakte lag ik in de tandartsstoel voor de periodieke controle. Mijn eerste in de VS en die zal ik niet snel vergeten. Els had me al gewaarschuwd dat het naar alle waarschijnlijkheid wat langer zou gaan duren dan in Nederland en dat klopte: al met al heb ik de stoel een uur warm gehouden. Niet dat er veel aan de hand was, ik had geen enkel gaatje, maar nadat er foto's van het gebit waren gemaakt werd elke tand miniscuul onder handen genomen door de assistente. Geen idee wat er precies gebeurde maar het was een hele operatie. Schrapen, vijlen, flossen, het hield maar niet op en was zeker niet gevoelloos. Resultaat: een zere b*k. Daarna verscheen de tandarts. "What does it take to make me a beautiful smile?", vroeg ik hem. Lastige vraag blijkbaar want daar moet hij twee weken over nadenken. Het belooft niet veel goeds - misschien ben ik goedkoper uit als ik allemaal gouden tanden laat zetten :-)

Els was jarig op woensdag en dat hebben we gemerkt ook. De hele straat had de tuin kleurrijk verlicht. Els was erg geroerd want dat had ze in haar 45-jarige geschiedenis nog nooit meegemaakt. 's Morgens om half zeven stonden we in vol ornaat aan de rand van het bed voor haar te zingen. We hebben haar een Diva-for-a-Day arrangement geschonken. Dat is een dag in een beauty center heerlijk in de modder badderen, op hete kolen liggen, en je huidje laten pielen. 's Avonds zijn we met z'n allen wezen schaatsen, waarna we thuis van Starbucks coffee met overheerlijke Dutch Apple Pie hebben genoten. Over schaatsen gesproken, naar aanleiding van het filmpje van afgelopen week kreeg ik bemoedigende woorden van anonieme bewonderaars toegestuurd. De één vindt dat ik het geweld(ad)ig doe, de ander stelt zelfs dat ik me in moet schrijven voor figure skating (kunstschaatsen) bij de Olympische Spelen. Erg fijn al die steunbetuigingen - een echte opsteker voor mijn zelfvertrouwen. Het toeval wil dat de Olympische Winterspelen in 2010 in Vancouver, Canada, worden gehouden en dat is slechts op twee uur vliegen hier vandaan. Maar ik ken mijn grenzen: deze Spelen lijken nog wat te vroeg te komen. Mijn doel is om in 2014 te oogsten. Voor 2010 zit ik eerder te denken aan figuurzagen in plaats van figuur schaatsen. Hoewel, zagen is ook nooit één van mijn sterkste punten geweest.


Donderdag was het de 4e donderdag van november en dan wordt Thanksgiving gevierd. Oorspronkelijk een religieuze viering om te danken voor de oogst, vergelijkbaar met de Dankdag voor Gewas en Arbeid in Nederland, is het tegenwoordig meer een gezellige dag waarop families en vrienden tezamen komen. 's Morgens hebben we op TV gekeken naar de 83e Macy's Thanksgiving Day Parade in New York City. Zoals het de Amerikanen betaamt waren voor deze Parade weer alle registers opengetrokken: spectaculair, gevariëerd, entertaining. Gigantische ballonnen van karakters zoals Mickey, Snoopy, Kermit, Shrek en Spiderman vormden een belangrijk onderdeel van de parade. Vele kleurrijke praalwagens met mooie namen als M&Ms on Broadway, Winter Wonderland in Central Park, en Castle of Dreams, reden mee. De beste Marching Bands van het land waren ingevlogen. Meer dan 800 clowns en 2000 cheerleaders luisterden de parade op. En niet te vergeten een keur aan internationale artiesten zoals Andre Bocelli, Alan Cumming, Ziggy Marley, Miss America, de Sesame Street Cast, en Gloria Gaynor (voor de oudere jeugd). De parade werd afgesloten met Santa Claus in his Sleigh. Wat een feest!

