Afgelopen weekend ben ik weer druk geweest met van alles en nog wat. Dat begon op zaterdagmorgen. Eerst naar de Super Target om cola, chips, melk, corn flakes en een aantal bakjes teriyaki chicken voor in de magnetron op te halen. De Super Target is net als de C1000 maar dan nog wat groter. Wat dat betreft valt er hier voor mijn broer Marcel ook wel wat te beleven. Daarna ben ik naar de Mall of America gegaan - het grootste winkelcentrum van de VS. Els is morgen jarig en ik moest natuurlijk wat moois meenemen. Dat is gelukt - wat het is blijft een verrassing tot donderdagmiddag als ik op Schiphol arriveer.
Op de terugweg ben ik nog bij een van de vele Ford dealers langsgeweest. Deze dealer had een 1-jaar oude Ford Edge staan, een SUV voor vijf personen, in sportuitvoering (3.5L 280 pk voor de geinteresseerden). Ik vroeg natuurlijk om een proefrit en dat was prima. Wel ging de verkoper mee. Dat doen ze steeds - misschien vertrouwen ze die gekke Hollander niet. Op zich een prima auto maar daar hebben ze er hier bosjes van. Ik heb hem natuurlijk verteld dat ik eerst met mijn vrouw moet overleggen en dat als zij er warm van wordt dat ik te zijner tijd bij hem terug kom. Ik wacht gewoon nog even af - de prijzen zijn nog steeds in dalende lijn.
Rond 17 uur ben ik naar Woodbury gereden, zo'n 25 mijl vanaf waar ik zit. Daar woont mijn baas die me had uitgenodigd voor de ijshockey wedstrijd Minneasota Wild tegen de St. Louis Blues. Mijn baas is een echte Wild fan: hij had het clubshirt aan (ik moest er ook één aan) en hij gaat er minimaal 6 wedstrijden per jaar naar toe voor zo'n $100 per wedstrijd. Een redelijke seizoensplaats kost $4000, en daar nemen ze er vaak 2 van. Omdat dat er nogal inhakt kiest iemand die de kaarten aanschaft de mooiste wedstrijden eruit en probeert de rest aan de collega's of vrienden te slijten. Dat op zich is een hele handel hier. De wedstrijd begon met het Amerikaanse volkslied (blijft een bijzonder volk) voor een volle bak (de Wild's doen het goed en zijn erg populair). Ondanks dat de Wild's met 1-2 verloren was de wedstijd op zich best aardig: een hoog tempo en zo nu en dan een opstootje. Niet dat ik nu elke keer hoef (ook dit kan niet tegen voetbal op) maar best leuk om mee te maken.
Op zondagmorgen was ik druk met de was en strijken - dat is het zwaarste moment van de week. Vervolgens heb ik gewerkt en ben daarna naar Wim Stegink gegaan. Wim had mij uitgenodigd. Wim heeft jaren bij Vitatron/Medtronic in Arnhem gewerkt en is begin dit jaar overgestapt naar een concurrerend bedrijf. Hij is verantwoordelijk om de Europsese tak van dit bedrijf op te zetten maar zit nu nog gemiddeld twee weken per maand in Minneapolis om ook de Amerikaanse business te ondersteunen. Wim woont in Lochem en we praten altijd plat. Dat is op zich best wel prettig als je drie weken onder die Amerikanen hebt gezeten. Wim heeft een appartement in St. Paul en heeft zich in het voorjaar een grote barbecue aangeschaft, een Weber - de Mercedes onder de barbecues. Wim had de zaken goed voorbereid (hij houdt ook echt van koken dus dat kwam goed uit) en heeft me een echt feestmaal voorgezet. Het was ouderwets gezellig en dat gaan we zeker vaker doen.
Op de terugweg heb ik nog even getankt. Dat doe ik hier graag. De benzine kost op dit moment $1,69 per gallon (dat is 3,9 liter). Met andere woorden, ik betaal ongeveer €0,35 per liter. Je zou haast een vliegtuigtank meenemen. Het is zelfs zo dat ik elke dag 30 mijl omrij om naar mijn werk te komen, de tank kan me niet snel genoeg leeg gaan :-)
Morgen eerst de inspectie van het nieuwe huis en met de hypotheek-adviseur om de tafel om dat deel van het verhaal rond te breien. En dan woensdag alweer terug naar NL voor een aantal dagen.
No comments:
Post a Comment