Santa Kraam rond Santa Claus

De Sint is weer aangekomen in Nederland. Traditioneel is er in Nederland veel aandacht voor de viering van Sinterklaas op 5 december. De Kerstman is in opkomst maar moet het nog steeds afleggen tegen de Sint. In Nederland zijn Sinterklaas en de Kerstman twee verschillende mythische figuren, in de VS kennen we alleen de Kerstman ofwel Santa Claus. Maar wisten jullie wel dat Sinterklaas en de Kerstman eigenlijk één en dezelfde figuur is en dat onze eigen Sinterklaas de basis heeft gelegd voor Santa Claus? Santa Claus is een veramerikaanste versie van Sinterklaas met Britse invloeden. In de Amerikaanse literatuur rond 1800 werd Santa Claus niet als een bisschop maar als een dikke Nederlandse zeeman met een pijp in een groene winterjas geportretteerd. Door de jaren heen werd dat beeld omgevormd tot wat het nu is: een gezellige dikke oude man met witte baard, in rood gekleed met zwarte lederen riem en laarzen. Hij woont in een huis op de Noordpool met ontelbare elfjes (Zwarte Pieten zijn not done hier), en acht of negen rendieren die zijn vliegende arreslee voorttrekken. Ook hier dus belangrijke invloeden vanuit Nederland op de culturele ontwikkeling van de VS. Best aardig om te weten.

De laatste weken zijn de Amerikanen druk bezig om hun huis en tuin te versieren met sfeerverlichting en kerstdecoraties. De meesten doen dat zelf maar je kunt dat ook laten doen: we kregen verschillende folders in de brievenbus met de mooiste aanbiedingen. Naast eigen huis en tuin wordt in sommige neighborhoods ook de entrée van de wijk kleurrijk gedecoreerd voor bewoners en passerende bezoekers. In Maple Grove is er zelfs een verlichtingsroute uitgestippeld die je langs de top tien van mooist versierde huizen leidt (what's the difference between Ruurlo and Maple Grove). Nu moet ik zeggen dat de gemiddelde Amerikaan de aankleding niet altijd smaakvol doet. Het is veelal een wilde combinatie van rode, groene, blauwe, paarse, witte (en dan bedoel ik écht wit) en gele kerstlampjes. Hoe gekker hoe beter, het doet gewoon zeer aan de ogen. Ik neem aan dat ze het zelf mooi vinden. Maar smaken verschillen. Ik heb er maar één woord voor: Santekraam.

We hebben Leonie een mobieltje gegeven. Dat zit zo: Normaal gesproken zorgt Els er voor dat Leonie 's morgens op tijd uit huis gaat op weg naar de opstapplaats voor de schoolbus. Maar in deze periode volgt Els de nodige cursussen en dus moet Leonie zich soms 's morgens alleen redden. Als ouders wil je dan wel weten of ze de schoolbus heeft gehaald. Daarom het mobieltje zodat Leonie in geval van nood contact met ons kan opnemen. Maar, dacht Leonie, hoezo alleen in nood? Nu ik een mobieltje heb zal ik hem gebruiken ook. De eerste week ging dat als volgt:

    Tijd     Leonie                                           Els
    09:00   Haal debus denk ik wel                   OK
    09:01   Telfoon is gevallen beschadgd
    09:01   Is dat erg?                                     Doet het nog?
    09:02   Op de achterkant betje                   Oke houd hem nu goed vast
    09:02   Ja
    09:04   Doe ik:-P
    09:05   Zit in de bus                                   Fijn veel plezier vandaag
    09:07   Ja bedankt hoor.

Tot zover de zinvolle uitwisseling van informatie tussen dochter en moeder. 12 berichtjes in 7 minuten. Dat is omgerekend bijna een miljoen per jaar... Gelukkig hebben we een Family Plan with Unlimited Messaging anders had ik de baas om opslag moeten vragen.