Wij waren voor het Thanksgiving diner uitgenodigd bij de Brown family in Stillwater, MN. En we waren niet alleen: met 30 man familie en vrienden zat het huis gezellig vol. Thanksgiving staat in het teken van veel eten:
Turkey (kalkoen), Stuffing (vulling), Mashed Potatoes (tuffelpuree), Sweet Potatoes (zoete tuffels), Green Beans (sperziebonen), Sweet Corn (zoete maïskolf), Cranberry Sauce (veenbessen saus), en als nagerecht Pecan Pie (notentaart) en Pumpkin Pie (pompoentaart). Al dit lekkers was in overvloed geoogst, en meer. Erg leuk om mee te maken. Toen we 's avonds om 7 uur naar huis reden zagen we dat er zich al rijen aan het vormen waren voor de electronicawinkels van Best Buy, zeg maar de Mediamarkt van de VS. Wat wil het geval? Vrijdag na Thanksgiving is het namelijk Black Friday en dan gaan alle remmen los. Op deze vrije dag beginnen de Amerikanen met de inkopen voor Kerst. Om de mensen te lokken adverteren veel winkels met speciale aanbiedingen, zie bijvoorbeeld hier. Het is daardoor voor winkeliers de tweede drukste dag in het jaar (na zaterdag voor Kerst). Vele winkels zoals Target, Walmart, Kohl's en Best Buy gaan 's morgens om vijf uur of eerder open. Met rijen kopers voor de deur om de laagst geprijsde, beperkt voorradige artikelen te bemachtigen. Wij zijn in de loop van de morgen ook nog even naar de Best Buy geweest. Marissa en Leonie wilden graag een digitale fotocamera als Sinterklaas cadeau, zodat ze straks in Nederland herinneringen kunnen vastleggen. Bij de Best Buy aangekomen was het zoeken naar een parkeerplaats. Gelukkig stond er geen rij meer voor de winkel. Daarentegen hadden zich in de winkel bij de acht kassa's wel lange rijen gevormd. De flatscreen TVs, fotocamera's en laptops vlogen als zoete broodjes over de toonbank. Het schijnt dat Black Friday verwijst naar in het zwart staan - door de gigantische omzetten staan vele winkeliers vanaf die dag positief en beginnen ze winst te maken voor het jaar. Voor hetzelfde geld zou Black Friday kunnen verwijzen naar zwart van het volk. Heel veel volk. Dankbaar voor de geweldige oogst...

Net als FC Twente gaan de Minnesota Vikings nog steeds super. Afgelopen zondag in een afgeladen vol Medtrodome hier in Minneapolis waren de Seattle Seahawks geen partij: 35-9. Alles klopte bij de Vikings, hun beste wedstrijd tot nu toe. We staan nu op 9 wins, 1 loss. Ook de cheerleaders waren weer van de partij. Dat blijft toch een opvallend verschijnsel. In het anders zo vrome Amerika wordt het publiek bij football wedstrijden aangemoedigd door mooie, schaars geklede, rondborstige dames. Omdat we dit verschijnsel in Nederland niet echt kennen heb ik me wat verder verdiept in de achtergronden. Wat blijkt nu? Cheerleading is notabene ontstaan in Minneapolis. Het eerste cheerleader team bestaande uit alleen maar mannelijke studenten gaat terug naar 1898 aan de Universiteit van Minnesota. Het duurde tot 1923 voordat er dames mee gingen doen. Tegenwoordig is cheerleading een grote sport in de VS met 1.5 miljoen voornamelijk vrouwelijke beoefenaars. Er wordt op allerlei nivo in competitieverband gestreden met de mooiste dansjes, gymnastische oefeningen en acrobatische figuren. Cheerleading is dan ook zeker niet zonder risico: het is één van de gevaarlijkste sporten op scholen. Vooral bij de pyramide-stunten gaat nogal eens wat mis. Wij kennen het dus vooral van American football en basketball waarbij de dames in de pauzes worden ingezet als eye-candy. Vergelijkbaar met het optreden van een fanfare tijdens de rust van een voetbalwedstrijd, maar dan anders. Alhoewel, toch niet zo veel anders: in beide gevallen lopen er grote toeters op het veld…(grapje)

Tot slot hebben we onze belastingaangifte voor 2008 bij de Nederlandse belastingdienst ingeleverd, net voor de sluitingsdatum op 1 december 2009. De aangifte was dit jaar een stuk ingewikkelder doordat ik in twee landen salaris heb ontvangen. Omdat ik voor het grootste deel in Nederland heb gewerkt (tot 1 november 2008) en we ons hoofdverblijf tot het eind van dat jaar in Nederland hadden zijn we voor de Nederlandse belastingdienst binnenlands belastingplichtig. Nu heb ik over mijn in de VS genoten salaris al belasting betaald in de VS maar omdat het Nederlandse tarief zo'n 10% hoger ligt krijg ik een extra aanslag. Jammer geld maar zo werkt dat nu éénmaal. Gelukkig kregen we bij de invulling van de aangifte hulp van Deloitte in Nederland zodat ik het niet allemaal zelf hoefde uit te pluizen. Toch was het nog een hele heisa omdat we allerlei jaaropgaves en andere relevante informatie moesten overleggen (dus inscannen en emailen). Gelukkig ziet het er naar uit dat we toch nog wat terug krijgen - da's nooit weg.

De dames zijn begonnen met aftellen: nog een aantal weken en dan staan we weer even op Nederlandse bodem. Tot volgende week.

No comments:

Post a Comment