De Dunne en de Dikke

Het gaat niet goed met President Obama. Zijn plan voor een herziening van de gezondheidszorg krijgt van verschillende kanten veel kritiek. De economie wil nog maar niet vlotten ondanks de honderden miljarden dollars die de regering in de economie heeft gepompt als onderdeel van het Economic Stimulus Package. De werkloosheid blijft stijgen; elke maand wordt er weer een nieuw dieptepunt bereikt. Dit alles is koren op de molen van zijn politieke tegenstanders en leidt er toe dat het land politiek gezien hopeloos verdeeld is. Hoezo United States? President Obama bevindt zich dan ook in een niet te benijden positie. Afgelopen week had hij het, in mijn ogen prima idee opgevat om een videoboodschap te brengen aan de schoolkinderen. Een soort peptalk van de president bij de start van het nieuwe schooljaar waarin hij de kinderen zou wijzen op het belang van onderwijs en aan zou sporen om goed hun best te doen. Wie kan daar op tegen zijn, zou je zeggen. Toch was er de nodige weerstand tegen dit voornemen. Zijn tegenstanders suggereerden dat Obama uit was op politiek gewin. De Republikeinse Partij in Florida ging zelfs zo ver dat ze Obama beschuldigden "belastinggeld te gebruiken om de Amerikaanse kinderen te indoctrineren met zijn socialistische agenda". Dit getuigt van een absoluut gebrek aan respect voor de goede bedoelingen van President Obama. Maar ja, zolang het economisch tij niet keert (lees: zolang de mensen het niet in de portemonnaie voelen) zal de verdeeldheid alleen maar toenemen. Laten we niet hopen dat dat te lang duurt want United we stand, Divided we fall.

New York vierde de afgelopen week het feit dat de stad vierhonderd jaar geleden is gesticht door de Nederlanders. De hele week waren er festiviteiten om te herdenken dat VOC-kapitein Henry Hudson in september 1609 met zijn schip De Halve Maen voor anker ging bij Manhattan. Ook Kroonprins Willem-Alexander en Prinses Maxima waren op bezoek. We kunnen best trots zijn op het feit dat de Nederlanders de basis hebben gelegd voor New York, de grootste stad in de VS en één van de belangrijkste wereldsteden. In Manhattan vind je nog steeds bewijzen van onze aanwezigheid met onder andere de Nassau Street. Het is natuurlijk stom dat we de heerschappij over hebben gedaan aan de Britten in 1674, waarbij de oorspronkelijk naam Nieuw Amsterdam veranderde in het huidige New York. Wel deden de Britten tegelijkertijd definitief afstand van Suriname. Achteraf kun je je afvragen of dit wel zo'n goede deal is geweest :-)

Voor wie het nog niet weet: Ik ben een fan van Laurel and Hardy, ook wel Stan en Ollie en (in Nederland) de Dikke en de Dunne genoemd (by the way, in volgorde had dat eigenlijk de Dunne en de Dikke moeten zijn). De magere, verlegen en naïeve Stan Laurel en de dikke, bazige en van eigen kunnen overtuigde Oliver Hardy vormen één van de populairste komische duo's uit de filmgeschiedenis. Ze waren meesters in de slapstick, in eerste instantie met stomme films maar later ook met gesproken tekst. In mijn jeugd waren ze populair en regelmatig op TV te zien. Onder de tegenwoordige jeugd is het duo vrijwel niet bekend en cool zijn ze al helemaal niet. Ook in de VS zie je maar sporadisch een verwijzing naar dit unieke stel. Gelukkig zijn er velen die de gedachte aan dit legendarische duo in leven houden. Op internet is er een schat aan informatie te vinden en er worden regelmatig bijeenkomsten gehouden door en voor de harde kern. Waarom vind ik ze GREAT? Vanwege de eenvoud: de simpelste dingen gaan oneindig vaak mis, ze hebben vaak ruzie om niets, als kinderen in een volwassen wereld. En niet te vergeten de aanstekelijke lachbuien en kinderlijke huilbuien van Stan. Niet te evenaren. Er zijn natuurlijke vele onvergetelijke scenes maar één van de beste vind ik hun dansje in de film Way Out West, een echte klassieker (je kunt het filmpje afspelen via de Play knop).



