Oude tijden herleven

Zaterdag was President Obama in het Target Center in Minneapolis. Ik heb overwogen om er naar toe te gaan want zo vaak krijg je immers niet de kans om één van de machtigste mensen op aarde in levende lijve te zien. Toen ik echter zaterdagmorgen om 7 uur naar het nieuws keek bleek dat ik niet de enige was die op deze gedachte was gekomen: er had zich al een hele lange rij voor de ingang gevormd. De eersten waren er al op vrijdagavond gaan zitten. Het leek me dan ook niet zinvol om er naar toe te rijden. Later heb ik de toespraak op internet bekeken en ik moet zeggen: Barack Obama is een geweldige spreker en komt zeer authentiek over. Terwijl Obama aan het spreken was merkte hij een bekende op: Igor, een jongen van 7' 8" (230 cm), letterlijk de grootste Obama fan ter wereld. Igor, 26, woont in Rochester, MN, hier zo'n 100 mijl vandaan. Hij is op jonge leeftijd vanuit de Oekraïne naar de VS gekomen om behandeld te worden in de befaamde Mayo Clinic in Rochester, MN, voor een groeiprobleem en diabetes. Hij is nu de grootste fan van Obama en weet als geen ander hoe belangrijk het is om een goed healthcare systeem te hebben. Hier zie je twee foto's van Igor: afgelopen zaterdag met Barack Obama (links), en een eerdere foto waarbij hij met Michelle Obama en zijn moeder op de foto is gekomen. De Obama's zelf zijn redelijk lang maar dat is niets vergeleken met Igor.

De najaarscompetitie van girls soccer is begonnen. Leonie is al weer een aantal weken aan het trainen en zaterdag was de eerste wedstrijd in Daytona, MN. Naast ons langs de lijn zaten ook een vader, moeder en 15-jarige dochter hun jongste dochter/zusje aan te moedigen. Onderwijl zat de vader het wiskunde huiswerk (met boek, schrift, rekenmachine op schoot) van de oudste dochter te controleren. Daarbij constateerde hij dat ze de nodige fouten had gemaakt. Hij vertelde haar dat hij niet tevreden was en dat ze het eens goed na moest kijken. Helaas heb ik geen foto van deze opvallende gebeurtenis. Maar wat beweegt een ouder om langs de lijn huiswerk te gaan controleren? Het voelde als een gevalletje Indruk-maken-op-zijn-omgeving en Ik-zal-jullie-even-laten-zien-wat-opvoeden-is. Wij vonden het allemaal erg overtrokken en meer in de categorie Gebruik-je-verstand. Als je al het huiswerk van je dochter wilt controleren doe het dan gezellig samen thuis aan de keukentafel. Het maakte Leonie allemaal niets uit: het team speelde een prima wedstrijd en won met 6-3.

Afgelopen maandag was ik jarig, ik ben 44 geworden. Even na half zeven stond de family aan de rand van het bed het Er-is-er-één-jarig te zingen. Ik werd verrast op een compleet Caribou doe-het-zelf pakket: een home-brewer koffie-apparaat, een melk-opschuimer, een fles vanille siroop, een blueberry muffin, een Caribou beker, een Caribou kadopas en een caribou knuffel. Daarmee kàn ik nu zelf thuis een lekkere Vanilla Latte brouwen. Met de nadruk op kàn want er zijn er hier in huis die dat nog veel beter kunnen :-) Op het werk bleef het ook niet onopgemerkt: een oranje Happy Birthday ballon en slingers waarvoor Bob speciaal op pad was geweest. Bob had zelfs voor donuts gezorgd. Wat dat betreft is er wel wat veranderd: toen ik hier vorig jaar begon kwam ik er achter dat men de verjaardag het liefst ongemerkt voorbij liet gaan. Daar heb ik snel verandering in gebracht. Tegenwoordig wordt bij een verjaardag de cube (werkplek) van de jarige versierd. Het is dan aan de jarige om wel of niet te trakteren. Om in Nederlandse traditie te blijven heb ik mijn groep getrakteerd op een beker echte koffie bij de Caribou. De groep kon dat blijkbaar wel waarderen en zong spontaan Happy Birthday.


Over Oranje gesproken, jullie kunnen je vast nog wel herinneren dat Idara, de van oorsprong Nigeriaanse jongen in mijn groep, eind juli bij een trainingpartijtje van het Medtronic soccer team zijn enkel had gebroken. Nadat de zwelling na een aantal weken was weggetrokken werd de enkel in het gips gezet. Ik had Idara mijn wens uitgesproken dat het gips, indien mogelijk, oranje van kleur zou moeten zijn. Zoals de foto laat zien had hij zich daar netjes aan gehouden. Dat noem ik nou commitment.

Afgelopen weekend zag ik een programma op de televisie waarin aan het eind de vraag werd gesteld aan kijkers om de voorbijgane week in drie woorden samen te vatten. Ik vond dat een leuke gedachte en heb die aan Els, Marissa, Leonie en mijzelf voorgelegd. Daar kwamen verschillende antwoorden uit.

Els: Eindelijk weer rust - Ze is erg blij dat de kinderen na 13 weken weer naar school gaan, daarmee heeft ze de handen overdag weer vrij.
Marissa: Leuke eerste schoolweek - Zowel Marissa en Leonie hadden weer zin om naar school te gaan en de eerste week is hun goed bevallen.
Leonie: Eindelijk dik gewonnen - Met de 6-3 heeft Leonie voor het eerst een ruime overwinning behaald.
Harry: Anthony neemt ontslag - Eén van mijn betere medewerkers vertelde me donderdag dat hij Medtronic gaat verlaten voor een startup bedrijfje. Dat was even slikken maar het leven gaat door.

Op woensdag is de tafeltennistafel gearriveerd. Eind vorige week werd ik gebeld met het verzoek om beschikbaar te zijn omdat de chauffeur hulp nodig had bij het uitladen van het pakket. De chauffeur zou me een een half uur van te voren bellen zodat ik tijd had om vanaf het werk naar huis te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Woensdagmiddag even na 3 uur kreeg ik een telefoontje. De chauffeur meldde me dat hij al dicht bij ons huis was. Ik dus als een speer naar huis. Maar toen ik thuiskwam lag het pakket al op de oprit en was de vogel gevlogen. Blijkbaar kon hij zich prima zelf redden. Hoe dan ook, we hebben de tafel direct in elkaar gezet en in gebruik genomen. Ik voelde me meteen weer ouderwets in vorm. In mijn jeugd was ik namelijk een kei in tafeltennis. Ik ben in 1983 zelfs Vice-Kampioen Tafeltennis geweest op de camping in Nunspeet. Els kon het zich allemaal nog goed herinneren - oude tijden herleven :-)

Een prettig weekend en tot volgende week.