Dat begon op zaterdag. Nabij de bekende Pier 39 hadden we twee tandems gehuurd om de Golden Gate brug over te fietsen - het zogenaamde Bike the Bridge. Dat deden we niet alleen - door het mooie weer waren er vele fietsers die op hetzelfde idee waren gekomen. De Golden Gate is hèt symbool voor SF en trekt dan ook veel bekijks. De brug is ook erg fotogeniek met zijn rode kleur contrasterend tegen de groene heuvels en de oceaan. Als je over de 3-km lange brug fietst merk je pas hoe hoog de brug boven het water hangt. De meeste mensen die er (meestal bewust) van afspringen overleven dat dan ook niet. Nadat we de brug over 
waren zijn Marissa en ik op onze 
tandem een heuvel opgefietst van waaruit je een prachtig uitzicht hebt op de brug, de baai en de city. Maar dat was een hééle steile klim. Door mijn matige conditie heb ik twee uur lopen hoesten en blazen om weer op adem te komen. Het was het echter zeker waard. Aan de andere kant van de brug zijn we naar het plaatsje Sausalito gegaan waar we de boot hebben genomen terug naar Pier 39.Op zondag zijn we naar het Golden Gate park geweest. Met buslijnen 31 en 45 werden we naar de ingang van het park gebracht. Daar zat café Le Velo Rouge waar je een sandwich Armstrong, Pantani,
Ullrich of Indurain kunt eten. Met een goed gevulde maag hebben we het park van oost naar west gelopen, in totaal zo'n 5 km. Het park is op zondag voor het grootste deel autovrij. Dat in combinatie met het schitterende weer maakte dat het er gezellig druk was met joggers, bikers, skateboarders, skeelers, wandelaars, you name it. Zo'n park brengt natuurlijk altijd innovatieve geesten bij elkaar. Zo zagen we een man die in een soort hoelahoep aan 
het spinnen was. Terwijl we op een bankje zaten bij een grote vijver kwam ik in gesprek met een man uit San Diego die ons Nederlands had horen praten. Hij sprak ook een klein bietje Nederlands: zijn voorouders kwamen uit Nederland en hij had er nog vele relatives wonen. Ze hadden 5 jaar in Zwitserland gewoond waar zijn vrouw als medewerker van PriceWaterhouseCoopers veel voor het Europese hoofdkantoor van Medtronic (in de buurt van Lausanne) had gedaan. De wereld is klein. Aan het eind van de tocht, aan de westkant van het park dat eindigt bij het strand, was er de Dutch Windmill met de Wilhelmina Garden. Toch altijd leuk om te zien dat de Dutch ook hier hun stempel hebben achtergelaten.Maandag had ik met Jan Koene afgesproken bij de Starbucks aan de Bay Street. Jan woont al tien jaar in Gilroy, een plaats in de buurt van San Jose. Dit is de stad waar Silicon Valley zich bevindt - het mekka van de semiconductor (IC) industrie. Jan is daar via NXP-Philips naar toe gegaan maar is twee jaar geleden voor zichzelf begonnen. Jan woont daar met zijn Nederlandse vrouw en zoon. Hij had zijn lange haren verloren en was al redelijk grijs geworden - daar kon ik niet tegenop. Het bevalt Jan prima in deze omgeving maar hij zou na zoveel jaren wel een keer een uitstapje naar het Verre Oosten (China, Korea, Japan) willen doen. Daar is het nu even niet de tijd voor in verband met de recessie. Jan was op dit moment een aantal simpele applicaties voor de iPhone aan het ontwikkelen. Die kun je dan via de online Apple Store aanbieden aan het grote publiek. Dat levert per verkocht product niet veel op maar omdat het om een groot publiek gaat kan het interessant zijn. Het was erg gezellig om weer even bij te praten met Jan.
Maandagmiddag hebben we een boottocht gemaakt onder de Golden Gate bridge door en rondom het gevangenen-eiland Alcatraz. Hier hebben ze Al Capone - de bekende maffia baas uit Chicago - een tijd lang vastgehouden. De boot voer vanaf Pier 39. Dit is een bijzondere pier met veel kleine winkeltjes. Ook hebben ze een aantal grote vlotten waarop een groot aantal 
zeeleeuwen de gehele dag liggen te luieren. Nadat we dinsdag in het Science museum waren geweest zijn we met de Cable Car (kabel tram) richting downtown 
gereden. De Cable Car is erg uniek omdat er een echte kabel door een sleuf in de weg loopt die de trams over de heuvels heen trekt. Op de terugweg zijn we uitgestapt bij Lombard Street. Dit is een straatje met haarspeldbochten dat vroeger zo gevormd is omdat het anders te steil was om er te komen. Het is nu een grote toeristische attractie - overigens erg mooi aangelegd en onderhouden. Woensdagmorgen nog wat geshopt en toen was het alweer voorbij. Bij aankomst op Minneapolis/St. Paul bleek dat Marissa's koffer niet was meegekomen. Die is donderdagmorgen echter netjes bij ons huis afgeleverd. Eind goed al goed. 
Claudia stuurde een bericht dat ze over twee weken naar Minneapolis komt en daarna een aantal weken op vakantie gaat naar haar vriendin in Florida. Els heeft me dan ook de hele zaterdag aan het werk gezet om de basement verder in orde te maken: er moest een extra bed komen, nachtkastjes, leeslampjes, een nieuw gordijn, een gordijnrail in de living, etc. We hebben zelfs barkrukken gekocht. In de basement moet er nog een bankstel en televisiemeubel komen maar daar zijn we nog niet aan toegekomen. Maar iedereen kan nu met een gerust hart komen.
No comments:
Post a Comment