Je vraagt je natuurlijk af waarom deze bijdrage over Stan en Laurel? Nou, toen ik van de week een berichtje las over het probleem met obesitas (overgewicht) in de VS moest ik aan onze olijke vrienden denken. Wat velen van jullie misschien niet weten is dat Stan Laurel, de Dunne, in Engeland geboren en opgegroeid is en Oliver Hardy, de Dikke, in de VS. Je zou dus kunnen stellen dat obesitas in de VS niet van de laatste jaren is, het speelde hier al begin 1900.

Zoals je in Nederland gemeentelijke OZB betaalt voor een eigen huis betaal je hier zogenaamde Property Tax. Beide worden vastgesteld op basis van de marktwaarde van je huis. Er is wel een groot verschil: Terwijl de OZB zo'n 0.1% bedraagt is de Property Tax hier 1.2% op jaarbasis. Met andere woorden, wat je in Nederland per jaar betaalt betaal je hier per maand. Da's dus nie niks maar daar krijg je wel wat voor terug. De opbrengsten van de Property Tax wordt verdeeld tussen county, city en school district, en gebruikt om services te financieren zoals politie, brandweer, onderwijs, parkaanleg, groenonderhoud, recreatievoorzieningen, maar ook de rechtbank. Ondanks dat het best een aanslag is op de portemonnaie (we betalen maandelijks $700 Property Tax) heb ik het gevoel dat het wat oplevert, dit in tegenstelling tot de OZB. Men besteedt hier veel aandacht aan de aanleg en onderhoud van parken, woonwijken en winkelgebieden. Overal zie je van die mooi aangelegde groenstroken, bloemenperkjes, fonteinen, en hier en daar een kunstwerk. Het geeft het landschap een fraaie uitstraling. Ik mag dat wel, daarvoor wil ik wel een paar dollar extra overmaken.

Naast tornado's herbergt de natuur hier nog meer gevaren: Wolven. In het noorden van Minnesota, op zo'n drie uur rijden van ons, leven de wolven in het wild. Hun populatie wordt geschat op 3000 dieren maar dat aantal groeit gestaag. Mooi voor de wolf maar minder voor de mens. Ook hun aantal groeit namelijk: het is erg populair om Upnorth een cabin te hebben aan één van de vele meren of in de uitgestrekte bossen. Maar ja, waar wolf en mens dichter bij elkaar komen te leven kan het ook mis gaan. Niet dat de wolven mensen aanvallen - Oma en Roodkapje hoeven niet te vrezen. Maar het gebeurt steeds meer dat je je hondje laat apporteren en dat hij niet terugkomt. Mooi voor de wolf, minder voor de baas. Er zijn dit jaar al 131 klachten (een stijging van 20%) over vermiste huisdieren (inclusief levende have) als gevolg van een wolvenaanval. Daarvan zijn er slechts 60 bevestigd omdat het lang niet altijd lukt om bewijs te achterhalen; een wolf gaat netjes te werk en laat weinig rotzooi achter. De regio Grand Rapids-Hill City, MN, wordt zelfs Wolf City genoemd. Geen wonder dat één op de twee inwoners van de VS een wapen draagt, je moet toch wat doen om je hondje te beschermen...

Tot slot: Morgen komt President Obama voor een kort bezoek naar het Target Center in Minneapolis. Hij geeft opnieuw een speech over Healthcare. De staat Minnesota is één van de best scorende staten als het gaat om kwaliteit van de gezondheidszorg en participatiegraad (d.w.z. het aantal mensen dat niet verzekerd is is hier laag). Misschien dat we een poging wagen om hem in levende lijve te zien. De toegang is echter gratis en volgens het first-come-first-serve principe dus zou het wel eens heel erg druk kunnen worden. We will see. Alvast een prettig weekend.