Deze week werden de resultaten bekend gemaakt van een VS onderzoek naar de relatie tussen je persoonlijkheid en het merk bier dat je drinkt. Als notoir bierdrinker was ik natuurlijk erg benieuwd naar de resultaten. Een korte samenvatting: Drinkers van Budweiser zijn verstandig, onderlegd en praktisch. Ze zijn het tegenovergestelde van dagdromers, emotioneel stabiel en houden niet van autoriteit. Gerekend naar een gemiddelde persoon is er 42% meer kans dat ze een vrachtwagen rijden, 68% meer kans dat ze een credit card hebben met flexibele betalingstermijnen en 42% meer kans dat ze strips ter verfrissing van de adem gebruiken. Het merk Corona is voor energieke en extroverte persoonlijkheden. Ze houden van een feestje, spreken dagelijks meer mensen dan enig ander, en zien zichzelf als warm en zorgzaam. Heineken drinkers kun je in één woord samenvatten: aandachttrekkers. Zelfverzekerd, hoge eigendunk, dynamisch en graag in het middelpunt van de belangstelling. Er is 58% meer kans dat ze een American Express credit card hebben, en 29% meer kans dat ze in een sportwagen rijden. Dat is niet het beeld dat ik van Heineken drinkers in Nederland heb. Maar hier in de VS wordt Heineken in het opvallende groene flesje gezien als een luxe merk en trekt het duidelijk een ander publiek. Als ik dan toch moet kiezen ga ik voor Corona, hoewel ik mezelf maar voor een deel herken in bovenstaande kenmerken. Voor de echte liefhebbers: Grolsch stond niet in de lijst - hun marktaandeel is hier te klein.

In een meeting die ik vorige week had met één van mijn medewerkers kwam het gesprek op het boek Outliers van Malcolm Gladwell. In de statistiek is een Outlier een waarneming die opmerkelijk ver afwijkt van de rest. Je zou kunnen zeggen Uitzonderlijke gevallen. In dit boek gaat het om bijzondere, unieke en succesvolle mensen. Dat hebben ze vaak maar voor een klein deel te danken aan hun talent. Succes hangt veel meer samen met een gelukkige samenloop van omstandigheden en gewoonweg hard werken. Volgens Gladwell heb je 10.000 uur nodig om expert te worden. Als je die 10.000 uur eenmaal bereikt hebt zit je goed, aannemende dat je een bepaald basistalent hebt. Om dat te illustreren gebruikt hij vele voorbeelden. Eén van de voorbeelden is Bill Gates, de baas van Microsoft. Als student zat Gates op een High School waar ze een computer club hadden, in tegenstelling tot vele andere High Schools. Vervolgens was hij in de gelukkige omstandigheid dat hij toegang kreeg tot de computers van de University of Washington. Zodoende had hij op 20-jarige leeftijd meer dan 10.000 uur als programmeur achter zijn kiezen. Volgens Gates zelf verkreeg hij zodoende meer kennis van software ontwikkeling dan wie dan ook in die periode. Gates' talent speelde natuurlijk een rol, maar belangrijker waren de omstandigheden en zijn drive.

Een tweede voorbeeld dat Gladwell aanhaalt is sport. Bij sport gaat alles op basis van een jaar en is er altijd een zogenaamde ‘cut-off date’. Voor ijshockey is dat bijvoorbeeld 1 Januari. En wat blijkt bij de analyse van ijshockeyers… de overgrote meerderheid van de professionele hockey spelers zijn geboren in Januari, Februari en Maart. Een klein deel in April, Mei en Juni en bijna niemand meer in de tweede helft van het jaar. Waarom is dat? Omdat een paar maanden volwassenheid heel veel uit maakt op jonge leeftijd. Dat blijk je dus nooit meer recht te trekken. De reden daarvoor is ook logisch. Als je als jong talent opvalt kom je in aanmerking voor regionale trainingen, landelijke trainingen en vertegenwoordigende teams. Al die extra ervaring geeft je een onoverbrugbare voorsprong want je komt sneller aan je 10.000 uur. Hier moest ik aan denken toen ik mijn schaatscarrière overdacht. Geen wonder dat het nooit wat geworden is: Geboren in September was ik als Maagd bij voorbaat kansloos. Maar er is hoop: met een beetje talent, de juiste omstandigheden en een tomeloze inzet kun je ver komen. Het filmpje bewijst dat maar weer :-)



Komende donderdag vieren we Thanksgiving. Dat betekent dat we vrij zijn op donderdag en vrijdag. We gaan op Thanksgiving kalkoen eten bij de Brown family in Stillwater. Volgende keer meer daarover. Prettig weekend.